01 ALEPH. Quomodo sedet sola civitas plena populo! Facta est
quasi vidua domina gentium; princeps provinciarum facta est sub
tributo.
02 BETH. Plorans plorat in nocte, et lacrimæ eius in maxillis
eius; non est qui consoletur eam ex omnibus caris eius: omnes amici
eius spreverunt eam et facti sunt ei inimici.
03 GHIMEL. Migravit Iudas præ afflictione et multitudine
servitutis; habitat inter gentes nec invenit requiem: omnes
persecutores eius apprehenderunt eam inter angustias.
04 DALETH. Viæ Sion lugent, eo quod non sint qui veniant ad
sollemnitatem; omnes portæ eius destructæ, sacerdotes eius gementes,
virgines eius afflictæ, et ipsa oppressa amaritudine.
05 HE. Facti sunt hostes eius in caput, inimici eius in
securitate, quia Dominus afflixit eam propter multitudinem
iniquitatum eius; parvuli eius ducti sunt captivi ante faciem
tribulantis.
06 VAU. Et egressus est a filia Sion omnis decor eius; facti sunt
principes eius velut cervi non invenientes pascua et abierunt absque
fortitudine ante faciem persequentis.
07 ZAIN. Recordata est Ierusalem dierum afflictionis suæ et
peregrinationis, omnium desiderabilium suorum, quæ habuerat a diebus
antiquis, cum caderet populus eius in manu hostili, et non esset
auxiliator; viderunt eam hostes et deriserunt interitum eius.
08 HETH. Peccatum peccavit Ierusalem, propterea abominabilis
facta est; omnes, qui glorificabant eam, spreverunt illam, quia
viderunt ignominiam eius: ipsa autem gemens conversa est retrorsum.
09 TETH. Sordes eius in fimbriis eius, nec recordata est finis
sui; deposita est vehementer, non habens consolatorem. « Vide,
Domine, afflictionem meam, quoniam erectus est inimicus! ».
10 IOD. Manum suam misit hostis ad omnia desiderabilia eius, quia
vidit gentes ingressas sanctuarium suum, de quibus præceperas, ne
intrarent in ecclesiam tuam.
11 CAPH. Omnis populus eius gemens et quærens panem; dederunt
pretiosa quæque pro cibo ad refocillandam animam. « Vide,
Domine, et considera, quoniam facta sum vilis!
12 LAMED. O vos omnes, qui transitis per viam, attendite et
videte, si est dolor sicut dolor meus, quem paravit mihi, quo
afflixit me Dominus in die iræ furoris sui.
13 MEM. De excelso misit ignem, in ossa mea immisit eum; expandit
rete pedibus meis, convertit me retrorsum: posuit me desolatam, tota
die mærore confectam.
14 NUN. Vigilavit super iniquitates meas, in manu eius convolutæ
sunt et impositæ collo meo; debilitavit virtutem meam: dedit me
Dominus in manu, de qua non potero surgere.
15 SAMECH. Sprevit omnes fortes meos Dominus in medio mei;
vocavit adversum me conventum, ut contereret iuvenes meos: torcular
calcavit Dominus virgini filiæ Iudæ.
16 AIN. Idcirco ego plorans, et oculus meus deducens aquas, quia
longe factus est a me consolator reficiens animam meam; facti sunt
filii mei desolati, quoniam invaluit inimicus ».
17 PHE. Expandit Sion manus suas, non est qui consoletur eam;
mandavit Dominus adversum Iacob in circuitu eius hostes eius: facta
est Ierusalem quasi polluta menstruis inter eos.
18 SADE. « Iustus est Dominus, quia contra os eius rebellis
fui. Audite, obsecro, universi populi, et videte dolorem meum:
virgines meæ et iuvenes mei abierunt in captivitatem.
19 COPH. Vocavi amicos meos, et ipsi deceperunt me; sacerdotes
mei et senes mei in urbe consumpti sunt, quia quæsierunt cibum sibi,
ut refocillarent animam suam.
