Ressources Catholiques Missel Romain
ORDINES FRA
Ordo Pænitentiæ
Communio Infirmorum
Ordo unctionis infirmi
Viaticus
Pænitentia, unctio et viaticus
Benedictio aquæ
Benedictio novæ domus
Formulæ brevissimæ in periculo mortis



ORDO PÆNITENTIÆ FRA
Pænitens dicit solitam salutationem et signo Crucis se signat:
In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
Sacerdos dicit:
Dominus sit in corde tuo, ut animo contrito confitearis percata tua.
Sacerdos vel pænitens possunt legere vel memoriter dicere quædam verba Sacræ Scripturæ circa Dei misericordiam et pænitentiam, ex. gr.:
Domine, tu omnia nosti, tu scis quia amo te.  (Io 21, 17)
Pænitens suorum peccatorum se accusat. Sacerdos opportuna dat consilia, pænitentiam imponit et eum invitat ad contritionem manifestandam. Pænitens dicere potest, ex. gr.:
Domine Iesu, Fili Dei, miserere mei peccatoris.
Sacerdos, manibus super caput pænitentis extensis (vel saltem manu dextera extensa), dicit:
Deus, Pater misericordiárum, qui per mortem et resurrectiónem Fílii sui mundum sibi reconciliávit et Spíritum Sanctum effúdit in remissiónem peccatórum, per ministérium Ecclésiæ indulgéntiam tibi tríbuat et pacem.
ET EGO TE ABSOLVO A PECCATIS TUIS, IN NOMINE PATRIS, ET FILII, ET SPIRITUS SANCTI.
R/. Amen.
Sacerdos prosequitur :
Passio Dómini nostri Iesu Christi, intercéssio Beátæ Maríæ Vírginis, et ómnium Sanctórum, quidquid boni féceris, et mali sustinúeris, sint tibi in remédium peccatórum, augméntum grátiæ, et præmium vitæ ætérnæ. Vade in pace.
R/. Amen.




RITUS ORDINARIUS PRO COMMUNIONE INFIRMORUM FRA
vel ritus brevior
RITUS INITIALES
In cubiculo infirmi mensa paretur linteo cooperta, super quam Sacramentumdeponatur. Prævideantur etiam, si est consuetudo, vas cum aqua benedicta et aspersorium, necnon cerei super mensam.
Accedens ad infirmum, minister ipsum ceterosque adstantes humaniter salutat, adhibens salutationem sequentem:
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Jesu Christi.
vel :
R. Et cum spiritu tuo.
Tunc, deposito Sacramento super mensam, ipsum una cum adstantibus adorat.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam similem:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Si necesse sit, sacerdos sacramentalem infirmi confessionem excipiat.
Quando autem confessio sacramentalis infirmi intra ritum non fit aut alii adsunt communicandi, sacerdos infirmum ceterosque astantes invitat ad actum pænitentialem eliciendum:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
LECTIO VERBI DEI
Tunc, pro opportunitate, ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legi potest, textus Sacræ Scripturæ, , ex. gr.: (vel, ad ritum communionis)
Io 6,54-55: « Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die. Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. »
Ritum communionis
vel:
Io 6,54-59: « Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die. Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo. Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem; et, qui manducat me, et ipse vivet propter me. Hic est panis, qui de cælo descendit, non sicut manducaverunt patres et mortui sunt; qui manducat hunc panem, vivet in æternum. »
Ritum communionis
vel:
Io 14,6: « Ego sum via et veritas et vita; nemo venit ad Patrem nisi per me. ».
Ritum communionis
vel:
Io 14,23: « Si quis diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus et mansionem apud eum faciemus.»
Ritum communionis
vel:
Io 15,4: « Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis.»
Ritum communionis
vel:
1 Cor 11, 26: «Quotiescumque enim manducabitis panem hunc et calicem bibetis, mortem Domini annuntiatis, donec veniat. ».
Ritum communionis
vel:
Io 14,27: «Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis; non quomodo mundus dat, ego do vobis. Non turbetur cor vestrum neque formidet.»
Ritum communionis
vel:
Io 15,5 : « Ego sum vitis, vos palmites. Qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere. »
Ritum communionis
vel:
1 Io 4,16: « Et nos, qui credidimus, novimus caritatem, quam habet Deus in nobis. Deus caritas est; et, qui manet in caritate, in Deo manet, et Deus in eo manet. »
Huiusce textus, pro opportunitate, brevis explicatio textus fieri potest.
RITUS COMMUNIONIS
Tunc minister recitationem orationis dominicæ introducit his vel similibus verbis:
Nunc autem una simul Deum deprecémur, sicut Dóminus noster Iesus Christus nos dócuit oráre.
vel:
Voluntáti Patris assentiámur, et orémus sicut nos Dóminus dócuit.
Et omnes simul pergunt:
Pater noster, qui es in cælis,
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Tunc minister ostendit Ss.mum Sacramentum, dicens:
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
Infirmus aliique communicaturi semel dicunt:
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum:
sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Minister ad infirmum accedit, eique Sacramentum ostendens, dicit:
Corpus Christi (vel: Sanguis Christi).
Infirmus respondet:
Amen.
Et communicatur.
Alii adstantes communicandi, modo consueto Sacramentum recipiunt.
Distributione Communionis expleta, minister de more purificationem peragit. Tunc, pro opportunitate, sacrum silentium per aliquod temporis spatium servari potest.
Deinde minister dicit orationem conclusivam:
Orémus.
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus,
te fidéliter deprecámur,
ut sacrosánctum Corpus (sacrosánctus Sanguis)
Dómini nostri Iesu Christi Fílii tui
prosit fratri nostro (soróri nostræ) accipiénti
ad córporis et ánimæ remédium sempitérnum.
Per Christum Dóminum nostrum.
R /. Amen.
Conclusio ritus
vel:
Deus, qui humánæ redemptiónis opus per Unigéniti tui paschále mystérium implevísti, concéde propítius, ut, qui Christi mortem et resurrectiónem in sacramentórum signis annuntiámus fidénter, salvatiónis tuæ contínuum experiámur augméntum. Per Christum.
R /. Amen.
Conclusio ritus
vel:
Grátias tibi, Dómine, reférimus sacro múnere vegetáti,
tuam cleméntiam implorántes,
ut, per infusiónem Spíritus tui,
in quibus cæléstis virtus introívit,
sinceritátis grátia persevéret.
Per Christum.
R /. Amen.
Conclusio ritus
vel:
Deus, qui nos de uno pane et de uno cálice
partícipes esse voluísti,
da nobis, quǽsumus, ita vívere, ut, unum in Christo effécti,
fructum afferámus pro mundi salúte gaudéntes.
Per Christum.
R /. Amen.
CONCLUSIO RITUS
Deinde infirmo et adstantibus benedicit, vel super ipsos signum crucis faciendo cum pyxide, si Sacramentum superfuerit, vel formulas usurpando quæ in ritibus pro infirmis (nn. 12-13 vel 16.17.18.23) aut in fine Missæ adhibentur, v. et gr.:
Benedíctio Dei omnípoténtis,
Patris, et Fílii et Spíritus Sancti.
Descéndat super vos et máneat semper.
R/. Amen.

