Ressources Catholiques Missel Romain

précédent
Gemma Caelestis
O Costly Gem
Based on the events of Benedict's life as recorded by Saint Gregory the Great in his Dialogues, this hymn is found in the works of St. Peter Damian, O.S.B., Bishop, Cardinal, and Doctor of the Church (1007-1072). This is the Vespers hymn from the Breviarum Monasticum for the feast of St Benedict.
GEMMA caelestis pretiosa regis,
Norma iustorum, via monachorum,
Nos ab immundi, Benedicte, mundi,
Subtrahe caeno.
Tuum solum spernens, cor in astra figens,
Cogis haeredes fieri parentes,
Vas Deo plenum reparare fractum
Promeruisti.
Magnus in parvis Eremetia membris,
Vincis aetatem, superas laborem;
Arcta districtae rudimenta vitae
Fervidus imples.
Strage saxorum puerum sepultum
Mox ut orasti, preces suscitasti,
Sensus hinc carni, caro sanitati
Redditur aeque.
Iure sub blandae specie columbae,
Nesciam fellis animarum sororis,
Summa stellati penetrare caeli
Culmina cernis.
Ipse post clarum referens triumphum,
Celsa devicto petis astra mundo,
Luce flammantem radiante cellam
Pallia sternunt.
Laus honor Patri, parilique Proli
Una Maiestas, eadem Potestas,
Cum quibus Sanctus simul implet omnem
Spiritus orbem.
Amen.




From A Manual of Devotions to Our Holy Father Saint Benedict..., Catholic Publishing & Bookselling Company, London 1861. Tr. by J. W. R.
 
Gloria, laus et honor
All Glory, Praise, and Honor
Composed by Theodulph of Orleans (d. 821), this hymn is often used as a processional hymn for Palm Sunday. According to a pretty little legend surrounding the composition of this hymn, Theodolf had been imprisoned for political reasons in a monastery in Angers. While he was imprisoned he wrote the hymn and sang it from the window of his cell just as Louis the Pious, King of France, was passing beneath the window in the procession on Palm Sunday in 821. The hymn so moved the king that he immediately ordered the holy bishop to be freed and restored to his see. The legend is now generally discredited on historical grounds. For a scriptural background of the hymn, see Matt. 21, 1-16 & Ps. 117, 26.
GLORIA, laus et honor
tibi sit, Rex Christe, Redemptor:
Cui puerile decus prompsit
Hosanna pium.
R. Gloria, laus, etc.
Israel es tu Rex, Davidis et
inclyta proles:
Nomine qui in Domini,
Rex benedicte, venis.
R. Gloria, laus, etc.
Coetus in excelsis te laudat
caelicus omnis,
Et mortalis homo, et cuncta
creata simul.
R. Gloria, laus, etc.
Plebs Hebraea tibi cum palmis
obvia venit:
Cum prece, voto, hymnis,
adsumus ecce tibi.
R. Gloria, laus, etc.
Hi tibi passuro solvebant
munia laudis:
Nos tibi regnanti pangimus
ecce melos
R. Gloria, laus, etc.
Hi placuere tibi, placeat
devotio nostra:
Rex bone, Rex clemens, cui
bona cuncta placent.
R. Gloria, laus, etc.




From the Roman Missal. Translation by J. M. Neale (1818-1866).
 
Gloria
Major Doxology
The Gloria is an ancient hymn of praise to the Trinity that has been in use in the Church since the second century. The opening line of the hymn is taken from Scripture (Lk 2:14), where the angels announce the birth of Christ to the shepherds. The hymn was composed in Greek some time in the second century and can be found recommended as a daily morning prayer in book VII of the Apostolic Constitutions (3rd/4th century). It was introduced to the west by St. Hilary of Poitiers (d 368), who was the first to introduce hymns into the Western Church.
St Hilary was an uncompromising foe of Arianism, a heresy which denied the divinity of Christ and was condemned at the Council of Nicea in 325. St. Hilary's opposition to Arianism earned himself the title of "Malleus Arianorum", the Hammer of the Arians, along with the ire of the Arian Emperor Constantius, who exiled him to Phrygia in 356. While St. Hilary was in Phrygia, he was exposed to the hymns in use amongst the eastern Christians of the time. Upon his return home he began to introduce hymns into the western liturgy, borrowing the Gloria from the east, as well as composing some of his own. The Latin translation of the Gloria below, which has been used since the late 4th century, is likely his. The hymn has been an integral part of the Mass of the western Rites since the 5th century.
GLORIA in excelsis Deo et in terra pax hominibus bonae voluntatis.
LAUDAMUS te, benedicimus te, adoramus te, glorificamus te, gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam, Domine Deus, Rex caelestis, Deus Pater omnipotens.
DOMINE Fili unigenite, Iesu Christe, Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris, qui tollis peccata mundi, miserere nobis; qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem nostram. Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis.
QUONIAM tu solus Sanctus, tu solus Dominus, tu solus Altissimus, Iesu Christe, cum Sancto Spiritu in gloria Dei Patris. Amen


