01 Et accesserunt ad eum pharisæi et sadducæi tentantes et
rogaverunt eum, ut signum de cælo ostenderet eis.
02 At ille respondens ait eis: « Facto vespere dicitis:
«Serenum erit, rubicundum est enim cælum»;
03 et mane: «Hodie tempestas, rutilat enim triste cælum». Faciem
quidem cæli diiudicare nostis, signa autem temporum non potestis.
04 Generatio mala et adultera signum quærit, et signum non
dabitur ei, nisi signum Ionæ ». Et, relictis illis, abiit.
05 Et cum venissent discipuli trans fretum, obliti sunt panes
accipere.
06 Iesus autem dixit illis: « Intuemini et cavete a fermento
pharisæorum et sadducæorum ».
07 At illi cogitabant inter se dicentes: « Panes non
accepimus!».
08 Sciens autem Iesus dixit: « Quid cogitatis inter vos,
modicæ fidei, quia panes non habetis?
09 Nondum intellegitis neque recordamini quinque panum quinque
milium hominum, et quot cophinos sumpsistis?
10 Neque septem panum quattuor milium hominum, et quot sportas
sumpsistis?
11 Quomodo non intellegitis quia non de panibus dixi vobis? Sed
cavete a fermento pharisæorum et sadducæorum ».
12 Tunc intellexerunt quia non dixerit cavendum a fermento panum
sed a doctrina pharisæorum et sadducæorum.
13 Venit autem Iesus in partes Cæsareæ Philippi et interrogabat
discipulos suos dicens: « Quem dicunt homines esse Filium
hominis?».
14 At illi dixerunt: « Alii Ioannem Baptistam, alii autem
Eliam, alii vero Ieremiam, aut unum ex prophetis ».
15 Dicit illis: « Vos autem quem me esse dicitis? ».
16 Respondens Simon Petrus dixit: « Tu es Christus, Filius
Dei vivi ».
17 Respondens autem Iesus dixit ei: « Beatus es, Simon
Bariona, quia caro et sanguis non revelavit tibi sed Pater meus, qui
in cælis est.
18 Et ego dico tibi: Tu es Petrus, et super hanc petram ædificabo
Ecclesiam meam; et portæ inferi non prævalebunt adversum eam.
19 Tibi dabo claves regni cælorum; et quodcumque ligaveris super
terram, erit ligatum in cælis, et quodcumque solveris super terram,
erit solutum in cælis ».
20 Tunc præcepit discipulis, ut nemini dicerent quia ipse esset
Christus.
21 Exinde cœpit Iesus ostendere discipulis suis quia oporteret
eum ire Hierosolymam et multa pati a senioribus et principibus
sacerdotum et scribis et occidi et tertia die resurgere.
22 Et assumens eum Petrus cœpit increpare illum dicens:
« Absit a te, Domine; non erit tibi hoc ».
23 Qui conversus dixit Petro: « Vade post me, Satana!
Scandalum es mihi, quia non sapis ea, quæ Dei sunt, sed ea, quæ
hominum! ».
24 Tunc Iesus dixit discipulis suis: « Si quis vult post me
venire, abneget semetipsum et tollat crucem suam et sequatur me.
25 Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam; qui
autem perdiderit animam suam propter me, inveniet eam.
26 Quid enim prodest homini, si mundum universum lucretur, animæ
vero suæ detrimentum patiatur? Aut quam dabit homo commutationem pro
anima sua?
27 Filius enim hominis venturus est in gloria Patris sui cum
angelis suis, et tunc reddet unicuique secundum opus eius.
28 Amen dico vobis: Sunt quidam de hic stantibus, qui non
gustabunt mortem, donec videant Filium hominis venientem in regno
suo ».
01 Et post dies sex assumit Iesus Petrum et Iacobum et Ioannem
fratrem eius et ducit illos in montem excelsum seorsum.
02 Et transfiguratus est ante eos; et resplenduit facies eius
sicut sol, vestimenta autem eius facta sunt alba sicut lux.
03 Et ecce apparuit illis Moyses et Elias cum eo loquentes.
04 Respondens autem Petrus dixit ad Iesum: « Domine, bonum
est nos hic esse. Si vis, faciam hic tria tabernacula: tibi unum et
Moysi unum et Eliæ unum ».