---------------
Qui pascháli tuo mystério salútem nobis acquisísti:
Kýrie, eléison.
Omnes:
Kýrie, eléison.
Minister:
Qui mirabília tuæ Passiónis inter nos renováre non désinis:
Christe, eléison.
Omnes:
Christe, eléison.
Minister:
Qui per Córporis tui susceptiónem sacrifícii paschális partícipes nos éfficis:
Kýrie, eléison.
Omnes:
Kýrie, eléison.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus, et dimíssis peccátis nostris perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Lectio verbi Dei











RITUS BREVIOR COMMUNIONIS INFIRMORUM FRA
Ritus hic brevior adhibetur quando sacra Communio danda est pluribus infirmis in variis cubiculis eiusdem domus vel nosocomii degentibus, nonnullis additis, si casus fert, elementis e ritu ordinario desumptis.
Si qui infirmi confiteri velint, sacerdos eos audiat et absolvat tempore opportuno, antequam incipiat communionem distribuire.
Ritus incipi potest aut in ecclesia vel in sacello aut in primo cubiculo, ministro dicente unam ex antiphonis sequentibus:
O sacrum convívium, in quo Christus súmitur:
recólitur memória passiónis eius,
mens implétur grátia
et futúræ glóriæ nobis pignus datur.
Communio
vel:
O quam suávis est, Dómine, spíritus tuus:
qui ut dulcédinem tuam in fílios demonstráres,
pane suavíssimo de cælo præstito,
esuriéntes reples bonis
fastidiosósque dívites dimíttis inánes.
Communio
Vel:
Ave verum corpus, natum
ex María Vírgine,
vere passum, immolátum
in cruce pro hómine:
cuius latus perforátum
fluxit aqua et sánguine,
esto nobis prægustátum
mortis in exámine.
O Iesu dulcis,
o Iesu pie,
o Iesu fili Maríæ.
Communio
Vel: Io 6,51
Ego sum panis vivus, qui de cælo descéndi: si quis manducáverit ex hoc pane, vivet in ætérnum.
Tunc minister, ceroferario pro opportunitate comitante aliqua persona cereum deferente, ad infirmos accedit et dicit sive semel pro omnibus infirmis, qui adsunt in eodem cubiculo, sive ad singulos communicandos:
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
Quilibet autem communicandus semel subdit:
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Deinde ad unumquemque communicandum accedit eique Sacramentum ostendens dicit:
Corpus Christi (vel, si casus ferat: Sanguis Christi).
Infirmus respondet:
Amen.
Et communicatur. Alii adstantes, si qui sint, qui communicandi sunt, modo consueto Sacramentum recipiunt.
Deinde dicitur oratio conclusiva, benedictio omissa est :
Orémus.
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus,
te fidéliter deprecámur,
ut sacrosánctum Corpus (sacrosánctus Sanguis)
Dómini nostri Iesu Christi Fílii tui
prosit fratri nostro (soróri nostræ) accipiénti
ad córporis et ánimæ remédium sempitérnum.
Per Christum Dóminum nostrum.
R /. Amen.
vel:
Omnípotens sempitérne Deus,
qui fragilitátem humánæ condiciónis
infúsa virtútis tuæ dignatióne confírmas
ut salutáribus remédiis córpora nostra et membra vegeténtur,
super hunc fámulum tuum N. fratrem nostrum
(hanc fámulam tuam N. sorórem nostram)
propítius inténde,
ut omni necessitáte corpóreæ infirmitátis exclúsa,
grátia in eo (ea) prístinæ sanitátis perfécta reparétur.
Per Christum Dóminum nostrum.
R /. Amen.



















ORDO UNCTIONIS INFIRMI FRA
De Unctione sine viatico conferenda in articulo mortis
RITUS INITIALES
Accedens ad infirmum, sacerdos, veste huic sacro ministerio convenienti indutus, infirmum ipsum ceterosque præsentes humaniter salutat, adhibens, si casus fert, salutationem :
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
Vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi.
vel:
R. Et cum spiritu tuo.

Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, sacerdos aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam in Rituali particulari propositam:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Deinde his vel similibus verbis præsentes alloquitur :
Fratres carissimi,
Dominus Iesus Christus, ad quem in Evangelio infirmi veniunt sanationem implorantes, et qui tanta pro nobis passus est, inter nos adest ipsius in nomine congregatos, mandans per apostolum Iacobum: “Infirmatur quis in vobis? advocet presbyteros Ecclesiæ et orent super eum, unguentes eum oleo in Nomine Domini: et oratio fidei salvabit infirmum, et allevabit eum Dominus; et si peccata operatus fuerit, dimittentur ei”. Commendemus ergo fratrem nostrum infirmum gratiæ et virtuti Christi, ut levamen inveniat atque salutem.
Actus pænitentialis
Nisi confessio sacramentalis fit, peragatur actus pænitentialis, sacerdote hoc modo incipiente:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Lection Sacræ Scripturæ
Deinde ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus brevis e Sacra Scriptura, , ex. gr.:
Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthæum (Mt 8, 5-10.13):
Cum autem introisset Capharnaum, accessit ad eum centurio rogans eum et dicens: “ Domine, puer meus iacet in domo paralyticus et male torquetur ”. Et ait illi: “ Ego veniam et curabo eum ”.
Et respondens centurio ait: “ Domine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus. Nam et ego homo sum sub potestate, habens sub me milites, et dico huic: “Vade”, et vadit; et alii: “Veni”, et venit; et servo meo: “Fac hoc”, et facit”.
Audiens autem Iesus, miratus est et sequentibus se dixit: “Amen dico vobis: Apud nullum inveni tantam fidem in Isræl! Et dixit Iesus centurioni: “ Vade; sicut credidisti, fiat tibi ”.
Vel alia lectio apta. Huisce textus, pro opportunitate, brevis explicatio fieri potest.
Litania
Litania, quæ infra indicatur, fieri potest vel hic vel post Unctionem, vel etiam, si casus fert, utroque loco. Sacerdos autem poterit, secundum rerum adiuncta, textum ipsum aptare vel breviare.
Fratres, oratione fidei nostræ Dominum pro fratre nostro N. deprecantes, humiliter imploremus.
Ut eum, Domine, misericorditer visitare, et Unctione sancta confortare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut eum ab omni malo liberare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut omnium infirmorum (hic) decumbentium pœnas allevare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut illis qui infirmis curandis inserviunt astare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut eum a peccato et ab omni tentatione liberare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut ei, cui in tuo nomine manus imponimus, vitam et salutem donare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos»
Benedictio olei
Cum sacredos intra ritum Oleum benedicturus est, ad benedictionem Olei, procedit :
Oremus.  Deus, totius consolationis Pater, qui per Filium tuum infirmantium languoribus mederi voluisti, orationi fidei adesto propitius: emitte, quæsumus,  Spiritum tuum Sanctum Paraclitum de cælis in hanc pinguedinum Olei, quam di viridi ligno producere dignatus es ad refectionem corporis, ut tua sancta benedictione  sit omni, qui hoc unguento perungitur, tutamen corporis, animæ ac spiritus ad evacuandos omnes dolores, omnes infirmitates, omnem ægritudinem. Sit Oleum tuum sanctum Domine, nobis a te benedictum in nomine Domini nostri Iesu Christi. Qui tecum vivit et regnat in sæcula sæculorum.
R/. Amen.
Si vero Oleum iam benedictum sit, dicit orationem gratiarum super ipsum Oleum :
Benedictus Deus, Pater omnipotens, qui propter nos et nostram salutem Filium tuum in mundum misisti.
R/. Benedictus Deus.
Benedictus Deus, Fili Unigenite, qui ad humana nostra descendens, infirmitatibus nostris mederi voluisti.
R/. Benedictus Deus.
Benedictus Deus, Spiritus Sancte Paraclite, qui infirma nostri corporis virtute perpeti firmas.
R/. Benedictus Deus.
Famulus tuus, domine, qui hoc Oleo sancto in fide linitur, in doloribus suis refici mereatur et in infirmitatibus confortari. Per Christum Dominum nostrum.
R/. Amen
SACRA UNCTIO
Deinde sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
Per istam Sanctam Unctionem et suam piissimam misericordiam adiuvet te Dominus gratia Spiritus Sancti;
R/. Amen.
ut a peccatis liberatum te salvet atque propitius allevet.
R/. Amen.
Postea dicit orationem :
Oremus. Cura, quæsumus, Redemptor noster, gratia Sancti Spiritus languores istius infirmi, eiusque sana vulnera, et dimitte peccata, atque dolores cunctos mentis et corporis ab eo expelle, plenamque interius et exterius sanitatem misericorditer redde, ut, ope misericordiæ tuæ restitutus, ad pristina reparetur officia. Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum.
R/. Amen
vel :
Domine Iesu Christe, qui, ut homines redimeres et sanares infirmos, carnis nostræ substantiam assumere voluisti, hunc famulum tuum, mente sanandum et corpore, propitius respice: ut quem in tuo nomine Unctione sancta linimus, virtute tua reficias, subsidio consoleris, quo vires erigat malumque detrudat (et de suorum concedas efficacia sperare dolorum quem tuæ voluisti Passionis esse participem). Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum.
R/. Amen
CONCLUSIO RITUS
Sacerdos his vel similibus verbis orationem dominicam introducit :
Nunc autem una simul Deum deprecemur,
sicut Dominus noster Iesus Christus nos docuit orare:
et omnes simul pergunt :
Pater noster, qui es in cælis,
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Si vero infirmus communicandus sit, post orationem dominicam omnia fiunt ut in ritu Communionis infirmorum.
Ritus benedictione sacerdotis concluditur:
Benedicat te Deus Pater.
R/. Amen.
Sanet te Dei Filius.
R/. Amen.
Illuminet te Spiritus Sanctus
R/. Amen.
Corpus tuum custodiat et animam tuam salvet.
R/. Amen.
Cor tuum collustret et te ad supernam vitam perducat. 
R/. Amen.
(Et vos omnes, qui hic simul adestis,
benedicat omnipotens Deus,
Pater, et Filius et Spiritus Sanctus.
R/. Amen)








