01 In mense octavo, in anno secundo Darii, factum est verbum
Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam dicens:
02 « Iratus est Dominus super patres vestros iracundia.
03 Et dices ad eos: Hæc dicit Dominus exercituum: Convertimini ad
me, ait Dominus exercituum; et convertar ad vos, dicit Dominus
exercituum.
04 Ne sitis sicut patres vestri, ad quos clamabant prophetæ
priores dicentes: Hæc dicit Dominus exercituum: Convertimini de viis
vestris malis et de cogitationibus vestris malis; et non audierunt
neque attenderunt ad me, dicit Dominus.
05 Patres vestri ubi sunt? Et prophetæ numquid in sempiternum
vivent?
06 Verumtamen verba mea et præcepta mea, quæ mandavi servis meis
prophetis, numquid non attigerunt patres vestros? Et conversi sunt et
dixerunt: “Sicut cogitavit Dominus exercituum facere nobis, secundum
vias nostras et secundum adinventiones nostras fecit nobis” ».
07 In die vicesima et quarta undecimi mensis, qui est mensis
Sabath, in anno secundo Darii, factum est verbum Domini ad Zachariam
filium Barachiæ filii Addo prophetam dicens:
08 « Vidi per noctem, et ecce vir sedens super equum rufum
et ipse stabat inter myrteta, quæ erant in profundo; et post eum equi
rufi, fulvi et albi.
09 Et dixi: “Quid sunt isti, domine mi?”. Et dixit ad me angelus,
qui loquebatur in me: “Ego ostendam tibi quid sint isti”.
10 Et respondit vir, qui stabat inter myrteta, et dixit: “Isti
sunt quos misit Dominus, ut perambularent terram”.
11 Et responderunt angelo Domini, qui stabat inter myrteta, et
dixerunt: “Perambulavimus terram, et ecce omnis terra habitatur et
quiescit”.
12 Et respondit angelus Domini et dixit: “Domine exercituum,
usquequo tu non misereberis Ierusalem et urbium Iudæ, quibus iratus
es? Iste septuagesimus annus est!”.
13 Et respondit Dominus angelo, qui loquebatur in me verba bona,
verba consolatoria.
14 Et dixit ad me angelus, qui loquebatur in me: “Clama dicens:
Hæc dixit Dominus exercituum: Zelatus sum Ierusalem et Sion zelo
magno,
15 sed ira magna ego irascor super gentes opulentas, quia ego
iratus sum parum, ipsi vero adiuverunt in malum.
16 Propterea hæc dicit Dominus: Revertar ad Ierusalem in
misericordiis. Domus mea ædificabitur in ea, ait Dominus exercituum,
et perpendiculum extendetur super Ierusalem.
17 Adhuc clama dicens: Hæc dicit Dominus exercituum: Adhuc
affluent civitates meæ bonis, et consolabitur adhuc Dominus Sion et
eliget adhuc Ierusalem”.
01 Et levavi oculos meos et vidi, et ecce quattuor cornua;
02 et dixi ad angelum, qui loquebatur in me: “Quid sunt hæc?”. Et
dixit ad me: “Hæc sunt cornua, quæ ventilaverunt Iudam et Israel et
Ierusalem”.
03 Et ostendit mihi Dominus quattuor fabros;
04 et dixi: “Quid isti veniunt facere?”. Qui respondit dicens:
“Hæc sunt cornua, quæ ventilaverunt Iudam per singulos viros, ut nemo
eorum levaret caput suum; et venerunt isti deterrere ea, ut deiciant
cornua gentium, quæ levaverunt cornu super terram Iudæ, ut
dispergerent eam”.
05 Et levavi oculos meos et vidi; et ecce vir, et in manu eius
funiculus mensorum.
06 Et dixi: “Quo tu vadis?”. Et dixit ad me: “Ut metiar Ierusalem
et videam, quanta sit latitudo eius et quanta longitudo eius”.
