« Numerabis tibi septem hebdomadas annorum, id est septem septies, quæ simul faciunt annos quadraginta novem; et clanges bucina mense septimo, decima die mensis expiationis die clangetis tuba in universa terra vestra. Sanctificabitisque annum quinquagesimum et vocabitis remissionem in terra cunctis habitatoribus eius: ipse est enim iobeleus. Revertemini unusquisque ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam. Iobeleus erit vobis quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia neque vineas non putatas vindemiabitis ob sanctificationem iobelei; sed de agro statim ablatas comedetis fruges.

Hoc anno iobelei rediet unusquisque vestrum ad possessionem suam. Quando vendes quippiam civi tuo vel emes ab eo, ne contristet unusquisque fratrem suum; sed iuxta numerum annorum post iobeleum emes ab eo, et iuxta supputationem annorum frugum vendet tibi. Quanto plures anni remanserint post iobeleum, tanto crescet et pretium; et quanto minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio constabit: tempus enim frugum vendet tibi.

Nolite affligere contribules vestros, sed timeas Deum tuum, quia ego Dominus Deus vester ».

Herodes enim tenuit Ioannem et alligavit eum et posuit in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui. Dicebat enim illi Ioannes: « Non licet tibi habere eam ». Et volens illum occidere, timuit populum, quia sicut prophetam eum habebant.

Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio et placuit Herodi, unde cum iuramento pollicitus est ei dare, quodcumque postulasset. At illa, præmonita a matre sua: « Da mihi, inquit, hic in disco caput Ioannis Baptistæ ». Et contristatus rex propter iuramentum et eos, qui pariter recumbebant, iussit dari misitque et decollavit Ioannem in carcere; et allatum est caput eius in disco et datum est puellæ, et tulit matri suæ.

Et accedentes discipuli eius tulerunt corpus et sepelierunt illud et venientes nuntiaverunt Iesu.