01 Et dixit Iudith ad illos: « Audite me, fratres, et
accipientes caput hoc suspendite illud super propugnaculum muri
nostri.
02 Et, cum aurora illuxerit, et exierit sol super terram,
accipite unusquisque vasa bellica vestra et exietis omnis vir potens
extra civitatem et dabitis initium adversus eos tamquam descendentes
in campum ad primam custodiam filiorum Assyriæ; et non descendetis.
03 Et accipientes illi arma sua ibunt in castra sua et
suscitabunt duces virtutis Assyriæ concurrentque ad tabernaculum
Holofernis et non invenient illum, et incidet in illos timor, et
fugient a facie vestra.
04 Et subsecuti vos et omnes, qui incolunt omnem finem Israel,
prosternite illos in viis illorum.
05 Ante autem quam faciatis ista, vocate mihi Achior Ammoniten,
ut videns recognoscat eum, qui vituperavit domum Israel et ipsum
quasi in mortem misit ad nos ».
06 Et vocaverunt Achior de domo Oziæ, qui, ut venit et vidit
caput Holofernis in manu viri unius in ecclesia populi, cecidit in
faciem, et resolutus est spiritus ipsius.
07 Ut autem resuscitaverunt eum, procidit ad pedes Iudith et
adoravit faciem ipsius et dixit: « Benedicta tu in omni
tabernaculo Iudæ et in omni gente, quicumque audientes nomen tuum
turbabuntur.
08 Et nunc annuntia mihi, quæcumque fecisti in diebus
istis ». Et rettulit illi Iudith in medio populi omnia,
quæcumque fecerat, ex qua die exivit usque in diem, qua loquebatur
illis.
09 Ut autem desiit loqui, exsultavit omnis populus voce magna et
dedit vocem iucunditatis in civitate sua.
10 Videns autem Achior omnia, quæcumque fecit Deus Israel,
credidit Deo valde et circumcidit carnem præputii sui, et appositus
est ad do mum Israel usque in diem hanc.
11 Postquam autem aurora orta est, suspenderunt caput Holofernis
super murum; et accepit omnis vir arma sua, et exierunt secundum
cohortes ad ascensiones montis.
12 Filii autem Assyriæ, ut viderunt illos, miserunt ad præpositos
suos, et illi venerunt ad duces et ad tribunos et ad omnes principes
suos.
13 Et venerunt ad tabernaculum Holofernis et dixerunt Bagoæ, qui
erat super omnia eius: « Suscita dominum nostrum, quoniam ausi
sunt Iudæi descendere ad nos in bellum, ut pereant usque ad
finem ».
14 Introivitque Bagoas et pulsavit cortinam; suspicabatur enim
illum cum Iudith dormire.
15 Cum autem nemo responderet, aperiens cortinam intravit in
cubiculum et invenit illum in scabello proiectum, mortuum, nudum, et
caput illius sublatum ab eo.
16 Et exclamavit voce magna cum fletu et gemitu et clamore magno
et scidit vestimenta sua.
17 Et intravit in tabernaculum, ubi Iudith fuerat hospitata, et
non invenit eam. Et exsilivit ad populum et clamavit:
18 “Inique gesserunt servi! Fecit confusionem una mulier
Hebræorum in domum regis Nabuchodonosor, quoniam ecce Holofernes in
terra, et caput ipsius non est in illo! ».
19 Ut autem audierunt verba hæc, principes virtutis Assyriæ
sciderunt tunicas suas, et conturbata est anima eorum valde, et
factus est clamor et ululatus magnus in medio castrorum.
01 Ut autem audierunt hi, qui in tabernaculis erant, obstu
puerunt super quod factum erat.
02 Et incidit in illos timor et tremor, et non erat homo, qui
maneret contra faciem proximi sui adhuc, sed effusi simul fugiebant
in omnem viam campi et montanæ.
03 Et, qui castra collocaverant in montana circa Betuliam, in
fugam conversi sunt. Et tunc filii Israel, omnis vir bellator eorum,
diffusi sunt in illos.
04 Et misit Ozias Betomesthaim et Bemen et Chobam et Cholam in
omnem finem Israel, qui renuntiarent de his rebus, quæ consummata
erant, et ut omnes in hostes effunderentur in interfectionem eorum.
05 Ut autem audierunt filii Israel, omnes simul irruerunt in
illos et concidebant illos usque Chobam. Similiter autem et, qui in
Ierusalem erant, advenerunt ex omni montana; renuntiata enim sunt
illis, quæ facta sunt in castris inimicorum illorum. Et qui in Galaad
et qui in Galilæa erant, persecuti sunt illos et percusserunt eos
plaga magna, donec transirent Damascum et terminos eorum.
06 Reliqui autem, qui inhabitabant Betuliam, irruerunt in castra
Assyriæ et exspoliaverunt eos et locupletati sunt valde.
07 Filii autem Israel regressi a cæde dominati sunt reliquiis; et
vici et villæ in montana et in campestri multa spolia possederunt;
multitudo enim magna erat.
08 Et venit Ioachim sacerdos magnus et seniores filiorum Israel,
qui inhabitabant Ierusalem, ut viderent bona, quæ fecit Dominus
Israel, et ut viderent Iudith et loquerentur cum illa in pace.
09 Et, ut exiit ad illos Iudith, benedixerunt simul eam omnes et
dixerunt ad illam: « Tu exaltatio Ierusalem, tu gloria magna
Israel, tu laus magna generis nostri.
10 Fecisti omnia hæc in manu tua, fecisti bona cum Israel, et
complacuit in illis Deus. Benedicta esto tu, mulier, apud Deum
omnipotentem in æternum tempus ». Et dixit omnis populus:
« Fiat, fiat! ».
11 Et exspoliavit populus castra per dies triginta, et dederunt
Iudith tabernaculum Holofernis et omne argentum et lectus et vasa et
omnem apparatum illius. Et accipiens illa imposuit in mulas et iunxit
currus suos et congessit illa in ipsis.
12 Et concurrit omnis mulier Israel, ut videret eam, et
benedixerunt eam et fecerunt ei chorum de se. Et accepit thyrsos in
manibus suis et dedit mulieribus, quæ secum erant.
13 Et coronatæ sunt oliva, ipsa et quæ cum illa erant. Et
antecessit omni populo in chorea dux omnium mulierum, et sequebatur
omnis vir Israel armatus, cum coronis et hymnis in ore ipsorum.
14 Et exordiebatur Iudith confessionem hanc in omni Israel, et
acclamabat omnis populus laudationem hanc Domini.
01 Dixitque Iudith: « Incipite Deo meo in tympanis, cantate
Domino meo in cymbalis, modulamini illi psalmum novum, exaltate et
invocate nomen ipsius.
02 Tu es Deus conterens bella, qui ponis castra in medio populi
tui, ut eripias me de manu persequentium me.
03 Venit Assur a montibus, a borra, venit in milibus virtutum
suarum, quorum multitudo obturavit torrentes, et equitatus ipsorum
texit colles.
04 Et dixit incensurum se fines meos et iuvenes meos occisurum
gladio et mammantes meos daturum ad solum et infantes meos daturum in
partitionem et virgines spoliaturum.
05 Dominus omnipotens sprevit illos et confudit illos in manu
feminæ!
06 Non enim cecidit potens eorum a iuvenibus, nec filii Titanum
percusserunt illum, nec alti gigantes superposuerunt se illi, sed
Iudith filia Merari in specie faciei suæ dissolvit illum.
07 Dispoliavit enim se stola viduitatis suæ in exaltationem
dolentium in Israel. Unxit faciem suam unguento
08 et colligavit capillos suos in mitra et accepit stolam lineam
in seductionem eius.
09 Sandalum eius rapuit oculum ipsius, et species eius captivam
fecit animam illius, et transiit gladius cervicem eius.
10 Horruerunt Persæ audaciam eius, et Medi turbati sunt
constantia ipsius.
11 Tunc ululaverunt humiles mei, et exclamaverunt ægrotantes et
territi sunt, in altum extulerunt vocem suam et conversi sunt.
12 Filii puellarum compunxerunt illos et tamquam pueros ultroneos
vulnerabant; perierunt a prœlio Domini mei.
13 Cantabo Deo meo hymnum novum: Domine, magnus es tu et clarus,
mirabilis in virtute et insuperabilis.
14 Tibi serviat omnis creatura tua, quoniam dixisti, et facta
sunt, misisti spiritum tuum, et ædificata sunt, et non est qui
resistat voci tuæ.
15 Montes enim a fundamentis agitabuntur cum aquis, petræ autem a
facie tua tamquam cera liquescent. Illis autem, qui timent te,
propitius adhuc eris.
16 Quoniam pusillum omne sacrum ad odorem suavitatis, et minimus
omnis adeps in holocaustum tibi. Qui autem timet Dominum, magnus apud
eum semper.
17 Væ gentibus assurgentibus generi meo! Dominus omnipotens
vindicabit illos, in die iudicii visitabit eos, ut det ignem et
vermes in carnes eorum, et comburentur, ut sentiant usque in
æternum ».
18 Ut autem venerunt in Ierusalem, adoraverunt Deum; et, postquam
mundatus est populus, rettulerunt holocaustum Domino et voluntaria
sua et munera.
19 Et attulit Iudith omnia vasa Holofernis, quæcumque dederat ei
populus, et conopeum, quod sustulerat de cubiculo ipsius, in
consecrationem Domino dedit.
20 Et populus lætabatur in Ierusalem contra faciem sanctorum per
menses tres, et Iudith cum illis mansit.
21 Post illos autem dies rediit unusquisque in hereditatem suam,
et Iudith abiit in Betuliam et demorata est in possessione sua. Et
facta est secundum tempus suum clara in omni terra,
22 et multi concupierunt eam, et non cognovit vir illam omnibus
diebus vitæ eius, ex qua die mortuus est Manasses maritus illius et
appositus est ad populum suum.
23 Et procedens magna facta est valde et senuit in domo mariti
sui Manasses annos centum quinque; et dimisit abram suam liberam. Et
mortua est in Betulia, et sepelierunt eam in spelunca.
24 Et planxit eam omnis Israel diebus septem. Divisitque bona
sua, priusquam moreretur, omnibus proximis viri sui Manasses et
proximis ex genere suo.
25 Et non fuit adhuc, qui in timorem mitteret filios Israel in
diebus Iudith et post mortem eius diebus multis.