Feria VI - Hebd XVI
Tempus « per annum » - Anno primo
In diebus illis:
Locutus est Deus cunctos sermones hos:
« Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Ægypti, de domo servitutis.
Non habebis deos alienos coram me.
Non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem eorum, quæ sunt in cælo desuper et quæ in terra deorsum et quæ in aquis sub terra. Non adorabis ea neque coles, quia ego sum Dominus Deus tuus, Deus zelotes, visitans iniquitatem patrum in filiis in tertiam et quartam generationem eorum, qui oderunt me, et faciens misericordiam in milia his, qui diligunt me et custodiunt præcepta mea.
Non assumes nomen Domini Dei tui in vanum, nec enim habebit insontem Dominus eum, qui assumpserit nomen Domini Dei sui frustra.
Memento, ut diem sabbati sanctifices. Sex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimus autem dies sabbatum Domino Deo tuo est; non facies omne opus tu et filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, iumentum tuum et advena, qui est intra portas tuas. Sex enim diebus fecit Dominus cælum et terram et mare et omnia, quæ in eis sunt, et requievit in die septimo; idcirco benedixit Dominus diei sabbati et sanctificavit eum.
Honora patrem tuum et matrem tuam, ut sis longævus super terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi.
Non occides.
Non mœchaberis.
Non furtum facies.
Non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
Non concupisces domum proximi tui: non desiderabis uxorem eius, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum nec omnia, quæ illius sunt ».
Psalmus responsorius 19(18), 8, 9, 10, 11
FRA •
L/F •
CMTR/ Dómine, verba vitæ ætérnæ habes.
Lex Domini immaculata, reficiens animam,
testimonium Domini fidele, sapientiam præstans parvulis.
Iustitiæ Domini rectæ, lætificantes corda,
præceptum Domini lucidum, illuminans oculos.
Timor Domini mundus, permanens in sæculum sæculi;
iudicia Domini vera, iusta omnia simul.
Desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum,
et dulciora super mel et favum stillantem.
Allelúia
Beáti qui in corde bono et óptimo verbum Dei rétinent, et fructum áfferunt in patiéntia.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum 13, 18-23
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore: Dixit Iesus discipulis suis:
« Vos ergo audite parabolam seminantis. Omnis, qui audit verbum regni et non intellegit, venit Malus et rapit, quod seminatum est in corde eius; hic est, qui secus viam seminatus est.
Qui autem supra petrosa seminatus est, hic est, qui verbum audit et continuo cum gaudio accipit illud, non habet autem in se radicem, sed est temporalis; facta autem tribulatione vel persecutione propter verbum, continuo scandalizatur.
Qui autem est seminatus in spinis, hic est, qui verbum audit, et sollicitudo sæculi et fallacia divitiarum suffocat verbum, et sine fructu efficitur.
Qui vero in terra bona seminatus est, hic est, qui audit verbum et intellegit et fructum affert et facit aliud quidem centum, aliud autem sexaginta, porro aliud triginta ».