20 RES. Vide, Domine, quoniam tribulor; efferbuerunt viscera mea,
subversum est cor meum in memetipsa, quoniam valde rebellis fui;
foris orbavit me gladius et domi mors.
21 SIN. Audi, quia ingemisco ego, et non est qui consoletur me;
omnes inimici mei audierunt malum meum, lætati sunt quoniam tu
fecisti. Adduc diem, quem proclamasti, et fient similes mei.
22 THAU. Ingrediatur omne malum eorum coram te, et fac eis, sicut
fecisti mihi propter omnes iniquitates meas; multi enim gemitus mei,
et cor meum mærens ».
01 ALEPH. Quomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam
Sion! Proiecit de cælo in terram gloriam Israel et non est recordatus
scabelli pedum suorum in die furoris sui.
02 BETH. Præcipitavit Dominus nec pepercit omnia pascua Iacob;
destruxit in furore suo munitiones filiæ Iudæ; deiecit in terram,
polluit regnum et principes eius.
03 GHIMEL. Confregit in ira furoris sui omne cornu Israel;
avertit retrorsum dexteram suam a facie inimici et succendit in Iacob
quasi ignem flammæ devorantis in gyro.
04 DALETH. Tetendit arcum suum quasi inimicus, firmavit dexteram
suam quasi hostis et occidit omne, quod pulchrum erat visu, in
tabernaculo filiæ Sion; effudit quasi ignem indignationem suam.
05 HE. Factus est Dominus velut inimicus, deglutivit Israel,
deglutivit omnia mœnia eius, dissipavit munitiones eius et
multiplicavit in filia Iudæ mærorem et mæstitiam.
06 VAU. Et dissipavit quasi hortum sæpem suam, demolitus est
tabernaculum suum; oblivioni tradidit Dominus in Sion festivitatem et
sabbatum et despexit in indignatione furoris sui regem et sacerdotem.
07 ZAIN. Reppulit Dominus altare suum, maledixit sanctuario suo;
tradidit in manu inimici muros domorum eius: vocem dederunt in domo
Domini sicut in die sollemni.
08 HETH. Cogitavit Dominus dissipare murum filiæ Sion; tetendit
funiculum, non avertit manum suam a perditione; et in luctum redegit
antemurale et murum: pariter elanguerunt.
09 TETH. Defixæ sunt in terra portæ eius; perdidit et contrivit
vectes eius. Rex eius et principes eius in gentibus; non est lex, et
prophetæ eius non invenerunt visionem a Domino.
10 IOD. Sederunt in terra, conticuerunt senes filiæ Sion,
consperserunt cinere capita sua, accincti sunt ciliciis; abiecerunt
in terram capita sua virgines Ierusalem.
11 CAPH. Defecerunt præ lacrimis oculi mei, efferbuerunt viscera
mea; effusum est in terra iecur meum super contritione filiæ populi
mei, cum deficeret parvulus et lactans in plateis oppidi.
12 LAMED. Matribus suis dixerunt: « Ubi est triticum et
vinum? », cum deficerent quasi vulnerati in plateis civitatis,
cum exhalarent animas suas in sinu matrum suarum.
13 MEM. Cui comparabo te vel cui assimilabo te, filia Ierusalem?
Cui exæquabo te et consolabor te, virgo filia Sion? Magna est enim
velut mare contritio tua; quis medebitur tui?
14 NUN. Prophetæ tui viderunt tibi falsa et stulta nec aperiebant
iniquitatem tuam, ut converterent sortem tuam; viderunt autem tibi
oracula mendacii et seductionis.
15 SAMECH. Plauserunt super te manibus omnes transeuntes per
viam; sibilaverunt et moverunt caput suum super filiam Ierusalem:
« Hæccine est urbs, quam vocabant perfectum decorem, gaudium
universæ terræ? ».
