Feria III - Hebd quarta
Tempus quadragesimæ
Léctio libri Ezechiélis prophétæ 47, 1-9.12
FRA •
L/F •
CMT
In diebus illis:
Convertit me vir ad portam domus, et ecce aquæ egrediebantur subter limen domus ad orientem; facies enim domus respiciebat ad orientem, aquæ autem descendebant a latere templi dextro a meridie altaris. Et eduxit me per viam portæ aquilonis et convertit me ad viam foras ad portam exteriorem, quæ respiciebat ad orientem; et ecce aquæ exeuntes a latere dextro.
Cum egrederetur vir ad orientem, qui habebat funiculum in manu sua, mensus est mille cubitos et traduxit me per aquam usque ad talos. Rursumque mensus est mille et traduxit me per aquam usque ad genua. Et mensus est mille et traduxit me per aquam usque ad renes. Et mensus est mille; torrens, quem non potui pertransire, quoniam intumuerant aquæ, aquæ ad natandum; torrens, qui non poterat transvadari. Et dixit ad me: « Certe vidisti, fili hominis »; et duxit me et convertit ad ripam torrentis.
Cumque me convertissem, ecce in ripa torrentis ligna multa nimis ex utraque parte; et ait ad me: « Aquæ istæ, quæ egrediuntur ad regionem orientalem et descendunt ad Arabam, intrabunt mare, aquas salsas, et sanabuntur aquæ: et omnis anima vivens, quæ movetur, quocumque venerit torrens, vivet, et erunt pisces multi satis, postquam venerint illuc aquæ istæ, et sanabuntur et vivent omnia, ad quæ venerit torrens.
Et super torrentem orietur in ripis eius ex utraque parte omne lignum pomiferum; non defluet folium ex eo, et non deficiet fructus eius: per singulos menses afferet primitiva, quia aquæ eius de sanctuario egredientur, et erunt fructus eius in cibum, et folia eius ad medicinam ».
Psalmus responsorius 46(45), 2-3, 5-6, 8-9ab
FRA •
L/F •
CMTR/ Dóminus virtútum nobíscum, refúgium nobis Deus Iacob.
Deus est nobis refugium et virtus,
adiutorium in tribulationibus inventus est nimis.
Propterea non timebimus, dum turbabitur terra,
et transferentur montes in cor maris.
Fluminis rivi lætificant civitatem Dei,
sancta tabernacula Altissimi.
Deus in medio eius, non commovebitur;
adiuvabit eam Deus mane diluculo.
Dominus virtutum nobiscum,
refugium nobis Deus Iacob.
Venite et videte opera Domini,
quæ posuit prodigia super terram.
Cor mundum crea in me, Deus. Redde mihi lætítiam salutáris tui.
Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem 5, 1-16
FRA •
L/F •
CMT
Erat dies festus Iudæorum, et ascendit Iesus Hierosolymam. Est autem Hierosolymis, super Probatica, piscina, quæ cognominatur Hebraice Bethsatha, quinque porticus habens. In his iacebat multitudo languentium, cæcorum, claudorum, aridorum.
Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua. Hunc cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia multum iam tempus habet, dicit ei: « Vis sanus fieri? ».
Respondit ei languidus: « Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam; dum autem venio ego, alius ante me descendit ».
Dicit ei Iesus: « Surge, tolle grabatum tuum et ambula ». Et statim sanus factus est homo et sustulit grabatum suum et ambulabat.
Erat autem sabbatum in illo die. Dicebant ergo Iudæi illi, qui sanatus fuerat: « Sabbatum est, et non licet tibi tollere grabatum tuum ».
Ille autem respondit eis: « Qui me fecit sanum, ille mihi dixit: «Tolle grabatum tuum et ambula» ».
Interrogaverunt eum: « Quis est ille homo, qui dixit tibi: «Tolle et ambula»? ». Is autem, qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset; Iesus enim declinavit a turba constituta in loco.
Postea invenit eum Iesus in templo et dixit illi: « Ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat ». Abiit ille homo et nuntiavit Iudæis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum. Et propterea persequebantur Iudæi Iesum, quia hæc faciebat in sabbato.