01 Dormivit autem Iosaphat cum patribus suis et sepultus est cum
eis in civitate David; regnavitque Ioram filius eius pro eo.
02 Qui habuit fratres filios Iosaphat Azariam et Iahiel et
Zachariam et Azariam et Michael et Saphatiam: omnes hi filii Iosaphat
regis Israel.
03 Deditque eis pater suus multa munera argenti et auri et res
pretiosas cum civitatibus munitissimis in Iuda; regnum autem tradidit
Ioram, eo quod esset primogenitus.
04 Surrexit ergo Ioram super regnum patris sui; cumque se
confirmasset, occidit omnes fratres suos gladio et quosdam de
principibus Israel.
05 Triginta duorum annorum erat Ioram, cum regnare cœpisset, et
octo annis regnavit in Ierusalem.
06 Ambulavitque in viis regum Israel, sicut egerat domus Achab;
filia quippe Achab erat uxor eius. Et fecit malum in conspectu
Domini.
07 Noluit autem Dominus disperdere domum David propter pactum,
quod inierat cum eo, et quia promiserat, ut daret ei lucernam et
filiis eius omni tempore.
08 In diebus illis rebellavit Edom, ne esset subditus Iudæ, et
constituit sibi regem.
09 Cumque transisset Ioram cum principibus suis et cunctis
curribus, qui erant secum, surrexit nocte et percussit Edom, qui eum
circumdederat, et omnes duces curruum eius.
10 Attamen rebellavit Edom, ne esset sub dicione Iudæ, usque ad
hanc diem. Eo tempore et Lobna recessit, ne esset sub manu illius;
dereliquerat enim Dominum, Deum patrum suorum.
11 Insuper et excelsa fabricatus est in montibus Iudæ et
fornicari fecit habitatores Ierusalem et prævaricari Iudam.
12 Allatæ sunt autem ei litteræ ab Elia propheta, in quibus
scriptum erat: “Hæc dicit Dominus, Deus David patris tui: Quoniam non
ambulasti in viis Iosaphat patris tui et in viis Asa regis Iudæ,
13 sed incessisti per iter regum Israel et fornicari fecisti
Iudam et habitatores Ierusalem imitatus fornicationem domus Achab,
insuper et fratres tuos domum patris tui meliores te occidisti:
14 ecce Dominus percutiet plaga magna populum tuum, filios et
uxores tuas universamque substantiam tuam;
15 tu autem ægrotabis pessimo languore uteri tui, donec
egrediantur vitalia tua paulatim per singulos dies ».
16 Suscitavit ergo Dominus contra Ioram spiritum Philisthinorum
et Arabum, qui confines sunt Æthiopibus,
17 et ascenderunt in terram Iudæ et irruperunt in eam
diripueruntque cunctam substantiam, quæ inventa est in domo regis,
insuper et filios eius et uxores, nec remansit ei filius nisi
Ioachaz, qui minimus natu erat.
18 Et post hæc omnia percussit eum Dominus alvi languore
insanabili.
19 Cumque diei succederet dies, et temporum spatia volverentur,
duorum annorum expletus est circulus; et sic longa consumptus tabe,
ita ut egereret etiam viscera sua, languore pariter et vita caruit.
Mortuusque est in infirmitate pessima, et non fecit ei populus eius
secundum morem combustionis exsequias, sicut fecerat maioribus eius.
20 Triginta duorum annorum fuit, cum regnare cœpisset, et octo
annis regnavit in Ierusalem. Obiitque nullo relicto desiderio sui; et
sepelierunt eum in civitate David, verumtamen non in sepulcro
regum.
01 Constituerunt autem habita tores Ierusalem Ochoziam fi lium
eius minimum regem pro eo; omnes enim maiores natu interfecerat
turba, quæ irruerat cum Arabibus in castra. Regnavitque Ochozias
filius Ioram regis Iudæ.
02 Filius viginti duo annorum erat Ochozias, cum regnare
cœpisset, et uno anno regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius
Athalia filia Amri.
03 Sed et ipse ingressus est per vias domus Achab; mater enim
eius impulit eum, ut impie ageret.