16 PHE. Aperuerunt super te os suum omnes inimici tui;
sibilaverunt et fremuerunt dentibus et dixerunt: « Devoravimus;
en ista est dies, quam exspectabamus: invenimus, vidimus ».
17 AIN. Fecit Dominus, quæ cogitavit; complevit sermonem suum,
quem præceperat a diebus antiquis: destruxit et non pepercit. Et
lætificavit super te inimicum et exaltavit cornu hostium tuorum.
18 SADE. Clamet cor tuum ad Dominum super muros filiæ Sion; deduc
quasi torrentem lacrimas per diem et noctem. Non des requiem tibi,
neque taceat pupilla oculi tui.
19 COPH. Consurge, lamentare in nocte in principio vigiliarum,
effunde sicut aquam cor tuum ante conspectum Domini; leva ad eum
manus tuas pro anima parvulorum tuorum, qui defecerunt in fame in
capite omnium compitorum.
20 RES. « Vide, Domine, et considera, cui feceris ita;
ergone comedent mulieres fructum suum, parvulos diligenter fovendos?
Num occidetur in sanctuario Domini sacerdos et propheta?
21 SIN. Iacuerunt in terra foris puer et senex; virgines meæ et
iuvenes mei ceciderunt in gladio: interfecisti in die furoris tui,
percussisti nec misertus es.
22 THAU. Vocasti quasi ad diem sollemnem, qui terrerent me de
circuitu, et non fuit in die furoris Domini, qui effugeret et
relinqueretur: quos fovi et enutrivi, inimicus meus consumpsit
eos ».
01 ALEPH. Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis
eius.
02 ALEPH. Me minavit et adduxit in tenebras et non in lucem.
03 ALEPH. Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die.
04 BETH. Consumpsit pellem meam et carnem meam, contrivit ossa
mea.
05 BETH. Ædificavit in gyro meo et circumdedit me felle et
labore.
06 BETH. In tenebrosis collocavit me quasi mortuos sempiternos.
07 GHIMEL. Circumædificavit adversum me, ut non egrediar,
aggravavit compedem meum.
08 GHIMEL. Sed et cum clamavero et rogavero, exclusit orationem
meam.
09 GHIMEL. Conclusit vias meas lapidibus quadris, semitas meas
subvertit.
10 DALETH. Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis.
11 DALETH. Semitas meas subvertit et confregit me, posuit me
desolatam.
12 DALETH. Tetendit arcum suum et posuit me quasi signum ad
sagittam.
13 HE. Misit in renibus meis filias pharetræ suæ.
14 HE. Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota
die.
15 HE. Replevit me amaritudinibus, inebriavit me absinthio.
16 VAU. Et fregit in glarea dentes meos, depressit me cinere.
17 VAU. Et repulsa est a pace anima mea, oblitus sum bonorum.
18 VAU. Et dixi: « Periit splendor meus et spes mea a
Domino ».
19 ZAIN. Recordare paupertatis et peregrinationis meæ, absinthii
et fellis.
20 ZAIN. Memoria memor est et tabescit in me anima mea.
21 ZAIN. Hæc recolam in corde meo, ideo sperabo.
22 HETH. Misericordiæ Domini, quia non sumus consumpti, quia non
defecerunt miserationes eius.
23 HETH. Novæ sunt omni mane, magna est fides tua.
24 HETH. « Pars mea Dominus, dixit anima mea; propterea
exspectabo eum ».
25 TETH. Bonus est Dominus sperantibus in eum, animæ quærenti
illum.
26 TETH. Bonum est præstolari cum silentio salutare Domini.
27 TETH. Bonum est viro, cum portaverit iugum ab adulescentia
sua.
28 IOD. Sedebit solitarius et tacebit, cum istud imponitur ei.
29 IOD. Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes.
30 IOD. Dabit percutienti se maxillam, saturabitur opprobriis.
31 CAPH. Quia non repellet in sempiternum Dominus.
32 CAPH. Quia si afflixit, et miserebitur secundum multitudinem
misericordiarum suarum.
