Saulus, adhuc spirans minarum et cædis in discipulos Domini, accessit ad principem sacerdotum et petiit ab eo epistulas in Damascum ad synagogas, ut, si quos invenisset huius viæ viros ac mulieres, vinctos perduceret in Ierusalem.

Et cum iter faceret, contigit ut appropinquaret Damasco; et subito circumfulsit eum lux de cælo, et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi: « Saul, Saul, quid me persequeris? ».

Qui dixit: « Quis es, Domine? ».

Et ille: « Ego sum Iesus, quem tu persequeris! Sed surge et ingredere civitatem, et dicetur tibi quid te oporteat facere ».

Viri autem illi, qui comitabantur cum eo, stabant stupefacti, audientes quidem vocem, neminem autem videntes. Surrexit autem Saulus de terra; apertisque oculis, nihil videbat; ad manus autem illum trahentes introduxerunt Damascum. Et erat tribus diebus non videns et non manducavit neque bibit.

Erat autem quidam discipulus Damasci nomine Ananias; et dixit ad illum in visu Dominus: « Anania ».

At ille ait: « Ecce ego, Domine ».

Et Dominus ad illum: « Surgens vade in vicum, qui vocatur Rectus, et quære in domo Iudæ Saulum nomine Tarsensem; ecce enim orat et vidit virum Ananiam nomine introeuntem et imponentem sibi manus, ut visum recipiat ».

Respondit autem Ananias: « Domine, audivi a multis de viro hoc, quanta mala sanctis tuis fecerit in Ierusalem; et hic habet potestatem a principibus sacerdotum alligandi omnes, qui invocant nomen tuum ».

Dixit autem ad eum Dominus: « Vade, quoniam vas electionis est mihi iste, ut portet nomen meum coram gentibus et regibus et filiis Israel; ego enim ostendam illi quanta oporteat eum pro nomine meo pati ».

Et abiit Ananias; et introivit in domum et imponens ei manus dixit: « Saul frater, Dominus misit me, Iesus qui apparuit tibi in via, qua veniebas, ut videas et implearis Spiritu Sancto ». Et confestim ceciderunt ab oculis eius tamquam squamæ, et visum recepit. Et surgens baptizatus est et, cum accepisset cibum, confortatus est.

Fuit autem cum discipulis, qui erant Damasci, per dies aliquot; et continuo in synagogis prædicabat Iesum, quoniam hic est Filius Dei.

Litigabant ergo Iudæi ad invicem dicentes: « Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum? ».

Dixit ergo eis Iesus:

« Amen, amen dico vobis: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis eius sanguinem, non habetis vitam in vobismetipsis. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die.

Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo. Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem; et, qui manducat me, et ipse vivet propter me.

Hic est panis, qui de cælo descendit, non sicut manducaverunt patres et mortui sunt; qui manducat hunc panem, vivet in æternum ».

Hæc dixit in synagoga docens in Capharnaum.