Feria II - Hebd XIV
Tempus « per annum » - Anno primo
Léctio libri Génesis 28, 10-22a
FRA •
L/F •
CMT
In diebus illis:
Egressus Iacob de Bersabee pergebat Charran. Cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis occubitum, tulit de lapidibus, qui iacebant, et supponens capiti suo dormivit in eodem loco.
Viditque in somnio scalam stantem super terram et cacumen illius tangens cælum, angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam et Dominum innixum scalæ dicentem sibi:
« Ego sum Dominus, Deus Abraham patris tui et Deus Isaac. Terram, in qua dormis, tibi dabo et semini tuo. Eritque semen tuum quasi pulvis terræ; dilataberis ad occidentem et orientem et septentrionem et meridiem; et benedicentur in te et in semine tuo cunctæ tribus terræ. Et ecce, ego tecum sum et custodiam te, quocumque perrexeris, et reducam te in terram hanc; nec dimittam te, nisi complevero quæ dixi tibi ».
Cumque evigilasset Iacob de somno, ait: « Vere Dominus est in loco isto, et ego nesciebam ». Pavensque: « Quam terribilis est, inquit, locus iste! Non est hic aliud nisi domus Dei et porta cæli ». Surgens ergo Iacob mane tulit lapidem, quem supposuerat capiti suo, et erexit in titulum fundens oleum desuper. Appellavitque nomen loci illius Bethel; prius autem urbs vocabatur Luza.
Vovit Iacob etiam votum dicens: « Si fuerit Deus mecum et custodierit me in via hac, per quam ambulo, et dederit mihi panem ad vescendum et vestimentum ad induendum, reversusque fuero prospere ad domum patris mei, erit mihi Dominus in Deum, et lapis iste, quem erexi in titulum, erit domus Dei; cunctorumque, quæ dederis mihi, decimas offeram tibi ».
Psalmus responsorius 91(90), 1-2, 3.4, 14-15ab
FRA •
L/F •
CMTR/ Deus meus, sperábo in te.
Qui habitat in protectione Altissimi,
sub umbra Omnipotentis commorabitur.
Dicet Domino: « Refugium meum
et fortitudo mea, Deus meus, sperabo in eum ».
Quoniam ipse liberabit te de laqueo venantium
et a verbo maligno.
Alis suis obumbrabit tibi,
et sub pennas eius confugies.
Quoniam mihi adhæsit, liberabo eum;
suscipiam eum, quoniam cognovit nomen meum.
Clamabit ad me, et ego exaudiam eum;
cum ipso sum in tribulatione.
Allelúia
Salvátor noster Iesus Christus destrúxit mortem, et illuminávit vitam per Evangélium.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum 9, 18-26
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Loquente Iesu, ecce princeps unus accessit et adorabat eum dicens: « Filia mea modo defuncta est; sed veni, impone manum tuam super eam, et vivet ». Et surgens Iesus sequebatur eum et discipuli eius.
Et ecce mulier, quæ sanguinis fluxum patiebatur duodecim annis, accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius. Dicebat enim intra se: « Si tetigero tantum vestimentum eius, salva ero ».
At Iesus conversus et videns eam dixit: « Confide, filia; fides tua te salvam fecit ». Et salva facta est mulier ex illa hora.
Et cum venisset Iesus in domum principis et vidisset tibicines et turbam tumultuantem, dicebat: « Recedite; non est enim mortua puella, sed dormit ». Et deridebant eum. At cum eiecta esset turba, intravit et tenuit manum eius, et surrexit puella. Et exiit fama hæc in universam terram illam.