In me et Apollo discatis illud: « Ne supra quæ scripta sunt », ne unus pro alio inflemini adversus alterum. Quis enim te discernit? Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis? Iam saturati estis, iam divites facti estis. Sine nobis regnastis; et utinam regnaretis, ut et nos vobiscum regnaremus.

Puto enim, Deus nos apostolos novissimos ostendit tamquam morti destinatos, quia spectaculum facti sumus mundo et angelis et hominibus. Nos stulti propter Christum, vos autem prudentes in Christo; nos infirmi, vos autem fortes; vos gloriosi, nos autem ignobiles. Usque in hanc horam et esurimus et sitimus et nudi sumus et colaphis cædimur et instabiles sumus et laboramus operantes manibus nostris; maledicti benedicimus, persecutionem passi sustinemus, blasphemati obsecramus; tamquam purgamenta mundi facti sumus, omnium peripsema, usque adhuc.

Non ut confundam vos, hæc scribo, sed ut quasi filios meos carissimos moneam; nam si decem milia pædagogorum habeatis in Christo, sed non multos patres, nam in Christo Iesu per Evangelium ego vos genui.

Quidam autem pharisæorum dixerunt: « Quid facitis, quod non licet in sabbatis? ».

Et respondens Iesus ad eos dixit: « Nec hoc legistis, quod fecit David, cum esurisset ipse et qui cum eo erant? Quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis sumpsit et manducavit et dedit his, qui cum ipso erant, quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus? ».

Et dicebat illis: « Dominus est sabbati Filius hominis ».