« Vere scio quod ita sit, et quomodo iustificabitur homo compositus Deo? Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille. Sapiens corde est et fortis robore; quis restitit ei, et pacem habuit? Qui transtulit montes, et nescierunt hi, quos subvertit in furore suo. Qui commovet terram de loco suo, et columnæ eius concutiuntur. Qui præcipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo. Qui extendit cælos solus et graditur super fluctus maris. Qui facit Arcturum et Oriona et Hyadas et interiora austri. Qui facit magna et incomprehensibilia et mirabilia, quorum non est numerus.

Si venerit ad me, non videbo eum; si abierit, non intellegam. Si repente arripiet, quis eum impediet? Vel quis dicere potest: “Quid facis?”. Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei et loquar delectis verbis cum eo?

Quia, etiamsi iustus essem, non responderem, sed meum iudicem deprecarer; et, cum invocantem exaudierit me, non credam quod audierit vocem meam ».

Et ait illi Iesus: « Vulpes foveas habent, et volucres cæli nidos, Filius autem hominis non habet, ubi caput reclinet ».

Ait autem ad alterum: « Sequere me ».

Ille autem dixit: « Domine, permitte mihi primum ire et sepelire patrem meum ».

Dixitque ei Iesus: « Sine, ut mortui sepeliant mortuos suos; tu autem vade, annuntia regnum Dei ».

Et ait alter: « Sequar te, Domine, sed primum permitte mihi renuntiare his, qui domi sunt ».

Ait ad illum Iesus: « Nemo mittens manum suam in aratrum et aspiciens retro, aptus est regno Dei ».