01 Tunc ergo apprehendit Pilatus Iesum et flagellavit.
02 Et milites, plectentes coronam de spinis, imposuerunt capiti
eius et veste purpurea circumdederunt eum;
03 et veniebant ad eum et dicebant: « Ave, rex
Iudæorum! », et dabant ei alapas.
04 Et exiit iterum Pilatus foras et dicit eis: « Ecce adduco
vobis eum foras, ut cognoscatis quia in eo invenio causam
nullam ».
05 Exiit ergo Iesus foras, portans spineam coronam et purpureum
vestimentum. Et dicit eis: « Ecce homo! ».
06 Cum ergo vidissent eum pontifices et ministri, clamaverunt
dicentes: « Crucifige, crucifige! ». Dicit eis Pilatus:
« Accipite eum vos et crucifigite; ego enim non invenio in eo
causam ».
07 Responderunt ei Iudæi: « Nos legem habemus, et secundum
legem debet mori, quia Filium Dei se fecit ».
08 Cum ergo audisset Pilatus hunc sermonem, magis timuit
09 et ingressus est prætorium iterum et dicit ad Iesum:
« Unde es tu? ». Iesus autem responsum non dedit ei.
10 Dicit ergo ei Pilatus: « Mihi non loqueris? Nescis quia
potestatem habeo dimittere te et potestatem habeo crucifigere
te? ».
11 Respondit Iesus: « Non haberes potestatem adversum me
ullam, nisi tibi esset datum desuper; propterea, qui tradidit me
tibi, maius peccatum habet ».
12 Exinde quærebat Pilatus dimittere eum; Iudæi autem clamabant
dicentes: « Si hunc dimittis, non es amicus Cæsaris! Omnis, qui
se regem facit, contradicit Cæsari ».
13 Pilatus ergo, cum audisset hos sermones, adduxit foras Iesum
et sedit pro tribunali in locum, qui dicitur Lithostrotos, Hebraice
autem Gabbatha.
14 Erat autem Parasceve Paschæ, hora erat quasi sexta. Et dicit
Iudæis: « Ecce rex vester! ».
15 Clamaverunt ergo illi: « Tolle, tolle, crucifige
eum! ». Dicit eis Pilatus: « Regem vestrum
crucifigam? ». Responderunt pontifices: « Non habemus
regem, nisi Cæsarem ».
16 Tunc ergo tradidit eis illum, ut crucifigeretur. Susceperunt
ergo Iesum.
17 Et baiulans sibi crucem exivit in eum, qui dicitur Calvariæ
locum, quod Hebraice dicitur Golgotha,
18 ubi eum crucifixerunt et cum eo alios duos hinc et hinc,
medium autem Iesum.
19 Scripsit autem et titulum Pilatus et posuit super crucem; erat
autem scriptum: « Iesus Nazarenus Rex Iudæorum ».
20 Hunc ergo titulum multi legerunt Iudæorum, quia prope
civitatem erat locus, ubi crucifixus est Iesus; et erat scriptum
Hebraice, Latine, Græce.
21 Dicebant ergo Pilato pontifices Iudæorum: « Noli
scribere: Rex Iudæorum, sed: Ipse dixit: «Rex sum Iudæorum» ».
22 Respondit Pilatus: « Quod scripsi, scripsi! ».
23 Milites ergo cum crucifixissent Iesum, acceperunt vestimenta
eius et fecerunt quattuor partes, unicuique militi partem, et
tunicam. Erat autem tunica inconsutilis, desuper contexta per totum.
24 Dixerunt ergo ad invicem: « Non scindamus eam, sed
sortiamur de illa, cuius sit », ut Scriptura impleatur dicens:
« Partiti sunt vestimenta mea sibi et in vestem meam miserunt
sortem ». Et milites quidem hæc fecerunt.
25 Stabant autem iuxta crucem Iesu mater eius et soror matris
eius, Maria Cleopæ, et Maria Magdalene.
26 Cum vidisset ergo Iesus matrem et discipulum stantem, quem
diligebat, dicit matri: « Mulier, ecce filius tuus ».
27 Deinde dicit discipulo: « Ecce mater tua ». Et ex
illa hora accepit eam discipulus in sua.
28 Post hoc sciens Iesus quia iam omnia consummata sunt, ut
consummaretur Scriptura, dicit: « Sitio ».
29 Vas positum erat aceto plenum; spongiam ergo plenam aceto
hyssopo circumponentes, obtulerunt ori eius.
30 Cum ergo accepisset acetum, Iesus dixit: « Consummatum
est! ». Et inclinato capite tradidit spiritum.
31 Iudæi ergo, quoniam Parasceve erat, ut non remanerent in cruce
corpora sabbato, erat enim magnus dies illius sabbati, rogaverunt
Pilatum, ut frangerentur eorum crura, et tollerentur.
