01 Ante diem autem festum Paschæ, sciens Iesus quia venit eius
hora, ut transeat ex hoc mundo ad Patrem, cum dilexisset suos, qui
erant in mundo, in finem dilexit eos.
02 Et in cena, cum Diabolus iam misisset in corde, ut traderet
eum Iudas Simonis Iscariotis,
03 sciens quia omnia dedit ei Pater in manus, et quia a Deo
exivit et ad Deum vadit,
04 surgit a cena et ponit vestimenta sua et, cum accepisset
linteum, præcinxit se.
05 Deinde mittit aquam in pelvem et cœpit lavare pedes
discipulorum et extergere linteo, quo erat præcinctus.
06 Venit ergo ad Simonem Petrum. Dicit ei: « Domine, tu mihi
lavas pedes? ».
07 Respondit Iesus et dixit ei: « Quod ego facio, tu nescis
modo, scies autem postea ».
08 Dicit ei Petrus: « Non lavabis mihi pedes in
æternum! ». Respondit Iesus ei: « Si non lavero te, non
habes partem mecum ».
09 Dicit ei Simon Petrus: « Domine, non tantum pedes meos
sed et manus et caput! ».
10 Dicit ei Iesus: « Qui lotus est, non indiget nisi ut
pedes lavet, sed est mundus totus; et vos mundi estis sed non
omnes ».
11 Sciebat enim quisnam esset, qui traderet eum; propterea dixit:
« Non estis mundi omnes ».
12 Postquam ergo lavit pedes eorum et accepit vestimenta sua, cum
recubuisset iterum, dixit eis: « Scitis quid fecerim vobis?
13 Vos vocatis me: «Magister» et: «Domine», et bene dicitis; sum
etenim.
14 Si ergo ego lavi vestros pedes, Dominus et Magister, et vos
debetis alter alterius lavare pedes.
15 Exemplum enim dedi vobis, ut, quemadmodum ego feci vobis, et
vos faciatis.
16 Amen, amen dico vobis: Non est servus maior domino suo, neque
apostolus maior eo, qui misit illum.
17 Si hæc scitis, beati estis, si facitis ea.
18 Non de omnibus vobis dico, ego scio, quos elegerim, sed ut
impleatur Scriptura: «Qui manducat meum panem, levavit contra me
calcaneum suum».
19 Amodo dico vobis priusquam fiat, ut credatis, cum factum
fuerit, quia ego sum.
20 Amen, amen dico vobis: Qui accipit, si quem misero, me
accipit; qui autem me accipit, accipit eum, qui me misit ».
21 Cum hæc dixisset Iesus, turbatus est spiritu et protestatus
est et dixit: « Amen, amen dico vobis: Unus ex vobis tradet
me ».
22 Aspiciebant ad invicem discipuli, hæsitantes de quo diceret.
23 Erat recumbens unus ex discipulis eius in sinu Iesu, quem
diligebat Iesus.
24 Innuit ergo huic Simon Petrus, ut interrogaret: « Quis
est, de quo dicit? ».
25 Cum ergo recumberet ille ita supra pectus Iesu, dicit ei:
« Domine, quis est? ».
26 Respondet Iesus: « Ille est, cui ego intinctam buccellam
porrexero ». Cum ergo intinxisset buccellam, dat Iudæ Simonis
Iscariotis.
27 Et post buccellam tunc introivit in illum Satanas. Dicit ergo
ei Iesus: « Quod facis, fac citius ».
28 Hoc autem nemo scivit discumbentium ad quid dixerit ei;
29 quidam enim putabant quia loculos habebat Iudas, quia dicit ei
Iesus: « Eme ea, quæ opus sunt nobis ad diem festum », aut
egenis ut aliquid daret.
30 Cum ergo accepisset ille buccellam, exivit continuo; erat
autem nox.
31 Cum ergo exisset, dicit Iesus: « Nunc clarificatus est
Filius hominis, et Deus clarificatus est in eo;
32 si Deus clarificatus est in eo, et Deus clarificabit eum in
semetipso et continuo clarificabit eum.
