01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16

01 Paulus, vocatus apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei, et Sosthenes frater
02 ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi, sanctificatis in Christo Iesu, vocatis sanctis cum omnibus, qui invocant nomen Domini nostri Iesu Christi in omni loco ipsorum et nostro:
03 gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo.
04 Gratias ago Deo meo semper pro vobis in gratia Dei, quæ data est vobis in Christo Iesu,
05 quia in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo et in omni scientia,
06 sicut testimonium Christi confirmatum est in vobis,
07 ita ut nihil vobis desit in ulla donatione, exspectantibus revelationem Domini nostri Iesu Christi;
08 qui et confirmabit vos usque ad finem sine crimine in die Domini nostri Iesu Christi.
09 Fidelis Deus, per quem vocati estis in communionem Filii eius Iesu Christi Domini nostri.
10 Obsecro autem vos, fratres, per nomen Domini nostri Iesu Christi, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata, sitis autem perfecti in eodem sensu et in eadem sententia.
11 Significatum est enim mihi de vobis, fratres mei, ab his, qui sunt Chloes, quia contentiones inter vos sunt.
12 Hoc autem dico, quod unusquisque vestrum dicit: « Ego quidem sum Pauli », « Ego autem Apollo », « Ego vero Cephæ », « Ego autem Christi ».
13 Divisus est Christus? Numquid Paulus crucifixus est pro vobis, aut in nomine Pauli baptizati estis?
14 Gratias ago Deo quod neminem vestrum baptizavi, nisi Crispum et Gaium,
15 ne quis dicat quod in nomine meo baptizati sitis.
16 Baptizavi autem et Stephanæ domum; ceterum nescio si quem alium baptizaverim.
17 Non enim misit me Christus baptizare, sed evangelizare; non in sapientia verbi, ut non evacuetur crux Christi.
18 Verbum enim crucis pereuntibus quidem stultitia est; his autem, qui salvi fiunt, id est nobis, virtus Dei est.
19 Scriptum est enim: « Perdam sapientiam sapientium et prudentiam prudentium reprobabo ».
20 Ubi sapiens? Ubi scriba? Ubi conquisitor huius sæculi? Nonne stultam fecit Deus sapientiam huius mundi?
21 Nam quia in Dei sapientia non cognovit mundus per sapientiam Deum, placuit Deo per stultitiam prædicationis salvos facere credentes.
22 Quoniam et Iudæi signa petunt, et Græci sapientiam quærunt,
23 nos autem prædicamus Christum crucifixum, Iudæis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam;
24 ipsis autem vocatis, Iudæis atque Græcis, Christum Dei virtutem et Dei sapientiam;
25 quia quod stultum est Dei, sapientius est hominibus, et, quod infirmum est Dei, fortius est hominibus.
26 Videte enim vocationem vestram, fratres; quia non multi sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nobiles;
27 sed, quæ stulta sunt mundi, elegit Deus, ut confundat sapientes, et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia,
28 et ignobilia mundi et contemptibilia elegit Deus, quæ non sunt, ut ea, quæ sunt, destrueret,
29 ut non glorietur omnis caro in conspectu Dei.
30 Ex ipso autem vos estis in Christo Iesu, qui factus est sapientia nobis a Deo et iustitia et sanctificatio et redemptio,
31 ut quemadmodum scriptum est: « Qui gloriatur, in Domino glorietur ».

