01 Et misit rex Antiochus filius Demetrii epistulas ab insulis
maris Simoni sacerdoti et principi gentis Iudæorum et universæ genti,
02 et erant continentes hunc modum: « Rex Antiochus Simoni
sacerdoti magno et gentis principi et genti Iudæorum salutem.
03 Quoniam quidam pestilentes obtinuerunt regnum patrum
nostrorum, volo autem vindicare regnum, ut restituam illud, sicut
erat antea, delectumque feci multitudinis exercitus et feci naves
bellicas;
04 volo autem procedere per regionem, ut ulciscar in eos, qui
corruperunt regionem nostram et qui desolaverunt civitates multas in
regno meo.
05 Nunc ergo statuo tibi omnes oblationes, quas remiserunt tibi
ante me reges, et quæcumque alia dona remiserunt tibi.
06 Et permisi tibi facere monetam propriam numisma regioni tuæ;
07 Ierusalem autem et sancta esse libera, et omnia arma, quæ
fabricatus es, et præsidia, quæ construxisti, quæ tenes, maneant
tibi;
08 et omne debitum regis, et quæ futura sunt regi ex hoc et in
totum tempus, remittantur tibi.
09 Cum autem obtinuerimus regnum nostrum, glorificabimus te et
gentem tuam et templum gloria magna, ita ut manifestetur gloria
vestra in universa terra ».
10 Anno centesimo septuagesimo quarto exiit Antiochus in terram
patrum suorum, et convenerunt ad eum omnes exercitus, ita ut pauci
relicti essent cum Tryphone.
11 Et insecutus est eum Antiochus rex, et venit Doram fugiens,
quæ est ad mare;
12 sciebat enim quod congregata sunt mala in eum, et reliquit eum
exercitus.
13 Et applicuit Antiochus ad Doram cum centum viginti milibus
virorum belligeratorum et octo milibus equitum
14 et circuivit civitatem, et naves a mari accesserunt; et
vexabat civitatem a terra et mari et neminem sinebat ingredi vel
egredi.
15 Venit autem Numenius et, qui cum eo fuerant, ab urbe Roma
habentes epistulas regibus et regionibus scriptas, in quibus
continebantur hæc:
16 “Lucius consul Romanorum Ptolemæo regi salutem.
17 Legati Iudæorum venerunt ad nos amici nostri et socii
renovantes pristinam amicitiam et societatem, missi a Simone principe
sacerdotum et populo Iudæorum.
18 Attulerunt autem et clipeum aureum minarum mille.
19 Placuit itaque nobis scribere regibus et regionibus, ut non
exquirant illis mala neque impugnent eos et civitates eorum et
regionem eorum et ut non ferant auxilium pugnantibus adversus eos.
20 Visum autem est nobis accipere ab eis clipeum.
21 Si qui ergo pestilentes refugerunt de regione ipsorum ad vos,
tradite eos Simoni principi sacerdotum, ut vindicet in eos secundum
legem suam ».
22 Hæc eadem scripsit Demetrio regi et Attalo et Ariarathæ et
Arsacæ
23 et in omnes regiones et Sampsacæ et Spartiatis et in Delum et
in Myndum et in Sicyonem et in Carida et in Samum et in Pamphyliam et
in Lyciam et in Alicarnassum et in Rhodum et in Phaselidam et in Cho
et in Siden et in Aradon et in Gortynam et Cnidum et Cyprum et
Cyrenen.
24 Exemplum autem eorum scripserunt Simoni principi sacerdotum et
populo Iudæorum.
25 Antiochus autem rex applicuit castra in Doram in secunda die
admovens ei semper manus et machinas faciens et conclusit Tryphonem,
ne exiret aut introiret.
26 Et misit ad eum Simon duo milia virorum electorum in auxilium
et argentum et aurum et vasa copiosa.
27 Et noluit ea accipere, sed rupit omnia, quæ pactus est cum eo
antea, et alienavit se ab eo.
28 Et misit ad eum Athenobium unum de amicis suis, ut tractaret
cum ipso dicens: « Vos tenetis Ioppen et Gazaram et arcem, quæ
est in Ierusalem, civitates regni mei;
29 fines earum desolastis et fecistis plagam magnam in terra et
dominati estis per loca multa in regno meo.
30 Nunc ergo tradite civitates, quas occupastis, et tributa
locorum, in quibus dominati estis extra fines Iudææ;
31 sin autem, date pro illis quingenta talenta argenti, et
exterminii, quod exterminastis, et tributorum civitatum alia talenta
quingenta; sin autem, veniemus et expugnabimus vos”.
32 Et venit Athenobius amicus regis in Ierusalem et vidit gloriam
Simonis et claritatem in auro et argento et apparatum copiosum et
obstupuit et rettulit ei verba regis.
33 Et respondit ei Simon et dixit ei: « Neque alienam terram
sumpsimus neque aliena detinemus sed hereditatem patrum nostrorum,
quæ iniuste ab inimicis nostris aliquo tempore possessa est.