07 Et ecce angelus, qui loquebatur in me, egrediebatur, et
angelus alius egrediebatur in occursum eius;
08 et dixit ad eum: “Curre, loquere ad puerum istum dicens:
Absque muris habitabitur Ierusalem præ multitudine hominum et
iumentorum in medio eius.
09 Et ego ero ei, ait Dominus, murus ignis in circuitu et in
gloria ero in medio eius.
10 Heu, heu! Fugite de terra aquilonis, dicit Dominus, quoniam in
quattuor ventos cæli dispersi vos, dicit Dominus.
11 Heu, Sion, fuge, quæ habitas apud filiam Babylonis!
12 Quia hæc dicit Dominus exercituum, cuius gloria misit me ad
gentes, quæ spoliaverunt vos: Qui tetigerit vos, tangit pupillam
oculi mei.
13 Quia ecce ego levo manum meam super eos, et erunt præda
servorum suorum; et cognoscetis quia Dominus exercituum misit me.
14 Iubila et lætare, filia Sion, quia ecce ego venio et habitabo
in medio tui, ait Dominus.
15 Et applicabuntur gentes multæ ad Dominum in die illa et erunt
ei in populum. Et habitabo in medio tui, et scies quia Dominus
exercituum misit me ad te.
16 Et possidebit Dominus Iudam partem suam super terram sanctam
et eliget adhuc Ierusalem.
17 Sileat omnis caro a facie Domini, quia consurrexit de
habitaculo sancto suo”.
01 Et ostendit mihi Iesua sacer dotem magnum stantem coram angelo
Domini; et Satan stabat a dextris eius, ut adversaretur ei.
02 Et dixit angelus Domini ad Satan: “Increpet Dominus in te,
Satan! Et increpet Dominus in te, qui elegit Ierusalem! Numquid non
iste torris est erutus de igne?”.
03 Et Iesua erat indutus vestibus sordidis et stabat ante faciem
angeli.
04 Qui respondit et ait ad eos, qui stabant coram se, dicens:
“Auferte vestimenta sordida ab eo”. Et dixit ad eum: “Ecce, abstuli a
te iniquitatem tuam; induam te mutatoriis”.
05 Et dixit: “Ponite cidarim mundam super caput eius”. Et
posuerunt cidarim mundam super caput eius et induerunt eum vestibus;
et angelus Domini stabat.
06 Et contestabatur angelus Domini Iesua dicens:
07 “Hæc dicit Dominus exercituum: Si in viis meis ambulaveris et
ministerium meum custodieris, tu quoque iudicabis domum meam et
custodies atria mea; et dabo tibi accessum inter eos, qui nunc hic
assistunt.
08 Audi, Iesua sacerdos magne, tu et amici tui, qui sedent coram
te, quia viri portendentes sunt: Ecce enim ego adduco servum meum
Germen.
09 Quia ecce lapis, quem dedi coram Iesua: super lapidem unum
septem oculi sunt; ecce ego cælabo sculpturam eius, ait Dominus
exercituum, et auferam iniquitatem terræ illius in die una.
10 In die illa, oraculum Domini exercituum, vocabit vir amicum
suum subter vitem et subter ficum”.
01 Et reversus est angelus, qui loquebatur in me, et excitavit me
quasi virum, qui excitatur de somno suo.
02 Et dixit ad me: “Quid tu vides?”. Et dixi: “Vidi: et ecce
candelabrum aureum totum, et ampulla super caput ipsius, et septem
lucernæ eius super illud, et septena infusoria lucernis, quæ erant
super caput eius.
03 Et duæ olivæ super illud, una a dextris ampullæ et una a
sinistris eius”.
04 Et respondi et aio ad angelum, qui loquebatur in me, dicens:
“Quid sunt hæc, domine mi?”.
05 Et respondit angelus, qui loquebatur in me, et dixit ad me:
“Numquid nescis quid sunt hæc?”. Et dixi: “Non, domine mi”.
