Ressources Catholiques Missel Romain

précédent
A solis ortus cardine
From Lands That See the Sun Arise
Written by Coelius Sedulius (d c 450) in iambic dimeter. This hymn, which is used for Lauds during the Christmas season, is the first seven verses of a much longer alphabetic hymn. Four other verses form a second hymn, Hostis Herodes impie which is used for Epiphany.
A SOLIS ortus cardine
adusque terrae limitem
Christum canamus Principem,
natum Maria Virgine.
Beatus auctor saeculi
servile corpus induit,
ut carne carnem liberans
non perderet quod condidit.
Clausae1 parentis viscera
caelestis intrat gratia;
venter puellae baiulat
secreta quae non noverat.
Domus pudici pectoris
templum repente fit Dei;
intacta nesciens virum
verbo concepit Filium2.
Enixa3 est puerpera
quem Gabriel praedixerat,
quem matris alvo gestiens
clausus Ioannes senserat.4
Feno iacere pertulit,
praesepe non abhorruit,
parvoque lacte pastus est5
per quem nec ales esurit.
Gaudet chorus caelestium
et Angeli canunt Deum,
palamque fit pastoribus
Pastor, Creator omnium.
Iesu, tibi sit gloria,
qui natus es de Virgine,
cum Patre et almo Spiritu,
in sempiterna saecula. Amen.




Latin from the Liturgia Horarum. Translation by J. M. Neale (1818-1866).

Changes made by Pope Urban VIII in 1632 to the Roman Breviary:
1 Castae.
2 Concepit alvo Filium.
3 Enititur.
4 Quem ventre Matris gestiens,/baptista clausum senserat..
5 Et lacte modico pastus est.
 
Actiones Nostras
Direct, we beg Thee, O Lord
This ancient and venerable prayer asking for Divine inspiration and assistance is found in the Roman Ritual amongst the collects for the Litany of the Saints. Besides the Roman Ritual, it was at one time also a collect for the second Sunday of Lent in some Sacramentaries. Today, in addition to the Litany of the Saints, it can be found in the Liturgia Horarum as a final prayer for Monday Laudes of the first week of the Psalter in Ordinary time. A partial indulgence is attached to this prayer.
ACTIONES nostras, quaesumus Domine, aspirando praeveni et adiuvando prosequere: ut cuncta nostra oratio et1 operatio a te semper incipiat, et per te coepta finiatur. Per Christum Dominum nostrum. Amen.




1 'oratio et' is not in the LH, but is present in the Roman Ritual.
From the Liturgia Horarum. Tr. MWM.
 
Acts of Spiritual Communion
By St. Alphonsus Maria de' Ligouri
MY Jesus, I believe that Thou art present in the Blessed Sacrament. I love Thee above all things and I desire Thee in my soul. Since I cannot now receive Thee sacramentally, come at least spiritually into my heart. As though Thou wert already there, I embrace Thee and unite myself wholly to Thee; permit not that I should ever be separated from Thee. Amen.
By Raphael Cardinal Merry del Val.
AT Thy feet, O my Jesus, I prostrate myself and I offer Thee repentance of my contrite heart, which is humbled in its nothingness and in Thy holy presence. I adore Thee in the Sacrament of Thy love, the ineffable Eucharist. I desire to receive Thee into the poor dwelling that my heart offers Thee. While waiting for the happiness of sacramental communion, I wish to possess Thee in spirit. Come to me, O my Jesus, since I, for my part, am coming to Thee! May Thy love embrace my whole being in life and in death. I believe in Thee, I hope in Thee, I love Thee. Amen.


 
Actus Contritionis
Act of Contrition
There are many forms of the Act of Contrition. This one is the standard Act of Contrition found in such sources as the Baltimore Catechism.
DEUS meus, ex toto corde paenitet me omnium meorum peccatorum, eaque detestor, quia peccando, non solum poenas a Te iuste statutas promeritus sum, sed praesertim quia offendi Te, summum bonum, ac dignum qui super omnia diligaris. Ideo firmiter propono, adiuvante gratia Tua, de cetero me non peccaturum peccandique occasiones proximas fugiturum. Amen.