32 Venerunt ergo milites et primi quidem fregerunt crura et
alterius, qui crucifixus est cum eo;
33 ad Iesum autem cum venissent, ut viderunt eum iam mortuum, non
fregerunt eius crura,
34 sed unus militum lancea latus eius aperuit, et continuo exivit
sanguis et aqua.
35 Et qui vidit, testimonium perhibuit, et verum est eius
testimonium, et ille scit quia vera dicit, ut et vos credatis.
36 Facta sunt enim hæc, ut Scriptura impleatur: « Os non
comminuetur eius »,
37 et iterum alia Scriptura dicit: « Videbunt in quem
transfixerunt ».
38 Post hæc autem rogavit Pilatum Ioseph ab Arimathæa, qui erat
discipulus Iesu, occultus autem propter metum Iudæorum, ut tolleret
corpus Iesu; et permisit Pilatus. Venit ergo et tulit corpus eius.
39 Venit autem et Nicodemus, qui venerat ad eum nocte primum,
ferens mixturam myrrhæ et aloes quasi libras centum.
40 Acceperunt ergo corpus Iesu et ligaverunt illud linteis cum
aromatibus, sicut mos Iudæis est sepelire.
41 Erat autem in loco, ubi crucifixus est, hortus, et in horto
monumentum novum, in quo nondum quisquam positus erat.
42 Ibi ergo propter Parascevem Iudæorum, quia iuxta erat
monumentum, posuerunt Iesum.
01 Prima autem sabbatorum Maria Magdalene venit mane, cum adhuc
tenebræ essent, ad monumentum et videt lapidem sublatum a monumento.
02 Currit ergo et venit ad Simonem Petrum et ad alium discipulum,
quem amabat Iesus, et dicit eis: « Tulerunt Dominum de
monumento, et nescimus, ubi posuerunt eum! ».
03 Exiit ergo Petrus et ille alius discipulus, et veniebant ad
monumentum.
04 Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus
præcucurrit citius Petro et venit primus ad monumentum;
05 et cum se inclinasset, videt posita linteamina, non tamen
introivit.
06 Venit ergo et Simon Petrus sequens eum et introivit in
monumentum; et videt linteamina posita
07 et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum
linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum.
08 Tunc ergo introivit et alter discipulus, qui venerat primus ad
monumentum, et vidit et credidit.
09 Nondum enim sciebant Scripturam, quia oportet eum a mortuis
resurgere.
10 Abierunt ergo iterum ad semetipsos discipuli.
11 Maria autem stabat ad monumentum foris plorans. Dum ergo
fleret, inclinavit se in monumentum
12 et videt duos angelos in albis sedentes, unum ad caput et unum
ad pedes, ubi positum fuerat corpus Iesu.
13 Et dicunt ei illi: « Mulier, quid ploras? ». Dicit
eis: « Tulerunt Dominum meum, et nescio, ubi posuerunt
eum ».
14 Hæc cum dixisset, conversa est retrorsum et videt Iesum
stantem; et non sciebat quia Iesus est.
15 Dicit ei Iesus: « Mulier, quid ploras? Quem
quæris? ». Illa, existimans quia hortulanus esset, dicit ei:
« Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi, ubi posuisti eum,
et ego eum tollam ».
16 Dicit ei Iesus: « Maria! ». Conversa illa dicit ei
Hebraice: « Rabbuni! » — quod dicitur Magister —.
17 Dicit ei Iesus: « Iam noli me tenere, nondum enim ascendi
ad Patrem; vade autem ad fratres meos et dic eis: Ascendo ad Patrem
meum et Patrem vestrum, et Deum meum et Deum vestrum ».
18 Venit Maria Magdalene annuntians discipulis: « Vidi
Dominum! », et quia hæc dixit ei.
19 Cum esset ergo sero die illa prima sabbatorum, et fores essent
clausæ, ubi erant discipuli, propter metum Iudæorum, venit Iesus et
stetit in medio et dicit eis: « Pax vobis! ».
20 Et hoc cum dixisset, ostendit eis manus et latus. Gavisi sunt
ergo discipuli, viso Domino.
21 Dixit ergo eis iterum: « Pax vobis! Sicut misit me Pater,
et ego mitto vos ».
22 Et cum hoc dixisset, insufflavit et dicit eis: « Accipite
Spiritum Sanctum.
23 Quorum remiseritis peccata, remissa sunt eis; quorum
retinueritis, retenta sunt ».
24 Thomas autem, unus ex Duodecim, qui dicitur Didymus, non erat
cum eis, quando venit Iesus.
25 Dicebant ergo ei alii discipuli: « Vidimus
Dominum! ». Ille autem dixit eis: « Nisi videro in manibus
eius signum clavorum et mittam digitum meum in signum clavorum et
mittam manum meam in latus eius, non credam ».