06 Et respondit et ait ad me dicens: “Hoc est verbum Domini ad
Zorobabel dicens: Non in exercitu nec in robore sed in spiritu meo,
dicit Dominus exercituum.
07 Quis tu, mons magne, coram Zorobabel? Eris in planum. Et
educet lapidem primarium inter clamores: Quam venustus!
08 Et factum est verbum Domini ad me dicens:
09 Manus Zorobabel fundaverunt domum istam et manus eius
perficient eam, et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos.
10 Quis enim despexit diem initiorum parvorum? Et lætabuntur et
videbunt lapidem stanneum in manu Zorobabel. Septem illæ oculi sunt
Domini, qui discurrunt in universa terra”.
11 Et respondi et dixi ad eum: “Quid sunt duæ olivæ istæ ad
dexteram candelabri et ad sinistram eius?”.
12 Et respondi secundo et dixi ad eum: “Quid sunt duo rami
olivarum, qui duabus fistulis aureis effundunt ex se aurum?”.
13 Et ait ad me dicens: “Numquid nescis quid sunt hæc?”. Et dixi:
“Non, domine mi”.
14 Et dixit: “Isti sunt duo filii olei, qui assistunt Dominatori
universæ terræ”.
01 Et conversus sum et levavi oculos meos et vidi: et ecce
volumen volans.
02 Et dixit ad me: “Quid tu vides?”. Et dixi: “Ego video volumen
volans; longitudo eius viginti cubitorum et latitudo eius decem
cubitorum”.
03 Et dixit ad me: “Hæc est maledictio, quæ egreditur super
faciem omnis terræ; quia omnis fur hinc iuxta illud expurgatur, et
omnis periurus illinc iuxta illud expurgatur.
04 Educo illud, dicit Dominus exercituum, et veniet ad domum
furis et ad domum iurantis in nomine meo mendaciter; et commorabitur
in medio domus eius, et consumet eam et ligna eius et lapides eius”.
05 Et egressus est angelus, qui loquebatur in me, et dixit ad me:
“Leva, quæso, oculos tuos et vide. Quid est hoc, quod egreditur?”.
06 Et dixi: “Quidnam est?”. Et ait: “Hæc est epha egrediens”. Et
dixit: “Hoc est peccatum eorum in universa terra”.
07 Et ecce operculum plumbi elevatum est, et ecce mulier una
sedens in medio ephæ.
08 Et dixit: “Hæc est impietas”. Et proiecit eam in epham et
misit massam plumbeam in os eius.
09 Et levavi oculos meos et vidi: et ecce duæ mulieres
egredientes, et ventus in alis earum, et habebant alas quasi alas
milvi; et levaverunt epham inter terram et cælum.
10 Et dixi ad angelum, qui loquebatur in me: “Quo istæ deferunt
epham?”.
11 Et dixit ad me: “Ut ædificetur ei domus in terra Sennaar; et,
postquam constructa fuerit, ponetur ibi super basem suam”.
01 Et rursus levavi oculos meos et vidi: et ecce quattuor
quadrigæ egredientes de medio duorum montium; et montes, montes ærei.
02 In quadriga prima equi rufi, et in quadriga secunda equi
nigri,
03 et in quadriga tertia equi albi, et in quadriga quarta equi
varii.
04 Et respondi et dixi ad angelum, qui loquebatur in me: “Quid
sunt hæc, domine mi?”.
05 Et respondit angelus et ait ad me: “Isti sunt quattuor venti
cæli, qui egrediuntur, postquam steterunt coram Dominatore omnis
terræ”.
06 In qua erant equi nigri, egrediebantur in terram aquilonis, et
albi egressi sunt post eos, et varii egressi sunt ad terram austri.
07 Et equi fortes exierunt et quærebant ire et discurrere per
terram. Et dixit: “Ite, perambulate terram”. Et perambulaverunt
terram.
