Feria V - Hebd XII
Tempus « per annum » - Anno primo
Sarai uxor Abram non genuerat ei liberos; sed habens ancillam Ægyptiam nomine Agar, dixit marito suo: « Ecce conclusit me Dominus, ne parerem; ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios ». Cumque ille acquiesceret deprecanti, tulit Agar Ægyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare cœperant in terra Chanaan, et dedit eam viro suo uxorem. Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns despexit dominam suam.
Dixitque Sarai ad Abram: « Inique agis contra me; ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quæ videns quod conceperit, despectui me habet. Iudicet Dominus inter me et te ». Cui respondens Abram: « Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est; utere ea, ut libet ».
Affligente igitur eam Sarai, aufugit ab ea.
Cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquæ in deserto, ad fontem in via Sur, dixit: « Agar, ancilla Sarai, unde venis et quo vadis? ». Quæ respondit: « A facie Sarai dominæ meæ ego fugio ».
Dixitque ei angelus Domini: « Revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius ». Et dixit ei angelus Domini: « Multiplicans multiplicabo semen tuum, et non numerabitur præ multitudine ». Et dixit ei angelus Domini: « Ecce, concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismæl, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam. Hic erit homo onagro similis; manus eius contra omnes, et manus omnium contra eum; et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula ».
Peperitque Agar Abræ filium; qui vocavit nomen filii sui, quem pepererat Agar, Ismæl. Octoginta et sex annorum erat Abram, quando peperit ei Agar Ismælem.
vel:
Léctio libri Génesis 16, 6b-12.15-16
FRA •
L/F •
CMT
In diebus illis:
Affligente Agar Sarai, aufugit ab ea. Cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquæ in deserto, ad fontem in via Sur, dixit: « Agar, ancilla Sarai, unde venis et quo vadis? ». Quæ respondit: « A facie Sarai dominæ meæ ego fugio ».
Dixitque ei angelus Domini: « Revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius ». Et dixit ei angelus Domini: « Multiplicans multiplicabo semen tuum, et non numerabitur præ multitudine ». Et dixit ei angelus Domini: « Ecce, concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismæl, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam. Hic erit homo onagro similis; manus eius contra omnes, et manus omnium contra eum; et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula ».
Peperitque Agar Abræ filium; qui vocavit nomen filii sui, quem pepererat Agar, Ismæl. Octoginta et sex annorum erat Abram, quando peperit ei Agar Ismælem.
Psalmus responsorius 106(105), 1-2, 3-4a, 4b-5
FRA •
L/F •
CMTR/ Confitémini Dómino, quóniam bonus.
vel
R/ Allelúia
Confitemini Domino, quoniam bonus,
quoniam in sæculum misericordia eius.
Quis loquetur potentias Domini,
auditas faciet omnes laudes eius?
Beati, qui custodiunt iudicium
et faciunt iustitiam in omni tempore.
Memento nostri, Domine, in beneplacito populi tui.
Visita nos in salutari tuo,
ut videamus bona electorum tuorum,
ut lætemur in lætitia gentis tuæ,
ut gloriemur cum hereditate tua.
Allelúia
Si quis díligit me, sermónem meum servábit, dicit Dóminus, et Pater meus díliget eum, et ad eum veniemus.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum 7, 21-29
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore: Dixit Iesus discipulis suis:
« Non omnis, qui dicit mihi: «Domine, Domine», intrabit in regnum cælorum, sed qui facit voluntatem Patris mei, qui in cælis est. Multi dicent mihi in illa die: «Domine, Domine, nonne in tuo nomine prophetavimus, et in tuo nomine dæmonia eiecimus, et in tuo nomine virtutes multas fecimus?». Et tunc confitebor illis: Numquam novi vos; discedite a me, qui operamini iniquitatem.
Omnis ergo, qui audit verba mea hæc et facit ea, assimilabitur viro sapienti, qui ædificavit domum suam supra petram. Et descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti et irruerunt in domum illam, et non cecidit; fundata enim erat supra petram.
Et omnis, qui audit verba mea hæc et non facit ea, similis erit viro stulto, qui ædificavit domum suam supra arenam. Et descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti et irruerunt in domum illam, et cecidit, et fuit ruina eius magna ».
Et factum est, cum consummasset Iesus verba hæc, admirabantur turbæ super doctrinam eius; erat enim docens eos sicut potestatem habens, et non sicut scribæ eorum.