DE VIATICO EXTRA MISSAM MINISTRANDO FRA
RITUS INITIALES
Accedens ad infirmum, sacerdos, veste huic sacro ministerio convenienti indutus, infirmum ipsum ceterosque præsentes humaniter salutat, adhibens, si casus fert, salutationem :
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi.
vel :
R. Et cum spiritu tuo.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, sacerdos aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam in Rituali particulari propositam:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Postea, sequenti monitione, vel alia, infirmi condicionibus magis aptata, astantes alloquitur :
Fratres carissimi, Dominus lesus Christus, antequam transiret ex hoc mundo ad Patrem, nobis reliquit sacramentum Corporis et Sanguinis sui ut, in hora transitus nostri ex hac vita ad illum, Viatico Corporis et Sanguinis eius roborati, pignore resurrectionis muneamur. Cum fratre nostro in caritate coniuncti, oremus pr eo 
Si necesse sit, sacerdos sacramentalem infirmi confessionem excipiat, quæ in casu necessitatis etiam generica esse potest, si aliter fieri nequi.
Si vero confessio sacramentalis infirmi intra ritum non fit aut alii adsunt communicandi, sacerdos infirmum ceterosque astantes invitat ad actum pænitentialem eliciendum:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Sacramentum Pænitentiæ vel actus pænitentialis concludi potest indulgentia plenaria in articulo mortis, quam sacerdos infirmo hoc modo concedit:
Ego facultáte mihi ab Apostólica Sede tribúta,
indulgéntiam plenáriuam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo, in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
R/. Amen
vel:
Per sancrosáncta humánæ reparatiónis mystéria,
remíttat tibi omnípotens Deus
omnes præséntis et futúræ vitæ pœna,
paradísi portas apériat
et ad gáudia te sempitérna perdúcat.
R/. Amen
LECTIO SACRÆ SCRIPTURÆ
Tunc, pro opportunitate, ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legi potest, textus Sacræ Scripturæ, , ex. gr.:
(vel, ad professionem fidei)
Io 6,54-55: « Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die. Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. »
Professio fidei
vel:
Io 6,54-59: « Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die. Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo. Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem; et, qui manducat me, et ipse vivet propter me. Hic est panis, qui de cælo descendit, non sicut manducaverunt patres et mortui sunt; qui manducat hunc panem, vivet in æternum. »
Professio fidei
vel:
Io 14,6: « Ego sum via et veritas et vita; nemo venit ad Patrem nisi per me. ».
Professio fidei
vel:
Io 14,23: « Si quis diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus et mansionem apud eum faciemus.»
Professio fidei
vel:
Io 15,4: « Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis.»
Professio fidei
vel:
1 Cor 11, 26: «Quotiescumque enim manducabitis panem hunc et calicem bibetis, mortem Domini annuntiatis, donec veniat. ».
PROFESSIO FIDEI BAPTISMALIS
Expedit ut infirmus, antequam Viaticum recipiat, fidei baptismalis professionem renovet. Sacerdos, proinde, brevi introductione aptis verbis præhabita, eum interrogat:
Credis in Deum Patrem omnipotentem, creatorem cæli et terræ?
R/. Credo.
Pontifex interrogat:
Credis et in Iesum Christum Filium eius unicum Dominum nostrum, natum ex Maria Virgine, passum et sepultum, qui a mortuis resurrexit et sedet ad dexteram Patris ?
R/. Credo.
Credis in Spiritum Sanctus, sanctam Ecclesiam Catholicam, Sanctorum communionem, remissionem omnium peccatorum, carnis resurrectionem et vitam æternam?
R/. Credo.
LITANIA
Deinde, si condiciones infirmi id permittunt, fit brevis litania his vel similibus verbis, ipso infirmo, quantum fieri potest, atque astantibus respondentibus :
Dominum Iesum Christum, fratres carissimi, uno corde invocemus :
Te, Domine, qui dilexisti nos in finem, et teipsum morti tradidisti ut nobis vitam dares, pro fratre nostro deprecamur.
R/. Exaudi nos, Domine.
Te, Domine, qui dixisti: Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem habet vitam æternam, pro fratre nostro deprecamur.
R/. Exaudi nos, Domine.
Te, Domine, qui nos invitas ad illud convivium, ubi non erit amplius dolor neque luctus, neque tristitia neque separatio, pro fratre nostro deprecamur.
R/. Exaudi nos, Domine.
VIATICUM
Tunc sacerdos his vel similibus verbis recitationem orationis dominicæ introducit:
Nunc autem una simul Deum deprecémur, sicut Dóminus noster Iesus Christus nos dócuit oráre.
Et omnes simul pergunt:
Pater noster, qui es in cælis,
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Tunc sacerdos ostendit Ss.mum Sacramentum, dicens:
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
Infirmus, si potest, aliique communicaturi semel dicunt:
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum:
sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Sacerdos ad infirmum accedit, eique Sacramentum ostendens, dicit:
Corpus Christi (vel: Sanguis Christi).
Infirmus respondet:
Amen.
Et statim, vel post communionem, sacerdos addit :
Ipse te custodiat et perducat in vitam æternam.
Infirmus respondet:
Amen.
Astantes, qui communicare cupiunt, modo consueto Sacramento recipiunt.
Distributione communionis expleta, sacerdos de more purificationem peragit. Tunc, pro opportunitate, sacrum silentium per aliquod temporis spatium servari potest.
CONCLUSIO RITUS
Deinde, sacerdos dicit orationem conclusivam:
Oremus.
Deus, cuius Fílius nobis est via, véritas et vita,
réspice cleménter fámulum tuum N.
et præsta, ut, tuis promissiónibus se commíttens,
et Fílii tui Córpore recreátus,
ad regnum tuum progrediátur in pace.
Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen
Et infirmo atque astantibus benedicit :
Benedicat vos omnipotens Deus,
Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus.
R/. Amen
Deinde tum ipse sacerdos tum astantes signum pacis infirmo dare possunt.