I Corinthios 2 (Nova Vulgata)

01 Et ego, cum venissem ad vos, fratres, veni non per sublimitatem sermonis aut sapientiæ annuntians vobis mysterium Dei.
02 Non enim iudicavi scire me aliquid inter vos nisi Iesum Christum et hunc crucifixum.
03 Et ego in infirmitate et timore et tremore multo fui apud vos,
04 et sermo meus et prædicatio mea non in persuasibilibus sapientiæ verbis sed in ostensione Spiritus et virtutis,
05 ut fides vestra non sit in sapientia hominum sed in virtute Dei.
06 Sapientiam autem loquimur inter perfectos, sapientiam vero non huius sæculi neque principum huius sæculi, qui destruuntur,
07 sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quæ abscondita est, quam prædestinavit Deus ante sæcula in gloriam nostram,
08 quam nemo principum huius sæculi cognovit; si enim cognovissent, numquam Dominum gloriæ crucifixissent.
09 Sed sicut scriptum est: « Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quæ præparavit Deus his, qui diligunt illum ».
10 Nobis autem revelavit Deus per Spiritum; Spiritus enim omnia scrutatur, etiam profunda Dei.
11 Quis enim scit hominum, quæ sint hominis, nisi spiritus hominis, qui in ipso est? Ita et, quæ Dei sunt, nemo cognovit nisi Spiritus Dei.
12 Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed Spiritum, qui ex Deo est, ut sciamus, quæ a Deo donata sunt nobis;
13 quæ et loquimur non in doctis humanæ sapientiæ sed in doctis Spiritus verbis, spiritalibus spiritalia comparantes.
14 Animalis autem homo non percipit, quæ sunt Spiritus Dei, stultitia enim sunt illi, et non potest intellegere, quia spiritaliter examinantur;
15 spiritalis autem iudicat omnia, et ipse a nemine iudicatur.
16 Quis enim cognovit sensum Domini, qui instruat eum? Nos autem sensum Christi habemus.

I Corinthios 3 (Nova Vulgata)

01 Et ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritalibus sed quasi carnalibus, tamquam parvulis in Christo.
02 Lac vobis potum dedi, non escam, nondum enim poteratis. Sed ne nunc quidem potestis,
03 adhuc enim estis carnales. Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis et secundum hominem ambulatis?
04 Cum enim quis dicit: « Ego quidem sum Pauli », alius autem: « Ego Apollo », nonne homines estis?
05 Quid igitur est Apollo? Quid vero Paulus? Ministri, per quos credidistis, et unicuique sicut Dominus dedit.
06 Ego plantavi, Apollo rigavit, sed Deus incrementum dedit;
07 itaque neque qui plantat, est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat, Deus.
08 Qui plantat autem et qui rigat unum sunt; unusquisque autem propriam mercedem accipiet secundum suum laborem.
09 Dei enim sumus adiutores: Dei agri cultura estis, Dei ædificatio estis.
10 Secundum gratiam Dei, quæ data est mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui; alius autem superædificat. Unusquisque autem videat quomodo superædificet;
11 fundamentum enim aliud nemo potest ponere præter id, quod positum est, qui est Iesus Christus.
12 Si quis autem superædificat supra fundamentum aurum, argentum, lapides pretiosos, ligna, fenum, stipulam,
13 uniuscuiusque opus manifestum erit; dies enim declarabit: quia in igne revelatur, et uniuscuiusque opus quale sit ignis probabit.
14 Si cuius opus manserit, quod superædificavit, mercedem accipiet;
15 si cuius opus arserit, detrimentum patietur, ipse autem salvus erit, sic tamen quasi per ignem.
16 Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis?
17 Si quis autem templum Dei everterit, evertet illum Deus; templum enim Dei sanctum est, quod estis vos.
18 Nemo se seducat; si quis videtur sapiens esse inter vos in hoc sæculo, stultus fiat, ut sit sapiens.
19 Sapientia enim huius mundi stultitia est apud Deum. Scriptum est enim: « Qui apprehendit sapientes in astutia eorum »;
20 et iterum: « Dominus novit cogitationes sapientium, quoniam vanæ sunt ».
21 Itaque nemo glorietur in hominibus. Omnia enim vestra sunt,
22 sive Paulus sive Apollo sive Cephas sive mundus sive vita sive mors sive præsentia sive futura, omnia enim vestra sunt,
23 vos autem Christi, Christus autem Dei.