 
Actus reparationis
Act of Reparation
A partial indulgence is granted to those who recite this prayer. A plenary indulgence is granted if it is publicly recited on the feast of the Most Sacred Heart of Jesus. This prayer was prescribed to be recited on this feast by Pope Pius XI .
IESU dulcissime, cuius effusa in homines caritas, tanta oblivione, negligentia, contemptione, ingratissime rependitur, en nos, ante altaria tua provoluti, tam nefariam hominum socordiam iniuriasque, quibus undique amantissimum Cor tuum afficitur, peculiari honore resarcire contendimus.
Attamen, memores tantae nos quoque indignitatis non expertes aliquando fuisse, indeque vehementissimo dolore commoti, tuam in primis misericordiam nobis imploramus, paratis, voluntaria expiatione compensare flagitia non modo quae ipsi patravimus, sed etiam illorum, qui, longe a salutis via aberrantes, vel te pastorem ducemque sectari detrectant, in sua infidelitate obstinati, vel baptismatis promissa conculcantes, suavissimum tuae legis iugum excusserunt.
Quae deploranda crimina, cum universa expiare contendimus, tum nobis singula resarcienda proponimus: vitae cultusque immodestiam atque turpitudines, tot corruptelae pedicas innocentium animis instructas, dies festos violatos, exsecranda in te tuosque Sanctos iactata maledicta atque in tuum Vicarium ordinemque sacerdotalem convicia irrogata, ipsum denique amoris divini Sacramentum, vel neglectum vel horrendis sacrilegiis profanatum, publica postremo nationum delicta, quae Ecclesiae a te institutae iuribus magisterioque reluctantur.
Quae utinam crimina sanguine ipsi nostro eluere possemus! Interea ad violatum divinum honorem resarciendum, quam Tu olim Patri in Cruce satisfactionem obtulisti quamque quotidie in altaribus renovare pergis, hanc eandem nos tibi praestamus, cum Virginis Matris, omnium Sanctorum, piorum quoque fidelium expiationibus coniunctam, ex animo spondentes, cum praeterita nostra aliorumque peccata ac tanti amoris incuriam firma fide, candidis vitae moribus, perfecta legis evangelicae, caritatis potissimum, observantia, quantum in nobis erit, gratia tua favente, nos esse compensaturos, tum iniurias tibi inferendas pro viribus prohibituros, et quam plurimos potuerimus ad tui sequelam convocaturos.
Excipias, quaesumus, benignissime Iesu, beata Virgine Maria Reparatrice intercedente, voluntarium huius expiationis obsequium nosque in officio tuique servito fidissimos ad mortem usque velis, magno illo perseverantiae munere, continere, ut ad illam tandem patriam perveniamus omnes, ubi Tu cum Patre et Spiritu Sancto vivis et regnas in saecula saeculorum. Amen.




From the Raccolta, #256 (S. P. Ap., June 1, 1928 and March 18, 1932); Enchridion of Indulgences #26.
 
Ad cenam Agni providi
The Lamb's High Banquet We Await
One of the earliest of the Ambrosian hymns, 6th century or earlier, this hymn is used for Vespers from Easter Sunday until Ascension. In the Breviary revision of 1632 by Pope Urban VIII the hymn was so greatly altered that only three lines of the original remained and thus is really a different hymn entirely. The revised hymn can be found under the title of Ad regias Agni dapes.
AD cenam Agni providi,
stolis salutis candidi,
post transitum maris Rubri
Christo canamus principi.
Cuius corpus sanctissimum
in ara crucis torridum,
sed et cruorem roseum
gustando, Deo vivimus.
Protecti paschae vespero
a devastante angelo,
de Pharaonis aspero
sumus erepti imperio.
Iam pascha nostrum Christus est,
agnus occisus innocens;
sinceritatis azyma
qui carnem suam obtulit.
O vera, digna hostia,
per quam franguntur tartara,
captiva plebs redimitur,
redduntur vitae praemia!
Consurgit Christus tumulo,
victor redit de barathro,
tyrannum trudens vinculo
et paradisum reserans.
Esto perenne mentibus
paschale, Iesu, gaudium
et nos renatos gratiae
tuis triumphis aggrega.
Iesu, tibi sit gloria,
qui morte victa praenites,
cum Patre et almo Spiritu,
in sempiterna saecula. Amen.




Latin from the Liturgia Horarum. Translation by J. M. Neale (1818-1866).
 
Ad Sanctum Raphaelem Archangelum
To St. Raphael, the Archangel
The following prayer is the postcommunion from the '62 Missal for the feast of St. Raphael.
DIRIGERE dignare, Domine Deus, in adiutorium nostrum, sanctum Raphaelem Archangelum; et quem tuae maiestati semper assistere credimus, tibi nostras exiguas preces benedicendas assignet. Per Christum Dominum nostrum. Amen.


