Feria II - Hebd IX
Tempus « per annum » - Anno primo
Léctio libri Thobis 1, 3 ; 2, 1b-8
FRA •
L/F •
CMT
Ego Thobi in viis veritatis ambulabam et in iustitiis omnibus diebus vitæ meæ et eleemosynas multas feci fratribus meis et nationi meæ, qui abierant mecum in captivitatem in regionem Assyriorum in Nineven.
In Pentecoste, die festo nostro, qui est sanctus a Septimanis, factum est mihi prandium bonum, et discubui, ut pranderem. Et apposita est mihi mensa, et vidi pulmentaria complura. Et dixi Thobiæ filio meo: « Vade et, quemcumque pauperem inveneris ex fratribus nostris, qui sunt captivi in Nineve, qui in mente habet Dominum in toto corde suo, hunc adduc, et manducabit pariter mecum; ecce sustineo te, fili, donec venias ».
Et abiit Thobias quærere aliquem pauperem ex fratribus nostris et reversus dixit mihi: « Pater! ».
Et ego dixi illi: « Ecce ego, fili ».
Et respondens ait: « Ecce unus ex natione nostra occisus est et proiectus est in foro et nunc ibidem laqueo suffocatus est ».
Et exsiliens reliqui prandium, antequam ex illo gustarem, et sustuli eum de platea in unam domum, donec sol caderet, et illum sepelirem. Et reversus lavi et manducavi panem meum cum luctu et rememoratus sum sermonis prophetæ Amos, quem locutus est in Bethel dicens: « Convertentur omnes dies festi vestri in luctum, et omnia cantica vestra in lamentationem ». Et lacrimatus sum.
Et, postquam sol occidit, abii et fodiens sepelivi illum. Et proximi mei deridebant me dicentes: « Non timet adhuc hic homo; iam enim inquisitus est huius rei causa, ut occideretur, et fugit et ecce iterum sepelit mortuos ».
Psalmus responsorius 112(111), 1-2, 3-4, 5-6
FRA •
L/F •
CMTR/ Beátus vir qui timet Dóminum.
vel
R/ Allelúia.
Beatus vir, qui timet Dominum,
in mandatis eius cupit nimis.
Potens in terra erit semen eius,
generatio rectorum benedicetur.
Gloria et divitiæ in domo eius,
et iustitia eius manet in sæculum sæculi.
Exortum est in tenebris lumen rectis,
misericors et miserator et iustus.
Iucundus homo, qui miseretur et commodat,
disponet res suas in iudicio,
quia in æternum non commovebitur.
In memoria æterna erit iustus.
Allelúia
Iesu Christe, testis es fidélis, primogénitus mortuórum, dilexísti nos, et lavásti peccáta nostra in sánguine tuo.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 12, 1-12
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Cœpit Iesus summis sacerdotibus et scribis et senioribus in parabolis loqui:
« Vineam pastinavit homo et circumdedit sæpem et fodit lacum et ædificavit turrim et locavit eam agricolis et peregre profectus est.
Et misit ad agricolas in tempore servum, ut ab agricolis acciperet de fructu vineæ; qui apprehensum eum cæciderunt et dimiserunt vacuum. Et iterum misit ad illos alium servum; et illum in capite vulneraverunt et contumeliis affecerunt. Et alium misit, et illum occiderunt, et plures alios, quosdam cædentes, alios vero occidentes.
Adhuc unum habebat, filium dilectum. Misit illum ad eos novissimum dicens: «Reverebuntur filium meum». Coloni autem illi dixerunt ad invicem: «Hic est heres. Venite, occidamus eum, et nostra erit hereditas». Et apprehendentes eum occiderunt et eiecerunt extra vineam.
Quid ergo faciet dominus vineæ? Veniet et perdet colonos et dabit vineam aliis.
Nec Scripturam hanc legistis: «Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli; a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris»? ».
Et quærebant eum tenere et timuerunt turbam; cognoverunt enim quoniam ad eos parabolam hanc dixerit. Et relicto eo abierunt.