34 Nos vero tempus habentes vindicamus hereditatem patrum
nostrorum;
35 nam de Ioppe et Gazara, quæ expostulas, ipsæ faciebant in
populo plagam magnam et in regione nostra: horum damus talenta
centum ». Et non respondit ei verbum.
36 Reversus autem cum ira ad regem renuntiavit ei verba ista et
gloriam Simonis et universa, quæ vidit; et iratus est rex ira magna.
37 Tryphon autem ascendit in navem et fugit in Orthosiam.
38 Et constituit rex Cendebæum ducem maritimum et exercitum
peditum et equitum dedit illi;
39 et mandavit illi movere castra contra faciem Iudææ et mandavit
ei ædificare Cedron et obstruere portas civitatis et ut debellaret
populum. Rex autem persequebatur Tryphonem.
40 Et pervenit Cendebæus Iamniam et cœpit irritare plebem et
conculcare Iudæam et captivare populum et interficere.
41 Et ædificavit Cedron et collocavit illic equites et exercitum,
ut egressi perambularent vias Iudææ, sicut constituit ei rex.
01 Et ascendit Ioannes de Gazaris et nuntiavit Simoni patri suo,
quæ fecit Cendebæus.
02 Et vocavit Simon duos filios seniores, Iudam et Ioannem, et
ait illis: « Ego et fratres mei et domus patris mei expugnavimus
hostes Israel ab adulescentia usque in hunc diem, et prosperatum est
in manibus nostris liberare Israel sæpius.
03 Nunc autem senui, vos autem in misericordia sufficientes estis
in annis; estote loco meo et fratris mei et egressi pugnate pro gente
nostra; auxilium vero de cælo vobiscum sit ».
04 Et elegit de regione viginti milia virorum belligeratorum et
equites; et profecti sunt ad Cendebæum et dormierunt in Modin
05 et surrexerunt mane et abierunt in campum. Et ecce exercitus
copiosus in obviam illis peditum et equitum, et fluvius torrens erat
inter medium ipsorum.
06 Et admovit castra contra faciem eorum ipse et populus eius et
vidit populum trepidantem ad transfretandum torrentem; et
transfretavit primus, et viderunt eum viri et transierunt post eum.
07 Et divisit populum, et equites in medio peditum; erat autem
equitatus adversariorum copiosus nimis.
08 Et exclamaverunt tubis, et in fugam conversus est Cendebæus et
castra eius, et ceciderunt ex eis multi vulnerati; residui autem in
munitionem fugerunt.
09 Tunc vulneratus est Iudas frater Ioannis; Ioannes autem
insecutus est eos, donec venit Cedron, quam ædificavit.
10 Et fugerunt usque ad turres, quæ erant in agris Azoti, et
succendit eas igni; et ceciderunt ex illis duo milia virorum. Et
reversus est in Iudæam in pace.
11 Et Ptolemæus filius Abubi constitutus erat dux in campo
Iericho et habebat argentum et aurum multum;
12 erat enim gener summi sacerdotis.
13 Et exaltatum est cor eius, et volebat obtinere regionem et
cogitabat dolum adversus Simonem et filios eius, ut tolleret eos.
14 Simon autem perambulans civitates, quæ erant in regione, et
sollicitudinem gerens earum descendit in Iericho ipse et Matthathias
et Iudas filii eius, anno centesimo septuagesimo septimo, mense
undecimo, hic est mensis Sabath.
15 Et suscepit eos filius Abubi in munitiunculam, quæ vocatur
Doc, cum dolo, quam ædificavit; et fecit eis convivium magnum et
abscondit illic viros.
16 Et, cum inebriatus esset Simon et filii eius, surrexit
Ptolemæus cum suis et sumpserunt arma sua et intraverunt in convivium
et occiderunt eum et duos filios eius et quosdam pueros eius.
17 Et fecit deceptionem magnam et reddidit mala pro bonis.
18 Et scripsit hæc Ptolemæus et misit regi, ut mitteret ei
exercitum in auxilium et traderet ei civitates et regionem.
19 Et misit alios in Gazaram tollere Ioannem; et tribunis misit
epistulas, ut venirent ad se, et daret eis argentum et aurum et dona.
20 Et alios misit occupare Ierusalem et montem templi.
21 Et præcurrens quidam nuntiavit Ioanni in Gazara quia periit
pater eius et fratres eius et quia: « Misit te quoque
interfici ».
22 Ut audivit autem, vehementer expavit et comprehendit viros,
qui venerant perdere eum, et occidit eos; cognovit enim quia
quærebant eum perdere.
23 Et cetera sermonum Ioannis et bellorum eius et bonarum
virtutum, quibus fortiter gessit, et ædificii murorum, quos
exstruxit, et rerum gestarum eius,
24 ecce hæc scripta sunt in libro dierum sacerdotii eius, ex quo
factus est princeps sacerdotum post patrem suum.