01 Aperi, Libane, portas tuas, et comedat ignis cedros tuas.
02 Ulula, abies, quia cecidit cedrus, quoniam magnifici vastati
sunt; ululate, quercus Basan, quoniam corruit saltus impervius.
03 Vox ululatus pastorum, quia vastata est magnificentia eorum;
vox rugitus leonum, quoniam vastata est superbia Iordanis.
04 Hæc dicit Dominus Deus meus: « Pasce pecora occisionis.
05 Quæ, qui emunt, occidunt et non dolent; et, qui vendunt ea,
dicunt: “Benedictus Dominus! Dives factus sum”. Et pastores eorum non
miserentur eorum.
06 Et ego non miserebor ultra super habitantes terram, dicit
Dominus; ecce ego tradam homines, unumquemque in manu proximi sui et
in manu regis sui; et concident terram, et non eruam de manu
eorum ».
07 Et ego pavi pecus occisionis pro mercatoribus gregis. Et
assumpsi mihi duas virgas: unam vocavi Gratiam et alteram vocavi
Funiculum; et pavi gregem.
08 Et succidi tres pastores in mense uno, et tæduit eorum animam
meam; siquidem et animam eorum tæduit mei.
09 Et dixi: « Non pascam vos. Quæ moritura est, moriatur;
et, quæ succidenda est, succidatur; et reliquæ devorent unaquæque
carnem proximæ suæ ».
10 Et tuli virgam meam, quæ vocabatur Gratia, et abscidi eam, ut
irritum facerem fœdus meum, quod percussi cum omnibus populis.
11 Et irritum factum est in die illa; et cognoverunt mercatores
gregis, qui observabant me, quia verbum Domini est.
12 Et dixi ad eos: « Si bonum est in oculis vestris, afferte
mercedem meam et, si non, quiescite ». Et appenderunt mercedem
meam triginta siclos argenteos.
13 Et dixit Dominus ad me: « Proice illud in thesaurum,
decorum pretium, quo appretiatus sum ab eis ». Et tuli triginta
siclos argenteos et proieci illos in domum Domini in thesaurum.
14 Et præcidi virgam meam secundam, quæ appellabatur Funiculus,
ut dissolverem germanitatem inter Iudam et Israel.
15 Et dixit Dominus ad me: « Adhuc sume tibi vasa pastoris
stulti;
16 quia ecce ego suscitabo pastorem in terra, qui perituram ovem
non visitabit, dispersam non quæret et contritam non sanabit et
stantem non sustinebit et carnes pinguium comedet et ungulas earum
confringet.
17 Væ stulto meo pastori derelinquenti gregem! Gladius super
brachium eius et super oculum dextrum eius; brachium eius ariditate
siccetur, et oculus dexter eius tenebrescens obscuretur ».
01 Oraculum. Verbum Domini super Israel et super Iudam. Oraculum
Domini, qui extendit cælum et fundat terram et fingit spiritum
hominis in eo:
02 « Ecce ego pono Ierusalem pateram crapulæ omnibus populis
in circuitu. Hoc erit in obsidione contra Ierusalem.
03 Et erit: in die illa ponam Ierusalem lapidem portandum cunctis
populis; omnes portantes eam concisione lacerabuntur, et colligentur
adversus eam omnes gentes terræ.
04 In die illa, dicit Dominus, percutiam omnem equum in stuporem
et ascensorem eius in amentiam; et super domum Iudæ aperiam oculos
meos et omnem equum populorum percutiam cæcitate.
05 Et dicent duces Iudæ in corde suo: “Robur habitantium
Ierusalem est in Domino exercituum, Deo eorum”.
06 In die illa ponam duces Iudæ sicut ollam ignis super ligna et
sicut facem ignis super fenum; et devorabunt ad dexteram et ad
sinistram omnes populos in circuitu, et habitabitur Ierusalem rursus
in loco suo.
07 Et salvabit Dominus prius tabernacula Iudæ, ut non elevetur
gloria domus David et gloria habitantium Ierusalem contra Iudam.
08 In die illa proteget Dominus habitatores Ierusalem; et erit,
qui offenderit ex eis in die illa quasi David, et domus David quasi
Deus, sicut angelus Domini in conspectu eorum.
09 Et erit: in die illa quæram conterere omnes gentes, quæ
veniunt contra Ierusalem,
10 et effundam super domum David et super habitatores Ierusalem
spiritum gratiæ et precum; et aspicient ad me. Quem confixerunt,
plangent quasi planctu super unigenitum et dolebunt super eum, ut
doleri solet super primogenitum.
11 In die illa magnus erit planctus in Ierusalem sicut planctus
Adadremmon in campo Mageddo;
12 et planget terra, singulæ familiæ seorsum: familia domus David
seorsum et mulieres eorum seorsum; familia domus Nathan seorsum et
mulieres eorum seorsum;
13 familia domus Levi seorsum et mulieres eorum seorsum; familia
Semei seorsum et mulieres eorum seorsum;
14 omnes reliquæ familiæ, singulæ familiæ seorsum et mulieres
eorum seorsum.
01 In die illa erit fons patens domui David et habitantibus
Ierusalem pro peccatis et immunditia.