I Corinthios 4 (Nova Vulgata)

01 Sic nos existimet homo ut ministros Christi et dispensatores mysteriorum Dei.
02 Hic iam quæritur inter dispensatores, ut fidelis quis inveniatur.
03 Mihi autem pro minimo est, ut a vobis iudicer aut ab humano die. Sed neque meipsum iudico;
04 nihil enim mihi conscius sum, sed non in hoc iustificatus sum. Qui autem iudicat me, Dominus est!
05 Itaque nolite ante tempus quidquam iudicare, quoadusque veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum et manifestabit consilia cordium; et tunc laus erit unicuique a Deo.
06 Hæc autem, fratres, transfiguravi in me et Apollo propter vos, ut in nobis discatis illud: « Ne supra quæ scripta sunt », ne unus pro alio inflemini adversus alterum.
07 Quis enim te discernit? Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis?
08 Iam saturati estis, iam divites facti estis. Sine nobis regnastis; et utinam regnaretis, ut et nos vobiscum regnaremus.
09 Puto enim, Deus nos apostolos novissimos ostendit tamquam morti destinatos, quia spectaculum facti sumus mundo et angelis et hominibus.
10 Nos stulti propter Christum, vos autem prudentes in Christo; nos infirmi, vos autem fortes; vos gloriosi, nos autem ignobiles.
11 Usque in hanc horam et esurimus et sitimus et nudi sumus et colaphis cædimur et instabiles sumus
12 et laboramus operantes manibus nostris; maledicti benedicimus, persecutionem passi sustinemus,
13 blasphemati obsecramus; tamquam purgamenta mundi facti sumus, omnium peripsema, usque adhuc.
14 Non ut confundam vos, hæc scribo, sed ut quasi filios meos carissimos moneam;
15 nam si decem milia pædagogorum habeatis in Christo, sed non multos patres, nam in Christo Iesu per evangelium ego vos genui.
16 Rogo ergo vos: imitatores mei estote!
17 Ideo misi ad vos Timotheum, qui est filius meus carissimus et fidelis in Domino, qui vos commonefaciat vias meas, quæ sunt in Christo, sicut ubique in omni ecclesia doceo.
18 Tamquam non venturus sim ad vos, sic inflati sunt quidam;
19 veniam autem cito ad vos, si Dominus voluerit, et cognoscam non sermonem eorum, qui inflati sunt, sed virtutem;
20 non enim in sermone est regnum Dei sed in virtute.
21 Quid vultis? In virga veniam ad vos an in caritate et spiritu mansuetudinis?

I Corinthios 5 (Nova Vulgata)

01 Omnino auditur inter vos fornicatio, et talis fornicatio qualis nec inter gentes, ita ut uxorem patris aliquis habeat.
02 Et vos inflati estis et non magis luctum habuistis, ut tollatur de medio vestrum, qui hoc opus fecit?
03 Ego quidem absens corpore, præsens autem spiritu, iam iudicavi ut præsens eum, qui sic operatus est,
04 in nomine Domini nostri Iesu, congregatis vobis et meo spiritu cum virtute Domini nostri Iesu,
05 tradere huiusmodi Satanæ in interitum carnis, ut spiritus salvus sit in die Domini.
06 Non bona gloriatio vestra. Nescitis quia modicum fermentum totam massam corrumpit?
07 Expurgate vetus fermentum, ut sitis nova consparsio, sicut estis azymi. Etenim Pascha nostrum immolatus est Christus!
08 Itaque festa celebremus, non in fermento veteri neque in fermento malitiæ et nequitiæ, sed in azymis sinceritatis et veritatis.
09 Scripsi vobis in epistula: Ne commisceamini fornicariis.
10 Non utique fornicariis huius mundi aut avaris aut rapacibus aut idolis servientibus, alioquin debueratis de hoc mundo exisse!
11 Nunc autem scripsi vobis non commisceri, si is, qui frater nominatur, est fornicator aut avarus aut idolis serviens aut maledicus aut ebriosus aut rapax; cum eiusmodi nec cibum sumere.
12 Quid enim mihi de his, qui foris sunt, iudicare? Nonne de his, qui intus sunt, vos iudicatis?
13 Nam eos, qui foris sunt, Deus iudicabit. Auferte malum ex vobis ipsis!