08 Et vocavit me et locutus est ad me dicens: “Ecce, qui
egrediuntur in terram aquilonis requiescere fecerunt spiritum meum in
terra aquilonis”.
09 Et factum est verbum Domini ad me dicens:
10 “Sume ab his, qui de captivitate sunt, ab Holdai et a Thobia
et ab Iedaia, et venies tu in die illa et intrabis domum Iosiæ filii
Sophoniæ, qui venerunt de Babylone.
11 Et sumes argentum et aurum et facies coronam et pones in
capite Iesua filii Iosedec, sacerdotis magni,
12 et loqueris ad eum dicens: Hæc ait Dominus exercituum dicens:
Ecce vir, Germen nomen eius; et in loco suo aliquid germinabit et
ædificabit templum Domini.
13 Et ipse exstruet templum Domini; et ipse portabit gloriam et
sedebit et dominabitur super solio suo; et erit sacerdos ad dexteram
eius, et consilium pacis erit inter illos duos.
14 Et corona erit Helem et Thobiæ et Iedaiæ et Hen filio Sophoniæ
memoriale in templo Domini.
15 Et qui procul sunt, venient et ædificabunt in templo Domini;
et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos. Erit autem hoc,
si obœdieritis voci Domini Dei vestri” ».
01 Et factum est in anno quarto Darii regis, factum est verbum
Domini ad Zachariam in quarta mensis noni, qui est Casleu.
02 Et Bethel miserat Sarasar et Regemmelech et viros, qui erant
cum eo, ad deprecandam faciem Domini,
03 ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum et prophetis
loquentes: « Numquid flendum est mihi in quinto mense vel
ieiunandum, sicut iam feci multis annis? ».
04 Et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens:
05 « Loquere ad omnem populum terræ et ad sacerdotes dicens:
Cum ieiunaretis et plangeretis in quinto et septimo mense per hos
septuaginta annos, numquid revera ieiunastis mihi?
06 Et cum comedistis et bibistis, numquid non vobis comedistis et
vobismetipsis bibistis?
07 Numquid non sunt verba, quæ locutus est Dominus in manu
prophetarum priorum, cum adhuc Ierusalem habitaretur et esset
opulenta, ipsa et urbes in circuitu eius, et Nageb habitaretur simul
cum Sephela? ».
08 Et factum est verbum Domini ad Zachariam dicens:
09 « Hæc ait Dominus exercituum dicens: Iudicium verum
iudicate et misericordiam et miserationes facite unusquisque cum
fratre suo;
10 et viduam et pupillum et advenam et pauperem nolite
calumniari, et malum unusquisque contra fratrem suum nolite cogitare
in corde vestro.
11 Et noluerunt attendere; et opposuerunt dorsum rebelle et aures
suas aggravaverunt, ne audirent.
12 Et cor suum posuerunt adamantem, ne audirent legem et verba,
quæ misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum
priorum, et facta est indignatio magna a Domino exercituum.
13 Et factum est, sicut cum clamaret, et ipsi non audierunt, sic
clamabunt, et non exaudiam, dicit Dominus exercituum.
14 Et disperdam eos per omnes gentes, quas nesciunt; et terra
desolata est post eos, ita ut non esset transiens et revertens. Et
posuerunt terram desiderabilem in desertum ».
01 Et factum est verbum Domini exercituum dicens:
02 « Hæc dicit Dominus exercituum: Zelatus sum Sion zelo
magno et ardore magno zelatus sum eam.
03 Hæc dicit Dominus: Reversus sum ad Sion et habitabo in medio
Ierusalem; et vocabitur Ierusalem civitas Veritatis, et mons Domini
exercituum mons Sanctitatis.
04 Hæc dicit Dominus exercituum: Adhuc sedebunt senes et anus in
plateis Ierusalem et unusquisque cum baculo suo in manu sua præ
multitudine dierum;
05 et plateæ civitatis complebuntur pueris et puellis ludentibus
in plateis eius.