04 Fecit igitur malum in conspectu Domini sicut domus Achab; ipsi
enim fuerunt ei consiliarii post mortem patris sui in interitum eius.
05 Ambulavitque in consiliis eorum et perrexit cum Ioram filio
Achab rege Israel in bellum contra Hazael regem Syriæ in Ramoth
Galaad; vulneraveruntque Syri Ioram.
06 Qui reversus est, ut curaretur in Iezrahel a plagis, quas
acceperat in supradicto certamine. Igitur Ochozias filius Ioram rex
Iudæ descendit, ut inviseret Ioram filium Achab in Iezrahel
ægrotantem.
07 Voluntatis quippe fuit Dei adversum Ochoziam, ut veniret ad
Ioram et, cum venisset, egrederetur cum eo adversum Iehu filium
Namsi, quem unxit Dominus, ut deleret domum Achab.
08 Cum ergo iudicium faceret Iehu in domum Achab, invenit
principes Iudæ et filios fratrum Ochoziæ, qui ministrabant ei, et
interfecit illos.
09 Ipsumque perquisivit Ochoziam, et comprehenderunt eum latentem
in Samaria; adductumque ad se Iehu occidit. Et sepelierunt eum, eo
quod dicebant eum esse filium Iosaphat, qui quæsierat Dominum in toto
corde suo. Nec erat aliquis de stirpe Ochoziæ, qui posset regnare.
10 Athalia autem mater eius videns quod mortuus esset filius suus
surrexit et interfecit omnem stirpem regiam domus Iudæ.
11 Porro Iosabeth filia regis tulit Ioas filium Ochoziæ et furata
est eum de medio filiorum regis, cum interficerentur, absconditque
cum nutrice sua in cubiculo lectulorum. Iosabeth autem, quæ
absconderat eum, erat filia regis Ioram, uxor Ioiadæ pontificis,
soror Ochoziæ; et idcirco Athalia non interfecit eum.
12 Fuit ergo cum eis in domo Dei absconditus sex annis, quibus
regnavit Athalia super terram.
01 Anno autem septimo confortatus Ioiada assumpsit centuriones,
Azariam videlicet filium Ieroham et Ismael filium Iohanan, Azariam
quoque filium Obed et Maasiam filium Adaiæ et Elisaphat filium
Zechri, et iniit cum eis fœdus.
02 Qui circumeuntes Iudam congregaverunt Levitas de cunctis
urbibus Iudæ et principes familiarum Israel veneruntque in Ierusalem.
03 Iniit igitur omnis congregatio pactum in domo Dei cum rege.
Dixitque ad eos Ioiada: « Ecce filius regis regnabit, sicut
locutus est Dominus super filios David.
04 Hoc est ergo, quod facietis.
05 Tertia pars vestrum, qui veniunt ad sabbatum sacerdotum et
Levitarum et ianitorum, erit in portis, tertia vero pars ad domum
regis et tertia in porta, quæ appellatur Fundamenti; omne vero
reliquum vulgus sit in atriis domus Domini.
06 Nec quisquam alius ingrediatur domum Domini, nisi sacerdotes
et qui ministrant de Levitis; ipsi tantummodo ingrediantur, quia
sanctificati sunt. Et omne reliquum vulgus observet observationem
Domini.
07 Levitæ autem circumdent regem habentes singuli arma sua in
manu. Et si quis alius ingressus fuerit templum, interficiatur.
Sintque cum rege et intrante et egrediente ».
08 Fecerunt igitur Levitæ et universus Iuda iuxta omnia, quæ
præceperat Ioiada pontifex; et assumpserunt singuli viros suos, qui
veniebant sabbato cum his, qui sabbato egressuri erant: siquidem
Ioiada pontifex non dimisit abire turmas, quæ sibi per singulas
hebdomadas succedere consueverant.
09 Deditque Ioiada sacerdos centurionibus lanceas clipeosque et
peltas regis David, quæ erant in domo Dei.
10 Constituitque omnem populum tenentium tela a parte templi
dextra usque ad partem templi sinistram coram altari et templo per
circuitum regis.