 
Gratiarum actio ad Trinitatem
Act of Thanksgiving to the Trinity
This prayer was written by St. Catherine of Siena (1347-1380), Doctor of the Church. The prayer is from her Dialogue on Divine Providence and appears in the Office of the Readings on her feast day, April 29.
O DEITAS aeterna, o aeterna Trinitas, quae per unionem divinae naturae fecisti tantum valere pretium sanguinis unigeniti Filii tui! Tu, Trinitas aeterna, es quoddam mare profundum, in quo quanto plus quaero, plus invenio; et quanto plus invenio, plus quaero te. Tu quodammodo instabiliter animam satias; quoniam in abysso tua ita satias animam, quod semper remaneat esuriens atque famelica, te, Trinitas aeterna, peroptans desideransque te videre lumen in lumine tuo.
GUSTAVI et vidi cum lumine intellectus, in lumine tuo abyssum tuam, aeterna Trinitas, atque pulchritudinem creaturae tuae: propter quod intuendo meipsam in te, vidi me fore tuam imaginem: donante videlicet mihi te, Pater aeterne, de potentia tua et de sapientia tua, quae sapientia Unigenito tuo est appropriata. Spiritus vero Sanctus, qui procedit a te Patre et Filio tuo, dedit mihi voluntatem, per quam me facit aptam ad amandum.
NAM tu, Trinitas aeterna, factor es, et ego factura: unde cognovi, te illuminante, in recreatione quam me fecisti per sanguinem unigeniti Filii tui, quod amore captus es de pulchritudine facturae tuae.
O abyssus, o Trinitas aeterna, O Deitas, o mare profundum: et quid maius mihi dare poteras quam teipsum? Tu es ignis qui semper ardes et non consumeris; tu es qui consumis calore tuo quemcumque proprium amorem animae. Tu es iterum ignis qui tollis omnem frigiditatem, et illuminas mentes lumine tuo, quo lumine fecisti me cognoscere veritatem tuam.
IN huius luminis speculo cognosco te summum bonum, bonum super omne bonum, bonum felix, bonum incomprehensibile, bonum inaestimabile, pulchritudinem super omnem pulchritudinem, sapientiam super omnem sapientiam: quia tu es ipsa sapientia, tu cibus angelorum qui igne caritatis te dedisti hominibus.
TU vestimentum cooperiens nuditatem meam, pascis nos famelicos tua dulcedine, qua dulcis es absque ulla amaritudine. O Trinitas aeterna




From the Liturgia Horarum. Tr MWM.
 
Gratiarum actio pro suscepto Baptismi Sacramento
Act of Thanksgiving for Receiving the Sacrament of Baptism
O SANCTISSIMA Trinitas: Pater, Fili, et Spiritus Sancte! gratias tibi ago ex intimo corde, quod me ex christianis parentibus nasci et ad sacri baptismatis gratiam perducere voluisti. Ecce denuo spondeo et profiteor, quae ad sacrum fontem patrini nomine meo spoponderunt et professi sunt. Abrenuntio ergo Satanae et omnibus operibus eius et omnibus pompis eius. Credo in te Deum, Patrem omnipotentem, creatorem caeli et terrae; credo in te Iesum Christum, Filium Dei unicum, Dominum nostrum; credo in te Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem. Credo in unam sanctam ecclesiam catholicam, Sanctorum communionem, remissionem peccatorum, carnis resurrectionem, vitam aeternam.
Confirma nunc, o Beata Trinitas, quod in sacro baptismo in me operata es, ut per hoc Sacramentum divinae naturae effectus consors, concupiscentiae corruptionem fugiam et aeternae consequar incorruptionis praemia. Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. Amen.