ORDO AD FACIENDAM AQUAM BENEDICTAM EXTRA MISSÆ CELEBRATIONEM FRA
RITUS INITIALES
Celebrans incipit dicens :
In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
Omnes signo crucis se signant, et respondent :
Amen.
Deinde celebrans adstantes salutat, dicens :
Deus, qui ex aqua et Spíritu Sancto, nos regenerávit in Christo,sit cum ómnibus vobis.
vel alia apta verba e Sacris Scripturis præsertim deprompta.
Omnes respondent :
Et cum spíritu tuo.
vel alio apto modo.
Tum celebrans, pro opportunitate, adstantes ad benedictionis celebrationem disponit his vel similibus verbis :
Hac aquæ benedictióne, Christum aquam vivam ac Baptísmatis recólimus sacraméntum, in quo ex aqua et Spíritu Sancto renáti sumus. Quóties ergo hac aqua aspergémur, vel ea tum intrántes in ecclésiam tum domi manéntes cum signo crucis utémur, grátias Deo agémus pro inenarrábili dono eius, eiúsque implorábimus auxílium, ut sacraméntum vivéndo teneámus, quod fide percépimus.
LECTIO VERBI DEI
Deinde fit ab uno ex adstantibus vel ab ipso celebrante brevis lectio Sacræ Scripturæ, v. gr. Io 7, 37-39 « Si quis sitit, véniat ad me »
Audíte, fratres, verba sancti Evangélii secúndum Ioánnem
In novíssimo die magno festivitátis stabat Iesus et clamávit dicens : « Si quis sitit, véniat ad me, et bibat, qui credit in me. Sicut dixit Scriptúra, flúmina de ventre eius fluent aquæ vivæ ». Hoc autem dixit de Spíritu, quem acceptúri erant qui credíderant in eum.
ORATIO BENEDICTIONIS
Deinde celebrans dicit :
Orémus.
Post brevem silentii pausam, celebrans, manibus extensis, dicit orationem benedictionis :
Benedíctus es, Dómine, Deus omnípotens, qui nos in Christo, aqua viva salútis nostræ, benedícere dignatus es et intus reformáre: concéde ut qui huius aquæ aspersióne vel usu munímur, renováta ánimæ iuventúte per virtútem Sancti Spíritus in novitáte vitæ iúgiter ambulémus. Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen
vel :
Dómine, sancte Pater, réspice super nos, qui per Fílium tuum redémpti, ex aqua et Spíritu Sancto per Baptísmum sumus renáti: præsta, quǽsumus, ut qui hac aqua fúerint aspérsi, córpore et mente renovéntur et puram tibi exhíbeant servitútem. Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen
vel celebrans dicit :
Omnium creator Deus, qui ex aqua et Spiritu formam dedisti atque imaginem homini et universo.
R/. Ecclesiam tuam benedic atque emunda.
Christe, qui de rescisso in cruce latere sacramenta salutis scatere fecisti.
R/. Ecclesiam tuam benedic atque emunda.
Sancte Spiritus, qui e baptismali Ecclesiæ gremio, in regenerationis lavacro, novas nos constituisti creaturas.
R/. Ecclesiam tuam benedic atque emunda.
Post orationem benedictionis, celebrans adstantes aqua benedicta aspergit, dicens, pro opportunitate:
Sit hæc aqua suscépti Baptísmatis memória, et Christum récolat, qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
R/. Amen.
Interim peragitur cantus aptus.










RITUS CONTINUUS PÆNITENTIÆ, UNCTIONIS ET VIATICI FRA
RITUS INITIALES
Accedens ad infirmum, sacerdos, veste huic sacro ministerio convenienti indutus, infirmum ipsum ceterosque præsentes humaniter salutat, adhibens, si casus fert, salutationem :
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi.
vel :
R. Et cum spiritu tuo.
Tunc, deposito Sacramento super mensam, ipsum una cum adstantibus adorat.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, sacerdos aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam in Rituali particulari propositam:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Postea, sequenti monitione, vel alia, infirmi condicionibus magis aptata, astantes alloquitur :
Fratres carissimi, Dominus lesus Christus, qui semper nobis adest, suorum semper refovens gratia sacramentorum, sacerdotum ministerio pænitentes absolvit, infirmos Unctione sancta confortat, et eos, qui eius præstolantur adventum, sacro Corporis sui Viatico in spem vitæ æternæ sustentat. Hunc ergo fratrem nostrum, cui petenti hæc tria sacramenta præbemus, caritate piisque precibus adiuvemus.
PÆNITENTIA
Si necesse sit, sacerdos sacramentalem infirmi confessionem excipiat, quæ in casu necessitatis etiam generica esse potest, si aliter fieri nequi.
Si vero confessio sacramentalis infirmi intra ritum non fit aut alii adsunt communicandi, sacerdos infirmum ceterosque astantes invitat ad actum pænitentialem eliciendum:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Sacramentum Pænitentiæ vel actus pænitentialis concludi potest indulgentia plenaria in articulo mortis, quam sacerdos infirmo hoc modo concedit:
Ego facultáte mihi ab Apostólica Sede tribúta,
indulgéntiam plenáriuam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo, in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
R/. Amen
vel:
Per sancrosáncta humánæ reparatiónis mystéria,
remíttat tibi omnípotens Deus
omnes præséntis et futúræ vitæ pœna,
paradísi portas apériat
et ad gáudia te sempitérna perdúcat.
R/. Amen
Deinde, si condiciones infirmi id permittunt, fit professio fidei baptismalis et brevis litania, infirmo, quantum fieri potest, atque astantibus respondentibus.
Expedit ut infirmus, antequam Viaticum recipiat, fidei baptismalis professionem renovet. Sacerdos, proinde, brevi introductione aptis verbis præhabita, eum interrogat:
Credis in Deum Patrem omnipotentem, creatorem cæli et terræ?
R/. Credo.
Pontifex interrogat:
Credis et in Iesum Christum Filium eius unicum Dominum nostrum, natum ex Maria Virgine, passum et sepultum, qui a mortuis resurrexit et sedet ad dexteram Patris ?
R/. Credo.
Credis in Spiritum Sanctus, sanctam Ecclesiam Catholicam, Sanctorum communionem, remissionem omnium peccatorum, carnis resurrectionem et vitam æternam?
R/. Credo.
Formulæ, quæ sequuntur, accomodari possunt ad orationem infirmi et astantium aptius exprimendam.
Pro fratre nostro N., dilectissimi, oremus Dominum, qui eum in hac hora suis refovet sacramentis.
Ut in eum respiciens, faciem Filii sui patientis agnoscat, Dominum precemur.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut eum in amore suo confortet atque conservet, Dominum precemur.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut ei virtutum suam et pacem concedat, Dominum precemur.
R/. Te rogamus, audi nos.
SACRA UNCTIO
Tunc sacerdos manus imponit super caput infirmi, nihil dicens.
Deinde procedit ad benedictionem Olei, benedicendum sit:
Benedic, Domine, hanc olei creaturam
et ipsum etiam infirmum
qui hoc lenimento perungitur.
Si vero Oleum est iam benedictum, dicere potest orationem gratiarum actionis super ipsum Oleum :
Benedictus Deus, Pater omnipotens, qui propter nos et nostram salutem Filium tuum in mundum misisti.
R/. Benedictus Deus.
Benedictus Deus, Fili Unigenite, qui ad humana nostra descendens, infirmitatibus nostris mederi voluisti. 
R/. Benedictus Deus.
Benedictus Deus, Spiritus Sancte Paraclite, qui infirma nostri corporis virtute perpeti firmas.
R/. Benedictus Deus.
Famulus tuus, domine, qui hoc Oleo sancto in fide linitur, in doloribus suis refici mereatur et in infirmitatibus confortari. Per Christum Dominum nostrum.
R/. Amen
Postea sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
Per istam Sanctam Unctionem et suam piissimam misericordiam adiuvet te Dominus gratia Spiritus Sancti;
R/. Amen.
ut a peccatis liberatum
te salvet atque propitius allevet.
R/. Amen.
Sacerdos his vel similibus verbis orationem dominicam introducit :
Nunc autem una simul Deum deprecemur,
Sicut Dominus noster Iesus Christus nos docuit orare:
et omnes simul pergunt :
Pater noster, qui es in cælis,
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Tunc sacerdos ostendit Ss.mum Sacramentum, dicens:
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
Infirmus, si potest, aliique communicaturi semel dicunt:
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum:
sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Sacerdos ad infirmum accedit, eique Sacramentum ostendens, dicit:
Corpus Christi (vel: Sanguis Christi).
Infirmus respondet:
Amen.
Et statim, vel post communionem, sacerdos addit :
Ipse te custodiat et perducat in vitam æternam.
Infirmus respondet:
Amen.
Astantes, qui communicare cupiunt, modo consueto Sacramento recipiunt.
Distributione communionis expleta, sacerdos de more purificationem peragit. Tunc, pro opportunitate, sacrum silentium per aliquod temporis spatium servari potest.
CONCLUSIO RITUS
Deinde, sacerdos dicit orationem conclusivam:
Oremus.
Deus, cuius Fílius nobis est via, véritas et vita,
réspice cleménter fámulum tuum N.
et præsta, ut, tuis promissiónibus se commíttens,
et Fílii tui Córpore recreátus,
ad regnum tuum progrediátur in pace.
Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen
Et infirmo atque astantibus benedicit :
Benedicat vos omnipotens Deus,
Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus.
R/. Amen















