Feria II - Hebd XIII
Tempus « per annum » - Anno primo
Léctio libri Génesis 18, 16-33
FRA •
L/F •
CMT
Cum surrexissent inde viri a Quercu Mambre, direxerunt oculos contra Sodomam; et Abraham simul gradiebatur deducens eos.
Dixitque Dominus: « Num celare potero Abraham, quæ gesturus sum, cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam, et benedicendæ sint in illo omnes nationes terræ? Nam elegi eum, ut præcipiat filiis suis et domui suæ post se, ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium, ut adducat Dominus super Abraham omnia, quæ locutus est ad eum ».
Dixit itaque Dominus: « Clamor contra Sodomam et Gomorram multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis. Descendam et videbo utrum clamorem, qui venit ad me, opere compleverint an non; sciam ».
Converteruntque se inde viri et abierunt Sodomam; Abraham vero adhuc stabat coram Domino. Et appropinquans ait: « Numquid vere perdes iustum cum impio? Si forte fuerint quinquaginta iusti in civitate, vere perdes et non parces loco illi propter quinquaginta iustos, si fuerint in eo? Absit a te, ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio, fiatque iustus sicut impius; absit a te. Nonne iudex universæ terræ faciet iudicium? ».
Dixitque Dominus: « Si invenero Sodomæ quinquaginta iustos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos ».
Respondensque Abraham ait: « Ecce cœpi loqui ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis. Quid, si forte minus quinquaginta iustis quinque fuerint? Delebis propter quinque universam urbem? ».
Et ait: « Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque ».
Rursumque locutus est ad eum: « Si forte inventi fuerint ibi quadraginta? ».
Ait: « Non percutiam propter quadraginta ».
« Ne, quæso, inquit, indignetur Dominus meus, si loquar. Si forte ibi inventi fuerint triginta? ».
Respondit: « Non faciam, si invenero ibi triginta ».
« Ecce, ait, cœpi loqui ad Dominum meum. Si forte inventi fuerint ibi viginti? ».
Dixit: « Non interficiam propter viginti ».
« Obsecro, inquit, ne irascatur Dominus meus, si loquar adhuc semel. Si forte inventi fuerint ibi decem? ».
Dixit: « Non delebo propter decem ».
Abiit Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham; et ille reversus est in locum suum.
Psalmus responsorius 103(102), 1-2, 3-4, 8-9, 10-11
FRA •
L/F •
CMTR/ Miserátor et miséricors Dóminus.
Benedic, anima mea, Domino,
et omnia, quæ intra me sunt, nomini sancto eius.
Benedic, anima mea, Domino
et noli oblivisci omnes retributiones eius.
Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis,
qui sanat omnes infirmitates tuas;
qui redimit de interitu vitam tuam,
qui coronat te in misericordia et miserationibus.
Miserator et misericors Dominus,
longanimis et multæ misericordiæ.
Non in perpetuum contendet
neque in æternum irascetur.
Non secundum peccata nostra fecit nobis
neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.
Quoniam, quantum exaltatur cælum a terra,
prævaluit misericordia eius super timentes eum.
Allelúia
Hodie, nolíte obduráre corda vestra, sed vocem Dómini audíte.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum 8, 18-22
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Videns Iesus turbas multas circum se, iussit ire trans fretum. Et accedens unus scriba ait illi: « Magister, sequar te, quocumque ieris ».
Et dicit ei Iesus: « Vulpes foveas habent, et volucres cæli tabernacula, Filius autem hominis non habet, ubi caput reclinet ».
Alius autem de discipulis eius ait illi: «Domine, permitte me primum ire et sepelire patrem meum ». Iesus autem ait illi: « Sequere me et dimitte mortuos sepelire mortuos suos ».