Ad Missam Chrismatis
Hebdomadæ sanctæ
[01] Iuxta antiquissimam Ecclesiæ traditionem, hac die omnes Missæ sine populo interdicuntur.
Ad Missam chrismatis
02. Benedictio olei infirmorum, olei catechumenorum et consecration chrismatis fit ab Episcopo, secundum Ordinem in Pontificali Romano descriptum, de more hac die, in Missa propria horis matutinis celebranda.
03. Si vero ea die clerus et populus difficilius congregari possunt cum Episcopo, Missa chrismatis anticipari potest alia die, sed prope Pascha.
[04] Hæc Missa, quam Episcopus cum suo presbyterio concelebrat, sit veluti manifestatio communionis presbyterorum cum suo Episcopo: expedit proinde ut omnes presbyteri, quantum fieri potest, ipsam participant et in ea Communionem sumant, etiam sub utraque specie. Ad unitatem autem presbyterii diœcesis significandam, presbyteri, qui cum Episcopo concelebrant, sint e diversis regionibus diœcesis.
[05] Iuxta morem traditum, benedictio olei infirmorum fit ante finem Precis eucharisticæ, benedictio autem olei catechumenorum et consecratio chrismatis post Communionem. Attamen, propter rationes pastorales, licet universum ritum benedictionis post liturgiam verbi peragi.
Ap 1, 6
Iesus Christus fecit nos regnum et sacerdótes
Deo et Patri suo:
ipsi glória et impérium in sæ cula sæculórum. Amen.
Deus, qui Unigénitum Fílium tuum unxísti Spíritu Sancto
Christúmque Dóminum constituísti,
concéde propítius,
ut, eiúsdem consecratiónis partícipes effécti,
testes Redemptiónis inveniámur in mundo.
Per Dóminum.
09. Post lectionem Evangelii Episcopus homiliam habet, in qua, initium sumens e textu lectionum quæ in liturgia verbi lectæ sunt, populum atque suos presbyteros de sacerdotali unctione alloquitur hortans presbyteros ad fidelitatem in suo munere servandam, eosque invitans ad promissiones suas sacerdotales publice renovandas.
RENOVATIO PROMISSIONUM SACERDOTALIUM
FRA
Homilia expleta, Episcopus, his vel similibus verbis, cum presbyteris colloquitur:
Fílii caríssimi, ánnua redeúnte memória diéi, qua Christus
Dóminus sacerdótium suum cum Apóstolis nobísque
communicávit, vultis olim factas promissiónes coram Epíscopo
vestro et pópulo sancto Dei renováre?
Presbyteri, una simul, respondent:
Volo.
Vultis Dómino Iesu árctius coniúngi et conformári, vobismetípsis
abrenuntiántes atque promíssa confirmántes sacrórum
officiórum, quæ, Christi amóre indúcti, erga eius
Ecclésiam, sacerdotális vestræ ordinatiónis die, cum gáudio
suscepístis?
Presbyteri:
Volo.
Vultis fidéles esse dispensatóres mysteriórum Dei per sanctam
Eucharístiam ceterásque litúrgicas actiónes, atque sacrum
docéndi munus, Christum Caput atque Pastórem
sectándo, fidéliter implére, non bonórum cúpidi, sed animárum
zelo tantum indúcti?
Presbyteri:
Volo.
Deinde, ad populum conversus, Episcopus prosequitur:
Vos autem, fílii dilectíssimi, pro presbý teris vestris oráte,
ut Dóminus super eos bona sua abundánter effúndat,
quátenus fidéles minístri Christi, Summi Sacerdótis, vos
ad eum perdúcant, qui fons est salútis.
Populus:
Christe, audi nos. Christe, exáudi nos.
Et pro me étiam oráte, ut fidélis sim múneri apostólico
humilitáti meæ commísso, et inter vos effíciar viva et
perféctior in dies imágo Christi Sacerdótis, Boni Pastóris,
Magístri et ómnium Servi.