33 Filioli, adhuc modicum vobiscum sum; quæretis me, et sicut
dixi Iudæis: Quo ego vado, vos non potestis venire, et vobis dico
modo.
34 Mandatum novum do vobis, ut diligatis invicem; sicut dilexi
vos, ut et vos diligatis invicem.
35 In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis: si
dilectionem habueritis ad invicem ».
36 Dicit ei Simon Petrus: « Domine, quo vadis? ».
Respondit Iesus: « Quo vado, non potes me modo sequi, sequeris
autem postea ».
37 Dicit ei Petrus: « Domine, quare non possum te sequi
modo? Animam meam pro te ponam ».
38 Respondet Iesus: « Animam tuam pro me pones? Amen, amen
dico tibi: Non cantabit gallus, donec me ter neges.
01 Non turbetur cor vestrum. Creditis in Deum et in me credite.
02 In domo Patris mei mansiones multæ sunt; si quo minus,
dixissem vobis, quia vado parare vobis locum?
03 Et si abiero et præparavero vobis locum, iterum venio et
accipiam vos ad meipsum, ut, ubi sum ego, et vos sitis.
04 Et quo ego vado, scitis viam ».
05 Dicit ei Thomas: « Domine, nescimus quo vadis; quomodo
possumus viam scire? ».
06 Dicit ei Iesus: « Ego sum via et veritas et vita; nemo
venit ad Patrem nisi per me.
07 Si cognovistis me, et Patrem meum utique cognoscetis; et amodo
cognoscitis eum et vidistis eum ».
08 Dicit ei Philippus: « Domine, ostende nobis Patrem, et
sufficit nobis ».
09 Dicit ei Iesus: « Tanto tempore vobiscum sum, et non
cognovisti me, Philippe? Qui vidit me, vidit Patrem. Quomodo tu
dicis: «Ostende nobis Patrem»?
10 Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba, quæ
ego loquor vobis, a meipso non loquor; Pater autem in me manens facit
opera sua.
11 Credite mihi quia ego in Patre, et Pater in me est; alioquin
propter opera ipsa credite.
12 Amen, amen dico vobis: Qui credit in me, opera, quæ ego facio,
et ipse faciet et maiora horum faciet, quia ego ad Patrem vado.
13 Et quodcumque petieritis in nomine meo, hoc faciam, ut
glorificetur Pater in Filio;
14 si quid petieritis me in nomine meo, ego faciam.
15 Si diligitis me, mandata mea servabitis;
16 et ego rogabo Patrem, et alium Paraclitum dabit vobis, ut
maneat vobiscum in æternum,
17 Spiritum veritatis, quem mundus non potest accipere, quia non
videt eum nec cognoscit. Vos cognoscitis eum, quia apud vos manet; et
in vobis erit.
18 Non relinquam vos orphanos; venio ad vos.
19 Adhuc modicum, et mundus me iam non videt; vos autem videtis
me, quia ego vivo et vos vivetis.
20 In illo die vos cognoscetis quia ego sum in Patre meo, et vos
in me, et ego in vobis.
21 Qui habet mandata mea et servat ea, ille est, qui diligit me;
qui autem diligit me, diligetur a Patre meo, et ego diligam eum et
manifestabo ei meipsum ».
22 Dicit ei Iudas, non ille Iscariotes: « Domine, et quid
factum est, quia nobis manifestaturus es teipsum et non
mundo? ».
23 Respondit Iesus et dixit ei: « Si quis diligit me,
sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus
et mansionem apud eum faciemus;
24 qui non diligit me, sermones meos non servat. Et sermo, quem
auditis, non est meus, sed eius qui misit me, Patris.
25 Hæc locutus sum vobis apud vos manens.
26 Paraclitus autem, Spiritus Sanctus, quem mittet Pater in
nomine meo, ille vos docebit omnia et suggeret vobis omnia, quæ dixi
vobis.
27 Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis; non quomodo mundus
dat, ego do vobis. Non turbetur cor vestrum neque formidet.
28 Audistis quia ego dixi vobis: Vado et venio ad vos. Si
diligeretis me, gauderetis quia vado ad Patrem, quia Pater maior me
est.