11 Et eduxerunt filium regis et dederunt ei diadema et
testimonium et constituerunt eum regem. Unxerunt quoque illum Ioiada
pontifex et filii eius; imprecatique sunt ei atque dixerunt:
« Vivat rex! ».
12 Quod cum audisset Athalia, vocem scilicet currentium atque
laudantium regem, ingressa est ad populum in templum Domini.
13 Cumque vidisset regem stantem super gradum suum in introitu et
principes tubasque circa eum omnemque populum terræ gaudentem atque
clangentem tubis cantoresque cum diversi generis organis signum
dantes ad laudandum, scidit vestimenta sua et ait: « Coniuratio,
coniuratio! ».
14 Præcepit autem Ioiada pontifex centurionibus, qui erant super
exercitum, dicens: « Educite illam extra sæpta templi! Qui autem
sequetur eam, interficiatur foris gladio! ». Dixerat enim
sacerdos: « Non occidetis eam in domo Domini! ».
15 Et imposuerunt ei manus; cumque intrasset portam Equorum domus
regis, interfecerunt eam ibi.
16 Pepigit autem Ioiada fœdus inter se universumque populum et
regem, ut esset populus Domini.
17 Itaque ingressus est omnis populus domum Baal et destruxerunt
eam et altaria ac simulacra illius confregerunt; Matthan quoque
sacerdotem Baal interfecerunt ante aras.
18 Constituit autem Ioiada præpositos in domo Domini sub manibus
sacerdotum et Levitarum, quos distribuit David in domo Domini, ut
offerrent holocausta Domino, sicut scriptum est in lege Moysi, in
gaudio et canticis iuxta dispositionem David.
19 Constituit quoque ianitores in portis domus Domini, ut non
ingrederetur eam immundus in omni re.
20 Assumpsitque centuriones et fortissimos viros ac principes
populi et omne vulgus terræ, et fecerunt descendere regem de domo
Domini et introire per medium portæ Superioris in domum regis et
collocaverunt eum in solio regali.
21 Lætatusque est omnis populus terræ, et urbs quievit; porro
Athalia interfecta est gladio.
01 Septem annorum erat Ioas, cum regnare cœpisset, et quadraginta
annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Sebia de Bersabee.
02 Fecitque, quod bonum est coram Domino, cunctis diebus Ioiadæ
sacerdotis.
03 Accepit autem ei Ioiada uxores duas, e quibus genuit filios et
filias.
04 Post quæ placuit Ioas, ut instauraret domum Domini.
05 Congregavitque sacerdotes et Levitas et dixit eis:
« Egredimini ad civitates Iudæ et colligite de universo Israel
pecuniam ad sartatecta templi Dei vestri per singulos annos.
Festinatoque hoc facite ». Porro Levitæ non festinarunt.
06 Vocavitque rex Ioiadam principem et dixit ei: « Quare non
tibi fuit curæ, ut cogeres Levitas inferre de Iuda et de Ierusalem
pecuniam, quæ constituta est a Moyse servo Domini, ut inferret eam
omnis congregatio Israel in tabernaculum testimonii?
07 Athalia enim impiissima et filii eius dissipaverunt domum Dei
et de universis, quæ sanctificata fuerant templo Domini, dedicaverunt
Baalim ».
08 Præcepit ergo rex, et fecerunt arcam posueruntque eam iuxta
portam domus Domini forinsecus.
09 Et prædicatum est in Iuda et Ierusalem, ut deferrent singuli
pretium Domino, quod constituit Moyses servus Dei super Israel in
deserto.
10 Lætatique sunt cuncti principes et omnis populus et ingressi
contulerunt in arcam atque miserunt ita, ut impleretur.
11 Cumque tempus esset, ut deferrent arcam ad magistratus regis
per manus Levitarum, et viderent multam esse pecuniam, ingrediebatur
scriba regis et quem primus sacerdos constituerat, effundebantque
pecuniam, quæ erat in arca; porro arcam reportabant ad locum suum.