DE UNCTIONE SINE VIATICO CONFERENDA FRA
RITUS INITIALES
Accedens ad infirmum, sacerdos, veste huic sacro ministerio convenienti indutus, infirmum ipsum ceterosque præsentes humaniter salutat, adhibens, si casus fert, salutationem :
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi.
vel :
R. Et cum spiritu tuo.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, sacerdos aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam in Rituali particulari propositam:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Postea, sequenti monitione, vel alia, infirmi condicionibus magis aptata, astantes alloquitur :
Fratres carissimi, Dominus lesus Christus per apostolum Iacobum mandavit: « Infirmatur quis in vobis? Advocet presbyteros Ecclesiæ et orent super eum, unguentes eum oleo in Nomine Domini: et oratio fidei salvabit infirmum, et allevabit eum Dominus; et si peccata operatus fuerit, dimittentur ei ».
Commendemus ergo fratrem nostrum infirmum gratiæ et virtuti Christi, ut levamen inveniat atque salutem.
PÆNITENTIA
Si necesse sit, sacerdos sacramentalem infirmi confessionem excipiat, quæ in casu necessitatis etiam generica esse potest, si aliter fieri nequi.
Si vero confessio sacramentalis infirmi intra ritum non fit aut alii adsunt communicandi, sacerdos infirmum ceterosque astantes invitat ad actum pænitentialem eliciendum:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Sacramentum Pænitentiæ vel actus pænitentialis concludi potest indulgentia plenaria in articulo mortis, quam sacerdos infirmo hoc modo concedit:
Ego facultáte mihi ab Apostólica Sede tribúta,
indulgéntiam plenáriuam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo, in nómine Patris, et Fílii, + et Spíritus Sancti.
R/. Amen
vel:
Per sancrosáncta humánæ reparatiónis mystéria,
remíttat tibi omnípotens Deus
omnes præséntis et futúræ vitæ pœna,
paradísi portas apériat
et ad gáudia te sempitérna perdúcat.
R/. Amen
Deinde, si condiciones infirmi id permittunt, fit professio fidei baptismalis et brevis litania, infirmo, quantum fieri potest, atque astantibus respondentibus.
Expedit ut infirmus, antequam Viaticum recipiat, fidei baptismalis professionem renovet. Sacerdos, proinde, brevi introductione aptis verbis præhabita, eum interrogat:
Credis in Deum Patrem omnipotentem, creatorem cæli et terræ?
R/. Credo.
Pontifex interrogat:
Credis et in Iesum Christum Filium eius unicum Dominum nostrum, natum ex Maria Virgine, passum et sepultum, qui a mortuis resurrexit et sedet ad dexteram Patris ?
R/. Credo.
Credis in Spiritum Sanctus, sanctam Ecclesiam Catholicam, Sanctorum communionem, remissionem omnium peccatorum, carnis resurrectionem et vitam æternam?
R/. Credo.
Formulæ, quæ sequuntur, accomodari possunt ad orationem infirmi et astantium aptius exprimendam.
Pro fratre nostro N., dilectissimi, oremus Dominum, qui eum in hac hora suis refovet sacramentis.
Ut in eum respiciens, faciem Filii sui patientis agnoscat, Dominum precemur.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut eum in amore suo confortet atque conservet, Dominum precemur.
R/. Te rogamus, audi nos.
Ut ei virtutum suam et pacem concedat, Dominum precemur.
R/. Te rogamus, audi nos.
SACRA UNCTIO
Tunc sacerdos manus imponit super caput infirmi, nihil dicens.
Deinde procedit ad benedictionem Olei, benedicendum sit:
Benedic, + Domine, hanc olei creaturam
et ipsum etiam infirmum
qui hoc lenimento perungitur.
Si vero Oleum est iam benedictum, dicere potest orationem gratiarum actionis super ipsum Oleum :
Benedictus Deus, Pater omnipotens, qui propter nos et nostram salutem Filium tuum in mundum misisti.
R/. Benedictus Deus.
Benedictus Deus, Fili Unigenite, qui ad humana nostra descendens, infirmitatibus nostris mederi voluisti. 
R/. Benedictus Deus.
Benedictus Deus, Spiritus Sancte Paraclite, qui infirma nostri corporis virtute perpeti firmas. R/. Benedictus Deus.
Famulus tuus, domine, qui hoc Oleo sancto in fide linitur, in doloribus suis refici mereatur et in infirmitatibus confortari. Per Christum Dominum nostrum.
R/. Amen
Postea sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
Per istam Sanctam Unctionem et suam piissimam misericordiam adiuvet te Dominus gratia Spiritus Sancti;
R/. Amen.
ut a peccatis liberatum
te salvet atque propitius allevet.
R/. Amen.
Expleta vero Unctione, sacerdos dicat orationem condicionibus infirmi aptiorem:
Pro ætate confecto (vel)
Famulum tuum, Domine, ætatis infirmitate laborantem et pro corporis et animæ salute gratiam tuam in Unctione sancta petentem propitius respice: ut Spiritus tui plenitudine confortatus, in fide fortis permanens et in spe sua securus, omnibus patientiæ exhibeat documentum et hilarem ostendat tuæ caritatis affectum. Per Christum.
Conclusion ritus

