Feria II - Hebd VII
Tempus « per annum » - Anno primo
Léctio libri Ecclesiástici 1, 1-10
FRA •
L/F •
CMT
Omnis sapientia a Domino Deo est et cum illo fuit semper et est ante ævum.
Arenam maris et pluviæ guttas et dies sæculi quis dinumeravit? Altitudinem cæli et latitudinem terræ et profundum abyssi quis mensus est? Sapientiam Dei præcedentem omnia quis investigavit?
Prior omnium creata est sapientia, et intellectus prudentiæ ab ævo. Fons sapientiæ verbum Dei in excelsis, et ingressus illius mandata æterna.
Radix sapientiæ cui revelata est? Et astutias illius quis agnovit? Disciplina sapientiæ cui revelata est et manifestata? Et multiplicem peritiam illius quis intellexit?
Unus est Altissimus, creator omnipotens et rex potens et metuendus nimis, sedens super thronum suum et dominans, Deus.
Ipse creavit illam in spiritu sancto et vidit et dinumeravit et mensus est; et effudit illam super omnia opera sua et super omnem carnem secundum largitatem suam et præbuit illam diligentibus se.
Psalmus responsorius 93(92), 1ab, 1c-2, 5
FRA •
L/F •
CMTR/ Dóminus regnávit, decórem indútus est.
Dominus regnavit! Decorem indutus est;
indutus est Dominus, fortitudine præcinxit se.
Etenim firmavit orbem terræ, qui non commovebitur.
Firmata sedes tua ex tunc, a sæculo tu es.
Testimonia tua credibilia facta sunt nimis;
domum tuam decet sanctitudo, Domine, in longitudinem dierum.
Allelúia
Salvátor noster Iesus Christus destrúxit mortem, et illuminávit vítam per Evangélium.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 9, 14-29
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
[Descendentes Iesus et alii de monte] et venientes ad discipulos viderunt turbam magnam circa eos et scribas conquirentes cum illis. Et confestim omnis populus videns eum stupefactus est, et accurrentes salutabant eum. Et interrogavit eos: « Quid inter vos conquiritis? ».
Et respondit ei unus de turba: « Magister, attuli filium meum ad te habentem spiritum mutum; et ubicumque eum apprehenderit, allidit eum, et spumat et stridet dentibus et arescit. Et dixi discipulis tuis, ut eicerent illum, et non potuerunt ».
Qui respondens eis dicit: « O generatio incredula, quamdiu apud vos ero? Quamdiu vos patiar? Afferte illum ad me ». Et attulerunt illum ad eum. Et cum vidisset illum, spiritus statim conturbavit eum; et corruens in terram volutabatur spumans.
Et interrogavit patrem eius: « Quantum temporis est, ex quo hoc ei accidit? ».
At ille ait: « Ab infantia; et frequenter eum etiam in ignem et in aquas misit, ut eum perderet; sed si quid potes, adiuva nos, misertus nostri ».
Iesus autem ait illi: «Si potes!». Omnia possibilia credenti ».
Et continuo exclamans pater pueri aiebat: « Credo; adiuva incredulitatem meam ».
Et cum videret Iesus concurrentem turbam, comminatus est spiritui immundo dicens illi: « Mute et surde spiritus, ego tibi præcipio: Exi ab eo et amplius ne introeas in eum ». Et clamans et multum discerpens eum exiit; et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent: « Mortuus est! ». Iesus autem tenens manum eius elevavit illum, et surrexit.
Et cum introisset in domum, discipuli eius secreto interrogabant eum: « Quare nos non potuimus eicere eum? ». Et dixit illis: « Hoc genus in nullo potest exire nisi in oratione ».