Sicque faciebant per singula tempora, et congregata est infinita
pecunia,
12 quam dederunt rex et Ioiada his, qui præerant operibus domus
Domini. At illi conducebant ex ea cæsores lapidum et artifices operum
singulorum, ut instaurarent domum Domini, fabros quoque ferri et
æris, ut domus Dei fulciretur.
13 Egeruntque operarii, et obducebatur cicatrix operi per manus
eorum, ac suscitaverunt domum Domini in statum pristinum et firme eam
stare fecerunt.
14 Cumque hæc complessent, detulerunt coram rege et Ioiada
reliquam partem pecuniæ, de qua facta sunt vasa templi in ministerium
et ad holocausta, phialæ quoque et cetera vasa aurea et argentea. Et
offerebantur holocausta in domo Domini iugiter cunctis diebus Ioiadæ.
15 Senuit autem Ioiada plenus dierum et mortuus est cum centum
triginta esset annorum.
16 Sepelieruntque eum in civitate David cum regibus, eo quod
fecisset bonum in Israel cum Deo et cum domo eius.
17 Postquam autem obiit Ioiada, ingressi sunt principes Iudæ et
adoraverunt regem, qui delinitus obsequiis eorum acquievit eis.
18 Et dereliquerunt templum Domini, Dei patrum suorum,
servieruntque palis et sculptilibus, et facta est ira contra Iudam et
Ierusalem propter hoc peccatum.
19 Mittebatque eis prophetas, ut reverterentur ad Dominum, quos
protestantes illi audire nolebant.
20 Spiritus itaque Dei induit Zachariam filium Ioiadæ sacerdotis;
et stetit in conspectu populi et dixit eis: « Hæc dicit Deus:
Quare transgredimini præcepta Domini, quod vobis non proderit? Quia
dereliquistis Dominum, ipse dereliquit vos ».
21 Qui coniuraverunt adversus eum et lapidaverunt eum iuxta regis
imperium in atrio domus Domini.
22 Et non est recordatus Ioas rex misericordiæ, quam fecerat
Ioiada pater illius secum, sed interfecit filium eius. Qui cum
moreretur, ait: « Videat Dominus et requirat! ».
23 Cumque evolutus esset annus, ascendit contra eum exercitus
Syriæ venitque in Iudam et Ierusalem et exterminaverunt cunctos
principes populi atque universam prædam miserunt regi Damascum.
24 Et certe, cum permodicus venisset numerus Syrorum, tradidit
Dominus manibus eorum exercitum magnum valde, eo quod reliquissent
Dominum, Deum patrum suorum; in Ioas quoque ignominiosa exercuere
iudicia.
25 Et abeuntes dimiserunt eum in languoribus magnis.
Coniuraverunt autem contra eum servi sui in ultionem sanguinis filii
Ioiadæ sacerdotis et occiderunt eum in lectulo suo, et mortuus est.
Sepelieruntque eum in civitate David, sed non in sepulcris regum.
26 Insidiati vero sunt ei Zabad filius Semath Ammanitidis et
Iozabad filius Semarith Moabitidis.
27 Porro de filiis eius, de summa tributi, quod impositum fuerat
sub eo, et de instauratione domus Dei scriptum est in commentariis
libri regum. Regnavitque Amasias filius eius pro eo.
01 Viginti quinque annorum erat Amasias, cum regnare cœpisset, et
viginti novem annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Ioaden
de Ierusalem.
02 Fecitque bonum in conspectu Domini, verumtamen non in corde
perfecto.
03 Cumque roboratum sibi videret imperium, iugulavit servos suos,
qui occiderant regem patrem suum,
04 sed filios eorum non interfecit, sicut scriptum est in libro
legis Moysi, ubi præcepit Dominus dicens: « Non occidentur
patres pro filiis, neque filii pro patribus suis, sed unusquisque in
suo peccato morietur ».
05 Congregavit igitur Amasias Iudam et constituit eos per
familias tribunosque et centuriones in universo Iuda et Beniamin. Et
recensuit a viginti annis sursum invenitque trecenta milia iuvenum,
qui egrederentur ad pugnam et tenerent hastam et clipeum.
06 Mercede quoque conduxit de Israel centum milia robustorum
centum talentis argenti.