05 Adhuc eo loquente, ecce nubes lucida obumbravit eos; et ecce
vox de nube dicens: « Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi
bene complacui; ipsum audite ».
06 Et audientes discipuli ceciderunt in faciem suam et timuerunt
valde.
07 Et accessit Iesus et tetigit eos dixitque eis: « Surgite
et nolite timere ».
08 Levantes autem oculos suos, neminem viderunt nisi solum Iesum.
09 Et descendentibus illis de monte, præcepit eis Iesus dicens:
« Nemini dixeritis visionem, donec Filius hominis a mortuis
resurgat ».
10 Et interrogaverunt eum discipuli dicentes: « Quid ergo
scribæ dicunt quod Eliam oporteat primum venire? ».
11 At ille respondens ait: « Elias quidem venturus est et restituet omnia.
12 Dico autem vobis quia Elias iam venit, et non cognoverunt eum,
sed fecerunt in eo, quæcumque voluerunt; sic et Filius hominis
passurus est ab eis ».
13 Tunc intellexerunt discipuli quia de Ioanne Baptista dixisset eis.
14 Et cum venissent ad turbam, accessit ad eum homo genibus
provolutus ante eum
15 et dicens: « Domine, miserere filii mei, quia lunaticus
est et male patitur; nam sæpe cadit in ignem et crebro in aquam.
16 Et obtuli eum discipulis tuis, et non potuerunt curare
eum ».
17 Respondens autem Iesus ait: « O generatio incredula et
perversa, quousque ero vobiscum? Usquequo patiar vos? Afferte huc
illum ad me ».
18 Et increpavit eum Iesus, et exiit ab eo dæmonium, et curatus est puer ex illa hora.
19 Tunc accesserunt discipuli ad Iesum secreto et dixerunt:
« Quare nos non potuimus eicere illum? ».
20 Ille autem dicit illis: « Propter modicam fidem vestram.
Amen quippe dico vobis: Si habueritis fidem sicut granum sinapis,
dicetis monti huic: «Transi hinc illuc!», et transibit, et nihil
impossibile erit vobis ».
22 Conversantibus autem eis in Galilæa, dixit illis Iesus:
« Filius hominis tradendus est in manus hominum,
23 et occident eum, et tertio die resurget ». Et contristati
sunt vehementer.
24 Et cum venissent Capharnaum, accesserunt, qui didrachma
accipiebant, ad Petrum et dixerunt: « Magister vester non solvit
didrachma? ».
25 Ait: « Etiam». Et cum intrasset domum, prævenit eum Iesus
dicens: « Quid tibi videtur, Simon? Reges terræ a quibus
accipiunt tributum vel censum? A filiis suis an ab alienis? ».
26 Cum autem ille dixisset: « Ab alienis », dixit illi
Iesus: « Ergo liberi sunt filii.
27 Ut autem non scandalizemus eos, vade ad mare et mitte hamum;
et eum piscem, qui primus ascenderit, tolle; et, aperto ore, eius
invenies staterem. Illum sumens, da eis pro me et te ».
01 In illa hora accesserunt discipuli ad Iesum dicentes:
« Quis putas maior est in regno cælorum? ».
02 Et advocans parvulum, statuit eum in medio eorum
03 et dixit: « Amen dico vobis: Nisi conversi fueritis et
efficiamini sicut parvuli, non intrabitis in regnum cælorum.
04 Quicumque ergo humiliaverit se sicut parvulus iste, hic est
maior in regno cælorum.
05 Et, qui susceperit unum parvulum talem in nomine meo, me
suscipit.
06 Qui autem scandalizaverit unum de pusillis istis, qui in me
credunt, expedit ei, ut suspendatur mola asinaria in collo eius et
demergatur in profundum maris.
07 Væ mundo ab scandalis! Necesse est enim ut veniant scandala;
verumtamen væ homini, per quem scandalum venit!
08 Si autem manus tua vel pes tuus scandalizat te, abscide eum et
proice abs te: bonum tibi est ad vitam ingredi debilem vel claudum,
quam duas manus vel duos pedes habentem mitti in ignem æternum.
09 Et si oculus tuus scandalizat te, erue eum et proice abs te:
bonum tibi est unoculum in vitam intrare, quam duos oculos habentem
mitti in gehennam ignis.
10 Videte, ne contemnatis unum ex his pusillis; dico enim vobis
quia angeli eorum in cælis semper vident faciem Patris mei, qui in
cælis est.
