Dominica XIX
Tempus « per annum » - Anno A
Léctio libri primi Regum 19, 9a.11-13a
FRA •
L/F •
CMT
In diebus illis:
Cumque venisset Elias ad montem Dei Horeb, mansit in spelunca. Et ecce sermo Domini ad eum. Et ait ei: « Egredere et sta in monte coram Domino ».
Et ecce Dominus transit, et ventus grandis et fortis subvertens montes et conterens petras ante Dominum; non in vento Dominus. Et post ventum, commotio; non in commotione Dominus. Et post commotionem, ignis; non in igne Dominus. Et post ignem, sibilus auræ tenuis. Quod cum audisset Elias, operuit vultum suum pallio et egressus stetit in ostio speluncæ.
Psalmus responsorius 85(84), 9ab-10, 11-12, 13-14
FRA •
L/F •
CMTR/ Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam, et salutáre tuum da nobis.
Audiam, quid loquatur Dominus Deus,
quoniam loquetur pacem ad plebem suam et sanctos suos
Vere prope timentes eum salutare ipsius,
ut inhabitet gloria in terra nostra.
Misericordia et veritas obviaverunt sibi,
iustitia et pax osculatæ sunt.
Veritas de terra orta est,
et iustitia de cælo prospexit.
Etenim Dominus dabit benignitatem,
et terra nostra dabit fructum suum.
Iustitia ante eum ambulabit
et ponet in via gressus suos.
Léctio Epístolæ béati Pauli apóstoli ad Romános 9, 1-5
FRA •
L/F •
CMT
Fratres:
Veritatem dico in Christo, non mentior, testimonium mihi perhibente conscientia mea in Spiritu Sancto, quoniam tristitia est mihi magna, et continuus dolor cordi meo.
Optarem enim ipse ego anathema esse a Christo pro fratribus meis, cognatis meis secundum carnem, qui sunt Israelitæ, quorum adoptio est filiorum et gloria et testamenta et legislatio et cultus et promissiones, quorum sunt patres, et ex quibus Christus secundum carnem: qui est super omnia Deus benedictus in sæcula. Amen.
Allelúia
Spéro in Dóminum, spero in verbum eius.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum 14, 22-33
FRA •
L/F •
CMT
[Postquam saturata est turba,] statim iussit Iesus discipulos ascendere in naviculam et præcedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas. Et dimissis turbis, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto, solus erat ibi. Navicula autem iam multis stadiis a terra distabat, fluctibus iactata; erat enim contrarius ventus.
Quarta autem vigilia noctis venit ad eos ambulans supra mare. Discipuli autem, videntes eum supra mare ambulantem, turbati sunt dicentes: « Phantasma est », et præ timore clamaverunt.
Statimque Iesus locutus est eis dicens: « Habete fiduciam, ego sum; nolite timere! ».
Respondens autem ei Petrus dixit: « Domine, si tu es, iube me venire ad te super aquas ».
At ipse ait: « Veni! ».
Et descendens Petrus de navicula ambulavit super aquas et venit ad Iesum. Videns vero ventum validum timuit et, cum cœpisset mergi, clamavit dicens: « Domine, salvum me fac! ».
Continuo autem Iesus extendens manum apprehendit eum et ait illi: « Modicæ fidei, quare dubitasti? ». Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus.
Qui autem in navicula erant, adoraverunt eum dicentes: « Vere Filius Dei es! ».