07 Venit autem homo Dei ad illum et ait: « O rex, ne
egrediatur tecum exercitus Israel; non est enim Dominus cum Israel,
cunctis filiis Ephraim.
08 Quod si putas in robore exercitus bella consistere, superari
te faciet Deus ab hostibus: Dei quippe est et adiuvare et in fugam
vertere ».
09 Dixitque Amasias ad hominem Dei: « Quid ergo fiet de
centum talentis, quæ dedi militibus Israel? ». Et respondit ei
homo Dei: « Habet Dominus, unde tibi dare possit multo his
plura ».
10 Separavit itaque Amasias exercitum, qui venerat ad eum ex
Ephraim, ut reverteretur in locum suum; at illi contra Iudam
vehementer irati reversi sunt in regionem suam.
11 Porro Amasias confidenter eduxit populum suum et abiit in
vallem Salinarum percussitque filios Seir decem milia.
12 Et alia decem milia virorum ceperunt filii Iudæ et adduxerunt
ad præruptum cuiusdam petræ præcipitaveruntque eos de summo in
præceps, qui universi crepuerunt.
13 At ille exercitus, quem remiserat Amasias, ne secum iret ad
prœlium, diffusus est in civitatibus Iudæ a Samaria usque Bethoron
et, interfectis tribus milibus, diripuit prædam magnam.
14 Amasias vero, post cædem Idumæorum et allatos deos filiorum
Seir, statuit illos in deos sibi et adorabat eos et illis adolebat.
15 Quam ob rem iratus Dominus contra Amasiam misit ad illum
prophetam, qui diceret ei: « Cur adorasti deos, qui non
liberaverunt populum suum de manu tua? ».
16 Cumque hæc ille loqueretur, respondit ei: « Num
consiliarium regis fecimus te? Quiesce! Cur interficiam te? ».
Discedensque propheta: « Sed scio, inquit, quod decrevit Deus
occidere te, quia fecisti hoc et non acquievisti consilio meo ».
17 Igitur Amasias rex Iudæ, inito consilio, misit ad Ioas filium
Ioachaz filii Iehu regem Israel dicens: « Veni, videamus nos
mutuo! ».
18 At ille remisit nuntium dicens: « Carduus, qui est in
Libano, misit ad cedrum Libani dicens: “Da filiam tuam filio meo
uxorem”. Et ecce bestiæ agri, quæ erant in Libano, transierunt et
conculcaverunt carduum.
19 Dixisti: “Percussi Edom!”. Et idcirco erigitur cor tuum in
superbiam. Sede in domo tua! Cur malum adversum te provocas, ut cadas
et tu et Iuda tecum? ».
20 Noluit audire Amasias, eo quod Domini esset voluntas, ut
traderetur in manibus hostium propter cultum deorum Edom.
21 Ascendit igitur Ioas rex Israel, et mutuos sibi præbuere
conspectus: ipse et Amasias rex Iudæ in Bethsames Iudæ.
22 Corruitque Iuda coram Israel et fugit in tabernacula sua.
23 Porro Amasiam regem Iudæ filium Ioas filii Ioachaz cepit Ioas
rex Israel in Bethsames et adduxit in Ierusalem destruxitque murum
eius a porta Ephraim usque ad portam Anguli quadringentis cubitis.
24 Omne quoque aurum et argentum et universa vasa, quæ repererat
in domo Dei et apud Obededom in thesauris etiam domus regiæ, necnon
et obsides reduxit Samariam.
25 Vixit autem Amasias filius Ioas rex Iudæ, postquam mortuus est
Ioas filius Ioachaz rex Israel, quindecim annis.
26 Reliqua vero gestorum Amasiæ priorum et novissimorum scripta
sunt in libro regum Iudæ et Israel.
27 Qui postquam recessit a Domino, tetenderunt ei insidias in
Ierusalem; cumque fugisset Lachis, miserunt post eum in Lachis et
interfecerunt eum ibi.
28 Reportantesque super equos sepelierunt eum cum patribus suis
in civitate David.
01 Omnis autem populus Iudæ Oziam annorum sedecim constituit
regem pro patre suo Amasia.
