Sabbato - Hebd VI
Tempus « per annum » - Anno secundo
Léctio Epístolæ béati Iacóbi apóstoli 3, 1-10
FRA •
L/F •
CMT
Nolite plures magistri fieri, fratres mei, scientes quoniam maius iudicium accipiemus. In multis enim offendimus omnes.
Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir, potens etiam freno circumducere totum corpus. Si autem equorum frenos in ora mittimus ad obœdiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus. Ecce et naves, cum tam magnæ sint et a ventis validis minentur, circumferuntur a minimo gubernaculo, ubi impetus dirigentis voluerit; ita et lingua modicum quidem membrum est et magna exsultat.
Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit! Et lingua ignis est, universitas iniquitatis; lingua constituitur in membris nostris, quæ maculat totum corpus et inflammat rotam nativitatis et inflammatur a gehenna.
Omnis enim natura et bestiarum et volucrum et serpentium et etiam cetorum domatur et domita est a natura humana; linguam autem nullus hominum domare potest, inquietum malum, plena veneno mortifero. In ipsa benedicimus Dominum et Patrem et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt; ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, hæc ita fieri.
Psalmus responsorius 11, 2-3, 4-5, 7-8
FRA •
L/F •
CMTR/ Tu, Dómine, servábis nos.
Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus,
quoniam deminuti sunt fideles a filiis hominum.
Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum;
in labiis dolosis, in duplici corde locuti sunt.
Disperdat Dominus universa labia dolosa
et linguam magniloquam.
Qui dixerunt: « Lingua nostra magnificabimur,
labia nostra a nobis sunt; quis noster dominus est? ».
Eloquia Domini eloquia casta,
argentum igne examinatum, separatum a terra,
purgatum septuplum.
Tu, Domine, servabis nos et custodies nos
a generatione hac in æternum.
Allelúia
Cæli apérti sunt et vox Patris intónuit: « Hic est Fílius meus diléctus: audíte illum ».
Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum 9, 2-13
FRA •
L/F •
CMT
In illo tempore:
Assumit Iesus Petrum et Iacobum et Ioannem, et ducit illos in montem excelsum seorsum solos. Et transfiguratus est coram ipsis; et vestimenta eius facta sunt splendentia, candida nimis, qualia fullo super terram non potest tam candida facere. Et apparuit illis Elias cum Moyse, et erant loquentes cum Iesu.
Et respondens Petrus ait Iesu: « Rabbi, bonum est nos hic esse; et faciamus tria tabernacula: tibi unum et Moysi unum et Eliæ unum ». Non enim sciebat quid responderet; erant enim exterriti.
Et facta est nubes obumbrans eos, et venit vox de nube: « Hic est Filius meus dilectus; audite illum ». Et statim circumspicientes neminem amplius viderunt nisi Iesum tantum secum.
Et descendentibus illis de monte, præcepit illis, ne cui, quæ vidissent, narrarent, nisi cum Filius hominis a mortuis resurrexerit. Et verbum continuerunt apud se, conquirentes quid esset illud: « a mortuis resurgere ».
Et interrogabant eum dicentes: « Quid ergo dicunt scribæ quia Eliam oporteat venire primum? ».
Qui ait illis: « Elias veniens primo, restituit omnia; et quomodo scriptum est super Filio hominis, ut multa patiatur et contemnatur? Sed dico vobis: Et Elias venit; et fecerunt illi, quæcumque volebant, sicut scriptum est de eo ».