Habeo igitur gloriationem in Christo Iesu ad Deum; non enim audebo aliquid loqui eorum, quæ per me non effecit Christus in obœdientiam gentium, verbo et factis, in virtute signorum et prodigiorum, in virtute Spiritus, ita ut ab Ierusalem et per circuitum usque in Illyricum repleverim Evangelium Christi, sic autem contendens prædicare Evangelium, non ubi nominatus est Christus, ne super alienum fundamentum ædificarem, sed sicut scriptum est: « Quibus non est annuntiatum de eo, videbunt; et, qui non audierunt, intellegent ».

« Homo quidam erat dives, qui habebat vilicum, et hic diffamatus est apud illum quasi dissipasset bona ipsius. Et vocavit illum et ait illi: «Quid hoc audio de te? Redde rationem vilicationis tuæ; iam enim non poteris vilicare».

Ait autem vilicus intra se: «Quid faciam, quia dominus meus aufert a me vilicationem? Fodere non valeo, mendicare erubesco. Scio quid faciam, ut, cum amotus fuero a vilicatione, recipiant me in domos suas».

Convocatis itaque singulis debitoribus domini sui, dicebat primo: «Quantum debes domino meo?». At ille dixit: «Centum cados olei». Dixitque illi: «Accipe cautionem tuam et sede cito, scribe quinquaginta». Deinde alii dixit: «Tu vero quantum debes?». Qui ait: «Centum coros tritici». Ait illi: «Accipe litteras tuas et scribe octoginta».

Et laudavit dominus vilicum iniquitatis, quia prudenter fecisset, quia filii huius sæculi prudentiores filiis lucis in generatione sua sunt ».