Pro illo qui in magno periculo versatur vel
Redemptor omnium, Deus, qui dolores nostros in tua ipse Passione tulisti et nostras ipse infirmitates portasti, pro fratre nostro N. infirmo te humiliter deprecamur, ut, a te redemptum, in suæ spe salutis erigi concedas et corpore et anima sustentare digneris. Qui vivis.
Conclusion ritus

Pro illo cui Unctio et Viaticum præbentur vel
Pater misericordiarum, Deus, et mærentium consolator, servum tuum N. in te confidentem propitius respice, ut qui tantis ærumnis opprimitur, Unctionis sanctæ gratia sublevetur, et Filii tui Corpore recreatus et Sanguine, Viaticum accipiat quo progrediatur ad vitam. Per Christum.
Conclusion ritus

Pro fideli in agonia posito
Clementissime Pater, qui omnis bonæ voluntatis es cognitor, qui peccata semper dimittis nec unquam veniam denegas petenti, famuli tui  N. in extremo agone luctantis propitius miserere: ut sancta Unctione linitus e fidei nostræ precibus adiutus in anima sublevetur et corpore, et peccatorum venia impetrata, amoris tui munere roboretur. Per Christum Filium tuum, qui, devicta morte, æternitatis nobis aditum reseravit tecumque vivit et regnat in sæcula sæculorum. R/. Amen
CONCLUSIO RITUS
Deinde, sacerdos dicit orationem conclusivam:
Oremus.
Deus, cuius Fílius nobis est via, véritas et vita,
réspice cleménter fámulum tuum N.
et præsta, ut, tuis promissiónibus se commíttens,
et Fílii tui Córpore recreátus,
ad regnum tuum progrediátur in pace.
Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen
Et infirmo atque astantibus benedicit :
Benedicat vos omnipotens Deus,
Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus.
R/. Amen












ORDO BENEDICTIONIS NOVÆ DOMUS FRA
RITUS INITIALES
Familiæ membris, propinquis quoque et amicis loco apto congregatis, miniter dicit :
In nomine Patris, et Filii, et Spiritu Sancti.
Omnes signo crucis se signant, et respondent :
Amen.
Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, dicens :
Pax huic domui et omnibus habitantibus in ea.
Vel alia apta verba e Sacris Scripturis præsertim deprompta.
Omnes respondent:
Et cum spiritu tuo.
Vel alio apto modo.
Deinde adstantes ad celebrtionem benedictionis disponit his vel similibus verbis :
Ad Christum, fratres carissimi, qui ex Virgine Maria nasci dignatus est et habitavit in nobis, fervens nostra dirigatur oratio ut sub hoc tectum intrare et hanc domum sura præsentia benedicere dignetur. Christus Dominus sit hic in medio vestri, caritatem fraternamin vobis alat, gaudia participet, sublevet mærores. Vos autem, Christi præceptis et exemplis adducti, id apprime curate ut hæc nova domus caritatis sit domicilium, unde bonus Christi odor longe lateque diffundatur.
LECTIO VERBI DEI
Deinde unes ex adstantibus vel ipse minister legit textum Sacrarum Scripturarum. V. gr :
Lc 10, 5-9 « Pax huic domui »
Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam.
Dixit Dominus discipulis suis : « In quamcumque domum intraveritis, primum dicite: “Pax huic domui”.
Et si ibi fuerit filius pacis, requiescet super illam pax vestra; sin autem, ad vos revertetur.
In eadem autem domo manete edentes et bibentes, quæ apud illos sunt: dignus enim est operarius mercede sua. Nolite transire de domo in domum.
Et in quamcumque civitatem intraveritis, et susceperint vos, manducate, quæ apponuntur vobis,
et curate infirmos, qui in illa sunt, et dicite illis: “Appropinquavit in vos regnum Dei” »
Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius aut alius cantus aptus.
Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant.
PRECES
Sequitur prex communis. Ex invocationibus quæ infra proponuntur, minister seligere potest eas quæ aptiores videantur vel alias adicere quæ peculiaria adstantium vel rerum adiuncta respiciant.
Filium Dei, Dominum cæli et terræ, qui, caro factus, habitavit in nobis, grato et læto corde invocemus, dicentes :
R/. Mane nobiscum, Domine.
Domine Iesu Christe, qui vitam domesticam cum Maria et Ioseph sanctificasti,
nobiscum in hac domo commorari digneris, ut te nostrum hospitem sentiamus et caput veneremur.
R/. Mane nobiscum, Domine.
Tu, in quo omnis ædificatio compacta crescit in templum sanctum.
fac ut habitantes in hac domo coædificentur in habitaculum Dei in Spiritu. R/.
Qui fideles tuos domum suam supra firmam petram ædificare docuisti.
da ut huius familiæ vita verbis tuis fortiter adhæreat et omni divisione remota, corde agno et animo volenti tibi deserviat.
R/. Mane nobiscum, Domine.
Qui domo propria carens, hospitalitatem amicorum in lætitia paupertatis accepisti,
fac ut omnes qui locum habitationis inquirunt domum suo nomine dignam, adiuvantibus nobis inveniant.
R/. Mane nobiscum, Domine.
ORATIO BENEDICTIONIS
Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, secus vero, manibus iunctis, subiungit :
Adesto, Domine, famulis tuis qui domum hanc (hodie) auspicantes, benedictionem tuam supplices exorant, ut in ea commorantes te refugium sentiant, ab ea exeuntes te comite lætentur, ad eam redeuntes te hospite perfruantur donec mansionem sibi paratam in domo Patris tui feliciter inveniant. Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum.
R/. Amen.
Post orationem benedictionis, minister adstantes et domum aqua benedicta aspergit, dicens, prop opportunitate :
Sit hæc aqua suscepti Baptismatis memoria et Christum recolat, qui Passione et Resurrectione sua nos redemit.
R/. Amen.
CONCLUSIO RITUS
Tum minister ritum concludit dicens :
Pac Christi regnet in cordibus nostris verbum Christi habitet in nobis abundanter, ut quodcumque facimus in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini faciamus.
Omnes respondent :
Amen.
Laudabiliter ritus cantu apto perficitur.