I Corinthios 6 (Nova Vulgata)

01 Audet aliquis vestrum habens negotium adversus alterum iudicari apud iniquos et non apud sanctos?
02 An nescitis quoniam sancti de mundo iudicabunt? Et si in vobis iudicabitur mundus, indigni estis minimis iudiciis?
03 Nescitis quoniam angelos iudicabimus, quanto magis sæcularia?
04 Sæcularia igitur iudicia si habueritis, contemptibiles, qui sunt in ecclesia, illos constituite ad iudicandum?
05 Ad verecundiam vestram dico! Sic non est inter vos sapiens quisquam, qui possit iudicare inter fratrem suum?
06 Sed frater cum fratre iudicio contendit, et hoc apud infideles?
07 Iam quidem omnino defectio est vobis, quod iudicia habetis inter vosmetipsos! Quare non magis iniuriam accipitis, quare non magis fraudem patimini?
08 Sed vos iniuriam facitis et fraudatis, et hoc fratribus!
09 An nescitis quia iniqui regnum Dei non possidebunt? Nolite errare: neque fornicarii neque idolis servientes neque adulteri neque molles neque masculorum concubitores
10 neque fures neque avari, non ebriosi, non maledici, non rapaces regnum Dei possidebunt.
11 Et hæc quidam fuistis. Sed abluti estis, sed sanctificati estis, sed iustificati estis in nomine Domini Iesu Christi et in Spiritu Dei nostri!
12 « Omnia mihi licent! ». Sed non omnia expediunt. « Omnia mihi licent! ». Sed ego sub nullius redigar potestate.
13 « Esca ventri, et venter escis! ». Deus autem et hunc et has destruet. Corpus autem non fornicationi sed Domino, et Dominus corpori;
14 Deus vero et Dominum suscitavit et nos suscitabit per virtutem suam.
15 Nescitis quoniam corpora vestra membra Christi sunt? Tollens ergo membra Christi faciam membra meretricis? Absit!
16 An nescitis quoniam, qui adhæret meretrici, unum corpus est? « Erunt enim, inquit, duo in carne una ».
17 Qui autem adhæret Domino, unus Spiritus est.
18 Fugite fornicationem! Omne peccatum, quodcumque fecerit homo, extra corpus est; qui autem fornicatur, in corpus suum peccat.
19 An nescitis quoniam corpus vestrum templum est Spiritus Sancti, qui in vobis est, quem habetis a Deo, et non estis vestri?
20 Empti enim estis pretio! Glorificate ergo Deum in corpore vestro.

I Corinthios 7 (Nova Vulgata)