29 Et nunc dixi vobis, priusquam fiat, ut, cum factum fuerit,
credatis.
30 Iam non multa loquar vobiscum, venit enim princeps mundi et in
me non habet quidquam;
31 sed, ut cognoscat mundus quia diligo Patrem, et sicut mandatum
dedit mihi Pater, sic facio. Surgite, eamus hinc.
01 Ego sum vitis vera, et Pater meus agricola est.
02 Omnem palmitem in me non ferentem fructum tollit eum; et
omnem, qui fert fructum, purgat eum, ut fructum plus afferat.
03 Iam vos mundi estis propter sermonem, quem locutus sum vobis.
04 Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre
fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me
manseritis.
05 Ego sum vitis, vos palmites. Qui manet in me, et ego in eo,
hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere.
06 Si quis in me non manserit, missus est foras sicut palmes et
aruit; et colligunt eos et in ignem mittunt, et ardent.
07 Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint,
quodcumque volueritis, petite, et fiet vobis.
08 In hoc clarificatus est Pater meus, ut fructum multum
afferatis et efficiamini mei discipuli.
09 Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos; manete in
dilectione mea.
10 Si præcepta mea servaveritis, manebitis in dilectione mea,
sicut ego Patris mei præcepta servavi et maneo in eius dilectione.
11 Hæc locutus sum vobis, ut gaudium meum in vobis sit, et
gaudium vestrum impleatur.
12 Hoc est præceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi
vos;
13 maiorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam quis ponat
pro amicis suis.
14 Vos amici mei estis, si feceritis, quæ ego præcipio vobis.
15 Iam non dico vos servos, quia servus nescit quid facit dominus
eius; vos autem dixi amicos, quia omnia, quæ audivi a Patre meo, nota
feci vobis.
16 Non vos me elegistis, sed ego elegi vos et posui vos, ut vos
eatis et fructum afferatis, et fructus vester maneat, ut quodcumque
petieritis Patrem in nomine meo, det vobis.
17 Hæc mando vobis, ut diligatis invicem.
18 Si mundus vos odit, scitote quia me priorem vobis odio habuit.
19 Si de mundo essetis, mundus, quod suum est, diligeret; quia
vero de mundo non estis, sed ego elegi vos de mundo, propterea odit
vos mundus.
20 Mementote sermonis, quem ego dixi vobis: Non est servus maior
domino suo. Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem
meum servaverunt, et vestrum servabunt.
21 Sed hæc omnia facient vobis propter nomen meum, quia nesciunt
eum, qui misit me.
22 Si non venissem et locutus fuissem eis, peccatum non haberent;
nunc autem excusationem non habent de peccato suo.
23 Qui me odit et Patrem meum odit.
24 Si opera non fecissem in eis, quæ nemo alius fecit, peccatum
non haberent; nunc autem et viderunt et oderunt et me et Patrem meum.
25 Sed ut impleatur sermo, qui in lege eorum scriptus est: «Odio
me habuerunt gratis».
26 Cum autem venerit Paraclitus, quem ego mittam vobis a Patre,
Spiritum veritatis, qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit
de me;
27 sed et vos testimonium perhibetis, quia ab initio mecum
estis.
01 Hæc locutus sum vobis, ut non scandalizemini.
02 Absque synagogis facient vos; sed venit hora, ut omnis, qui
interficit vos, arbitretur obsequium se præstare Deo.
03 Et hæc facient, quia non noverunt Patrem neque me.
04 Sed hæc locutus sum vobis, ut, cum venerit hora eorum,
reminiscamini eorum, quia ego dixi vobis. Hæc autem vobis ab initio
non dixi, quia vobiscum eram.
05 At nunc vado ad eum, qui me misit, et nemo ex vobis interrogat
me: «Quo vadis?».
06 Sed quia hæc locutus sum vobis, tristitia implevit cor
vestrum.
07 Sed ego veritatem dico vobis: Expedit vobis, ut ego vadam. Si
enim non abiero, Paraclitus non veniet ad vos; si autem abiero,
mittam eum ad vos.
