Feria II - Hebd VIII
Tempus « per annum » - Anno primo
Léctio libri Ecclesiástici 17, 20-28
FRA •
L/F •
CMT
Pænitentibus dedit Deus viam reditus et confirmavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis.
Convertere ad Dominum et relinque peccata tua; precare ante faciem Domini et minue offendicula. Revertere ad Altissimum et avertere ab iniustitia tua et nimis odito exsecrationem.
Et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei. Altissimum quis laudabit in inferis pro vivis et dantibus confessionem Deo?
Non demoreris in errore impiorum; ante mortem confitere: a mortuo, quasi nihil sit, perit confessio. Confiteberis vivens, vivus et sanus confiteberis et laudabis Deum et gloriaberis in miserationibus illius.
Quam magna misericordia Domini, et propitiatio illius convertentibus ad se!
Psalmus responsorius 32(31), 1-2, 5, 6, 7
FRA •
L/F •
CMTR/ Lætámini in Dómino et exsultáte, iusti.
Beatus, cui remissa est iniquitas,
et obtectum est peccatum.
Beatus vir, cui non imputavit Dominus delictum,
nec est in spiritu eius dolus.
Peccatum meum cognitum tibi feci
et delictum meum non abscondi.
Dixi: « Confitebor adversum me iniquitatem meam Domino ».
Et tu remisisti impietatem peccati mei.
Propter hoc orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno.
Et in diluvio aquarum multarum
ad eum non approximabunt.
Tu es refugium meum, a tribulatione conservabis me;
exsultationibus salutis circumdabis me.
Allelúia
Iesus Christus egénus factus est, cum esset dives, ut illíus inópia vos dívites essétis.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 10, 17-27
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Cum egrederetur Iesus in viam, accurrens quidam et, genu flexo ante eum, rogabat eum: « Magister bone, quid faciam ut vitam æternam percipiam? ».
Iesus autem dixit ei: « Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi unus Deus. Præcepta nosti: ne occidas, ne adulteres, ne fureris, ne falsum testimonium dixeris, ne fraudem feceris, honora patrem tuum et matrem ».
Ille autem dixit ei: « Magister, hæc omnia conservavi a iuventute mea ».
Iesus autem intuitus eum dilexit eum et dixit illi: « Unum tibi deest: vade, quæcumque habes, vende et da pauperibus et habebis thesaurum in cælo; et veni, sequere me ». Qui contristatus in hoc verbo, abiit mærens: erat enim habens possessiones multas.
Et circumspiciens Iesus ait discipulis suis: « Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei introibunt ». Discipuli autem obstupescebant in verbis eius. At Iesus rursus respondens ait illis: « Filii, quam diffficile est in regnum Dei introire. Facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei ».
Qui magis admirabantur dicentes ad semetipsos: « Et quis potest salvus fieri? ».
Intuens illos Iesus ait: « Apud homines impossibile est sed non apud Deum: omnia enim possibilia sunt apud Deum ».