FORMULÆ BREVISSIMÆ IN PERICULO MORTIS
Formula baptismi
Formula confirmationis
Formula absolutionis sacramentalis
Formula sacræ Unctionis
De absolutio a censures
De dispensatione ab irregularitate
Indulgentia plenaria

FORMULA BAPTISMI
In articulo mortis, omissis ceteris ritibus, sufficit ut minister aquam infundat super baptzandum, verba consueta dicens :
N., ego te baptizo in nomine Patris,
infundit aquam primo
et Filli,
infundit aquam secundo
et Spiritus Sancti.
infundit aquam tertio
Expedit ut minister, quantum fieri potest, unum vel etiam alterum testem adhibeat.

DE CONFIRMATIONE FRA
Quoties adiuncta id permittant, integer ritus servetur, prout in Ordine Confirmationis describitur. Urgente necessitate ritus ita disponitur:
Sacerdos imponit manus super ægrotum, dicens:
Deus omnipotens, Pater Domini nostri Iesu Christi,
qui hunc famulum regenerasti
ex aqua et Spiritu Sancto,
liberans eum a peccato,
Tu, Domine immitte in eos Spiritum Sanctum Paraclitum;
da ei spiritum sapientiæ et intellectus,
spiritum consilii et fortitudinis,
spiritum scientiæ et pietatis;
adimple eum spiritu timoris Tui.
Per Christum Dominum nostrum.
R/. Amen.
Deinde, summitate pollicis dexteræ manus in Chrismate intincta, ducit pollice signum crucis in fronte confirmandi, dicens :
N., accipe signaculum Doni Spiritus Sancti.
Et confirmatus, si potest, respondet :
R/. Amen.
In casu extremæ necessitatis, sufficit ut sacerdos peragat chrismationem cum formula sacramentalis :
N., accipe signaculum Doni Spiritus Sancti.

FORMULA ABSOLUTIONIS SACRAMENTALIS
Quando necessitas pastoralis id suadet, sacerdos potest quasdam partes ritus omittere aut breviare, attamen semper integre servanda sunt : confessio peccatorum et accptatio satisfactionis, invitatio ad contritionem, formula absolutionis et formula dimissionis. Si vero mortis periculum imminet, sufficit ut sacerdos dicat verba essentialia formulæ absolutionis, scilicet :
Ego te absolvo a peccatis tuis, in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.

SACRA UNCTIO
Sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
Per istam Sanctam Unctionem et suam piissimam misericordiam adiuvet te Dominus gratia Spiritus Sancti;
R/. Amen.
ut a peccatis liberatum te salvet atque propitius allevet.
R/. Amen.
Cum sacerdos, intra ritum Oleum benedicturus est, ad benedictionem Olei, procedit ad benedictionem, dicens:
Benedic, Domine, hanc olei creaturam
et ipsum etiam infirmum
qui hoc lenimento perungitur.

DE ABSOLUTIO A CENSURES FRA
Quando sacerdos, ad normam iuris, aliquem pænitentem a censura absolvit, extra Pænitentiæ sacramentum, formula sequenti utitur:
Potestate mihi concessa, ego te absolvo a vinculo excommunicationis (vel suspensionis vel interdicti). In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.
Pænitens respondet:
Amen.

DE DISPENSATIONE AB IRREGULARITATE
Si pænitens aliqua detinetur irregularitate, sacerdos, ad normam iuris, cum eumdem super irregularitate dispensat, sive in confessione post datam absolutionem, sive extra Pænitentiæ sacramentum, dicit :
Potestate mihi concessa, ego dispenso te super irregularitate in quam incurristi. In nomine Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti.
Pænitens respondet:
Amen.

FORMULA BENEDICTIONIS APOSTOLICÆ IN ARTICULO MORTIS
Sacramentum Pænitentiæ vel actus pænitentialis concludi potest indulgentia plenaria in articulo mortis, quam sacerdos infirmo hoc modo concedit :
Ego, facultate mihi ab Apostolica Sede tributa, indulgentiam plenariam et remissionem omnium peccatorum tibi concedo, in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.
R/. Amen.
Vel:
Per sacrosancta humanæ reparationis mysteria, remittat tibi omnipotens Deus omnes præsentis et futuræ vitæ pœnas, paradisi portas aperiat et ad gaudia te sempiterna perducat.
R/. Amen.

ALIÆ ORATIONES ET CANTICA
Psalmus 116
Laudáte Dóminum omnes gentes, laudáte eum, omnes pópuli. Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius, et véritas Dómini manet in ætérnum.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto; sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amen.

ORATIO SANCTI ANDREÆ
O bona crux, quæ decórem et pulchritúdinem de membris Dóminí suscepísti; diu desideráta, sollícite amáta, sine intermissióne quæsíta et aliquándo cupiénti ánimo preparáta: áccipe me ab hominibus, et redde me magístro meo. Súscipe discípulum Christi, ac per te me recípiat, qui per te móriens me redémit. Amen.

SERO TE AMAVI
Sant’Agostino
Sero te amavi, pulchritudo tam antiqua et tam nova, sero te amavi! et ecce intus eras et ego foris, et ibi te quærebam, et in ista formosa, quæ fecisti, deformis inruebam. mecum eras, et tecum non eram. ea me tenebant longe a te, quæ si in te non essent, non essent. vocasti et clamasti et rupisti surditatem meam: coruscasti, splenduisti et fugasti cæcitatem meam: fragrasti, et duxi spiritum, et anhelo tibi, gustavi et esurio et sitio, tetigisti me, et exarsi in pacem tuam. (Augustinus, Confessiones, liber X, 27).