Die 22 iulii
S. MARIÆ MAGDALENÆ
Festum
Hæc dicit sponsa:
« In lectulo meo per noctes quæsivi, quem diligit anima mea; quæsivi illum et non inveni. « Surgam et circuibo civitatem; per vicos et plateas quæram, quem diligit anima mea”. Quæsivi illum et non inveni.
Invenerunt me vigiles, qui circumeunt civitatem: « Num, quem diligit anima mea, vidistis? ». Paululum cum pertransissem eos, inveni, quem diligit anima mea; tenui eum nec dimittam, donec introducam illum in domum matris meæ et in cubiculum genetricis meæ ».
vel:
Léctio Epístolæ secúndæ béati Pauli apóstoli ad Corínthios 5, 14-17
FRA •
L/F •
CMT
Fratres:
Caritas Christi urget nos, æstimantes, hoc, quoniam, si unus pro omnibus mortuus est, ergo omnes mortui sunt; et pro omnibus mortuus est, ut et, qui vivunt, iam non sibi vivant, sed ei, qui pro ipsis mortuus est et resurrexit.
Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem; et si cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc iam non novimus. Si quis ergo in Christo, nova creatura; vetera transierunt, ecce, facta sunt nova.
Psalmus responsorius 63(62), 2abc, 2d-4, 5-6, 8-9
FRA •
L/FR/ Sitívit in te ánima mea, Deus meus.
Deus, Deus meus es tu, ad te de luce vigilo.
Sitivit in te anima mea,
te desideravit caro mea.
In terra deserta et arida et inaquosa,
sic in sancto apparui tibi,
ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam.
Quoniam melior est misericordia tua super vitas,
labia mea laudabunt te.
Sic benedicam te in vita mea
et in nomine tuo levabo manus meas.
Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea,
et labiis exsultationis laudabit os meum.
Quia fuisti adiutor meus,
et in velamento alarum tuarum exsultabo.
Adhæsit anima mea post te,
me suscepit dextera tua.
Allelúia
Dic nobis, María, quid vidísti in via? Sepúlcrum Christi vivéntis, et glóriam vidi resurgéntis.
Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem 20, 1-2.11-18
FRA •
L/F •
CMT
Prima sabbatorum Maria Magdalene venit mane, cum adhuc tenebræ essent, ad monumentum et videt lapidem sublatum a monumento. Currit ergo et venit ad Simonem Petrum et ad alium discipulum, quem amabat Iesus, et dicit eis: « Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus, ubi posuerunt eum! ».
Maria autem stabat ad monumentum foris plorans. Dum ergo fleret, inclinavit se in monumentum et videt duos angelos in albis sedentes, unum ad caput et unum ad pedes, ubi positum fuerat corpus Iesu.
Et dicunt ei illi: « Mulier, quid ploras? ».
Dicit eis: « Tulerunt Dominum meum, et nescio, ubi posuerunt eum ».
Hæc cum dixisset, conversa est retrorsum et videt Iesum stantem; et non sciebat quia Iesus est.
Dicit ei Iesus: « Mulier, quid ploras? Quem quæris? ».
Illa, existimans quia hortulanus esset, dicit ei: « Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi, ubi posuisti eum, et ego eum tollam ».
Dicit ei Iesus: « Maria! ».
Conversa illa dicit ei Hebraice: « Rabbuni! » — quod dicitur Magister —.
Dicit ei Iesus: « Iam noli me tenere, nondum enim ascendi ad Patrem; vade autem ad fratres meos et dic eis: Ascendo ad Patrem meum et Patrem vestrum, et Deum meum et Deum vestrum ».
Venit Maria Magdalene annuntians discipulis: « Vidi Dominum! », et quia hæc dixit ei.