12 Quid vobis videtur? Si fuerint alicui centum oves, et
erraverit una ex eis, nonne relinquet nonaginta novem in montibus et
vadit quærere eam, quæ erravit?
13 Et si contigerit ut inveniat eam, amen dico vobis quia
gaudebit super eam magis quam super nonaginta novem, quæ non
erraverunt.
14 Sic non est voluntas ante Patrem vestrum, qui in cælis est, ut
pereat unus de pusillis istis.
15 Si autem peccaverit in te frater tuus, vade, corripe eum inter
te et ipsum solum. Si te audierit, lucratus es fratrem tuum;
16 si autem non audierit, adhibe tecum adhuc unum vel duos, ut in
ore duorum testium vel trium stet omne verbum;
17 quod si noluerit audire eos, dic ecclesiæ; si autem et
ecclesiam noluerit audire, sit tibi sicut ethnicus et publicanus.
18 Amen dico vobis: Quæcumque alligaveritis super terram, erunt
ligata in cælo; et, quæcumque solveritis super terram, erunt soluta
in cælo.
19 Iterum dico vobis: Si duo ex vobis consenserint super terram
de omni re, quamcumque petierint, fiet illis a Patre meo, qui in
cælis est.
20 Ubi enim sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum
in medio eorum ».
21 Tunc accedens Petrus dixit ei: « Domine, quotiens
peccabit in me frater meus, et dimittam ei? Usque septies? ».
22 Dicit illi Iesus: « Non dico tibi usque septies sed usque
septuagies septies.
23 Ideo assimilatum est regnum cælorum homini regi, qui voluit
rationem ponere cum servis suis.
24 Et cum cœpisset rationem ponere, oblatus est ei unus, qui
debebat decem milia talenta.
25 Cum autem non haberet, unde redderet, iussit eum dominus
venumdari et uxorem et filios et omnia, quæ habebat, et reddi.
26 Procidens igitur servus ille adorabat eum dicens: «Patientiam
habe in me, et omnia reddam tibi».
27 Misertus autem dominus servi illius dimisit eum et debitum
dimisit ei.
28 Egressus autem servus ille invenit unum de conservis suis, qui
debebat ei centum denarios, et tenens suffocabat eum dicens: «Redde,
quod debes!».
29 Procidens igitur conservus eius rogabat eum dicens:
«Patientiam habe in me, et reddam tibi».
30 Ille autem noluit, sed abiit et misit eum in carcerem, donec
redderet debitum.
31 Videntes autem conservi eius, quæ fiebant, contristati sunt
valde et venerunt et narraverunt domino suo omnia, quæ facta erant.
32 Tunc vocavit illum dominus suus et ait illi: «Serve nequam,
omne debitum illud dimisi tibi, quoniam rogasti me;
33 non oportuit et te misereri conservi tui, sicut et ego tui
misertus sum?».
34 Et iratus dominus eius tradidit eum tortoribus, quoadusque
redderet universum debitum.
35 Sic et Pater meus cælestis faciet vobis, si non remiseritis
unusquisque fratri suo de cordibus vestris ».
01 Et factum est, cum consummasset Iesus sermones istos, migravit
a Galilæa et venit in fines Iudææ trans Iordanem.
02 Et secutæ sunt eum turbæ multæ, et curavit eos ibi.
03 Et accesserunt ad eum pharisæi tentantes eum et dicentes:
« Licet homini dimittere uxorem suam quacumque ex causa? ».
04 Qui respondens ait: « Non legistis quia, qui creavit ab
initio, masculum et feminam fecit eos
05 et dixit: "Propter hoc dimittet homo patrem et matrem et
adhærebit uxori suæ, et erunt duo in carne una?".
06 Itaque iam non sunt duo sed una caro. Quod ergo Deus
coniunxit, homo non separet ».
07 Dicunt illi: « Quid ergo Moyses mandavit dari libellum
repudii et dimittere? ».
08 Ait illis: « Moyses ad duritiam cordis vestri permisit
vobis dimittere uxores vestras; ab initio autem non sic fuit.
09 Dico autem vobis quia quicumque dimiserit uxorem suam, nisi ob
fornicationem, et aliam duxerit, mœchatur ».
10 Dicunt ei discipuli eius: « Si ita est causa hominis cum
uxore, non expedit nubere ».