33 CAPH. Non enim humiliat ex corde suo et affligit filios
hominum.
34 LAMED. Conterere sub pedibus suis omnes vinctos terræ.
35 LAMED. Declinare iudicium viri in conspectu vultus Altissimi.
36 LAMED. Pervertere hominem in iudicio suo, num Dominus hæc
ignorat?
37 MEM. Quis est iste, qui dixit, et factum est? Dominus non
iussit?
38 MEM. Ex ore Altissimi nonne egrediuntur et mala et bona?
39 MEM. Quid murmurabit homo vivens, vir pro peccatis suis?
40 NUN. « Scrutemur vias nostras et quæramus et revertamur
ad Dominum.
41 NUN. Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in cælos.
42 NUN. Nos inique egimus et rebelles fuimus; idcirco tu
inexorabilis fuisti.
43 SAMECH. Operuisti in furore et percussisti nos; occidisti nec
pepercisti.
44 SAMECH. Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio.
45 SAMECH. In eradicationem et abiectionem posuisti nos in medio
populorum.
46 PHE. Aperuerunt super nos os suum omnes inimici nostri.
47 PHE. Formido et fovea facta est nobis, vastatio et
contritio ».
48 PHE. Rivos aquarum deducit oculus meus in contritione filiæ
populi mei.
49 AIN. Oculus meus lacrimas effundit nec tacet, eo quod non sit
requies.
50 AIN. Donec respiciat et videat Dominus de cælis.
51 AIN. Oculus meus affligit animam meam præ cunctis filiabus
urbis meæ.
52 SADE. Venatione venati sunt me quasi avem inimici mei gratis.
53 SADE. Perdiderunt in lacu vitam meam et iecerunt lapides super
me.
54 SADE. Inundaverunt aquæ super caput meum, dixi:
« Perii ».
55 COPH. Invocavi nomen tuum, Domine, de profunditate lacus.
56 COPH. Vocem meam audisti: « Ne avertas aurem tuam a
singultu meo et clamoribus ».
57 COPH. Appropinquasti in die, quando invocavi te, dixisti:
« Ne timeas ».
58 RES. Iudicasti, Domine, causam animæ meæ, redemisti vitam
meam.
59 RES. Vidisti, Domine, afflictionem meam; iudica iudicium meum.
60 RES. Vidisti omnem furorem eorum, universas cogitationes eorum
adversum me.
61 SIN. Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes
eorum adversum me.
62 SIN. Labia insurgentium mihi et meditationes eorum adversum me
tota die.
63 SIN. Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide; ego sum
psalmus eorum.
64 THAU. Reddes eis vicem, Domine, iuxta opera manuum suarum.
65 THAU. Dabis eis duritiam cordis, exsecrationem tuam.
66 THAU. Persequeris in furore et conteres eos sub cælis tuis,
Domine.
01 ALEPH. Quomodo obscuratum est aurum, mutatum est obryzum
optimum! Dispersi sunt lapides sancti in capite omnium platearum.
02 BETH. Filii Sion incliti et ponderati auro primo, quomodo
reputati sunt in vasa testea, opus manuum figuli!
03 GHIMEL. Sed et thœs nudaverunt mammam, lactaverunt catulos
suos; filia populi mei crudelis quasi struthio in deserto.
04 DALETH. Adhæsit lingua lactantis ad palatum eius in siti;
parvuli petierunt panem, et non erat qui frangeret eis.
05 HE. Qui vescebantur voluptuose, interierunt in viis; qui
nutriebantur in coccinis, amplexati sunt stercora.
06 VAU. Et maior effecta est iniquitas filiæ populi mei peccato
Sodomæ, quæ subversa est in momento, et non laborabant in ea manus.
07 ZAIN. Candidiores nazaræi eius nive, nitidiores lacte,
rubicundiores in corpore coralliis, sapphirus aspectus eorum.
