01 Paulus, apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei secundum
promissionem vitæ, quæ est in Christo Iesu,
02 Timotheo carissimo filio: gratia, misericordia, pax a Deo
Patre et Christo Iesu Domino nostro.
03 Gratias ago Deo, cui servio a progenitoribus in conscientia
pura, quod sine intermissione habeo tui memoriam in orationibus meis
nocte ac die
04 desiderans te videre, memor lacrimarum tuarum, ut gaudio
implear,
05 recordationem accipiens eius fidei, quæ est in te non ficta,
quæ et habitavit primum in avia tua Loide et matre tua Eunice, certus
sum autem quod et in te.
06 Propter quam causam admoneo te, ut resuscites donationem Dei,
quæ est in te per impositionem manuum mearum;
07 non enim dedit nobis Deus Spiritum timoris sed virtutis et
dilectionis et sobrietatis.
08 Noli itaque erubescere testimonium Domini nostri neque me
vinctum eius, sed collabora evangelio secundum virtutem Dei,
09 qui nos salvos fecit et vocavit vocatione sancta, non secundum
opera nostra sed secundum propositum suum et gratiam, quæ data est
nobis in Christo Iesu ante tempora sæcularia;
10 manifestata autem nunc per illustrationem salvatoris nostri
Iesu Christi, qui destruxit quidem mortem, illuminavit autem vitam et
incorruptionem per evangelium,
11 in quo positus sum ego prædicator et apostolus et doctor.
12 Ob quam causam etiam hæc patior, sed non confundor; scio enim,
cui credidi, et certus sum quia potens est depositum meum servare in
illum diem.
13 Formam habe sanorum verborum, quæ a me audisti, in fide et
dilectione, quæ sunt in Christo Iesu;
14 bonum depositum custodi per Spiritum Sanctum, qui habitat in
nobis.
15 Scis hoc, quod aversi sunt a me omnes, qui in Asia sunt, ex
quibus est Phygelus et Hermogenes.
16 Det misericordiam Dominus Onesiphori domui, quia sæpe me
refrigeravit et catenam meam non erubuit;
17 sed cum Romam venisset, sollicite me quæsivit et invenit
18 — det illi Dominus invenire misericordiam a Domino in illa die
— et quanta Ephesi ministravit, melius tu nosti.
01 Tu ergo, fili mi, confortare in gratia, quæ est in Christo
Iesu;
02 et quæ audisti a me per multos testes, hæc commenda fidelibus
hominibus, qui idonei erunt et alios docere.
03 Collabora sicut bonus miles Christi Iesu.
04 Nemo militans implicat se sæculi negotiis, ut ei placeat, qui
eum elegit;
05 si autem certat quis agone, non coronatur nisi legitime
certaverit.
06 Laborantem agricolam oportet primum de fructibus accipere.
07 Intellege, quæ dico; dabit enim tibi Dominus in omnibus
intellectum.
08 Memor esto Iesum Christum resuscitatum esse a mortuis, ex
semine David, secundum evangelium meum,
09 in quo laboro usque ad vincula quasi male operans; sed verbum
Dei non est alligatum!
10 Ideo omnia sustineo propter electos, ut et ipsi salutem
consequantur, quæ est in Christo Iesu cum gloria æterna.
11 Fidelis sermo: Nam, si commortui sumus, et convivemus;
12 si sustinemus, et conregnabimus; si negabimus, et ille negabit
nos;
13 si non credimus, ille fidelis manet, negare enim seipsum non
potest.
14 Hæc commone testificans coram Deo verbis non contendere: in
nihil utile est, nisi ad subversionem audientium.
15 Sollicite cura teipsum probabilem exhibere Deo, operarium
inconfusibilem, recte tractantem verbum veritatis.
16 Profana autem inaniloquia devita, magis enim proficient ad
impietatem,
17 et sermo eorum ut cancer serpit; ex quibus est Hymenæus et
Philetus,
18 qui circa veritatem aberraverunt dicentes resurrectionem iam
factam, et subvertunt quorundam fidem.
19 Sed firmum fundamentum Dei stat habens signaculum hoc:
Cognovit Dominus, qui sunt eius, et: Discedat ab iniquitate omnis,
qui nominat nomen Domini.
20 In magna autem domo non solum sunt vasa aurea et argentea sed
et lignea et fictilia, et quædam quidem in honorem, quædam autem in
ignominiam;
21 si quis ergo emundaverit se ab istis, erit vas in honorem,
sanctificatum, utile Domino, ad omne opus bonum paratum.
22 Iuvenilia autem desideria fuge, sectare vero iustitiam, fidem,
caritatem, pacem cum his, qui invocant Dominum de corde puro.