11 Qui dixit eis: « Non omnes capiunt verbum istud, sed
quibus datum est.
12 Sunt enim eunuchi, qui de matris utero sic nati sunt; et sunt
eunuchi, qui facti sunt ab hominibus; et sunt eunuchi, qui seipsos
castraverunt propter regnum cælorum. Qui potest capere,
capiat ».
13 Tunc oblati sunt ei parvuli, ut manus eis imponeret et oraret;
discipuli autem increpabant eis.
14 Iesus vero ait: « Sinite parvulos et nolite eos prohibere
ad me venire; talium est enim regnum cælorum ».
15 Et cum imposuisset eis manus, abiit inde.
16 Et ecce unus accedens ait illi: « Magister, quid boni
faciam, ut habeam vitam æternam? ». Qui dixit ei:
17 « Quid me interrogas de bono? Unus est bonus. Si autem
vis ad vitam ingredi, serva mandata ».
18 Dicit illi: « Quæ? ». Iesus autem dixit: « Non
homicidium facies, non adulterabis, non facies furtum, non falsum
testimonium dices,
19 honora patrem et matrem et diliges proximum tuum sicut
teipsum ».
20 Dicit illi adulescens: « Omnia hæc custodivi. Quid adhuc
mihi deest? ».
21 Ait illi Iesus: « Si vis perfectus esse, vade, vende, quæ
habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo; et veni,
sequere me ».
22 Cum audisset autem adulescens verbum, abiit tristis; erat enim
habens multas possessiones.
23 Iesus autem dixit discipulis suis: « Amen dico vobis:
Dives difficile intrabit in regnum cælorum.
24 Et iterum dico vobis: Facilius est camelum per foramen acus
transire, quam divitem intrare in regnum Dei ».
25 Auditis autem his, discipuli mirabantur valde dicentes:
« Quis ergo poterit salvus esse? ».
26 Aspiciens autem Iesus dixit illis: « Apud homines hoc
impossibile est, apud Deum autem omnia possibilia sunt ».
27 Tunc respondens Petrus dixit ei: « Ecce nos reliquimus
omnia et secuti sumus te. Quid ergo erit nobis? ».
28 Iesus autem dixit illis: « Amen dico vobis quod vos, qui
secuti estis me, in regeneratione, cum sederit Filius hominis in
throno gloriæ suæ, sedebitis et vos super thronos duodecim,
iudicantes duodecim tribus Israel.
29 Et omnis, qui reliquit domos vel fratres aut sorores aut
patrem aut matrem aut filios aut agros propter nomen meum, centuplum
accipiet et vitam æternam possidebit.
30 Multi autem erunt primi novissimi, et novissimi primi.
01 Simile est enim regnum cælorum homini patri familias, qui
exiit primo mane conducere operarios in vineam suam;
02 conventione autem facta cum operariis ex denario diurno, misit
eos in vineam suam.
03 Et egressus circa horam tertiam vidit alios stantes in foro
otiosos
04 et illis dixit: «Ite et vos in vineam; et, quod iustum fuerit,
dabo vobis».
05 Illi autem abierunt. Iterum autem exiit circa sextam et nonam
horam et fecit similiter.
06 Circa undecimam vero exiit et invenit alios stantes et dicit
illis: «Quid hic statis tota die otiosi?».
07 Dicunt ei: «Quia nemo nos conduxit». Dicit illis: «Ite et vos
in vineam».
08 Cum sero autem factum esset, dicit dominus vineæ procuratori
suo: « Voca operarios et redde illis mercedem incipiens a
novissimis usque ad primos ».
09 Et cum venissent, qui circa undecimam horam venerant,
acceperunt singuli denarium.
10 Venientes autem primi arbitrati sunt quod plus essent
accepturi; acceperunt autem et ipsi singuli denarium.
11 Accipientes autem murmurabant adversus patrem familias
12 dicentes: «Hi novissimi una hora fecerunt, et pares illos
nobis fecisti, qui portavimus pondus diei et æstum!».
13 At ille respondens uni eorum dixit: «Amice, non facio tibi
iniuriam; nonne ex denario convenisti mecum?
14 Tolle, quod tuum est, et vade; volo autem et huic novissimo
dare sicut et tibi.