08 HETH. Denigrata est super carbones facies eorum, et non sunt
cogniti in plateis: adhæsit cutis eorum ossibus, aruit et facta est
quasi lignum.
09 TETH. Melius fuit occisis gladio quam interfectis fame,
quoniam isti extabuerunt consumpti a sterilitate terræ.
10 IOD. Manus mulierum misericordium coxerunt filios suos: facti
sunt cibus earum in contritione filiæ populi mei.
11 CAPH. Complevit Dominus furorem suum, effudit iram
indignationis suæ; et succendit ignem in Sion, qui devoravit
fundamenta eius.
12 LAMED. Non crediderunt reges terræ et universi habitatores
orbis, quoniam ingrederetur hostis et inimicus per portas Ierusalem.
13 MEM. Propter peccata prophetarum eius et iniquitates
sacerdotum eius, qui effuderunt in medio eius sanguinem iustorum.
14 NUN. Erraverunt cæci in plateis, polluti sunt in sanguine, ita
ut nemo posset attingere lacinias eorum.
15 SAMECH. « Recedite! Pollutus est », clamaverunt eis;
« Recedite, abite, nolite tangere! ». Cum fugerent et
errarent, dixerunt inter gentes: « Non addent ultra ut
incolant ».
16 PHE. Facies Domini dispersit eos, non addet ut respiciat eos;
facies sacerdotum non respexerunt neque senum miserti sunt.
17 AIN. Adhuc deficiunt oculi nostri ad auxilium nostrum vanum?
In specula nostra respeximus ad gentem, quæ salvare non potest.
18 SADE. Insidiati sunt vestigiis nostris, ne iremus per plateas
nostras. « Appropinquavit finis noster, completi sunt dies
nostri, quia venit finis noster ».
19 COPH. Velociores fuerunt persecutores nostri aquilis cæli;
super montes persecuti sunt nos, in deserto insidiati sunt nobis.
20 RES. Spiritus oris nostri, unctus Domini, captus est in foveis
eorum, de quo dicebamus: « Sub umbra sua vivemus in
gentibus ».
21 SIN. Gaude et lætare, filia Edom, quæ habitas in terra Us; ad
te quoque perveniet calix, inebriaberis atque nudaberis.
22 THAU. Completa est iniquitas tua, filia Sion, non addet ultra
ut transmigret te; visitavit iniquitatem tuam, filia Edom,
discooperuit peccata tua.
01 Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice
opprobrium nostrum.
02 Hereditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad
extraneos.
03 Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.
04 Aquam nostram pecunia bibimus, ligna nostra pretio comparamus.
05 Iugum in cervicibus nostris minamur; lassis non datur requies.
06 Ægyptiis dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
07 Patres nostri peccaverunt et non sunt, et nos iniquitates
eorum portamus.
08 Servi dominantur nostri; non est qui redimat de manu eorum.
09 Vitæ nostræ periculo afferimus panem nobis a facie gladii in
deserto.
10 Pellis nostra quasi clibanus exusta est propter æstum famis.
11 Mulieres in Sion humiliaverunt et virgines in civitatibus
Iudæ.
12 Principes manu eorum suspensi sunt; facies senum honorem non
habuerunt.
13 Adulescentes molam portaverunt, et pueri sub lignis
corruerunt.
14 Senes deficiunt de portis, iuvenes de choro psallentium.
15 Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus
noster.
16 Cecidit corona capitis nostri; væ nobis, quia peccavimus!
17 Propterea mæstum factum est cor nostrum, ideo contenebrati
sunt oculi nostri,
18 propter montem Sion, quia desolatus est: vulpes ambulant in
eo.
19 Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in
generationem et generationem.
20 Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in
longitudinem dierum?
21 Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies
nostros sicut a principio.
22 Ergone proiciens reppulisti nos, iratus es contra nos
vehementer?