 
Ad te Beate Ioseph
To thee, O blessed Joseph
Written by Pope Leo XIII, a partial indulgence is attached to this prayer.
AD te beate Ioseph, in tribulatione nostra confugimus, atque, implorato Sponsae tuae sanctissimae auxilio, patrocinium quoque tuum fidenter exposcimus. Per eam, quaesumus quae te cum immaculata Virgine Dei Genetrice coniunxit, caritatem, perque paternum, quo Puerum Iesum amplexus es, amorem, supplices deprecamur, ut ad hereditatem, quam Iesus Christus acquisivit Sanguine suo, benignus respicias, ac necessitatibus nostris tua virtute et ope succurras.
Tuere, o Custos providentissime divinae Familiae, Iesu Christi subolem electam; prohibe a nobis, amantissime Pater, omnem errorum ac corruptelarum luem; propitius nobis, sospitator noster fortissime, in hoc cum potestate tenebrarum certamine e caelo adesto; et sicut olim Puerum Iesum e summo eripuisti vitae discrimine, ita nunc Ecclesiam sanctam Dei ab hostilibus insidiis atque ab omni adversitate defende: nosque singulos perpetuo tege patrocinio, ut ad tui exemplar et ope tua suffulti, sancte vivere, pie emori, sempiternamque in caelis beatitudinem assequi possimus. Amen.




From the Raccolta #476 & Enchr. #6.
 
Adeste, fideles
O Come, all ye faithful
While not an official part of the liturgy, Adeste Fideles is a very popular 18th century Christmas hymn. It has sometimes been erroneously attributed to the 13th century saint, St. Bonaventure (1221-1274). Current studies indicate the author was actually John Francis Wade (1711-1786).
ADESTE fideles laeti triumphantes; venite, venite in Bethlehem; Natum videte Regem Angelorum:
R. Venite, adoremus, venite, adoremus, venite, adoremus Dominum.
Deum de Deo, Lumen de Lumine, gestant puellae viscera, Deum verum, Genitum non factum. R.
En, grege relicto, humiles ad cunas, vocati pastores approperant; et nos ovanti gradu festinemus. R.
Stella duce, Magi Christum adorantes aurum, tus et myrrham dant munera. Iesu infanti corda praebeamus; R.
Aeterni Parentis splendorem aeternum, velatum sub carne videbimus; Deum infantem pannis involutum. R.
Pro nobis egenum et faeno cubantem, piis foveamus amplexibus. Sic nos amantem quis non redamaret? R.
Cantet nunc Io chorus Angelorum; cantet nunc aula caelestium, gloria in excelsis Deo. R.
Ergo qui natus die hodierna, Iesu, tibi sit gloria, Patris aeterni Verbum caro factum. R.


 
Adesto nobis
Assist us, O Lord
From the '62 Roman Missal, the postcommunion for the Feast of the Triumph of the Cross (September 14) as well as for votive Masses of the Holy Cross.
ADESTO nobis, Domine Deus noster; et quos sanctae Crucis laetari facis honore, eius quoque perpetuis defende subsidiis. Per Christum Dominum nostrum. Amen.


 
Adiuvet nos
May We Be Assisted
Prayer asking for the intercession of the Blessed Virgin Mary. It is found in Liturgy of the Hours in the Common of the Blessed Virgin Mary.
ADIUVET nos, quaesumus Domine, gloriosae tuae Genetricis semperque Virginis Mariae intercessio veneranda; ut quos perpetuis cumulavit beneficiis, a cunctis periculis absolutos, sua faciat pietate concordes: Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. Amen.




Latin from the Liturgia Horarum. See also the Raccolta #347. (S. P. Ap., Feb. 6, 1934).
 
Adoramus te
We Adore Thee
Shortly before his death in October of 1226, St. Francis wrote his Testament which contained his last thoughts concerning the order he founded. In it he urged his followers to remain faithful to the rules of the order and the prayer below is taken from this work. This prayer by St. Francis was inspired by the Antiphon: Adoramus te, Christe, et benedicimus tibi; quia per sanctam Crucem tuam redemisti mundi, which was part of the Liturgy for Good Friday. This Antiphon has a long and venerable history as a prayer in and of itself. Pope St. Gregory the Great recommended it (Liber Responsalis, PL 78, 805) as did the monk Arnulphe (Documenta Vitae Religiosae, PL 184, 1177).
ADORAMUS te, sanctissime Domine Iesu Christe, hic et ad omnes Ecclesias tuas, quae sunt in toto mundo, et benedicimus tibi; quia per sanctam Crucem tuam redemisti mundum. Amen.