From Orate Fratres. Tr. MWM.
 
Plasmator hominis, Deus
Maker of Man
Attributed to Pope St. Gregory the Great (540-604). This hymn continues with the theme of Creation present in the Vespers Hymns during the week. Here the work of the sixth day of creation (Friday) chronicles the animals and man (Gen 1, 25, 27). This hymn is traditionally sung at Friday Vespers and is used in the Liturgia Horarum at Vespers for Fridays of the first and third weeks of the Psalter during Ordinary Time. Likewise the hymn is also found in the Roman Breviary for Friday Vespers, but under the title of Hominis superne Conditor.
PLASMATOR hominis, Deus,1
qui cuncta solus ordinans,
humum iubes producere
reptantis et ferae genus:
Qui magna rerum corpora,
dictu iubentis vivida,
ut serviant per ordinem
subdens dedisti homini:2
Repelle a servis tuis,
quicquid per immunditiam,3
aut moribus se suggerit,
aut actibus se interserit.
Da gaudiorum praemia,
da gratiarum munera:
dissolve litis vincula,
astringe pacis foedera.
Praesta, Pater piissime,
Patrique compar Unice,
cum Spiritu Paraclito
regnans per omne saeculum.




From the Liturgia Horarum. Translation by John David Chambers (1805-1893).

Changes made by Pope Urban VIII in 1632 to the Roman Breviary:
1 Hominis superne Conditor.
2 Et magna rerum corpora,/ dictu iubentis vivida,/ per temporum certas vices/ obtemperare servulis:
3 Repelle, quod cupidinis/ ciente vi nos impetit.
 
Horae Sanctae Crucis
Hours of the Holy Cross
From a medieval Book of Hours:
At matins bound, at Prime reviled
Condemned to death at Terce,
Nailed to the Cross at Sext.
At None His blessed Side they pierced,
They take Him down at Vesper-Tide,
In the grave at Compline lay,
Who henceforth bids His Church observe
These sevenfold hours alway.
Ordinaria
V. Per signum crucis de inimicis nostris.
R. Libera nos Deus noster.
V. Domine labia mea aperies.
R. Et os meum annuntiabit laudem tuam.
V. Deus in adiutorium meum intende.
R. Domine ad adiuvandum me festina.
V. Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto.
R. Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in saecula saeculorum.
Ad Matutinum
Initium
Hymnus:
Patris sapientia, veritas divina,
Deus homo captus est hora matutina:
A notis discipulis cito derelictus:
A Iudaeis traditus, venditus, et afflictus.
Ant: O crux venerabilis, quae salutem attulisti miseris, quibus te efferam praeconiis: quoniam vitam nobis caelitum praeparasti.
Conclusio
Ad Primam
Initium
Hymnus:
Hora prima Dominum ducunt ad Pilatum,
A falsis testibus multum accusatum,
Colaphis percutiunt manibus ligatum,
Vultum Dei conspuunt lumen caeli gratum.
Ant: O crucis victoria, et admirabile signum, in caelesti curia fac nos captare triumphum.
Conclusio
Ad Tertiam
Initium
Hymnus:
Crucifige clamitant hora tertiarum:
Illusus induitur veste purpurarum:
Caput eius pungitur corona spinarum.
Crucem portat humeris ad locum poenarum.
Ant: Funestae mortis damnatur supplicium, dum Christus in cruce nostra destruxit vincula criminum.
Conclusio
Ad Sextam
Initium
Hymnus:
Hora sexta Iesus est cruci conclavatus,
Et est cum latronibus pendens deputatus:
Prae tormentis sitiens felle saturatus,
Agnus crimen diluens sic ludificatus.
Ant: Per lignum servi facti sumus, et per sanctam crucem liberati sumus: fructus arboris seduxit nos, filius Dei redemit nos.
Conclusio
Ad Nonam
Initium
Hymnus:
Hora nona Dominus Iesus expiravit:
Eli clamans spiritum patri commendavit:
Latus eius lancea miles perforavit.
Terra tunc contremuit, et sol obscuravit.
Ant: O magnum pietatis opus: mors mortua tunc est, in ligno quando mortua vita fuit.
Conclusio
Ad Vesperas
Initium
Hymnus:
De cruce deponitur hora vespertina.
Fortitudo latuit in mente divina.
Talem mortem subiit vitae medicina:
Heu corona gloriae iacuit supina.
Ant: O crux benedicta, quae sola fuisti digna portare talentum mundi: dulce lignum, dulces clavos, dulcia ferens pondera: super omnia ligna cedrorum, tu sola excelsior: in qua mundi salus pependit, in qua Christus triumphavit, et mors mortem superavit in aeternum.
Conclusio
Ad Completorium
Initium
Hymnus:
Hora completorii datur sepulturae
Corpus Christi nobile, spes vitae futurae
Conditur aromate: complentur scripturae:
Iugi fit memoriae mors haec mihi curae.
Ant: Salvator mundi salva nos, qui per crucem et sanguinem tuum redemisti nos, auxiliare nobis, te deprecamur Deus noster.
Conclusio
Conclusio Horae
V. Adoramus te Christe, et benedicimus tibi.
R. Quia per sanctam crucem tuam redemisti mundum.
Oremus:
Domine Iesu Christe fili Dei vivi, pone passionem, crucem, et mortem tuam inter iudicium tuum et animam meam, nunc, et in hora mortis meae: et mihi largiri digneris gratiam et misericordiam: vivis et defunctis requiem et veniam: Ecclesiae tuae pacem et concordiam, et nobis peccatoribus vitam et gloriam sempiternam. Qui vivis et regnas cum Deo patre in unitate spiritus sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. R. Amen.
Commendatio
Has horas canonicas cum devotione,
Tibi Christe recolo pia ratione:
Ut qui pro me passus es amoris ardore,
Sis mihi solatium, mortis in agone,
Amen.