06 Hæc dicit Dominus exercituum: Si videbitur difficile in oculis
reliquiarum populi huius in diebus illis, numquid etiam in oculis
meis difficile erit?, dicit Dominus exercituum.
07 Hæc dicit Dominus exercituum: Ecce ego salvabo populum meum de
terra orientis et de terra occasus solis:
08 et adducam eos, et habitabunt in medio Ierusalem; et erunt
mihi in populum, et ego ero eis in Deum in veritate et iustitia.
09 Hæc dicit Dominus exercituum: Confortentur manus vestræ, qui
auditis in his diebus sermones istos per os prophetarum in die, qua
fundata est domus Domini exercituum, ut templum ædificaretur.
10 Siquidem ante dies istos merces hominis non erat, nec merces
iumenti erat, neque introeunti neque exeunti erat pax præ
tribulatione; et dimisi omnes homines, unumquemque contra proximum
suum.
11 Nunc autem non iuxta dies priores ego sum reliquiis populi
huius, dicit Dominus exercituum;
12 sed semen pacis erit: vinea dabit fructum suum, et terra dabit
proventum suum, et possidere faciam reliquias populi huius universa
hæc.
13 Et erit: sicut eratis maledictio in gentibus, domus Iudæ et
domus Israel, sic salvabo vos, et eritis benedictio. Nolite timere;
confortentur manus vestræ.
14 Quia hæc dicit Dominus exercituum: Sicut cogitavi, ut
affligerem vos, cum ad iracundiam provocassent patres vestri me,
dicit Dominus exercituum,
15 et non sum misertus, sic conversus cogitavi in diebus istis,
ut benefaciam Ierusalem et domui Iudæ; nolite timere.
16 Hæc sunt ergo, quæ facietis: Loquimini veritatem unusquisque
cum proximo suo et iudicium pacis iudicate in portis vestris,
17 et unusquisque malum contra amicum suum ne cogitetis in
cordibus vestris et iuramentum mendax ne diligatis: omnia enim hæc
sunt quæ odi », dicit Dominus.
18 Et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens:
19 « Hæc dicit Dominus exercituum: Ieiunium quarti et
ieiunium quinti et ieiunium septimi et ieiunium decimi erit domui
Iudæ in gaudium et lætitiam et in sollemnitates præclaras; veritatem
tantum et pacem diligite.
20 Hæc dicit Dominus exercituum: Adhuc venient populi et
habitatores civitatum magnarum,
21 et ibunt habitatores unius ad alteram dicentes: “Eamus, ut
deprecemur faciem Domini et quæramus Dominum exercituum; vadam etiam
ego”.
22 Et venient populi multi et gentes robustæ ad quærendum Dominum
exercituum in Ierusalem et deprecandam faciem Domini.
23 Hæc dicit Dominus exercituum: In diebus illis apprehendent
decem homines ex omnibus linguis gentium, apprehendent fimbriam viri
Iudæi dicentes: “Ibimus vobiscum; audivimus enim quoniam Deus
vobiscum est” ».
01 Oraculum. « Verbum Domini in terra Hadrach et Damasci
requiei eius, quia Domini est oculus Aram sicut omnes tribus Israel.
02 Emath quoque in terminis eius et Tyrus et Sidon, quæ sapiens
est valde.
03 Et ædificavit Tyrus munitionem suam et coacervavit argentum
quasi pulverem et aurum ut lutum platearum.
04 Ecce Dominus possidebit eam et percutiet in mari fortitudinem
eius; et hæc igni devorabitur.
05 Videbit Ascalon et timebit, et Gaza dolore torquetur nimis, et
Accaron, quoniam confusa est spes eius; et peribit rex de Gaza, et
Ascalon non habitabitur.