 
Adoro Te Devote
Hidden God
One of the five beautiful hymns St. Thomas Aquinas (1225-1274) composed in honor of Jesus in the Blessed Sacrament at Pope Urban IV's (1261-1264) request when the Pope first established the Feast of Corpus Christi in 1264. The hymn is found in the Roman Missal as a prayer of thanksgiving after Mass. A partial indulgence is granted to the faithful who devoutly recite this hymn.
ADORO te devote, latens Deitas, quae sub his figuris vere latitas: tibi se cor meum totum subiicit, quia te contemplans totum deficit.
Visus, tactus, gustus in te fallitur, sed auditu solo tuto creditur; credo quidquid dixit Dei Filius: nil hoc verbo Veritatis verius.
In cruce latebat sola Deitas, at hic latet simul et humanitas; ambo tamen credens atque confitens, peto quod petivit latro paenitens.
Plagas, sicut Thomas, non intueor; Deum tamen meum te confiteor; fac me tibi semper magis credere, in te spem habere, te diligere.
O memoriale mortis Domini! panis vivus, vitam praestans homini! praesta meae menti de te vivere et te illi semper dulce sapere.
Pie pellicane, Iesu Domine, me immundum munda tuo sanguine; cuius una stilla salvum facere totum mundum quit ab omni scelere.
Iesu, quem velatum nunc aspicio, oro fiat illud quod tam sitio; ut te revelata cernens facie, visu sim beatus tuae gloriae. Amen.




Latin from the Roman Missal. Translation by John O'Hagan (1822-1890).
 
Adsumus
We Have Come
This prayer, which is normally recited at the opening of a meeting, is enriched with a partial indulgence. The prayer is from the Roman Pontifical.
ADSUMUS, Domine Sancte Spiritus, adsumus peccati quidem immanitate detenti, sed in nomine tuo specialiter congregati. Veni ad nos et esto nobiscum et dignare illabi cordibus nostris; doce nos quid agamus, quo gradiamur et ostende quid efficere debeamus, ut, te auxiliante, tibi in omnibus placere valeamus. Esto solus suggestor et effector iudiciorum nostrorum, qui solus cum Deo Patre et eius Filio nomen possides gloriosum.
Non nos patiaris perturbatores esse iustitiae qui summam diligis aequitatem; non in sinistrum nos ignorantia trahat, non favor inflectat, non acceptio muneris vel personae corrumpat; sed iunge nos tibi efficaciter solius tuae gratiae dono, ut simus in te unum et in nullo deviemus a vero; quatenus in nomine tuo collecti, sic in cunctis teneamus cum moderamine pietatis iustitiam, ut et hic a te in nullo dissentiat sententia nostra et in futurum pro bene gestis consequamur praemia sempiterna. Amen.




From Enchridion Indulgentiarum, and the Raccolta #682
 
Aeterna caeli gloria
O Christ, Whose Glory Fills the Heaven
Anonymous 5th century Ambrosian hymn. This hymn is found in the Roman Breviary for Friday Lauds. It is also used in the Liturgia Horarum at Fridays Lauds of the first and third weeks of the Psalter during Ordinary Time.
AETERNA caeli gloria,
beata spes mortalium,
celsi Parentis Unice,1
castaeque proles Virginis:
Da dexteram surgentibus,
exsurgat et mens sobria.
flagrans et in laudem Dei
grates rependat debitas.
Ortus refulget lucifer,
ipsamque lucem nuntiat,
cadit caligo noctium,2
lux sancta nos illuminet.
Manensque nostris sensibus
noctem repellat saeculi
omnique fine temporis
purgata servet pectora.
Quaesita iam primum fides
radicet altis sensibus,3
secunda spes congaudeat,
tunc4 maior exstat caritas.
Sit, Christe, rex piissime,
tibi Patrique gloria,
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna saecula. Amen.




Latin from the Liturgia Horarum. English translation by John Julian (1839-1913).

