Sabbato - Hebd V
Tempus « per annum » - Anno secundo
Léctio libri primi Regum 12, 26-32; 13, 33-34
FRA •
L/F •
CMT
In diebus illis:
Dixit Ieroboam in corde suo: « Nunc revertetur regnum ad domum David, si ascenderit populus iste, ut faciat sacrificia in domo Domini in Ierusalem, et convertetur cor populi huius ad dominum suum Roboam regem Iudæ, interficientque me et revertentur ad Roboam regem Iudæ ». Et excogitato consilio, fecit rex duos vitulos aureos et dixit ad populum: « Nolite ultra ascendere in Ierusalem! Ecce dii tui, Israel, qui te eduxerunt de terra Ægypti ». Posuitque unum in Bethel et alterum donavit in Dan; et factum est hoc in peccatum: ibat enim populus coram uno usque in Dan.
Et fecit fana in excelsis et sacerdotes de extremis populi, qui non erant de filiis Levi. Constituitque diem sollemnem in mense octavo, quinta decima die mensis, in similitudinem sollemnitatis, quæ celebratur in Iuda. Et ascendit altare; sic fecit in Bethel, ut immolaret vitulis, quos fabricatus erat; constituitque in Bethel sacerdotes excelsorum, quæ fecerat.
Non est reversus Ieroboam de via sua pessima, sed iterum faciebat de novissimis populi sacerdotes excelsorum; quicumque volebat, implebat eius manum, ut fieret sacerdos excelsorum. Et propter hanc causam peccavit domus Ieroboam, et eversa est et deleta de superficie terræ.
Psalmus responsorius 106(105), 6-7a, 19-20, 21-22
FRA •
L/F •
CMTR/ Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui.
Peccavimus cum patribus nostris,
iniuste egimus, iniquitatem fecimus.
Patres nostri in Ægypto non intellexerunt mirabilia tua.
Et fecerunt vitulum in Horeb,
et adoraverunt sculptile;
et mutaverunt gloriam suam
in similitudinem tauri comedentis fenum.
Obliti sunt Deum, qui salvavit eos,
qui fecit magnalia in Ægypto,
mirabilia in terra Cham,
terribilia in Mari Rubro.
Allelúia
Non in páne sólo vívet homo, sed in ómni vérbo quod procédit de ore Dei.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 8, 1-10
FRA •
L/F •
CMT
In illis diebus iterum cum turba multa esset nec haberent, quod manducarent, convocatis discipulis ait illis Iesus: « Misereor super turbam, quia iam triduo sustinent me nec habent, quod manducent; et si dimisero eos ieiunos in domum suam, deficient in via; et quidam ex eis de longe venerunt ».
Et responderunt ei discipuli sui: « Unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine? ».
Et interrogabat eos: « Quot panes habetis? ».
Qui dixerunt: « Septem ».
Et præcipit turbæ discumbere supra terram; et accipiens septem panes, gratias agens fregit et dabat discipulis suis, ut apponerent; et apposuerunt turbæ. Et habebant pisciculos paucos; et benedicens eos, iussit hos quoque apponi.
Et manducaverunt et saturati sunt; et sustulerunt, quod superaverat de fragmentis, septem sportas. Erant autem quasi quattuor milia. Et dimisit eos.
Et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha.