01 Iustus quidem tu es, Domine, si disputem tecum; verumtamen de
iudiciis loquar ad te. Quare via impiorum prosperatur? Bene est
omnibus, qui prævaricantur et inique agunt.
02 Plantasti eos, et radicem miserunt, proficiunt et faciunt
fructum; prope es tu ori eorum et longe a renibus eorum.
03 Et tu, Domine, nosti me, vidisti me et probasti cor meum
tecum; segrega eos quasi gregem ad victimam et sanctifica eos in diem
occisionis.
04 Usquequo lugebit terra, et herba omnis regionis siccabitur
propter malitiam habitantium in ea? Consumptum est animal et volucre,
quoniam dixerunt: “Non videbit novissima nostra”.
05 « Si cum peditibus currens laborasti, quomodo contendere
poteris cum equis? Cum autem in terra pacis securus fueris, quid
facies in silva condensa Iordanis?
06 Nam et fratres tui et domus patris tui, etiam ipsi
fraudulenter egerunt adversum te et clamaverunt post te plena voce;
ne credas eis, cum locuti fuerint tibi bona ».
07 « Reliqui domum meam, dimisi hereditatem meam; dedi
dilectam animæ meæ in manu inimicorum eius.
08 Facta est mihi hereditas mea quasi leo in silva; dedit contra
me vocem, ideo odivi eam.
09 Numquid avis discolor hereditas mea mihi? Numquid aves in
circuitu contra eam? Venite, congregamini, omnes bestiæ campi,
properate ad devorandum.
10 Pastores multi demoliti sunt vineam meam, conculcaverunt
partem meam; dederunt portionem meam desiderabilem in desertum
solitudinis.
11 Posuerunt eam in dissipationem; lugetque coram me desolata,
vastata est omnis terra, quia nullus est qui recogitet corde ».
12 Super omnes colles in deserto venerunt vastatores, quia
gladius Domini devorat ab extremo terræ usque ad extremum eius; non
est pax universæ carni.
13 Seminaverunt triticum et spinas messuerunt, laboraverunt, et
non eis proderit; confundemini a fructibus vestris propter iram
furoris Domini.
14 Hæc dicit Dominus adversum omnes vicinos meos pessimos, qui
tangunt hereditatem, quam distribui populo meo Israel: “Ecce ego
evellam eos de terra sua et domum Iudæ evellam de medio eorum.
15 Et erit: cum evulsero eos, convertar et miserebor eorum et
reducam eos, virum ad hereditatem suam et virum in terram suam.
16 Et erit: si eruditi didicerint vias populi mei, ut iurent in
nomine meo: “Vivit Dominus!”, sicut docuerunt populum meum iurare in
Baal, ædificabuntur in medio populi mei.
17 Quod si non audierint, evellam gentem illam evulsione et
perditione », ait Dominus.
01 Hæc dixit Dominus ad me: « Vade et posside tibi lumba re
lineum et pones illud super lumbos tuos et in aquam non inferes
illud ».
02 Et possedi lumbare iuxta verbum Domini et posui circa lumbos
meos.
03 Et factus est sermo Domini ad me secundo dicens:
04 « Tolle lumbare, quod possedisti, quod est circa lumbos
tuos, et surgens vade ad Euphraten et absconde ibi illud in foramine
petræ ».
05 Et abii et abscondi illud ad Euphraten, sicut præceperat mihi
Dominus.
06 Et factum est, post dies plurimos dixit Dominus ad me:
« Surge, vade ad Euphraten et tolle inde lumbare, quod præcepi
tibi, ut absconderes ibi ».
07 Et abii ad Euphraten et fodi et tuli lumbare de loco, ubi
absconderam illud; et ecce, computruerat lumbare, ita ut nulli usui
aptum esset.
08 Et factum est verbum Domini ad me dicens:
09 « Hæc dicit Dominus: Sic putrescere faciam superbiam Iudæ
et superbiam Ierusalem multam;
10 populus iste pessimus — qui nolunt audire verba mea et
ambulant in pravitate cordis sui abieruntque post deos alienos, ut
servirent eis et adorarent eos — erit sicut lumbare istud, quod nulli
usui aptum est.
11 Sicut enim adhæret lumbare ad lumbos viri, sic agglutinavi
mihi omnem domum Israel et omnem domum Iudæ, dicit Dominus, ut esset
mihi in populum et in nomen et in laudem et in gloriam, et non
audierunt.
12 Dices ergo ad eos sermonem istum: Hæc dicit Dominus, Deus
Israel: Omnis laguncula implebitur vino. Et dicent ad te: “Numquid
ignoramus quia omnis laguncula implebitur vino?”.
13 Et dices ad eos: Hæc dicit Dominus: Ecce ego implebo omnes
habitatores terræ huius et reges, qui sedent de stirpe David super
thronum eius, et sacerdotes et prophetas et omnes habitatores
Ierusalem ebrietate;
14 et collidam eos, virum in fratrem suum et patres et filios
pariter, ait Dominus; non parcam et non concedam neque miserebor, ut
non disperdam eos ».
15 Audite et auribus percipite; nolite elevari, quia Dominus
locutus est.
16 Date Domino Deo vestro gloriam, antequam contenebrescat, et
antequam offendant pedes vestri ad montes caliginosos; exspectabitis
lucem, et ponet eam in umbram mortis et in caliginem.
17 Quod si hoc non audieritis, in abscondito plorabit anima mea a
facie superbiæ; plorans plorabit et deducet oculus meus lacrimam,
quia captus est grex Domini.
18 « Dic regi et dominatrici: In humo sedete, quoniam
descendit de capite vestro corona gloriæ vestræ.
19 Civitates austri clausæ sunt, et non est qui aperiat;
translata est omnis Iuda transmigratione perfecta.
20 Leva oculos tuos et vide venientes ab aquilone: Ubi est grex,
qui datus est tibi, pecus inclitum tuum?
21 Quid dices, cum visitaverit te? Tu enim ipsa docuisti eos
adversum te, amicos in caput tuum; numquid non dolores apprehendent
te quasi mulierem parturientem?
22 Quod si dixeris in corde tuo: “Quare venerunt mihi hæc?”.
Propter multitudinem iniquitatis tuæ revelatæ sunt laciniæ tuæ,
pollutæ sunt plantæ tuæ.
23 Numquid mutare potest Æthiops pellem suam aut pardus
varietates suas? Tunc et vos poteritis benefacere, cum didiceritis
malum.
24 Et disseminabo eos quasi stipulam, quæ raptatur in vento
deserti.
25 Hæc sors tua parsque mensuræ tuæ a me, dicit Dominus, quia
oblita es mei et confisa es in mendacio.
26 Unde et ego sublevabo lacinias tuas super faciem tuam, et
apparebit ignominia tua,
27 adulteria tua et hinnitus tuus, scelus fornicationis tuæ.
Super colles in agro vidi abominationes tuas. Væ tibi, Ierusalem! Non
mundaberis; usquequo adhuc? ».
01 Quod factum est verbum Domini ad Ieremiam de sic citate.
02 Luget Iuda, et portæ eius languescunt et contristatæ iacent in
terra, et clamor Ierusalem ascendit.
03 Maiores eorum miserunt minores suos ad aquam: venerunt ad
cisternas, non invenerunt aquam; reportaverunt vasa sua vacua,
confusi sunt et afflicti et operuerunt capita sua.
04 Propter terræ vastitatem, quia non venit pluvia in terram,
confusi sunt agricolæ, operuerunt capita sua.
05 Nam et cerva in agro peperit et reliquit, quia non erat herba.
06 Et onagri steterunt in collibus, traxerunt ærem quasi thœs;
defecerunt oculi eorum, quia non erat herba.
07 « Si iniquitates nostræ testificantur adversus nos,
Domine, fac propter nomen tuum, quoniam multæ sunt aversiones nostræ,
tibi peccavimus.
08 Exspectatio Israel, salvator eius in tempore tribulationis,
quare quasi peregrinus es in terra et quasi viator declinans ad
pernoctandum?
09 Quare es velut vir attonitus, ut fortis, qui non potest
salvare? Tu autem in medio nostri es, Domine, et nomen tuum invocatum
est super nos; ne derelinquas nos ».
10 Hæc dicit Dominus populo huic: « Ita diligunt vagari,
pedes suos non prohibent et Domino non placent ». Nunc
recordatus est iniquitatum eorum et visitat peccata eorum.
11 Et dixit Dominus ad me: « Noli orare pro populo isto in
bonum.
12 Cum ieiunaverint, non exaudiam preces eorum; et, si obtulerint
holocautomata et oblationes, non suscipiam ea; quoniam gladio et fame
et peste consumam eos ».
13 Et dixi: « Heu, Domine Deus! Ecce prophetæ dicunt eis:
“Non videbitis gladium, et fames non erit in vobis, sed pacem veram
dabit vobis in loco isto” ».
14 Et dixit Dominus ad me: « Falso prophetæ vaticinantur in
nomine meo: non misi eos et non præcepi eis neque locutus sum ad eos;
visionem mendacem et divinationem et fraudulentiam et seductionem
cordis sui prophetant vobis.
15 Idcirco hæc dicit Dominus contra prophetas, qui prophetant in
nomine meo, quos ego non misi, dicentes: “Gladius et fames non erit
in terra hac”: In gladio et fame consumentur prophetæ illi;
16 et homines, quibus prophetant, erunt proiecti in viis
Ierusalem præ fame et gladio, et non erit qui sepeliat eos: ipsi et
uxores eorum, filii et filiæ eorum, et effundam super eos malum suum.
17 Et dices ad eos verbum istud: Deducant oculi mei lacrimam per
noctem et diem, et non taceant, quoniam contritione magna contrita
est virgo filia populi mei, plaga pessima vehementer.
18 Si egressus fuero ad agros, ecce occisi gladio; et, si
introiero in civitatem, ecce attenuati fame; propheta quoque et
sacerdos abierunt per terram nescientes ».
19 Numquid proiciens abiecisti Iudam, aut Sion abominata est
anima tua? Quare ergo percussisti nos, ita ut nulla sit sanitas?
Exspectavimus pacem, et non est bonum, et tempus curationis, et ecce
turbatio.
20 Cognovimus, Domine, impietates nostras, iniquitates patrum
nostrorum, quia peccavimus tibi.
21 Ne des nos in opprobrium propter nomen tuum, ne facias
contumeliam solio gloriæ tuæ; recordare, ne irritum facias fœdus tuum
nobiscum.
22 Numquid sunt in sculptilibus gentium, qui pluant, aut cæli
possunt dare imbres? Nonne tu es Dominus Deus noster, quem
exspectamus? Tu enim fecisti omnia hæc.
01 Et dixit Dominus ad me: « Si steterit Moyses et Samuel co
ram me, non est anima mea ad populum istum; eice illos a facie mea,
et egrediantur.
02 Quod si dixerint ad te: “Quo egrediemur?”, dices ad eos: Hæc
dicit Dominus: Qui ad mortem, ad mortem; et qui ad gladium, ad
gladium; et qui ad famem, ad famem; et qui ad captivitatem, ad
captivitatem.
03 Et mandabo super eos quattuor species, dicit Dominus: gladium
ad occisionem et canes ad lacerandum et volatilia cæli et bestias
terræ ad devorandum et dissipandum.
04 Et dabo eos in commotionem universis regnis terræ, propter
Manassem filium Ezechiæ regem Iudæ, super omnibus, quæ fecit in
Ierusalem.
05 Quis enim miserebitur tui, Ierusalem, aut quis contristabitur
pro te, aut quis ibit ad rogandum de pace tua?
06 Tu reppulisti me, dicit Dominus, retrorsum abiisti; et extendi
manum meam super te et interfeci te: laboravi miserans.
07 Et ventilavi eos ventilabro in portis terræ; orbavi et
disperdidi populum meum: a viis suis non sunt reversi.
08 Multiplicatæ sunt mihi viduæ eius super arenam maris, induxi
eis super matrem militem vastatorem meridie, misi super eam repente
perturbationem et terrorem.
09 Infirmata est, quæ peperit septem, exhalavit animam suam;
occidit ei sol, cum adhuc esset dies, confusa est et erubuit, et
residuos eorum in gladium dabo in conspectu inimicorum eorum »,
ait Dominus.
10 Væ mihi, mater mea, quoniam genuisti me virum rixæ et virum
discordiæ in universa terra! Non feneravi, nec feneravit mihi
quisquam; omnes maledicunt mihi.
11 Amen, Domine, ministravi tibi in bonum, intercessi apud te in
tempore afflictionis et in tempore tribulationis pro inimico.
12 Numquid frangitur ferro ferrum aquilonis et æs?
13 « Divitias tuas et thesauros tuos in direptionem dabo
gratis, propter omnia peccata tua, in omnibus terminis tuis.
14 Et servire te faciam inimicis tuis in terra, quam nescis, quia
ignis succensus est in furore meo: super vos ardebit ».
15 Tu scis, Domine; recordare mei et visita me et vindica me de
his, qui persequuntur me; noli in patientia tua abripere me, scito
quoniam sustinui pro te opprobrium.
16 Inventi sunt sermones tui, et comedi eos, et factum est mihi
verbum tuum in gaudium et in lætitiam cordis mei, quoniam invocatum
est nomen tuum super me, Domine, Deus exercituum.
17 Non sedi in concilio ludentium et gloriatus sum; a facie manus
tuæ solus sedebam, quoniam indignatione replesti me.
18 Quare factus est dolor meus perpetuus, et plaga mea
desperabilis renuit curari? Factus es mihi quasi rivus mendax, aquæ
infideles.
19 Propter hoc hæc dixit Dominus: « Si converteris,
convertam te, et ante faciem meam stabis; et si separaveris pretiosum
a vili, quasi os meum eris; convertentur ipsi ad te, et tu non
converteris ad eos.
20 Et dabo te populo huic in murum æreum fortem; et bellabunt
adversum te et non prævalebunt, quia ego tecum sum, ut salvem te et
eruam te, dicit Dominus.
21 Et liberabo te de manu pessimorum et redimam te de manu
fortium ».
01 Et factum est verbum Domi ni ad me dicens:
02 « Non accipies uxorem, et non erunt tibi filii et filiæ
in loco isto.
03 Quia hæc dicit Dominus super filios et filias, qui generantur
in loco isto, et super matres eorum, quæ genuerunt eos, et super
patres eorum, de quorum stirpe sunt nati in terra hac:
04 Mortibus ægrotationum morientur, non plangentur et non
sepelientur; in sterquilinium super faciem terræ erunt et gladio et
fame consumentur, et erit cadaver eorum in escam volatilibus cæli et
bestiis terræ ».
05 Hæc enim dixit Dominus: “Ne ingrediaris domum convivii neque
vadas ad plangendum neque lugebis eos, quia abstuli pacem meam a
populo isto, dicit Dominus, misericordiam et miserationes.
06 Et morientur grandes et parvi in terra ista, non sepelientur
neque plangentur, et non se incident, neque calvitium fiet pro eis.
07 Et non frangent lugenti panem ad consolandum super mortuo et
non dabunt ei calicem ad consolandum super patre suo et matre.
08 Et domum convivii non ingredieris, ut sedeas cum eis et
comedas et bibas.
09 Quia hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Ecce ego
auferam de loco isto in oculis vestris et in diebus vestris vocem
gaudii et vocem lætitiæ, vocem sponsi et vocem sponsæ.
10 Et cum annuntiaveris populo huic omnia verba hæc, et dixerint
tibi: “Quare locutus est Dominus super nos omne malum grande istud?
Quæ iniquitas nostra et quod peccatum nostrum, quod peccavimus Domino
Deo nostro?”,
11 dices ad eos: Quia dereliquerunt me patres vestri, ait
Dominus, et abierunt post deos alienos et servierunt eis et
adoraverunt eos et me dereliquerunt et legem meam non custodierunt.
12 Sed et vos peius operati estis quam patres vestri: ecce enim
ambulat unusquisque post pravitatem cordis sui mali, ut me non
audiat.
13 Et eiciam vos de terra hac in terram, quam ignoratis, vos et
patres vestri; et servietis ibi diis alienis, die ac nocte, quia non
dabo vobis gratiam.
14 Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus, et non dicetur
ultra: “Vivit Dominus, qui eduxit filios Israel de terra Ægypti!”,
15 sed: “Vivit Dominus, qui eduxit filios Israel de terra
aquilonis et de universis terris, ad quas eieci eos!”. Et reducam eos
in terram suam, quam dedi patribus eorum.
16 Ecce ego mittam piscatores multos, dicit Dominus, et
piscabuntur eos; et post hæc mittam eis multos venatores, et
venabuntur eos de omni monte et de omni colle et de cavernis
petrarum.
17 Quia oculi mei super omnes vias eorum: non sunt absconditæ a
facie mea, et non est occulta iniquitas eorum ab oculis meis.
18 Et reddam primum dupliciter iniquitates et peccata eorum, quia
contaminaverunt terram meam in morticinis idolorum suorum et
abominationibus suis impleverunt hereditatem meam ».
19 Domine, fortitudo mea et præsidium meum et refugium meum in
die tribulationis; ad te gentes venient ab extremis terræ et dicent:
« Vere mendacium possederunt patres nostri, vanitatem, quæ nihil
prodest ».
20 Numquid faciet sibi homo deos, et ipsi non sunt dii?
21 « Idcirco ecce ego ostendam eis per vicem hanc, ostendam
eis manum meam et virtutem meam, et scient quia nomen mihi
Dominus ».
01 Peccatum Iudæ scriptum est stilo ferreo, in ungue adamantino
exaratum super tabulam cordis eorum et in cornibus ararum eorum,
02 ut recordarentur filii eorum ararum suarum et palorum suorum
iuxta ligna frondentia in collibus excelsis,
03 montibus in campo. « Divitias tuas, omnes thesauros tuos
in direptionem dabo, excelsa tua propter peccata in universis finibus
tuis.
04 Et relinques hereditatem tuam, quam dedi tibi; et servire te
faciam inimicis tuis in terra, quam ignoras, quoniam ignem
succendistis in naribus meis; usque in æternum ardebit ».
05 Hæc dicit Dominus: « Maledictus homo, qui confidit in
homine et ponit carnem brachium suum, et a Domino recedit cor eius;
06 erit enim quasi myricæ in deserto et non videbit, cum venerit
bonum, sed habitabit in siccitate in deserto, in terra salsuginis et
inhabitabili.
07 Benedictus vir, qui confidit in Domino, et erit Dominus
fiducia eius;
08 et erit quasi lignum, quod transplantatur super aquas, quod ad
humorem mittit radices suas et non timebit, cum venerit æstus; et
erit folium eius viride, et in anno siccitatis non erit sollicitum
nec aliquando desinet facere fructum
09 Dolosum est cor super omnia et insanabile; quis cognoscet
illud?
10 Ego Dominus scrutans cor et probans renes, qui do unicuique
iuxta viam suam et iuxta fructum operum suorum.
11 Perdix fovit, quæ non peperit, ita faciens divitias sed non in
iudicio. In dimidio dierum suorum derelinquet eas et in novissimo suo
erit insipiens ».
12 Solium gloriæ, altitudo a principio, locus sanctificationis
nostræ!
13 Exspectatio Israel, Domine, omnes, qui te derelinquunt,
confundentur; recedentes a te in terra scribentur, quoniam
dereliquerunt venam aquarum viventium, Dominum.
14 Sana me, Domine, et sanabor; salvum me fac, et salvus ero,
quoniam laus mea tu es.
15 Ecce ipsi dicunt ad me: « Ubi est verbum Domini?
Veniat ».
16 Et ego non institi pro malo apud te et diem calamitatis non
desideravi, tu scis: quod egressum est de labiis meis, rectum in
conspectu tuo fuit.
17 Non sis mihi tu formidini; refugium meum tu in die
afflictionis.
18 Confundantur, qui me persequuntur, et non confundar ego;
paveant illi, et non paveam ego; induc super eos diem afflictionis et
duplici contritione contere eos.
19 Hæc dixit Dominus ad me: « Vade et sta in porta Filiorum
populi, per quam ingrediuntur reges Iudæ et egrediuntur, et in
cunctis portis Ierusalem;
20 et dices ad eos: Audite verbum Domini, reges Iudæ et omnis
Iuda cunctique habitatores Ierusalem, qui ingredimini per portas
istas.
21 Hæc dicit Dominus: Custodite animas vestras et nolite portare
pondera in die sabbati nec inferatis per portas Ierusalem;
22 et nolite efferre onera de domibus vestris in die sabbati et
omne opus non facietis: sanctificate diem sabbati, sicut præcepi
patribus vestris.
23 Et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam; sed
induraverunt cervicem suam, ne audirent me et ne acciperent
disciplinam.
24 Et erit: si audieritis me, dicit Dominus, ut non inferatis
onera per portas civitatis huius in die sabbati, et si
sanctificaveritis diem sabbati, ne faciatis in eo omne opus,
25 ingredientur per portas civitatis huius reges et principes
sedentes super solium David et ascendentes in curribus et equis, ipsi
et principes eorum, viri Iudæ et habitatores Ierusalem; et
habitabitur civitas hæc in sempiternum.
26 Et venient de civitatibus Iudæ et de circuitu Ierusalem et de
terra Beniamin et de Sephela et de montuosis et a Nageb, portantes
holocaustum et victimam et sacrificium et tus, et inferent oblationem
laudis in domum Domini.
27 Si autem non audieritis me, ut sanctificetis diem sabbati et
ne portetis onus intrantes per portas Ierusalem in die sabbati,
succendam ignem in portis eius, et devorabit domos Ierusalem et non
exstinguetur ».