26 Et post dies octo iterum erant discipuli eius intus, et Thomas
cum eis. Venit Iesus ianuis clausis et stetit in medio et dixit:
« Pax vobis! ».
27 Deinde dicit Thomæ: « Infer digitum tuum huc et vide
manus meas et affer manum tuam et mitte in latus meum; et noli fieri
incredulus sed fidelis! ».
28 Respondit Thomas et dixit ei: « Dominus meus et Deus
meus! ».
29 Dicit ei Iesus: « Quia vidisti me, credidisti. Beati, qui
non viderunt et crediderunt! ».
30 Multa quidem et alia signa fecit Iesus in conspectu
discipulorum suorum, quæ non sunt scripta in libro hoc;
31 hæc autem scripta sunt, ut credatis quia Iesus est Christus
Filius Dei et ut credentes vitam habeatis in nomine eius.
01 Postea manifestavit se iterum Iesus discipulis ad mare
Tiberiadis; manifestavit autem sic.
02 Erant simul Simon Petrus et Thomas, qui dicitur Didymus, et
Nathanael, qui erat a Cana Galilææ, et filii Zebedæi et alii ex
discipulis eius duo.
03 Dicit eis Simon Petrus: « Vado piscari ». Dicunt ei:
« Venimus et nos tecum ». Exierunt et ascenderunt in navem;
et illa nocte nihil prendiderunt.
04 Mane autem iam facto, stetit Iesus in litore; non tamen
sciebant discipuli quia Iesus est.
05 Dicit ergo eis Iesus: « Pueri, numquid pulmentarium
habetis? ». Responderunt ei: « Non ».
06 Ille autem dixit eis: « Mittite in dexteram navigii rete
et invenietis ». Miserunt ergo et iam non valebant illud trahere
a multitudine piscium.
07 Dicit ergo discipulus ille, quem diligebat Iesus, Petro:
« Dominus est! ». Simon ergo Petrus, cum audisset quia
Dominus est, tunicam succinxit se, erat enim nudus, et misit se in
mare;
08 alii autem discipuli navigio venerunt, non enim longe erant a
terra, sed quasi cubitis ducentis, trahentes rete piscium.
09 Ut ergo descenderunt in terram, vident prunas positas et
piscem superpositum et panem.
10 Dicit eis Iesus: « Afferte de piscibus, quos prendidistis
nunc ».
11 Ascendit ergo Simon Petrus et traxit rete in terram, plenum
magnis piscibus centum quinquaginta tribus; et cum tanti essent, non
est scissum rete.
12 Dicit eis Iesus: « Venite, prandete ». Nemo autem
audebat discipulorum interrogare eum: « Tu quis es? »,
scientes quia Dominus est.
13 Venit Iesus et accipit panem et dat eis et piscem similiter.
14 Hoc iam tertio manifestatus est Iesus discipulis, cum
resurrexisset a mortuis.
15 Cum ergo prandissent, dicit Simoni Petro Iesus: « Simon
Ioannis, diligis me plus his? ». Dicit ei: « Etiam, Domine,
tu scis quia amo te ». Dicit ei: « Pasce agnos meos ».
16 Dicit ei iterum secundo: « Simon Ioannis, diligis
me? ». Ait illi: « Etiam, Domine, tu scis quia amo
te ». Dicit ei: « Pasce oves meas ».
17 Dicit ei tertio: « Simon Ioannis, amas me? ».
Contristatus est Petrus quia dixit ei tertio: « Amas me? »,
et dicit ei: « Domine, tu omnia scis, tu cognoscis quia amo
te ». Dicit ei: « Pasce oves meas.
18 Amen, amen dico tibi: Cum esses iunior, cingebas teipsum et
ambulabas, ubi volebas; cum autem senueris, extendes manus tuas, et
alius te cinget et ducet, quo non vis ».
19 Hoc autem dixit significans qua morte clarificaturus esset
Deum. Et hoc cum dixisset, dicit ei: « Sequere me ».
20 Conversus Petrus videt illum discipulum, quem diligebat Iesus,
sequentem, qui et recubuit in cena super pectus eius et dixit:
« Domine, quis est qui tradit te? ».
21 Hunc ergo cum vidisset Petrus, dicit Iesu: « Domine, hic
autem quid? ».
22 Dicit ei Iesus: « Si eum volo manere donec veniam, quid
ad te? Tu me sequere ».
23 Exivit ergo sermo iste in fratres, quia discipulus ille non
moritur. Non autem dixit ei Iesus: « Non moritur », sed:
« Si eum volo manere donec veniam, quid ad te? ».
24 Hic est discipulus, qui testimonium perhibet de his et
scripsit hæc; et scimus quia verum est testimonium eius.
25 Sunt autem et alia multa, quæ fecit Iesus; quæ, si scribantur
per singula, nec ipsum arbitror mundum capere eos, qui scribendi
sunt, libros.