Pænitens dicit solitam salutationem et signo Crucis se signat:
In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
Sacerdos dicit:
Dominus sit in corde tuo, ut animo contrito confitearis percata tua.
Sacerdos vel pænitens possunt legere vel memoriter dicere quædam verba Sacræ Scripturæ circa Dei misericordiam et pænitentiam, ex. gr.:
Domine, tu omnia nosti, tu scis quia amo te. (Io 21, 17)
Pænitens suorum peccatorum se accusat. Sacerdos opportuna dat consilia, pænitentiam imponit et eum invitat ad contritionem manifestandam. Pænitens dicere potest, ex. gr.:
Domine Iesu, Fili Dei, miserere mei peccatoris.
Sacerdos, manibus super caput pænitentis extensis (vel saltem manu dextera extensa), dicit:
Deus, Pater misericordiárum, qui per mortem et resurrectiónem Fílii sui mundum sibi reconciliávit et Spíritum Sanctum effúdit in remissiónem peccatórum, per ministérium Ecclésiæ indulgéntiam tibi tríbuat et pacem.
ET EGO TE ABSOLVO A PECCATIS TUIS, IN NOMINE PATRIS, ET FILII, X ET SPIRITUS SANCTI.
R/. Amen.
Sacerdos prosequitur :
Passio Dómini nostri Iesu Christi, intercéssio Beátæ Maríæ Vírginis, et ómnium Sanctórum, quidquid boni féceris, et mali sustinúeris, sint tibi in remédium peccatórum, augméntum grátiæ, et præmium vitæ ætérnæ. Vade in pace.
R/. Amen.
Ritus ordinarius pro Communione Infirmorum
FRARitus initiales
In cubiculo infirmi mensa paretur linteo cooperta, super quam Sacramentumdeponatur. Prævideantur etiam, si est consuetudo, vas cum aqua benedicta et aspersorium, necnon cerei super mensam.
Accedens ad infirmum, minister ipsum ceterosque adstantes humaniter salutat, adhibens salutationem sequentem:
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Jesu Christi.
vel :
R. Et cum spiritu tuo.
Tunc, deposito Sacramento super mensam, ipsum una cum adstantibus adorat.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam similem:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Si necesse sit, sacerdos sacramentalem infirmi confessionem excipiat.
Quando autem confessio sacramentalis infirmi intra ritum non fit aut alii adsunt communicandi, sacerdos infirmum ceterosque astantes invitat ad actum pænitentialem eliciendum:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (
vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
LECTIO VERBI DEI
Tunc, pro opportunitate, ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legi potest, textus Sacræ Scripturæ, , ex. gr.: (vel,
ad ritum communionis)
Io 6,54-55: « Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die. Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. »
vel:
Io 6,54-59: « Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die. Caro enim mea verus est cibus, et sanguis meus verus est potus. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo. Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem; et, qui manducat me, et ipse vivet propter me. Hic est panis, qui de cælo descendit, non sicut manducaverunt patres et mortui sunt; qui manducat hunc panem, vivet in æternum. »
vel:
Io 14,6: « Ego sum via et veritas et vita; nemo venit ad Patrem nisi per me. ».
vel:
Io 14,23: « Si quis diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus et mansionem apud eum faciemus.»
vel:
Io 15,4: « Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis.»
vel:
1 Cor 11, 26: «Quotiescumque enim manducabitis panem hunc et calicem bibetis, mortem Domini annuntiatis, donec veniat. ».
vel:
Io 14,27: «Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis; non quomodo mundus dat, ego do vobis. Non turbetur cor vestrum neque formidet.»
vel:
Io 15,5 : « Ego sum vitis, vos palmites. Qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere. »
vel:
1 Io 4,16: « Et nos, qui credidimus, novimus caritatem, quam habet Deus in nobis. Deus caritas est; et, qui manet in caritate, in Deo manet, et Deus in eo manet. »
Huiusce textus, pro opportunitate, brevis explicatio textus fieri potest.
RITUS COMMUNIONIS
Tunc minister recitationem orationis dominicæ introducit his vel similibus verbis:
Nunc autem una simul Deum deprecémur, sicut Dóminus noster Iesus Christus nos dócuit oráre.
vel:
Voluntáti Patris assentiámur, et orémus sicut nos Dóminus dócuit.
