Dominica II
Tempus paschale – Anno C
Léctio Actuum Apostolórum 5, 12-16
FRA •
L/F •
CMT
Per manus apostolorum fiebant signa et prodigia multa in plebe; et erant unanimiter omnes in porticu Salomonis. Ceterorum autem nemo audebat coniungere se illis, sed magnificabat eos populus; magis autem addebantur credentes Domino multitudines virorum ac mulierum, ita ut et in plateas efferrent infirmos et ponerent in lectulis et grabatis, ut, veniente Petro, saltem umbra illius obumbraret quemquam eorum. Concurrebat autem et multitudo vicinarum civitatum Ierusalem, afferentes ægros et vexatos ab spiritibus immundis, qui curabantur omnes.
Psalmus responsorius 118(117), 2-4, 22-24, 25-27a
FRA •
L/F •
CMTR/ Confitémini Dómino, quóniam bonus, quóniam in sæculum misericórdia eius.
vel
R/ Allelúia.
Dicat nunc Israel, quoniam bonus,
quoniam in sæculum misericordia eius.
Dicat nunc domus Aaron,
quoniam in sæculum misericordia eius.
Dicant nunc, qui timent Dominum,
quoniam in sæculum misericordia eius.
Lapidem quem reprobaverunt ædificantes,
hic factus est in caput anguli;
a Domino factum est istud
et est mirabile in oculis nostris.
Hæc est dies, quam fecit Dominus:
exsultemus et lætemur in ea.
O Domine, salvum me fac;
o Domine, da prosperitatem!
Benedictus, qui venit in nomine Domini.
Benedicimus vobis de domo Domini.
Deus Dominus et illuxit nobis.
Léctio libri Apocalýpsis beáti Ioánnis apóstoli 1, 9-11a.12-13.17-19
FRA •
L/F •
CMT
Ego Ioannes, frater vester et particeps in tribulatione et regno et patientia in Iesu, fui in insula, quæ appellatur Patmos, propter verbum Dei et testimonium Iesu. Fui in spiritu in dominica die et audivi post me vocem magnam tamquam tubæ dicentis: « Quod vides, scribe in libro et mitte septem Ecclesiis ».
Et conversus sum, ut viderem vocem, quæ loquebatur mecum; et conversus vidi septem candelabra aurea et in medio candelabrorum quasi Filium hominis, vestitum podere et præcinctum ad mamillas zonam auream.
Et cum vidissem eum, cecidi ad pedes eius tamquam mortuus; et posuit dexteram suam super me dicens: « Noli timere! Ego sum primus et novissimus, et vivens et fui mortuus et ecce sum vivens in sæcula sæculorum et habeo claves mortis et inferni. Scribe ergo, quæ vidisti et quæ sunt et quæ oportet fieri post hæc ».
Allelúia
Quia vidísti me, Thoma, credidísti, dicit Dóminus; beáti qui non vidérunt et credidérunt.
Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem 20, 19-31
FRA •
L/F •
CMT
Cum esset ergo sero die illa prima sabbatorum, et fores essent clausæ, ubi erant discipuli, propter metum Iudæorum, venit Iesus et stetit in medio et dicit eis: « Pax vobis! ». Et hoc cum dixisset, ostendit eis manus et latus. Gavisi sunt ergo discipuli, viso Domino.
Dixit ergo eis iterum: « Pax vobis! Sicut misit me Pater, et ego mitto vos ». Et cum hoc dixisset, insufflavit et dicit eis: « Accipite Spiritum Sanctum. Quorum remiseritis peccata, remissa sunt eis; quorum retinueritis, retenta sunt ».
Thomas autem, unus ex Duodecim, qui dicitur Didymus, non erat cum eis, quando venit Iesus. Dicebant ergo ei alii discipuli: « Vidimus Dominum! ».
Ille autem dixit eis: « Nisi videro in manibus eius signum clavorum et mittam digitum meum in signum clavorum et mittam manum meam in latus eius, non credam ».
Et post dies octo iterum erant discipuli eius intus, et Thomas cum eis. Venit Iesus ianuis clausis et stetit in medio et dixit: « Pax vobis! ». Deinde dicit Thomæ: « Infer digitum tuum huc et vide manus meas et affer manum tuam et mitte in latus meum; et noli fieri incredulus sed fidelis! ».
Respondit Thomas et dixit ei: « Dominus meus et Deus meus! ». Dicit ei Iesus: « Quia vidisti me, credidisti. Beati, qui non viderunt et crediderunt! ».
Multa quidem et alia signa fecit Iesus in conspectu discipulorum suorum, quæ non sunt scripta in libro hoc; hæc autem scripta sunt, ut credatis quia Iesus est Christus Filius Dei et ut credentes vitam habeatis in nomine eius.