08 Et cum venerit ille, arguet mundum de peccato et de iustitia
et de iudicio:
09 de peccato quidem, quia non credunt in me;
10 de iustitia vero, quia ad Patrem vado, et iam non videtis me;
11 de iudicio autem, quia princeps mundi huius iudicatus est.
12 Adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo.
13 Cum autem venerit ille, Spiritus veritatis, deducet vos in
omnem veritatem; non enim loquetur a semetipso, sed quæcumque audiet,
loquetur et, quæ ventura sunt, annuntiabit vobis.
14 Ille me clarificabit, quia de meo accipiet et annuntiabit
vobis.
15 Omnia, quæcumque habet Pater, mea sunt; propterea dixi quia de
meo accipit et annuntiabit vobis.
16 Modicum, et iam non videtis me; et iterum modicum, et
videbitis me ».
17 Dixerunt ergo ex discipulis eius ad invicem: « Quid est
hoc, quod dicit nobis: «Modicum, et non videtis me; et iterum
modicum, et videbitis me» et: «Vado ad Patrem»? ».
18 Dicebant ergo: « Quid est hoc, quod dicit: «Modicum»?
Nescimus quid loquitur ».
19 Cognovit Iesus quia volebant eum interrogare et dixit eis:
« De hoc quæritis inter vos, quia dixi: «Modicum, et non videtis
me; et iterum modicum, et videbitis me»?
20 Amen, amen dico vobis quia plorabitis et flebitis vos, mundus
autem gaudebit; vos contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in
gaudium.
21 Mulier, cum parit, tristitiam habet, quia venit hora eius; cum
autem pepererit puerum, iam non meminit pressuræ propter gaudium,
quia natus est homo in mundum.
22 Et vos igitur nunc quidem tristitiam habetis; iterum autem
videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gaudium vestrum nemo tollit a
vobis.
23 Et in illo die me non rogabitis quidquam. Amen, amen dico
vobis: Si quid petieritis Patrem in nomine meo, dabit vobis.
24 Usque modo non petistis quidquam in nomine meo. Petite et
accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum.
25 Hæc in proverbiis locutus sum vobis; venit hora, cum iam non
in proverbiis loquar vobis, sed palam de Patre annuntiabo vobis.
26 Illo die in nomine meo petetis, et non dico vobis quia ego
rogabo Patrem de vobis;
27 ipse enim Pater amat vos, quia vos me amastis et credidistis
quia ego a Deo exivi.
28 Exivi a Patre et veni in mundum; iterum relinquo mundum et
vado ad Patrem ».
29 Dicunt discipuli eius: « Ecce nunc palam loqueris, et
proverbium nullum dicis.
30 Nunc scimus quia scis omnia, et non opus est tibi, ut quis te
interroget; in hoc credimus quia a Deo existi ».
31 Respondit eis Iesus: « Modo creditis?
32 Ecce venit hora et iam venit, ut dispergamini unusquisque in
propria et me solum relinquatis; et non sum solus, quia Pater mecum
est.
33 Hæc locutus sum vobis, ut in me pacem habeatis; in mundo
pressuram habetis, sed confidite, ego vici mundum ».
01 Hæc locutus est Iesus; et, sublevatis oculis suis in cælum,
dixit: « Pater, venit hora: clarifica Filium tuum, ut Filius
clarificet te,
02 sicut dedisti ei potestatem omnis carnis, ut omne, quod
dedisti ei, det eis vitam æternam.
03 Hæc est autem vita æterna, ut cognoscant te solum verum Deum
et, quem misisti, Iesum Christum.
04 Ego te clarificavi super terram; opus consummavi, quod dedisti
mihi, ut faciam;
05 et nunc clarifica me tu, Pater, apud temetipsum claritate,
quam habebam, priusquam mundus esset, apud te.
06 Manifestavi nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi de mundo.
Tui erant, et mihi eos dedisti, et sermonem tuum servaverunt.
07 Nunc cognoverunt quia omnia, quæ dedisti mihi, abs te sunt,
08 quia verba, quæ dedisti mihi, dedi eis; et ipsi acceperunt et
cognoverunt vere quia a te exivi et crediderunt quia tu me misisti.