02 Ipse reædificavit Ailath et restituit eam dicioni Iudæ,
postquam dormivit rex cum patribus suis.
03 Sedecim annorum erat Ozias, cum regnare cœpisset, et
quinquaginta duobus annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius
Iechelia de Ierusalem.
04 Fecitque, quod erat rectum in oculis Domini iuxta omnia, quæ
fecerat Amasias pater eius.
05 Et exquisivit Deum in diebus Zachariæ, qui erudivit eum in
timore Dei; et quamdiu requirebat Dominum, eum prosperari fecit Deus.
06 Denique egressus est et pugnavit contra Philisthim et
destruxit murum Geth et murum Iabniæ murumque Azoti. Ædificavit
quoque oppida in regione Azoti et Philisthim.
07 Et adiuvit eum Deus contra Philisthim et contra Arabas, qui
habitabant in Gurbaal, et contra Meunitas.
08 Pendebantque Ammonitæ munera Oziæ; et divulgatum est nomen
eius usque ad introitum Ægypti, quia confortatus est in excelsum.
09 Ædificavitque Ozias turres in Ierusalem super portam Anguli et
super portam Vallis et super Angulum firmavitque eas.
10 Exstruxit etiam turres in solitudine et fodit cisternas
plurimas, eo quod haberet multa pecora tam in Sephela quam in
planitie; agricolas quoque habuit et vinitores in montibus et in
campis fertilibus; erat quippe homo agriculturæ deditus.
11 Fuit autem exercitus bellatorum eius, qui procedebant ad
prœlia in turmis secundum numerum census per manum Iehiel scribæ
Maasiæque præfecti sub manu Hananiæ, qui erat de ducibus regis.
12 Omnisque numerus principum per familias virorum fortium duorum
milium sescentorum.
13 Et sub eis universus exercitus trecentorum et septem milium
quingentorum, qui erant apti ad bella, ut pro rege contra adversarios
dimicarent.
14 Præparavit quoque eis Ozias, id est cuncto exercitui, clipeos
et hastas et galeas et loricas arcusque et fundas ad iaciendos
lapides.
15 Et fecit in Ierusalem machinas excogitatas arte, quas in
turribus collocavit et in angulis murorum, ut mitterent sagittas et
saxa grandia; egressumque est nomen eius procul, eo quod mirabiliter
auxiliaretur ei Dominus et corroborasset illum.
16 Sed, cum roboratus esset, elevatum est cor eius in interitum
suum, et deliquit contra Dominum Deum suum; ingressusque templum
Domini adolere voluit incensum super altare thymiamatis.
17 Statimque ingressus post eum Azarias sacerdos et cum eo
sacerdotes Domini octoginta viri fortissimi;
18 restiterunt regi atque dixerunt: « Non est tui officii,
Ozia, ut adoleas incensum Domino, sed sacerdotum, hoc est filiorum
Aaron, qui consecrati sunt ad huiuscemodi ministerium. Egredere de
sanctuario, quia prævaricatus es; et non reputabitur tibi in gloriam
hoc a Domino Deo ».
19 Iratusque est Ozias et tenens in manu turibulum, ut adoleret
incensum, minabatur sacerdotibus. Statimque orta est lepra in fronte
eius coram sacerdotibus in domo Domini super altare thymiamatis.
20 Cumque respexisset eum Azarias pontifex et omnes reliqui
sacerdotes, viderunt lepram in fronte eius et festinato expulerunt
eum; sed et ipse acceleravit egredi, eo quod malo afflixisset eum
Dominus.
21 Fuit igitur Ozias rex leprosus usque ad diem mortis suæ et
habitavit in domo separata plenus lepra, eo quod abscissus fuerat de
domo Domini. Porro Ioatham filius eius rexit domum regis et iudicabat
populum terræ.
22 Reliqua autem gestorum Oziæ priorum et novissimorum scripsit
Isaias filius Amos propheta.
23 Dormivitque Ozias cum patribus suis, et sepelierunt eum in
agro regalium sepulcrorum, eo quod dicebant: « Erat
leprosus ». Regnavitque Ioatham filius eius pro eo.