Populus:
Christe, audi nos. Christe, exáudi nos.
Dóminus nos omnes in sua caritáte custódiat, et ipse nos
univérsos, pastóres et oves, ad vitam perdúcat ætérnam.
Omnes:
Amen.
10. Sequitur oratio universalis. Non dicitur Credo.
Huius sacrifícii poténtia, Dómine, quæsumus,
et vetustátem nostram cleménter abstérgat,
et novitátem nobis áugeat et salútem.
Per Christum.
12. Præfatio: De sacerdotio Christi et de ministerio sacerdotum.
FRA
V. Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo.
V. Sursum corda.
R. Habémus ad Dóminum.
V. Grátias agámus Dómino Deo nostro.
R. Dignum et iustum est.
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,
nos tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Qui Unigénitum tuum Sancti Spíritus unctióne
novi et ætérni testaménti constituísti Pontíficem,
et ineffábili dignátus es dispositióne sancíre,
ut únicum eius sacerdótium in Ecclésia servarétur.
Ipse enim non solum regáli sacerdótio
pópulum acquisitiónis exórnat,
sed étiam fratérna hómines éligit bonitáte,
ut sacri sui ministérii fiant mánuum impositióne partícipes.
Qui sacrifícium rénovent, eius nómine,
redemptiónis humánæ,
tuis apparántes fíliis paschále convívium,
et plebem tuam sanctam caritáte prævéniant,
verbo nútriant, refíciant sacraméntis.
Qui, vitam pro te fratrúmque salúte tradéntes,
ad ipsíus Christi nitántur imáginem conformári,
et constánter tibi fidem amorémque testéntur.
Unde et nos, Dómine, cum Angelis et Sanctis univérsis
tibi confitémur, in exsultatióne dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra glória tua.
Hosánna in excélsis.
Benedíctus qui venit in nómine Dómini.
Hosánna in excélsis.
Ps 88, 2
Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo;
in generatiónem et generatiónem
annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus,
ut, quos tuis réficis sacraméntis,
Christi bonus odor éffici mereántur.
Qui vivit et regnat in sæ cula sæculórum.
[15] Receptio sacrorum oleorum fieri potest in singulis parœciis vel ante celebrationem Missæ vespertinæ in Cena Domini, vel alio tempore, quod opportunius videbitur.
SACRUM TRIDUUM PASCHALE
1. Maxima redemptionis nostræ mysteria in Triduo sacro sollemniter celebrat Ecclesia, Domini sui crucifixi, sepulti et suscitati peculiaribus celebrationibus memoriam faciens. Sacrum etiam esto ieiunium paschale, feria VI in Passione Domini ubique celebrandum, et, iuxta opportunitatem, etiam Sabbato sancto producendum, ita ut, elato animo, ad gaudia dominicæ Resurrectionis perveniatur.
2. Ad celebrationem Tridui sacri rite peragendam requiritur numerus congruus ministrorum laicorum, qui sedulo instructi esse debent de iis quæ ab ipsis agenda sunt. Cantus populi, ministrorum et sacerdotis celebrantis peculiare momentum habet in celebrationibus horum dierum; textus enim maxime suam propriam vim recipiunt quando in cantu peraguntur. Pastores ergo ne omittant significationem et ordinem celebrationum christifidelibus meliore quo possint modo explicare, eosdemque ad participationem activam et fructuosam præparare.
3. Celebrationes Tridui sacri peragantur in ecclesiis cathedralibus et parœcialibus, et in iis tantum in quibus digne persolvi possunt, idest cum fidelium frequentia, cum ministrorum numero congruenti et cum facultate aliquas saltem partes cantu proferendi. Expedit proinde ut parvæ communitates, consociationes et peculiares cœtus cuiusque generis in his ecclesiis coadunentur, ad sacras celebrationes forma nobiliore peragendas.