06 Et habitabit spurius in Azoto, et disperdam superbiam
Philisthim.
07 Et auferam sanguinem eius de ore eius et abominationes eius de
medio dentium eius, et relinquetur etiam ipse Deo nostro, et erit
quasi dux in Iuda, et Accaron quasi Iebusæus.
08 Et circumdabo domum meam ut præsidium contra euntes et
revertentes; et non transibit super eos ultra exactor, quia nunc vidi
in oculis meis.
09 Exsulta satis, filia Sion; iubila, filia Ierusalem. Ecce rex
tuus venit tibi iustus et salvator ipse, pauper et sedens super
asinum et super pullum filium asinæ.
10 Et disperdam currum ex Ephraim et equum de Ierusalem; et
confringetur arcus belli, et loquetur pacem gentibus. Et imperium
eius a mari usque ad mare et a flumine usque ad fines terræ.
11 Tu quoque: in sanguine testamenti tui extraho vinctos tuos de
lacu, in quo non est aqua.
12 Convertimini ad munitionem, vincti spei; hodie quoque
annuntians: Duplicia reddam tibi.
13 Nam extendi mihi Iudam quasi arcum, implevi Ephraim; et
suscitabo filios tuos, Sion, super filios tuos, Græcia, et ponam te
quasi gladium fortium.
14 Et Dominus super eos videbitur, et exibit ut fulgur iaculum
eius; et Dominus Deus in tuba canet et vadet in procellis austri.
15 Dominus exercituum proteget eos; et devorabunt et conculcabunt
lapides fundæ et bibent, agitabuntur quasi vino et replebuntur ut
phialæ et quasi cornua altaris.
16 Et salvabit eos Dominus Deus eorum in die illa ut gregem
populi sui, quia lapides coronæ fulgebunt super terram eius.
17 Quid enim bonum eius est, et quid pulchrum eius! Frumentum
succrescere facit iuvenes, et mustum virgines.
01 Petite a Domino pluviam
in tempore pluviae serotinae.
Dominus facit fulgura
et pluviam imbris dabit eis,
singulis herbam in agro.
02 Quia theraphim loquuntur inania,
et divini vident mendacium,
et somnia loquuntur vana,
vane consolantur;
idcirco migrant quasi grex,
affliguntur, quia non est eis pastor.
03 Super pastores iratus est furor meus,
et super hircos visitabo:
certe visitat Dominus exercituum
gregem suum, domum Iudae,
et faciet eos quasi equum gloriae suae
in bello.
04 Ex ipso angulus,
ex ipso paxillus,
ex ipso arcus proelii,
ex ipso egredietur omnis exactor simul.
05 Et erunt quasi fortes
conculcantes lutum viarum in proelio
et bellabunt, quia Dominus cum eis; et confundentur ascensores equorum.
06 Et confortabo domum Iudae
et domum Ioseph salvabo
et reducam eos, quia miserebor eorum;
et erunt, sicut non proiecissem eos:
ego enim Dominus Deus eorum et exaudiam eos.
07 Et erunt quasi fortes Ephraim,
et laetabitur cor eorum quasi a vino,
et filii eorum videbunt et laetabuntur,
et exsultabit cor eorum in Domino.
08 Sibilabo eis et congregabo illos,
quia redemi eos,
et multi erunt, sicut multi ante fuerant.
09 Et seminabo eos in populis,
et de longe recordabuntur mei;
et alent filios suos et revertentur.
10 Et reducam eos de terra Aegypti
et de Assyria congregabo eos
et ad terram Galaad et Libani adducam eos,
et non invenietur eis locus.
11 Et transibunt per mare angustiae,
et percutiet in mari fluctus,
et exiccabuntur omnia profunda fluminis;
et humiliabitur superbia Assyriae,
et sceptrum Aegypti recedet.
12 Confortabo eos in Domino,
et in nomine eius ambulabunt ”,
dicit Dominus.