09 Ego pro eis rogo; non pro mundo rogo, sed pro his, quos
dedisti mihi, quia tui sunt;
10 et mea omnia tua sunt, et tua mea; et clarificatus sum in eis.
11 Et iam non sum in mundo, et hi in mundo sunt, et ego ad te
venio. Pater sancte, serva eos in nomine tuo, quod dedisti mihi, ut
sint unum sicut nos.
12 Cum essem cum eis, ego servabam eos in nomine tuo, quod
dedisti mihi, et custodivi, et nemo ex his periit, nisi filius
perditionis, ut Scriptura impleatur.
13 Nunc autem ad te venio et hæc loquor in mundo, ut habeant
gaudium meum impletum in semetipsis.
14 Ego dedi eis sermonem tuum, et mundus odio eos habuit, quia
non sunt de mundo, sicut ego non sum de mundo.
15 Non rogo, ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex Malo.
16 De mundo non sunt, sicut ego non sum de mundo.
17 Sanctifica eos in veritate; sermo tuus veritas est.
18 Sicut me misisti in mundum, et ego misi eos in mundum;
19 et pro eis ego sanctifico meipsum, ut sint et ipsi
sanctificati in veritate.
20 Non pro his autem rogo tantum, sed et pro eis, qui credituri
sunt per verbum eorum in me,
21 ut omnes unum sint, sicut tu, Pater, in me et ego in te, ut et
ipsi in nobis unum sint; ut mundus credat quia tu me misisti.
22 Et ego claritatem, quam dedisti mihi, dedi illis, ut sint
unum, sicut nos unum sumus;
23 ego in eis, et tu in me, ut sint consummati in unum; ut
cognoscat mundus, quia tu me misisti et dilexisti eos, sicut me
dilexisti.
24 Pater, quos dedisti mihi, volo, ut ubi ego sum, et illi sint
mecum, ut videant claritatem meam, quam dedisti mihi, quia dilexisti
me ante constitutionem mundi.
25 Pater iuste, et mundus te non cognovit; ego autem te cognovi,
et hi cognoverunt quia tu me misisti;
26 et notum feci eis nomen tuum et notum faciam, ut dilectio, qua
dilexisti me, in ipsis sit, et ego in ipsis ».
01 Hæc cum dixisset Iesus, egressus est cum discipulis suis trans
torrentem Cedron, ubi erat hortus, in quem introivit ipse et
discipuli eius.
02 Sciebat autem et Iudas, qui tradebat eum, locum, quia
frequenter Iesus convenerat illuc cum discipulis suis.
03 Iudas ergo, cum accepisset cohortem et a pontificibus et
pharisæis ministros, venit illuc cum lanternis et facibus et armis.
04 Iesus itaque sciens omnia, quæ ventura erant super eum,
processit et dicit eis: « Quem quæritis? ».
05 Responderunt ei: « Iesum Nazarenum ». Dicit eis:
« Ego sum! ». Stabat autem et Iudas, qui tradebat eum, cum
ipsis.
06 Ut ergo dixit eis: « Ego sum! », abierunt retrorsum
et ceciderunt in terram.
07 Iterum ergo eos interrogavit: « Quem quæritis? ».
Illi autem dixerunt: « Iesum Nazarenum ».
08 Respondit Iesus: « Dixi vobis: Ego sum! Si ergo me
quæritis, sinite hos abire »,
09 ut impleretur sermo, quem dixit: « Quos dedisti mihi, non
perdidi ex ipsis quemquam ».
10 Simon ergo Petrus, habens gladium, eduxit eum et percussit
pontificis servum et abscidit eius auriculam dextram. Erat autem
nomen servo Malchus.
11 Dixit ergo Iesus Petro: « Mitte gladium in vaginam;
calicem, quem dedit mihi Pater, non bibam illum? ».
12 Cohors ergo et tribunus et ministri Iudæorum comprehenderunt
Iesum et ligaverunt eum
13 et adduxerunt ad Annam primum; erat enim socer Caiphæ, qui
erat pontifex anni illius.