 
Horae Spiritus Sancti
Hours of the Holy Spirit
A medieval office in honor of the Holy Spirit. The Latin text below is taken from a 1741 edition of the Coeleste Palmetum.
Ordinaria
V. Spiritus Sancti gratia, illuminet sensus et corda nostra.
R. Amen.
Ad Matutinum
V. Domine labia mea aperies.
R. Et os meum annuntiabit laudem tuam.
Ad Completorium
V. Converte nos, Deus salutaris noster.
R. Et averte iram tuam a nobis.
Ad Horas Omnes
V. Deus in adiutorium meum intende.
R. Domine ad adiuvandum me festina.
V. Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto.
R. Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in saecula saeculorum. Alleluia*.
*A Septuagesima usque ad Pascha, loco Alleluia, dicitur:
Laus tibi, Domine, Rex aeternae gloriae.
Ad Matutinum
Initium
NOBIS Sancti Spiritus gratia sit data,
De qua virgo virginum fuit obumbrata,
Cum per sanctum Angelum fuit salutata,
Verbum caro factum est, virgo fecundata.
Conclusio
Ad Primam
Initium
DE virgine Maria Christus fuit natus,
Crucifixus, mortuus, atque tumulatus:
Resurgens discipulis fuit demonstratus,
Et ipsis cernentibus, in caelis elevatus.
Conclusio
Ad Tertiam
Initium
SUUM Sanctum Spiritum Deus delegavit.
In die Pentecostes Apostolos confortavit.
Et de linguis igneis ipsos inflammavit:
Relinquere orphanos eos denegavit.
Conclusio
Ad Sextam
Initium
SEPTIFORMEM gratiam tunc acceptaverunt,
Quare idiomata cuncta cognoverunt.
Ad diversa climata mundi recesserunt:
Et fidem catholicam tunc praedicaverunt.
Conclusio
Ad Nonam
Initium
SPIRITUS paraclitus fuit appellatus,
Donum Dei, caritas, fons vivificatus,
Spiritalis unctio, ignis inflammatus,
Septiformis gratia, charisma vocatus.
Conclusio
Ad Vesperas
Initium
DEXTERAE Dei digitus, virtus Spiritalis,
Nos defendat, eruat ab omnibus malis.
Ut nobis non noceat daemon infernalis:
Protegat, et nutriat, foveat sub alis.
Conclusio
Ad Completorium
Initium
SPIRITUS paraclitus nos velit iuvare,
Gressus nostros regere et illuminare:
Ut cum Deus venerit omnes iudicare,
Nos velit ad dexteram omnes appellare.
Conclusio
Conclusio Horae
Ant: Veni Sancte Spiritus, reple tuorum corda fidelium: et tui amoris in eis ignem accende.
V. Emitte Spiritum tuum, et creabuntur.
R. Et renovabis faciem terrae.
Oremus:
Adsit nobis, quaesumus Domine, virtus Spiritus Sancti: quae et corda nostra clementer expurget, et ab omnibus tueatur adversis. Per Dominum nostrum Iesum Christum filium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum.
R. Amen.
Commendatio
HAS horas canonicas cum devotione
Tibi Sancte Spiritus pia ratione
Dixi, ut nos visites inspiratione,
Et vivamus iugiter caeli regione.
Amen.


