Feria II - Hebd VIII
Tempus « per annum » - Anno secundo
Léctio Epístolæ primæ béati Petri apóstoli 1, 3-9
FRA •
L/F •
CMT
Benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi, qui secundum magnam misericordiam suam regeneravit nos in spem vivam per resurrectionem Iesu Christi ex mortuis, in hereditatem incorruptibilem et incontaminatam et immarcescibilem, conservatam in cælis propter vos, qui in virtute Dei custodimini per fidem in salutem, paratam revelari in tempore novissimo.
In quo exsultatis, modicum nunc si oportet contristati in variis tentationibus, ut probatio vestræ fidei multo pretiosior auro, quod perit, per ignem quidem probato, inveniatur in laudem et gloriam et honorem in revelatione Iesu Christi. Quem cum non videritis, diligitis; in quem nunc non videntes, credentes autem, exsultatis lætitia inenarrabili et glorificata, reportantes finem fidei vestræ salutem animarum.
Psalmus responsorius 110, 1-2, 5-6, 9.10c
FRA •
L/F •
CMTR/ Memor erit Dóminus in sæculum testaménti sui.
vel
R/ Allelúia
Confitebor Domino in toto corde meo,
in consilio iustorum et congregatione.
Magna opera Domini,
exquirenda omnibus, qui cupiunt ea.
Escam dedit timentibus se;
memor erit in sæculum testamenti sui.
Virtutem operum suorum annuntiavit populo suo,
ut det illis hereditatem gentium.
Redemptionem misit populo suo,
mandavit in æternum testamentum suum.
Sanctum et terribile nomen eius.
laudatio eius manet in sæculum sæculi.
Allelúia
Iesus Christus egénus factus est, cum esset dives, ut illíus inópia vos dívites essétis.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 10, 17-27
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Cum egrederetur Iesus in viam, accurrens quidam et, genu flexo ante eum, rogabat eum: « Magister bone, quid faciam ut vitam æternam percipiam? ».
Iesus autem dixit ei: « Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi unus Deus. Præcepta nosti: ne occidas, ne adulteres, ne fureris, ne falsum testimonium dixeris, ne fraudem feceris, honora patrem tuum et matrem ».
Ille autem dixit ei: « Magister, hæc omnia conservavi a iuventute mea ».
Iesus autem intuitus eum dilexit eum et dixit illi: « Unum tibi deest: vade, quæcumque habes, vende et da pauperibus et habebis thesaurum in cælo; et veni, sequere me ». Qui contristatus in hoc verbo, abiit mærens: erat enim habens possessiones multas.
Et circumspiciens Iesus ait discipulis suis: « Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei introibunt ». Discipuli autem obstupescebant in verbis eius. At Iesus rursus respondens ait illis: « Filii, quam diffficile est in regnum Dei introire. Facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei ».
Qui magis admirabantur dicentes ad semetipsos: « Et quis potest salvus fieri? ».
Intuens illos Iesus ait: « Apud homines impossibile est sed non apud Deum: omnia enim possibilia sunt apud Deum ».