14 Erat autem Caiphas, qui consilium dederat Iudæis:
« Expedit unum hominem mori pro populo ».
15 Sequebatur autem Iesum Simon Petrus et alius discipulus.
Discipulus autem ille erat notus pontifici et introivit cum Iesu in
atrium pontificis;
16 Petrus autem stabat ad ostium foris. Exivit ergo discipulus
alius, qui erat notus pontifici, et dixit ostiariæ et introduxit
Petrum.
17 Dicit ergo Petro ancilla ostiaria: « Numquid et tu ex
discipulis es hominis istius? ». Dicit ille: « Non
sum! ».
18 Stabant autem servi et ministri, qui prunas fecerant, quia
frigus erat, et calefaciebant se; erat autem cum eis et Petrus stans
et calefaciens se.
19 Pontifex ergo interrogavit Iesum de discipulis suis et de
doctrina eius.
20 Respondit ei Iesus: « Ego palam locutus sum mundo; ego
semper docui in synagoga et in templo, quo omnes Iudæi conveniunt, et
in occulto locutus sum nihil.
21 Quid me interrogas? Interroga eos, qui audierunt quid locutus
sum ipsis; ecce hi sciunt, quæ dixerim ego ».
22 Hæc autem cum dixisset, unus assistens ministrorum dedit
alapam Iesu dicens: « Sic respondes pontifici? ».
23 Respondit ei Iesus: « Si male locutus sum, testimonium
perhibe de malo; si autem bene, quid me cædis? ».
24 Misit ergo eum Annas ligatum ad Caipham pontificem.
25 Erat autem Simon Petrus stans et calefaciens se. Dixerunt ergo
ei: « Numquid et tu ex discipulis eius es? ». Negavit ille
et dixit: « Non sum! ».
26 Dicit unus ex servis pontificis, cognatus eius, cuius abscidit
Petrus auriculam: « Nonne ego te vidi in horto cum illo? ».
27 Iterum ergo negavit Petrus; et statim gallus cantavit.
28 Adducunt ergo Iesum a Caipha in prætorium. Erat autem mane. Et
ipsi non introierunt in prætorium, ut non contaminarentur, sed
manducarent Pascha.
29 Exivit ergo Pilatus ad eos foras et dicit: « Quam
accusationem affertis adversus hominem hunc? ».
30 Responderunt et dixerunt ei: « Si non esset hic
malefactor, non tibi tradidissemus eum ».
31 Dixit ergo eis Pilatus: « Accipite eum vos et secundum
legem vestram iudicate eum! ». Dixerunt ei Iudæi: « Nobis
non licet interficere quemquam »,
32 ut sermo Iesu impleretur, quem dixit, significans qua esset
morte moriturus.
33 Introivit ergo iterum in prætorium Pilatus et vocavit Iesum et
dixit ei: « Tu es rex Iudæorum? ».
34 Respondit Iesus: « A temetipso tu hoc dicis, an alii tibi
dixerunt de me? ».
35 Respondit Pilatus: « Numquid ego Iudæus sum? Gens tua et
pontifices tradiderunt te mihi; quid fecisti? ».
36 Respondit Iesus: « Regnum meum non est de mundo hoc; si
ex hoc mundo esset regnum meum, ministri mei decertarent, ut non
traderer Iudæis; nunc autem meum regnum non est hinc ».
37 Dixit itaque ei Pilatus: « Ergo rex es tu? ».
Respondit Iesus: « Tu dicis quia rex sum. Ego in hoc natus sum
et ad hoc veni in mundum, ut testimonium perhibeam veritati; omnis,
qui est ex veritate, audit meam vocem ».
38 Dicit ei Pilatus: « Quid est veritas? ». Et cum hoc
dixisset, iterum exivit ad Iudæos et dicit eis: « Ego nullam
invenio in eo causam.
39 Est autem consuetudo vobis, ut unum dimittam vobis in Pascha;
vultis ergo dimittam vobis regem Iudæorum? ».
40 Clamaverunt ergo rursum dicentes: « Non hunc sed
Barabbam! ». Erat autem Barabbas latro.