Feria III - Hebd IX
Tempus « per annum » - Anno primo
Ego Thobi, in Pentecoste nocte, postquam mortuum sepelivi, et introivi in atrium meum et obdormivi circa parietem atrii, et facies mea nuda erat propter æstum. Et ignorabam quoniam passeres in pariete super me erant, quorum stercora insederunt in oculos meos calida et induxerunt albugines.
Et ibam ad medicos, ut curarer, et, quanto inunxerunt me medicamentis, tanto magis oculi mei excæcabantur maculis, donec perexcæcatus sum. Et eram inutilis meis oculis annis quattuor, et omnes fratres mei dolebant pro me. Achicarus autem pascebat me annis duobus, priusquam iret in Elymaida.
In illo tempore Anna uxor mea mercede deserviebat operibus mulierum lanam faciens. Et remittebat dominis eorum, et dabant ei mercedem. Septima autem die mensis Dystri detexuit texturam et reddidit illam dominis, et dederunt ei mercedem totam et dederunt ei pro textura hædum de capris. Et cum introisset ad me hædus, cœpit clamare. Et vocavi eam et dixi: « Unde est hic hædus? Ne forte furtivus sit, redde illum dominis suis; nobis enim non licet manducare quidquam furtivum ». Et illa mihi dixit: « Munere mihi datus est supra mercedem ». Et ego non credebam ei, sed dicebam, ut restitueret illum dominis, et erubescebam coram illa huius rei causa. Et respondens dixit mihi: « Et ubi sunt eleemosynæ tuæ? Ubi sunt iustitiæ tuæ? Ecce, omnia tibi nota sunt ».
Psalmus responsorius 112(111), 1-2, 7-8, 9
FRA •
L/F •
CMTR/ Parátum cor iusti, sperans in Dómino.
vel
R/ Allelúia.
Beatus vir, qui timet Dominum,
in mandatis eius cupit nimis.
Potens in terra erit semen eius,
generatio rectorum benedicetur.
Ab auditione mala non timebit.
Paratum cor eius, sperans in Domino,
confirmatum est cor eius, non timebit,
donec despiciat inimicos suos.
Distribuit, dedit pauperibus;
iustitia eius manet in sæculum sæculi,
cornu eius exaltabitur in gloria.
Allelúia
Pater Dómini nostri Iesu Christi illúminet óculos cordis nostri, ut sciámus quæ sit spes vocatiónis nostræ.
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 12, 13-17
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Mittunt ad Iesum quosdam ex pharisæis et herodianis, ut eum caperent in verbo. Qui venientes dicunt ei: « Magister, scimus quia verax es et non curas quemquam; nec enim vides in faciem hominum, sed in veritate viam Dei doces. Licet dare tributum Cæsari an non? Dabimus an non dabimus? ».
Qui sciens versutiam eorum ait illis: « Quid me tentatis? Afferte mihi denarium, ut videam ». At illi attulerunt. Et ait illis: « Cuius est imago hæc et inscriptio? ».
Illi autem dixerunt ei: « Cæsaris ».
Iesus autem dixit illis: « Quæ sunt Cæsaris, reddite Cæsari et, quæ sunt Dei, Deo ». Et mirabantur super eo.