Et omnes simul pergunt:
Pater noster, qui es in cælis,
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Tunc minister ostendit Ss.mum Sacramentum, dicens:
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
Infirmus aliique communicaturi semel dicunt:
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum:
sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Minister ad infirmum accedit, eique Sacramentum ostendens, dicit:
Corpus Christi (vel: Sanguis Christi).
Infirmus respondet:
Amen.
Et communicatur.
Alii adstantes communicandi, modo consueto Sacramentum recipiunt.
Distributione Communionis expleta, minister de more purificationem peragit. Tunc, pro opportunitate, sacrum silentium per aliquod temporis spatium servari potest.
Deinde minister dicit orationem conclusivam:
Orémus.
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus,
te fidéliter deprecámur,
ut sacrosánctum Corpus (sacrosánctus Sanguis)
Dómini nostri Iesu Christi Fílii tui
prosit fratri nostro (soróri nostræ) accipiénti
ad córporis et ánimæ remédium sempitérnum.
Per Christum Dóminum nostrum.
R /. Amen.
vel:
Deus, qui humánæ redemptiónis opus per Unigéniti tui paschále mystérium implevísti, concéde propítius, ut, qui Christi mortem et resurrectiónem in sacramentórum signis annuntiámus fidénter, salvatiónis tuæ contínuum experiámur augméntum. Per Christum.
R /. Amen.
vel:
Grátias tibi, Dómine, reférimus sacro múnere vegetáti,
tuam cleméntiam implorántes,
ut, per infusiónem Spíritus tui,
in quibus cæléstis virtus introívit,
sinceritátis grátia persevéret.
Per Christum.
R /. Amen.
vel:
Deus, qui nos de uno pane et de uno cálice
partícipes esse voluísti,
da nobis, quǽsumus, ita vívere, ut, unum in Christo effécti,
fructum afferámus pro mundi salúte gaudéntes.
Per Christum.
R /. Amen.
Conclusio ritus
Deinde infirmo et adstantibus benedicit, vel super ipsos signum crucis faciendo cum pyxide, si Sacramentum superfuerit, vel formulas usurpando quæ in ritibus pro infirmis (nn. 12-13 vel 16.17.18.23) aut in fine Missæ adhibentur, v. et gr.:
Benedíctio Dei omnípoténtis,
Patris, et Fílii + et Spíritus Sancti.
Descéndat super vos et máneat semper.
R/. Amen.
---------------
Qui pascháli tuo mystério salútem nobis acquisísti:
Kýrie, eléison.
Omnes:
Kýrie, eléison.
Minister:
Qui mirabília tuæ Passiónis inter nos renováre non désinis:
Christe, eléison.
Omnes:
Christe, eléison.
Minister:
Qui per Córporis tui susceptiónem sacrifícii paschális partícipes nos éfficis:
Kýrie, eléison.
Omnes:
Kýrie, eléison.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus, et dimíssis peccátis nostris perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Ritus brevior Communionis Infirmorum
FRARitus hic brevior adhibetur quando sacra Communio danda est pluribus infirmis in variis cubiculis eiusdem domus vel nosocomii degentibus, nonnullis additis, si casus fert, elementis e ritu ordinario desumptis.
Si qui infirmi confiteri velint, sacerdos eos audiat et absolvat tempore opportuno, antequam incipiat communionem distribuire.
Ritus incipi potest aut in ecclesia vel in sacello aut in primo cubiculo, ministro dicente unam ex antiphonis sequentibus:
O sacrum convívium, in quo Christus súmitur:
recólitur memória passiónis eius,
mens implétur grátia
et futúræ glóriæ nobis pignus datur.
vel:
O quam suávis est, Dómine, spíritus tuus:
qui ut dulcédinem tuam in fílios demonstráres,
pane suavíssimo de cælo præstito,
esuriéntes reples bonis
fastidiosósque dívites dimíttis inánes.
Vel:
Ave verum corpus, natum
ex María Vírgine,
vere passum, immolátum
in cruce pro hómine:
cuius latus perforátum
fluxit aqua et sánguine,
esto nobis prægustátum
mortis in exámine.
O Iesu dulcis,
o Iesu pie,
o Iesu fili Maríæ.
Vel: Io 6,51
Ego sum panis vivus, qui de cælo descéndi: si quis manducáverit ex hoc pane, vivet in ætérnum.
