Loquere, quæ decent sanam doctrinam. Senes, ut sobrii sint, pudici, prudentes, sani fide, dilectione, patientia. Anus similiter in habitu sanctæ, non criminatrices, non vino multo deditæ, bene docentes, ut prudentiam doceant adulescentulas, ut viros suos ament, filios diligant, prudentes sint, castæ, domus curam habentes, benignæ, subditæ suis viris, ut non blasphemetur verbum Dei.

Iuvenes similiter hortare, ut sobrii sint. In omnibus teipsum præbens exemplum bonorum operum, in doctrina integritatem, gravitatem, in verbo sano irreprehensibilem, ut is, qui ex adverso est, vereatur, nihil habens malum dicere de nobis.

Apparuit enim gratia Dei salutaris omnibus hominibus erudiens nos, ut abnegantes impietatem et sæcularia desideria sobrie et iuste et pie vivamus in hoc sæculo, exspectantes beatam spem et adventum gloriæ magni Dei et salvatoris nostri Iesu Christi; qui dedit semetipsum pro nobis, ut nos redimeret ab omni iniquitate et mundaret sibi populum peculiarem, sectatorem bonorum operum.

« Quis vestrum habens servum arantem aut pascentem, qui regresso de agro dicet illi: «Statim transi, recumbe», et non dicet ei: «Para, quod cenem, et præcinge te et ministra mihi, donec manducem et bibam, et post hæc tu manducabis et bibes»? Numquid gratiam habet servo illi, quia fecit, quæ præcepta sunt? Sic et vos, cum feceritis omnia, quæ præcepta sunt vobis, dicite: «Servi inutiles sumus; quod debuimus facere, fecimus» ».