23 Stultas autem et sine disciplina quæstiones devita, sciens
quia generant lites;
24 servum autem Domini non oportet litigare, sed mansuetum esse
ad omnes, aptum ad docendum, patientem,
25 cum mansuetudine corripientem eos, qui resistunt, si quando
det illis Deus pænitentiam ad cognoscendam veritatem,
26 et resipiscant a Diaboli laqueo, a quo capti tenentur ad
ipsius voluntatem.
01 Hoc autem scito, quod in novissimis diebus instabunt tempora
periculosa.
02 Erunt enim homines seipsos amantes, cupidi, elati, superbi,
blasphemi, parentibus inobœdientes, ingrati, scelesti,
03 sine affectione, sine fœdere, criminatores, incontinentes,
immites, sine benignitate,
04 proditores, protervi, tumidi, voluptatum amatores magis quam
Dei,
05 habentes speciem quidem pietatis, virtutem autem eius
abnegantes; et hos devita.
06 Ex his enim sunt, qui penetrant domos et captivas ducunt
mulierculas oneratas peccatis, quæ ducuntur variis concupiscentiis,
07 semper discentes et numquam ad scientiam veritatis pervenire
valentes.
08 Quemadmodum autem Iannes et Iambres restiterunt Moysi, ita et
hi resistunt veritati, homines corrupti mente, reprobi circa fidem;
09 sed ultra non proficient, insipientia enim eorum manifesta
erit omnibus, sicut et illorum fuit.
10 Tu autem assecutus es meam doctrinam, institutionem,
propositum, fidem, longanimitatem, dilectionem, patientiam,
11 persecutiones, passiones, qualia mihi facta sunt Antiochiæ,
Iconii, Lystris, quales persecutiones sustinui; et ex omnibus me
eripuit Dominus.
12 Et omnes, qui volunt pie vivere in Christo Iesu, persecutionem
patientur;
13 mali autem homines et seductores proficient in peius, in
errorem mittentes et errantes.
14 Tu vero permane in his, quæ didicisti et credita sunt tibi,
sciens a quibus didiceris,
15 et quia ab infantia Sacras Litteras nosti, quæ te possunt
instruere ad salutem per fidem, quæ est in Christo Iesu.
16 Omnis Scriptura divinitus inspirata est et utilis ad docendum,
ad arguendum, ad corrigendum, ad erudiendum in iustitia,
17 ut perfectus sit homo Dei, ad omne opus bonum instructus.
01 Testificor coram Deo et Christo Iesu, qui iudicaturus est
vivos ac mortuos, per adventum ipsius et regnum eius:
02 prædica verbum, insta opportune, importune, argue, increpa,
obsecra in omni longanimitate et doctrina.
03 Erit enim tempus, cum sanam doctrinam non sustinebunt, sed ad
sua desideria coacervabunt sibi magistros prurientes auribus,
04 et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem
convertentur.
05 Tu vero vigila in omnibus, labora, opus fac evangelistæ,
ministerium tuum imple.
06 Ego enim iam delibor, et tempus meæ resolutionis instat.
07 Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi;
08 in reliquo reposita est mihi iustitiæ corona, quam reddet mihi
Dominus in illa die, iustus iudex, non solum autem mihi sed et
omnibus, qui diligunt adventum eius.
09 Festina venire ad me cito.
10 Demas enim me dereliquit diligens hoc sæculum et abiit
Thessalonicam, Crescens in Galatiam, Titus in Dalmatiam;
11 Lucas est mecum solus. Marcum assumens adduc tecum, est enim
mihi utilis in ministerium.
12 Tychicum autem misi Ephesum.
13 Pænulam, quam reliqui Troade apud Carpum, veniens affer, et
libros, maxime autem membranas.
14 Alexander ærarius multa mala mihi ostendit. Reddet ei Dominus
secundum opera eius;
15 quem et tu devita, valde enim restitit verbis nostris.
16 In prima mea defensione nemo mihi affuit, sed omnes me
dereliquerunt. Non illis reputetur;
17 Dominus autem mihi astitit et confortavit me, ut per me
prædicatio impleatur, et audiant omnes gentes; et liberatus sum de
ore leonis.
18 Liberabit me Dominus ab omni opere malo et salvum faciet in
regnum suum cæleste; cui gloria in sæcula sæculorum. Amen.
19 Saluta Priscam et Aquilam et Onesiphori domum.
20 Erastus remansit Corinthi, Trophimum autem reliqui infirmum
Mileti.
21 Festina ante hiemem venire. Salutat te Eubulus et Pudens et
Linus et Claudia et fratres omnes.
22 Dominus cum spiritu tuo. Gratia vobiscum.