02 Et erit in die illa, dicit Dominus exercituum, disperdam
nomina idolorum de terra, et non memorabuntur ultra; et
pseudoprophetas et spiritum immundum auferam de terra.
03 Et erit: cum prophetaverit quispiam ultra, dicent ei pater
eius et mater eius, qui genuerunt eum: “Non vives, quia mendacium
locutus es in nomine Domini”; et configent eum pater eius et mater
eius, qui genuerunt eum, cum prophetaverit.
04 Et erit: in die illa confundentur prophetæ, unusquisque ex
visione sua, cum prophetaverit; nec operientur pallio saccino, ut
mentiantur,
05 sed dicet: “Non sum propheta; homo operans terram ego sum,
quoniam terra est possessio mea ab adulescentia mea”.
06 Et dicetur ei: “Quid sunt plagæ istæ in medio manuum tuarum?”.
Et dicet: “His plagatus sum in domo eorum, qui diligebant me”.
07 Framea, suscitare super pastorem meum et super virum
cohærentem mihi, dicit Dominus exercituum. Percute pastorem, et
dispergentur oves, et convertam manum meam contra parvulos.
08 Et erit in omni terra, dicit Dominus: partes duæ in ea
dispergentur et deficient, et tertia pars relinquetur in ea;
09 et ducam tertiam partem per ignem et purgabo eos, sicut
purgatur argentum, et probabo eos, sicut probatur aurum: ipse vocabit
nomen meum, et ego exaudiam eum. Dicam: Populus meus est ille; et
ipse dicet: “Dominus est Deus meus”.
01 Ecce venit dies Domino, et dividentur spolia tua in me dio
tui,
02 et congregabo omnes gentes ad Ierusalem in prœlium, et
capietur civitas, et vastabuntur domus, et mulieres violabuntur; et
egredietur media pars civitatis in captivitatem, et reliquum populi
non auferetur ex urbe.
03 Et egredietur Dominus et prœliabitur contra gentes illas,
sicut prœliatus est in die certaminis.
04 Et stabunt pedes eius in die illa super montem Olivarum, qui
est contra Ierusalem ad orientem; et scindetur mons Olivarum ex media
parte sui ad orientem et ad occidentem, prærupto grandi valde, et
separabitur medium montis ad aquilonem et medium eius ad meridiem.
05 Et fugietis ad vallem montium eorum, quoniam vallis montium
pertinget usque ad Iasol; et fugietis, sicut fugistis a facie
terræmotus in diebus Oziæ regis Iudæ, et veniet Dominus Deus meus,
omnesque sancti cum eo.
06 Erit: in die illa non erit lux sed frigus et gelu;
07 et erit dies una, quæ nota est Domino, non dies neque nox; et
in tempore vesperi erit lux.
08 Et erit: in die illa exibunt aquæ vivæ de Ierusalem, medium
earum ad mare orientale, et medium earum ad mare occidentale: in
æstate et in hieme erunt.
09 Et erit Dominus rex super omnem terram: in die illa erit
Dominus unus, et erit nomen eius unum.
10 Et revertetur omnis terra in desertum, a Gabaa usque ad Remmon
ad austrum Ierusalem, quæ exaltabitur et habitabitur in loco suo, a
porta Beniamin usque ad locum portæ Prioris, et usque ad portam
Angulorum, et a turre Hananeel usque ad Torcularia regis.
11 Et habitabunt in ea, et anathema non erit amplius; sed
habitabitur Ierusalem secura.
12 Et hæc erit plaga, qua percutiet Dominus omnes gentes, quæ
pugnaverunt adversus Ierusalem: tabescet caro uniuscuiusque stantis
super pedes suos, et oculi eius contabescent in foraminibus suis, et
lingua eius contabescet in ore suo.
13 In die illa erit tumultus Domini magnus in eis, et apprehendet
vir manum proximi sui, et elevabitur manus eius super manum proximi
sui.
14 Sed et Iudas pugnabit in Ierusalem, et congregabuntur divitiæ
omnium gentium in circuitu, aurum et argentum et vestes multæ nimis.
15 Et sic erit ruina equi, muli, cameli et asini et omnium
iumentorum, quæ fuerint in castris illis, sicut ruina hæc.
16 Et omnes, qui reliqui fuerint de universis gentibus, quæ
venerunt contra Ierusalem, ascendent ab anno in annum, ut adorent
Regem, Dominum exercituum, et celebrent festivitatem Tabernaculorum.
17 Et erit: qui non ascenderit de familiis terræ ad Ierusalem, ut
adoret Regem, Dominum exercituum, non erit super eos imber.
18 Quod et si familia Ægypti non ascenderit et non venerit, super
eos erit plaga, qua percutit Dominus gentes, quæ non ascenderint ad
celebrandam festivitatem Tabernaculorum.
19 Hæc erit pœna Ægypti, et hæc pœna omnium gentium, quæ non
ascenderint ad celebrandam festivitatem Tabernaculorum.
20 In die illa erit super tintinnabula equorum; “Sanctum Domino”;
et erunt lebetes in domo Domini quasi phialæ coram altari.
21 Et erit omnis lebes in Ierusalem et in Iuda sanctificatus
Domino exercituum; et venient omnes immolantes et sument ex eis et
coquent in eis, et non erit mercator ultra in domo Domini exercituum
in die illo ».