Dóminus secus mare Galilææ vidit duos fratres,

Petrum et Andréam, et vocávit eos:

Veníte post me, fáciam vos fíeri piscatóres hóminum.

Maiestátem tuam, Dómine, supplíciter exorámus,

ut, sicut Ecclésiæ tuæ beátus Andréas apóstolus

éxstitit prædicátor et rector,

ita apud te sit pro nobis perpétuus intercéssor.

Per Dóminum.

Concéde nobis, omnípotens Deus,

ut his munéribus,

quæ in beáti Andréæ festivitáte deférimus,

et tibi placeámus exhíbitis, et vivificémur accéptis.

Per Christum.

Dixit Andréas Simóni fratri suo:

Invénimus Messíam, qui dícitur Christus.

Et addúxit eum ad Iesum.

Róboret nos, Dómine, sacraménti tui commúnio,

ut, exémplo beáti Andréæ apóstoli,

Christi mortificatiónem feréntes,

cum ipso vívere mereámur in glória.

Qui vivit et regnat in sæcula sæculórum.