15 Aut non licet mihi, quod volo, facere de meis? An oculus tuus
nequam est, quia ego bonus sum?».
16 Sic erunt novissimi primi, et primi novissimi ».
17 Et ascendens Iesus Hierosolymam assumpsit Duodecim discipulos
secreto et ait illis in via:
18 « Ecce ascendimus Hierosolymam, et Filius hominis
tradetur principibus sacerdotum et scribis, et condemnabunt eum morte
19 et tradent eum gentibus ad illudendum et flagellandum et
crucifigendum, et tertia die resurget ».
20 Tunc accessit ad eum mater filiorum Zebedæi cum filiis suis,
adorans et petens aliquid ab eo.
21 Qui dixit ei: « Quid vis? ». Ait illi: « Dic ut
sedeant hi duo filii mei unus ad dexteram tuam et unus ad sinistram
in regno tuo ».
22 Respondens autem Iesus dixit: « Nescitis quid petatis.
Potestis bibere calicem, quem ego bibiturus sum? ». Dicunt ei:
« Possumus ».
23 Ait illis: « Calicem quidem meum bibetis, sedere autem ad
dexteram meam et sinistram non est meum dare illud, sed quibus
paratum est a Patre meo ».
24 Et audientes decem indignati sunt de duobus fratribus.
25 Iesus autem vocavit eos ad se et ait: « Scitis quia
principes gentium dominantur eorum et, qui magni sunt, potestatem
exercent in eos.
26 Non ita erit inter vos, sed quicumque voluerit inter vos
magnus fieri, erit vester minister;
27 et, quicumque voluerit inter vos primus esse, erit vester
servus;
28 sicut Filius hominis non venit ministrari sed ministrare et
dare animam suam redemptionem pro multis ».
29 Et egredientibus illis ab Iericho, secuta est eum turba multa.
30 Et ecce duo cæci sedentes secus viam audierunt quia Iesus
transiret et clamaverunt dicentes: « Domine, miserere nostri,
fili David! ».
31 Turba autem increpabat eos, ut tacerent; at illi magis
clamabant dicentes: « Domine, miserere nostri, fili
David! ».
32 Et stetit Iesus et vocavit eos et ait: « Quid vultis, ut
faciam vobis?».
33 Dicunt illi: « Domine, ut aperiantur oculi nostri ».
34 Misertus autem Iesus, tetigit oculos eorum; et confestim
viderunt et secuti sunt eum.
01 Et cum appropinquassent Hierosolymis et venissent Bethfage, ad
montem Oliveti, tunc Iesus misit duos discipulos
02 dicens eis: « Ite in castellum, quod contra vos est, et
statim invenietis asinam alligatam et pullum cum ea; solvite et
adducite mihi.
03 Et si quis vobis aliquid dixerit, dicite: «Dominus eos
necessarios habet», et confestim dimittet eos ».
04 Hoc autem factum est, ut impleretur, quod dictum est per
prophetam dicentem:
05 « Dicite filiæ Sion: Ecce Rex tuus venit tibi, mansuetus
et sedens super asinam et super pullum filium subiugalis ».
06 Euntes autem discipuli fecerunt, sicut præcepit illis Iesus,
07 et adduxerunt asinam et pullum; et imposuerunt super eis
vestimenta sua, et sedit super ea.
08 Plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via; alii
autem cædebant ramos de arboribus et sternebant in via.
09 Turbæ autem, quæ præcedebant eum et quæ sequebantur, clamabant
dicentes: « Hosanna filio David! Benedictus, qui venit in nomine
Domini! Hosanna in altissimis! ».
10 Et cum intrasset Hierosolymam, commota est universa civitas
dicens: « Quis est hic?».
11 Turbæ autem dicebant: « Hic est Iesus propheta a Nazareth
Galilææ ».
12 Et intravit Iesus in templum et eiciebat omnes vendentes et
ementes in templo, et mensas nummulariorum evertit et cathedras
vendentium columbas,
13 et dicit eis: « Scriptum est: "Domus mea domus orationis
vocabitur". Vos autem facitis eam speluncam latronum ».
14 Et accesserunt ad eum cæci et claudi in templo, et sanavit
eos.
15 Videntes autem principes sacerdotum et scribæ mirabilia, quæ
fecit, et pueros clamantes in templo et dicentes: « Hosanna
filio David », indignati sunt
16 et dixerunt ei: « Audis quid isti dicant? ». Iesus
autem dicit eis: « Utique; numquam legistis: "Ex ore infantium
et lactantium perfecisti laudem"? ».
