Egressus est vir de domo Levi et accepit uxorem stirpis suæ; quæ concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus mensibus. Cumque iam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam bitumine ac pice; posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto ripæ fluminis, stante procul sorore eius et considerante eventum rei.

Ecce autem descendebat filia pharaonis, ut lavaretur in flumine, et puellæ eius gradiebantur per crepidinem alvei. Quæ cum vidisset fiscellam in papyrione, misit unam e famulabus suis; et allatam aperiens cernensque in ea parvulum vagientem, miserta eius ait: « De infantibus Hebræorum est hic ». Cui soror pueri: « Vis, inquit, ut vadam et vocem tibi mulierem Hebræam, quæ nutrire possit tibi infantulum? ». Respondit: « Vade ». Perrexit puella et vocavit matrem infantis. Ad quam locuta filia pharaonis: « Accipe, ait, puerum istum et nutri mihi; ego dabo tibi mercedem tuam ». Suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque tradidit filiæ pharaonis. Quem illa adoptavit in locum filii vocavitque nomen eius Moysen dicens: « Quia de aqua tuli eum ».

In diebus illis, postquam creverat, Moyses egressus est ad fratres suos; viditque afflictionem eorum et virum Ægyptium percutientem quendam de Hebræis fratribus suis. Cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset, percussum Ægyptium abscondit sabulo.

Et egressus die altero conspexit duos Hebræos rixantes dixitque ei, qui faciebat iniuriam: « Quare percutis proximum tuum? ». Qui respondit: « Quis te constituit principem et iudicem super nos? Num occidere me tu vis, sicut occidisti Ægyptium? ». Timuit Moyses et ait: « Quomodo palam factum est verbum istud? ».

Audivitque pharao sermonem hunc et quærebat occidere Moysen. Qui fugiens de conspectu eius moratus est in terra Madian.

Cœpit Iesus exprobrare civitatibus, in quibus factæ sunt plurimæ virtutes eius, quia non egissent pænitentiam:

« Væ tibi, Chorazin! Væ tibi, Bethsaida! Quia si in Tyro et Sidone factæ essent virtutes, quæ factæ sunt in vobis, olim in cilicio et cinere pænitentiam egissent. Verumtamen dico vobis: Tyro et Sidoni remissius erit in die iudicii quam vobis.

Et tu, Capharnaum, numquid usque in cælum exaltaberis? Usque in infernum descendes! Quia si in Sodomis factæ fuissent virtutes, quæ factæ sunt in te, mansissent usque in hunc diem. Verumtamen dico vobis: Terræ Sodomorum remissius erit in die iudicii quam tibi ».