Changes made by Pope Urban VIII in 1632 to the Roman Breviary:
1 summi Tonantis Unice.
2 praeitque solem nuntius/ cadunt tenebrae noctium.
3 in corde radices agat
4 qua
 
Aeterna Lux, divinitas
Eternal Light, Divinity
18th century hymn from the Liturgia Horarum for the Office of the Readings when the office is celebrated during the daylight hours. This hymn is used on Mondays during the first and third weeks of the Psalter during Ordinary Time.
AETERNA lux, divinitas,
in unitate Trinitas,
te confitemur debiles,
te deprecamur supplices.
Summum Parentem credimus
Natumque Patris unicum,
et caritatis vinculum
qui iungit illos Spiritum.
O veritas, o caritas,
o finis et felicitas,
sperare fac et credere,
amare fac et consequi.
Qui finis et exordium
rerumque fons es omnium,
tu solus es solacium,
tu certa spes credentium.
Qui cuncta solus efficis
cunctisque solus sufficis,
tu sola lux es omnibus
et praemium sperantibus.
Christum rogamus et Patrem,
Christi Patrisque Spiritum;
unum potens per omnia,
fove precantes, Trinitas. Amen.




From the Liturgia Horarum, translation by R. F. Littledale (1833-1890).
 
Aeterne rerum conditor
Maker of all, eternal King
This hymn (minus the final doxology) was written by St. Ambrose (340-397). The hymn is filled with Scriptural allusions and is one of the finest hymns in the Liturgy. Formerly it was used in the Roman Breviary at Sunday Lauds after Epiphany until Lent, and then again from September 28 until November 26. Today the hymn is used in the Liturgy of the Hours (less verses five and six) for Sunday Lauds on the first and third Sundays of the Psalter during Ordinary Time.
AETERNE rerum conditor,
noctem diemque qui regis,
et temporum das tempora,
ut alleves fastidium;
Praeco diei iam sonat,
noctis profundae pervigil,
nocturna lux viantibus
a nocte noctem segregans.1
Hoc excitatus lucifer
solvit polum caligine,
hoc omnis erronum chorus2
vias nocendi deserit.
Hoc nauta vires colligit
pontique mitescunt freta,
hoc ipsa petra ecclesiae
canente culpam diluit.
Surgamus ergo strenue!
Gallus iacentes excitat,
et somnolentos increpat,
Gallus negantes arguit.
Gallo canente spes redit,
aegris salus refunditur,
mucro latronis conditur,
lapsis fides revertitur.
Iesu, labantes respice,
et nos videndo corrige,
si respicis, lapsus cadunt,3
fletuque culpa solvitur.
Tu lux refulge sensibus,
mentisque somnum discute,
te nostra vox primum sonet
et ore psallamus tibi.4
Sit, Christe, Rex piissime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna saecula. Amen.




Latin from the Liturgia Horarum, and Latin Hymns, F. A. March, 1894. Translation by W J. Copeland (1804-1885).


Changes made by Pope Urban VIII in 1632 to the Roman Breviary:
1 Nocturna lux viantibus/ a nocte noctem segregans, /praeco diei iam sonat, /iubarque solis evocat.
2 cohors
3 labes cadunt
4 et vota solvamus tibi.
 
Ales diei nuntius
The Winged Herald of the Day
Written by Prudentius (348-413) who was born in Saragossa, Spain, of a wealthy family. After a brilliant public career, he retired from public life to lead a life of asceticism and devotion to God. It was then that he composed his poems which have earned him the reputation of being one of the first great Christian poets of the Latin West. This hymn is taken from his Hymnus ad Galli cantum (Hymn at Cockcrow), the first of the twelve hymns composing Prudentius' Cathemerinon, or Hymns for the Day. The Hymn at Cockcrow contains twenty-five verses and the hymn below is made up of verses 1,2, 6, 21, and 25. Ales diei nuntius is a traditional morning hymn for Tuesday Lauds and can be found in the Roman Breviary minus the third verse below. In the Liturgia Horarum it is used for the Thursday Office of the Readings for the second of fourth weeks of the Psalter during Ordinary Time.
ALES diei nuntius
lucem propinquam praecinit:
nos excitator mentium
iam Christus ad vitam vocat.
<<Auferte, clamat, lectulos,
aegros, soporos, desides;
castique, recti ac sobrii
vigilate; iam sum proximus.>>
Ut, cum coruscis flatibus
aurora caelum sparserit,
omnes labore exercitos
confirmet ad spem luminis.
Iesum ciamus vocibus
flentes, precantes, sobrii;
intenta supplicatio
dormire cor mundum vetat.
Tu, Christe, somnum disice,
tu rumpe noctis vincula,
tu solve peccatum vetus
novumque lumen ingere.
Sit, Christe, rex piissime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna saecula. Amen.