01 De quibus autem scripsistis, bonum est homini mulierem non tangere;
02 propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat, et unaquæque suum virum habeat.
03 Uxori vir debitum reddat; similiter autem et uxor viro.
04 Mulier sui corporis potestatem non habet sed vir; similiter autem et vir sui corporis potestatem non habet sed mulier.
05 Nolite fraudare invicem, nisi forte ex consensu ad tempus, ut vacetis orationi et iterum sitis in idipsum, ne tentet vos Satanas propter incontinentiam vestram.
06 Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium.
07 Volo autem omnes homines esse sicut meipsum; sed unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius quidem sic, alius vero sic.
08 Dico autem innuptis et viduis: Bonum est illis si sic maneant, sicut et ego;
09 quod si non se continent, nubant. Melius est enim nubere quam uri.
10 His autem, qui matrimonio iuncti sunt, præcipio, non ego sed Dominus, uxorem a viro non discedere
11 — quod si discesserit, maneat innupta aut viro suo reconcilietur — et virum uxorem non dimittere.
12 Ceteris autem ego dico, non Dominus: Si quis frater uxorem habet infidelem, et hæc consentit habitare cum illo, non dimittat illam;
13 et si qua mulier habet virum infidelem, et hic consentit habitare cum illa, non dimittat virum.
14 Sanctificatus est enim vir infidelis in muliere, et sanctificata est mulier infidelis in fratre. Alioquin filii vestri immundi essent; nunc autem sancti sunt.
15 Quod si infidelis discedit, discedat. Non est enim servituti subiectus frater aut soror in eiusmodi; in pace autem vocavit nos Deus.
16 Quid enim scis, mulier, si virum salvum facies? Aut quid scis, vir, si mulierem salvam facies?
17 Nisi unicuique, sicut divisit Dominus, unumquemque, sicut vocavit Deus, ita ambulet; et sic in omnibus ecclesiis doceo.
18 Circumcisus aliquis vocatus est? Non adducat præputium! In præputio aliquis vocatus est? Non circumcidatur!
19 Circumcisio nihil est, et præputium nihil est, sed observatio mandatorum Dei.
20 Unusquisque, in qua vocatione vocatus est, in ea permaneat.
21 Servus vocatus es? Non sit tibi curæ; sed et si potes liber fieri, magis utere!
22 Qui enim in Domino vocatus est servus, libertus est Domini; similiter, qui liber vocatus est, servus est Christi!
23 Pretio empti estis! Nolite fieri servi hominum.
24 Unusquisque, in quo vocatus est, fratres, in hoc maneat apud Deum.
25 De virginibus autem præceptum Domini non habeo; consilium autem do, tamquam misericordiam consecutus a Domino, ut sim fidelis.
26 Existimo ergo hoc bonum esse propter instantem necessitatem, quoniam bonum est homini sic esse.
27 Alligatus es uxori? Noli quærere solutionem. Solutus es ab uxore? Noli quærere uxorem.
28 Si autem acceperis uxorem, non peccasti; et si nupserit virgo, non peccavit. Tribulationem tamen carnis habebunt huiusmodi, ego autem vobis parco.
29 Hoc itaque dico, fratres, tempus breviatum est; reliquum est, ut et qui habent uxores, tamquam non habentes sint,
30 et qui flent, tamquam non flentes, et qui gaudent, tamquam non gaudentes, et qui emunt, tamquam non possidentes,
31 et qui utuntur hoc mundo, tamquam non abutentes; præterit enim figura huius mundi.
32 Volo autem vos sine sollicitudine esse. Qui sine uxore est, sollicitus est, quæ Domini sunt, quomodo placeat Domino;
33 qui autem cum uxore est, sollicitus est, quæ sunt mundi, quomodo placeat uxori,
34 et divisus est. Et mulier innupta et virgo cogitat, quæ Domini sunt, ut sit sancta et corpore et spiritu; quæ autem nupta est, cogitat, quæ sunt mundi, quomodo placeat viro.
35 Porro hoc ad utilitatem vestram dico, non ut laqueum vobis iniciam, sed ad id quod honestum est, et ut assidue cum Domino sitis sine distractione.
36 Si quis autem turpem se videri existimat super virgine sua, quod sit superadulta, et ita oportet fieri, quod vult, faciat; non peccat: nubant.
37 Qui autem statuit in corde suo firmus, non habens necessitatem, potestatem autem habet suæ voluntatis, et hoc iudicavit in corde suo servare virginem suam, bene faciet;
38 igitur et, qui matrimonio iungit virginem suam, bene facit; et, qui non iungit, melius faciet.
39 Mulier alligata est, quanto tempore vir eius vivit; quod si dormierit vir eius, libera est, cui vult nubere, tantum in Domino.
40 Beatior autem erit, si sic permanserit secundum meum consilium; puto autem quod et ego Spiritum Dei habeo.