 
Hostis Herodes impie
Why, Impious Herod Vainly Fear
Written by Caelius Sedulius (5th cent). This hymn is a continuation of the hymn A solis ortus cardine and is used for Vespers on Epiphany.
HOSTIS, Herodes impie,1
Christum venire quid times?2
Non eripit mortalia,
qui regna dat caelestia.
Ibant Magi, quam viderant,3
stellam sequentes praeviam:
Lumen requirunt lumine:
Deum fatentur munere.
Lavacra puri gurgitis
caelestis Agnus attigit:
peccata, quae non detulit,
nos abluendo sustulit.
Novum genus potentiae:
aquae rubescunt hydriae,
vinumque iussa fundere,
mutavit unda originem.
Iesu, tibi sit gloria,
qui apparuisti gentibus,
cum Patre, et almo Spiritu,
in sempiterna saecula. Amen.




From the Breviary and the Liturgia Horarum. Translation by J. M. Neale (1818-1866).

Changes made by Pope Urban VIII in 1632 to the Roman Breviary:
1 Crudelis Herodes, Deum
2 Regem venire quid times?
3 Some sources show this line as: Ibant Magi, qua venerant

 
Iam, Christe, sol iustitiae
Now Christ, Thou Sun of Righteousness
From the 10th century, though some feel it is Ambrosian from the 6th century. This hymn is traditionally used for the ferial offices for Lauds during the weeks of Lent before Holy Week. The revsion of 1632 altered the hymn extensively with the title of the hymn becoming O Sol salutis, initimis.
IAM, Christe, sol iustitiae,
mentis dehiscant tenebrae,
virtutum ut lux redeat,
terris diem cum reparas.
Dans tempus acceptabile
et paenitens cor tribue,
convertat ut benignitas
quos longa suffert pietas.
Quiddamque paenitentiae
da ferre, quo fit demptio,
maiore tuo munere,
culparum quamvis grandium.
Dies venit, dies tua,
per quam reflorent omnia;
laetemur in hac ut tuae
per hanc reducti gratiae.
Te rerum universitas,
clemens, adoret, Trinitas,
et nos novi per veniam
novum canamus canticum.
Amen.




From the Liturgia Horarum. Translation from the Primer of 1706 and ascribed to John Dryden (1631 - 1701).

Changes made by Pope Urban VIII in 1632 to the Roman Breviary:
1 O Sol salutis, initimis/ Iesu, refulge mentibus,/ dum nocte pulsa, gratior/ orbi dies renascitur.
2 Dans tempus acceptabile,/ da lacrimarum rivulis/ lavare cordis victimam,/ quam laeta adurat caritas.
3 Quo fonte manavit nefas,/ fluent perennes lacrimae,/ si virga paenitentiae/ cordis rigorem conterat.
4 Dies venit, dies tua,/ in qua reflorent omnia:/ laetemur et nos in viam/ tua reducti dextera.
5 Te prona mundi machina,/ clemens, adoret, Trinitas,/ et nos novi per gratiam/ novum canamus canticum.
 
Iam Lucis Orto Sidere
Star of Light Now Having Risen
This 6th century hymn is used in the Roman Breviary at the Office of Prime. In the Liturgia Horarum it is found at Thursday Lauds for the second and fourth weeks of the Psalter during Ordinary time.
IAM lucis orto sidere,
Deum precemur supplices,
ut in diurnis actibus
nos servet a nocentibus.
Linguam refrenans temperet,
ne litis horror insonet,
visum fovendo contegat,
ne vanitates hauriat.
Sint pura cordis intima,
absistat et vecordia:
carnis terat superbiam
potus cibique parcitas.
Ut cum dies abscesserit,
noctemque sors reduxerit,
mundi per abstinentiam
ipsi canamus gloriam.
Deo Patri sit gloria,
eiusque soli Filio,
cum Spiritu Paraclito,
nunc et per omne saeculum.
Amen.