From the Liturgia Horarum. Translation by J. M. Neale (1818-1866). The translation is of the hymn as it appears in the Roman Breviary.
 
Alia Oratio ad Sanctum Michael
Another Prayer to Saint Michael
By Pope Leo XIII, from the Roman Ritual, Rite of Exorcism
PRINCEPS gloriosissime caelestis militiae, sancte Michael Archangele, defende nos in proelio et colluctatione, quae nobis adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum, contra spiritualia nequitiae, in caelestibus. Veni in auxilium hominum, quos Deus creavit inexterminabiles, et ad imaginem similitudinis suae fecit, et a tyrannide diaboli emit pretio magno. Proeliare hodie cum beatorum Angelorum exercitu proelia Domini, sicut pugnasti contra ducem superbiae luciferum, et angelos eius apostaticos: et non valuerunt, neque locus inventus est eorum amplius in caelo. Sed proiectus est draco ille magnus, serpens antiquus, qui vocatur diabolus et satanas, qui seducit universum orbem; et proiectus est in terram, et angeli eius cum illo missi sunt.
En antiquus inimicus et homicida vehementer erectus est. Transfiguratus in angelum lucis, cum tota malignorum spirituum caterva late circuit et invadit terram, ut in ea deleat nomen Dei et Christi eius, animasque ad aeternae gloriae coronam destinatas furetur, mactet ac perdat in sempiternum interitum. Virus nequitiae suae, tamquam flumen immundissimum, draco maleficus transfundit in homines depravatos mente et corruptos corde; spiritum mendacii, impietatis et blasphemiae; halitumque mortiferum luxuriae, vitiorum omnium et iniquitatum.
Ecclesiam, Agni immaculati sponsam, vaferrimi hostes repleverunt amaritudinibus, inebriarunt absinthio; ad omnia desiderabilia eius impias miserunt manus. Ubi sedes beatissimi Petri et Cathedra veritatis ad lucem gentium constituta est, ibi thronum posuerunt abominationis et impietatis suae; ut percusso Pastore, et gregem disperdere valeant.
Adesto itaque, Dux invictissime, populo Dei contra irrumpentes spirituales nequitias, et fac victoriam. Te custodem et patronum sancta veneratur Ecclesia; te gloriatur defensore adversus terrestrium et infernorum nefarias potestates; tibi tradidit Dominus animas redemptorum in superna felicitate locandas. Deprecare Deum pacis, ut conterat satanam sub pedibus nostris, ne ultra valeat captivos tenere homines, et Ecclesiae nocere. Offer nostras preces in conspectu Altissimi, ut cito anticipent nos misericordiae Domini, et apprehendas draconem, serpentem antiquum, qui est diabolus et satanas, ac ligatum mittas in abyssum, ut non seducat amplius gentes. Hinc tuo confisi praesidio ac tutela, sacri ministerii nostri auctoritate [si fuerit laicus, vel clericus qui ordinem exorcistatus nondum suscepit, dicat: sacra sanctae Matris Ecclesiae auctoritate], ad infestationes diabolicae fraudis repellendas in nomine Iesu Christi Dei et Domini nostri fidentes et securi aggredimur.
V. Ecce Crucem Domini, fugite partes adversae.
R. Vicit Leo de tribu Iuda, radix David.
V. Fiat misericordia tua, Domine, super nos.
R. Quemadmodum speravimus in te.
V. Domine, exaudi orationem meam.
R. Et clamor meus ad te veniat.
Si fuerit saltem diaconus subiungat
V. Dominus vobiscum.
R. Et cum spiritu tuo.
Oremus
Deus, et Pater Domini nostri Iesu Christi, invocamus nomen sanctum tuum, et clementiam tuam supplices exposcimus ut, per intercessionem immaculatae semper Virginis Dei Genetricis Mariae, beati Michaelis Archangeli, beati Ioseph eiusdem beatae Virginis Sponsi, beatorum Apostolorum Petri et Pauli et omnium Sanctorum, adversus satanam, omnesque alios immundos spiritus, qui ad nocendum humano generi animasque perdendas pervagantur in mundo, nobis auxilium praestare digneris. Per eundem Christum Dominum nostrum. Amen.


 
suivant