Ex qua die audivimus, non cessamus pro vobis orantes et postulantes, ut impleamini agnitione voluntatis eius in omni sapientia et intellectu spiritali, ut ambuletis digne Domino per omnia placentes, in omni opere bono fructificantes et crescentes in scientia Dei, in omni virtute confortati secundum potentiam claritatis eius in omnem patientiam et longanimitatem, cum gaudio gratias agentes Patri, qui idoneos vos fecit in partem sortis sanctorum in lumine; qui eripuit nos de potestate tenebrarum et transtulit in regnum Filii dilectionis suæ, in quo habemus redemptionem, remissionem peccatorum.

Cum turba urgeret Iesum et audiret verbum Dei, et ipse stabat secus stagnum Genesareth et vidit duas naves stantes secus stagnum; piscatores autem descenderant de illis et lavabant retia. Ascendens autem in unam navem, quæ erat Simonis, rogavit eum a terra reducere pusillum; et sedens docebat de navicula turbas.

Ut cessavit autem loqui, dixit ad Simonem: « Duc in altum et laxate retia vestra in capturam ».

Et respondens Simon dixit: « Præceptor, per totam noctem laborantes nihil cepimus; in verbo autem tuo laxabo retia ».

Et cum hoc fecissent, concluserunt piscium multitudinem copiosam; rumpebantur autem retia eorum. Et annuerunt sociis, qui erant in alia navi, ut venirent et adiuvarent eos; et venerunt et impleverunt ambas naviculas, ita ut mergerentur.

Quod cum videret Simon Petrus, procidit ad genua Iesu dicens: « Exi a me, quia homo peccator sum, Domine ». Stupor enim circumdederat eum et omnes, qui cum illo erant, in captura piscium, quos ceperant; similiter autem et Iacobum et Ioannem, filios Zebedæi, qui erant socii Simonis.

Et ait ad Simonem Iesus: « Noli timere; ex hoc iam homines eris capiens ».

Et subductis ad terram navibus, relictis omnibus, secuti sunt illum.