From the Liturgia Horarum, translation by Alan G. McDougall (1895-1964).
 
Iam morte, victor, obruta
Now Hell is Vanquished
Composed by Fr. Augustine Thomas Ricchini (1695-1779) in 1757, this hymn is used at Lauds in the Roman Breviary for the Feast of the Most Holy Rosary (Oct. 7). It is the third of a series of four hymns for the feast. See the first hymn of the series, Caelestis aulae Nuntius, for historical details.
The subject of this hymn of the series is the Glorious Mysteries: The Resurrection (Mt 28:1 ff, Mk 16:1 ff, Lk 24:1 ff, Jn 20:1 ff), The Ascension (Mk 16:19-20, Lk 24:50-52, Acts 1:6-11), The Coming of the Holy Spirit (Acts 2:1-41), The Assumption, The Coronation of the Blessed Virgin.
IAM morte, victor, obruta,
ab inferis Christus redit,
fractisque culpae vinculis,
caeli recludit limina.
Visus satis mortalibus
ascendit ad caelestia,
dextraeque Patris assidet
consors Paternae gloriae.
Quem iam suis promiserat,
Sanctum daturus Spiritum,
linguis amoris igneis
maestis alumnis impluit.
Soluta carnis pondere
ad astra Virgo tollitur,
excepta caeli iubilo,
et Angelorum canticis.
Bis sena cingunt sidera
almae parentis verticem:
throno propinqua Filii
cunctis creatis imperat.
Iesu, tibi sit gloria,
qui natus es de Virgine,
cum Patre, et almo Spiritu,
in sempiterna saecula.




Latin text from the Roman Breviary, translation by Canon Winfred Douglas (1867-1944).
 
Iam sol recedit igneus
As Fades the Glowing Orb of Day
This hymn is based upon the hymn O Lux Beata Trinitas, which is ascribed to St. Ambrose (340-397). This version is the result of Pope Urban VIII's efforts to cast the hymns of the Roman Breviary into classical models. In the old Roman Breviary it is the Vespers hymn for the ferial office on Saturdays and Trinity Sunday.
IAM sol recedit igneus:
Tu lux perennis Unitas,
nostris, beata Trinitas,
infunde lumen cordibus.
Te mane laudum carmine,
Te deprecamur vespere;
digneris ut te supplices
laudemus inter caelites.
Patri, simulque Filio,
tibique sancte Spiritus,
sicut fuit, sit iugiter
saeclum per omne gloria.




From the Liturgia Horarum. Translation by Fr. Thomas Joseph Potter (1828-1873).
 
Iesu, decus angelicum
O Jesus, Thou the Beauty Art
This hymn is part of the hymn Iesu, Dulcis Memoria, which has some 42 to 53 stanzas depending upon the manuscript, and is attributed to St. Bernard (1090-1153). This hymn was used at Lauds for the Feast of the Holy Name of Jesus, which was formerly celebrated on the Sunday between the Circumcision and Epiphany, or failing such a Sunday, on January 2. In the liturgical revisions of Vatican II, the feast was deleted, though a votive Mass to the Holy Name of Jesus had been retained for devotional use. With the release of the revised Roman Missal in March 2002, the feast was restored as an optional memorial on January 3.
IESU, decus angelicum,
in aure dulce canticum,
in ore mel mirificum,
in corde nectar caelicum.
Qui te gustant, esuriunt,
qui bibunt, adhuc sitiunt;
desiderare nesciunt,
nisi Iesum, quem diligunt.
O Iesu mi dulcissime,
spes suspirantis animae!
Te quaerunt piae lacrimae,
Te clamor mentis intimae.
Mane nobiscum, Domine,
et nos illustra lumine;
Pulsa mentis caligine,
Mundum reple dulcedine.
Iesu, flos Matris Virginis,
amor nostrae dulcedinis,
Tibi laus, honor nominis,
regnum beatitudinis. Amen.




Latin sources: the Raccolta #116 (S. P. Ap., Nov. 22, 1934), Roman Breviary. Translation by Fr. Edward Caswall (1814-1878)
 
suivant