Tunc minister, ceroferario pro opportunitate comitante aliqua persona cereum deferente, ad infirmos accedit et dicit sive semel pro omnibus infirmis, qui adsunt in eodem cubiculo, sive ad singulos communicandos:
Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
Quilibet autem communicandus semel subdit:
Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Deinde ad unumquemque communicandum accedit eique Sacramentum ostendens dicit:
Corpus Christi (vel, si casus ferat: Sanguis Christi).
Infirmus respondet:
Amen.
Et communicatur. Alii adstantes, si qui sint, qui communicandi sunt, modo consueto Sacramentum recipiunt.
Deinde dicitur oratio conclusiva, benedictio omissa est :
Orémus.
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus,
te fidéliter deprecámur,
ut sacrosánctum Corpus (sacrosánctus Sanguis)
Dómini nostri Iesu Christi Fílii tui
prosit fratri nostro (soróri nostræ) accipiénti
ad córporis et ánimæ remédium sempitérnum.
Per Christum Dóminum nostrum.
R /. Amen.
vel:
Omnípotens sempitérne Deus,
qui fragilitátem humánæ condiciónis
infúsa virtútis tuæ dignatióne confírmas
ut salutáribus remédiis córpora nostra et membra vegeténtur,
super hunc fámulum tuum N. fratrem nostrum
(hanc fámulam tuam N. sorórem nostram)
propítius inténde,
ut omni necessitáte corpóreæ infirmitátis exclúsa,
grátia in eo (ea) prístinæ sanitátis perfécta reparétur.
Per Christum Dóminum nostrum.
R /. Amen.
Ordo unctionis infirmi
FRARitus initiales
Accedens ad infirmum, sacerdos, veste huic sacro ministerio convenienti indutus, infirmum ipsum ceterosque præsentes humaniter salutat, adhibens, si casus fert, salutationem :
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
vel:
Pax Dómini sit tecum.
Vel:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
R/. Et cum spiritu tuo.
vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Jesu Christo.
R/. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi.
vel:
R. Et cum spiritu tuo.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, sacerdos aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam vel aliam in Rituali particulari propositam:
Sit hæc aqua suscépti baptísmatis memória
et Christum récolat,
qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Deinde his vel similibus verbis præsentes alloquitur :
Fratres carissimi,
Dominus Iesus Christus, ad quem in Evangelio infirmi veniunt sanationem implorantes, et qui tanta pro nobis passus est, inter nos adest ipsius in nomine congregatos, mandans per apostolum Iacobum: “Infirmatur quis in vobis? advocet presbyteros Ecclesiæ et orent super eum, unguentes eum oleo in Nomine Domini: et oratio fidei salvabit infirmum, et allevabit eum Dominus; et si peccata operatus fuerit, dimittentur ei”. Commendemus ergo fratrem nostrum infirmum gratiæ et virtuti Christi, ut levamen inveniat atque salutem.
Actus pænitentialis
Nisi confessio sacramentalis fit, peragatur actus pænitentialis, sacerdote hoc modo incipiente:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem : (
vel)
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et minister concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus,
et dimíssis peccátis nostris,
perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Omnes respondent:
Amen.
Lection Sacræ Scripturæ
Deinde ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus brevis e Sacra Scriptura, , ex. gr.:
Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthæum (Mt 8, 5-10.13):
Cum autem introisset Capharnaum, accessit ad eum centurio rogans eum et dicens: “ Domine, puer meus iacet in domo paralyticus et male torquetur ”. Et ait illi: “ Ego veniam et curabo eum ”.
Et respondens centurio ait: “ Domine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum, sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus. Nam et ego homo sum sub potestate, habens sub me milites, et dico huic: “Vade”, et vadit; et alii: “Veni”, et venit; et servo meo: “Fac hoc”, et facit”.
Audiens autem Iesus, miratus est et sequentibus se dixit: “Amen dico vobis: Apud nullum inveni tantam fidem in Isræl! Et dixit Iesus centurioni: “ Vade; sicut credidisti, fiat tibi ”.
Vel alia lectio apta. Huisce textus, pro opportunitate, brevis explicatio fieri potest.
Litania
Litania, quæ infra indicatur, fieri potest vel hic vel post Unctionem, vel etiam, si casus fert, utroque loco. Sacerdos autem poterit, secundum rerum adiuncta, textum ipsum aptare vel breviare.