17 Et relictis illis, abiit foras extra civitatem in Bethaniam
ibique mansit.
18 Mane autem revertens in civitatem, esuriit.
19 Et videns fici arborem unam secus viam, venit ad eam; et nihil
invenit in ea nisi folia tantum et ait illi: « Numquam ex te
fructus nascatur in sempiternum ». Et arefacta est continuo
ficulnea.
20 Et videntes discipuli mirati sunt dicentes: « Quomodo
continuo aruit ficulnea? ».
21 Respondens autem Iesus ait eis: « Amen dico vobis: Si
habueritis fidem et non hæsitaveritis, non solum de ficulnea
facietis, sed et si monti huic dixeritis: «Tolle et iacta te in
mare», fiet.
22 Et omnia, quæcumque petieritis in oratione credentes,
accipietis ».
23 Et cum venisset in templum, accesserunt ad eum docentem
principes sacerdotum et seniores populi dicentes: « In qua
potestate hæc facis? Et quis tibi dedit hanc potestatem? ».
24 Respondens autem Iesus dixit illis: « Interrogabo vos et
ego unum sermonem, quem si dixeritis mihi, et ego vobis dicam, in qua
potestate hæc facio:
25 Baptismum Ioannis unde erat? A cælo an ex hominibus? ».
At illi cogitabant inter se dicentes: « Si dixerimus: «E cælo»,
dicet nobis: «Quare ergo non credidistis illi?»;
26 si autem dixerimus: «Ex hominibus», timemus turbam; omnes enim
habent Ioannem sicut prophetam ».
27 Et respondentes Iesu dixerunt: « Nescimus ». Ait
illis et ipse: « Nec ego dico vobis in qua potestate hæc
facio ».
28 « Quid autem vobis videtur? Homo quidam habebat duos
filios. Et accedens ad primum dixit: «Fili, vade hodie, operare in
vinea».
29 Ille autem respondens ait: «Nolo»; postea autem pænitentia
motus abiit.
30 Accedens autem ad alterum dixit similiter. At ille respondens
ait: «Eo, domine»; et non ivit.
31 Quis ex duobus fecit voluntatem patris? ». Dicunt:
« Primus ». Dicit illis Iesus: « Amen dico vobis:
Publicani et meretrices præcedunt vos in regnum Dei.
32 Venit enim ad vos Ioannes in via iustitiæ, et non credidistis
ei; publicani autem et meretrices crediderunt ei. Vos autem videntes
nec pænitentiam habuistis postea, ut crederetis ei.
33 Aliam parabolam audite. Homo erat pater familias, qui
plantavit vineam et sæpem circumdedit ei et fodit in ea torcular et
ædificavit turrim et locavit eam agricolis et peregre profectus est.
34 Cum autem tempus fructuum appropinquasset, misit servos suos
ad agricolas, ut acciperent fructus eius.
35 Et agricolæ, apprehensis servis eius, alium ceciderunt, alium
occiderunt, alium vero lapidaverunt.
36 Iterum misit alios servos plures prioribus, et fecerunt illis
similiter.
37 Novissime autem misit ad eos filium suum dicens: «Verebuntur
filium meum».
38 Agricolæ autem videntes filium dixerunt intra se: «Hic est
heres. Venite, occidamus eum et habebimus hereditatem eius».
39 Et apprehensum eum eiecerunt extra vineam et occiderunt.
40 Cum ergo venerit dominus vineæ, quid faciet agricolis
illis? ».
41 Aiunt illi: « Malos male perdet et vineam locabit aliis
agricolis, qui reddant ei fructum temporibus suis ».
42 Dicit illis Iesus: « Numquam legistis in Scripturis:
"Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput
anguli; a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris"
?
43 Ideo dico vobis quia auferetur a vobis regnum Dei et dabitur
genti facienti fructus eius.
44 Et, qui ceciderit super lapidem istum confringetur; super quem
vero ceciderit, conteret eum ».
45 Et cum audissent principes sacerdotum et pharisæi parabolas
eius, cognoverunt quod de ipsis diceret;
46 et quærentes eum tenere, timuerunt turbas, quoniam sicut
prophetam eum habebant.