Dominica XXIV
Tempus « per annum » - Anno B
Léctio libri Isaíæ prophétæ 50, 5-9a
FRA •
L/F •
CMT
Dominus Deus aperuit mihi aurem; ego autem non rebellavi, retrorsum non abii. Dorsum meum dedi percutientibus et genas meas vellentibus: faciem meam non averti ab increpationibus et sputis.
Dominus Deus auxiliator meus; ideo non sum confusus, ideo posui faciem meam ut petram durissimam et scio quoniam non confundar. Iuxta est qui iustificat me; quis contradicet mihi? Stemus simul. Quis est adversarius meus? Accedat ad me. Ecce Dominus Deus auxiliator meus; quis est qui condemnet me?
Psalmus responsorius 116A(114), 1-2, 3-4, 5-6, 8-9
FRA •
L/F •
CMTR/ Ambulábo coram Dómino in regióne vivórum.
vel
R/ Allelúia.
Dilexi, quoniam exaudit Dominus
vocem deprecationis meæ.
Quia inclinavit aurem suam mihi,
cum in diebus meis invocabam.
Circumdederunt me funes mortis,
et angustiæ inferni invenerunt me.
Tribulationem et dolorem inveni
et nomen Domini invocabam:
« O Domine, libera animam meam ».
Misericors Dominus et iustus,
et Deus noster miseretur.
Custodiens parvulos Dominus;
humiliatus sum, et salvum me faciet.
Quia eripuit animam meam de morte,
oculos meos a lacrimis,
pedes meos a lapsu.
Ambulabo coram Domino in regione vivorum.
Léctio Epístolæ béati Iacóbi apóstoli 2, 14-18
FRA •
L/F •
CMT
Quid proderit, fratres mei, si fidem quis dicat se habere, opera autem non habeat? Numquid poterit fides salvare eum?
Si frater aut soror nudi sunt et indigent victu cotidiano, dicat autem aliquis de vobis illis: « Ite in pace, calefacimini et saturamini », non dederitis autem eis, quæ necessaria sunt corporis, quid proderit? Sic et fides, si non habeat opera, mortua est in semetipsa.
Sed dicet quis: « Tu fidem habes, et ego opera habeo ». Ostende mihi fidem tuam sine operibus, et ego tibi ostendam ex operibus meis fidem.
Allelúia
Mihi absit gloriári nisi in cruce Dómini, per quem mihi mundus crucifíxus est, et ego mundo.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 8, 27-35
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Egressus est Iesus et discipuli eius in castella Cæsareæ Philippi; et in via interrogabat discipulos suos dicens eis: « Quem me dicunt esse homines? ».
Qui responderunt illi dicentes: « Ioannem Baptistam, alii Eliam, alii vero unum de prophetis ».
Et ipse interrogabat eos: « Vos vero quem me dicitis esse? ».
Respondens Petrus ait ei: « Tu es Christus ». Et comminatus est eis, ne cui dicerent de illo.
Et cœpit docere illos: « Oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere »; et palam verbum loquebatur.
Et apprehendens eum Petrus cœpit increpare eum. Qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro et dicit: « Vade retro me, Satana, quoniam non sapis, quæ Dei sunt, sed quæ sunt hominum ».
Et convocata turba cum discipulis suis, dixit eis: « Si quis vult post me sequi, deneget semetipsum et tollat crucem suam et sequatur me. Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam; qui autem perdiderit animam suam propter me et Evangelium, salvam eam faciet.