Fratres, oratione fidei nostræ Dominum pro fratre nostro N. deprecantes, humiliter imploremus.
– Ut eum, Domine, misericorditer visitare, et Unctione sancta confortare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
– Ut eum ab omni malo liberare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
– Ut omnium infirmorum (hic) decumbentium pœnas allevare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
– Ut illis qui infirmis curandis inserviunt astare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
– Ut eum a peccato et ab omni tentatione liberare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos.
– Ut ei, cui in tuo nomine manus imponimus, vitam et salutem donare digneris.
R/. Te rogamus, audi nos»
Benedictio olei
Cum sacredos intra ritum Oleum benedicturus est, ad benedictionem Olei, procedit :
Oremus. Deus, totius consolationis Pater, qui per Filium tuum infirmantium languoribus mederi voluisti, orationi fidei adesto propitius: emitte, quæsumus, Spiritum tuum Sanctum Paraclitum de cælis in hanc pinguedinum Olei, quam di viridi ligno producere dignatus es ad refectionem corporis, ut tua sancta benedictione + sit omni, qui hoc unguento perungitur, tutamen corporis, animæ ac spiritus ad evacuandos omnes dolores, omnes infirmitates, omnem ægritudinem. Sit Oleum tuum sanctum Domine, nobis a te benedictum in nomine Domini nostri Iesu Christi. Qui tecum vivit et regnat in sæcula sæculorum.
R/. Amen.
Si vero Oleum iam benedictum sit, dicit orationem gratiarum super ipsum Oleum :
– Benedictus Deus, Pater omnipotens, qui propter nos et nostram salutem Filium tuum in mundum misisti.
R/. Benedictus Deus.
– Benedictus Deus, Fili Unigenite, qui ad humana nostra descendens, infirmitatibus nostris mederi voluisti.
R/. Benedictus Deus.
– Benedictus Deus, Spiritus Sancte Paraclite, qui infirma nostri corporis virtute perpeti firmas. R/. Benedictus Deus.
Famulus tuus, domine, qui hoc Oleo sancto in fide linitur, in doloribus suis refici mereatur et in infirmitatibus confortari. Per Christum Dominum nostrum.
R/. Amen
Sacra Unctio
Deinde sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
Per istam Sanctam Unctionem et suam piissimam misericordiam adiuvet te Dominus gratia Spiritus Sancti;
R/. Amen.
ut a peccatis liberatum te salvet atque propitius allevet.
R/. Amen.
Postea dicit orationem :
Oremus. Cura, quæsumus, Redemptor noster, gratia Sancti Spiritus languores istius infirmi, eiusque sana vulnera, et dimitte peccata, atque dolores cunctos mentis et corporis ab eo expelle, plenamque interius et exterius sanitatem misericorditer redde, ut, ope misericordiæ tuæ restitutus, ad pristina reparetur officia. Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum.
R/. Amen
vel :
Domine Iesu Christe, qui, ut homines redimeres et sanares infirmos, carnis nostræ substantiam assumere voluisti, hunc famulum tuum, mente sanandum et corpore, propitius respice: ut quem in tuo nomine Unctione sancta linimus, virtute tua reficias, subsidio consoleris, quo vires erigat malumque detrudat (et de suorum concedas efficacia sperare dolorum quem tuæ voluisti Passionis esse participem). Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum.
R/. Amen
Conclusio ritus
Sacerdos his vel similibus verbis orationem dominicam introducit :
Nunc autem una simul Deum deprecemur,
sicut Dominus noster Iesus Christus nos docuit orare:
et omnes simul pergunt :
Pater noster, qui es in cælis,
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Si vero infirmus communicandus sit, post orationem dominicam omnia fiunt ut in ritu Communionis infirmorum.
Ritus benedictione sacerdotis concluditur:
Benedicat te Deus Pater.
R/. Amen.
Sanet te Dei Filius.
R/. Amen.
Illuminet te Spiritus Sanctus
R/. Amen.
Corpus tuum custodiat et animam tuam salvet.
R/. Amen.
Cor tuum collustret et te ad supernam vitam perducat.
R/. Amen.
(Et vos omnes, qui hic simul adestis,
benedicat omnipotens Deus,
Pater, et Filius + et Spiritus Sanctus.
R/. Amen)