Σιληνός οῦ (ὁ)

Silène, compagnon de Dionysos

Étym. DELG : étym. inconnue, pê thrace

Σιμοεντίς ίδος

adj. f.

du Simoïs

Étym. Σιμόεις

Σιμουντίς ίδος

contr. c. Σιμοεντίς

Σιμωνίδειος α, ον

de Simonide (Σιμωνίδης)

Σιμωνίδης ου (ὁ)

Simonide, poète lyrique de Kéos

Étym.

Σιμόεις όεντος (ὁ)

le Simoïs, fl. de Troade

Étym.

Σινωπίς ίδος (ἡ)

la région de Sinope

Étym. Σινώπη

Σινωπεύς έως (ὁ)

habitant de Sinope

Étym. Σινώπη

Σινωπικός ή, όν

de Sinope

Étym. Σινώπη

Σινώπη ης (ἡ)

Sinope :

1 ville de Paphlagonie

2 autres

Étym.

Σισυφίδης ου (ὁ)

fils ou descendant de Sisyphe

Étym. Σίσυφος

Σισύφειος α, ον

de Sisyphe

Étym. Σίσυφος

Σιτώ οῦς (ἡ)

Sitô, litt. « la déesse du blé ou de l’alimentation » à Syracuse

Étym. σῖτος

Σιών (ἡ)

Strong • English

indécl.

1 la colline de Sion, à Jérusalem Étym. mot hébreu

2 Sion (VS), ville natale de l’auteur de ce dictionnaire Étym. du celtique Sedunum ; cf. Ῥοδανός

Σκάμανδρος ου (ὁ)

Scamandre

1 fl. de Thrace, le même que les dieux appellent Xanthos

2 dieu de ce fleuve

Étym.

Σκίρα ων (τὰ)

v. σκίρον

Σκίρων ωνος (ὁ)

brigand myth.

Étym. DELG : σκιρός ?

Σκίταλοι ων (οἱ)

sortes de démons, dieux des coquins, des impudents

Étym. Σκίτων

Σκίτων ωνος (ὁ)

Sciton, nom d’un foulon (« libertin ») ; p. ext. vaurien, lascif

Σκαιαί ῶν (αἱ)

v. σκαιός

Σκαμάνδριος ος, ον

du Scamandre

Étym. Σκάμανδρος

Σκαμβωνίδαι ῶν (οἱ)

Skambonidæ, dème attique de la tribu Léontide

Σκείρων ωνος (ὁ)

Sciron, brigand tué par Thésée sur la frontière de l’Attique et de la Mégaride

Étym. cf. Σκίρων

Σκειρωνίς ίδος

adj. f.

ὁδός HDT le chemin de Sciron, vers les Roches Scironiennes ; Σκειρωνίδες πέτραι EUR les Roches Scironiennes, près de Mégare, passage très dangereux

Étym. Σκείρων

Σκηπίων ωνος (ὁ)

= lat. Scipio, Scipion

Σκιπίων ωνος (ὁ)

= lat. Scipio, Scipion

Σκιροφοριών ῶνος (ὁ)

Scirophorion, 12e mois du calendrier attique (fin juin-début juillet), où l’on célébrait les Scirophories

Étym. Σκιροφόρια

Σκιροφόρια ων (τὰ)

Scirophories, fête d’Athéna

Étym. σκίρον, φέρω

Σκιρωνίς ίδος

adj. f.

Σκιρωνίδες πέτραι, abs. αἱ Σκιρωνίδες les roches Scironiennes

ἡ Σκιρωνὶς ὁδός route d’Athènes à Mégare où sont situées les roches Scironiennes

Étym. Σκίρων

Σκιρῖται ῶν (οἱ)

les Skirites, troupe d’infanterie légère, corps d’élite, à Lacédémone

Étym.

Σκιρῖτις ίτιδος (ἡ)

la Skiritide, région montagneuse de la Laconie sur la frontière de l’Arcadie

Étym. Σκιρῖται

Σκοπάδαι ῶν (οἱ)

les descendants de Skopas de Thessalie

Étym. Σκόπας

Σκοπάδειος α, ον

de Skopas, statuaire

Étym. Σκόπας

Σκοροδομάχοι ων (οἱ)

litt. « qui combattent à coups de gousses d’ail » LUC n. d’un peuple fabuleux

Étym. σκόροδον, μάχομαι

Σκυθία ας (ἡ)

la Scythie

Étym. Σκύθης

Σκυθίς ίδος

acc. -ίδα ou -ίν

adj. f.

de Scythie ; ἡ Σκυθίς femme Scythe

Étym. Σκύθης

Σκυθικός ή, όν

de Scythie, de Scythe ; ἡ Σκυθική (γῆ) la Scythie

Étym. Σκύθης

Σκυθικῶς

adv.

comme les Scythes

Étym. Σκυθικός

Σκυθιστί

adv.

dans la langue des Scythes

Étym. Σκύθης

Σκυθοτοξόται ῶν (οἱ)

les archers Scythes

Étym. Σκύθης, τοξότης

Σκυρόθεν

adv.

de Skyros

Étym. Σκῦρος, -θεν

Σκόπας α (ὁ)

Scopas, statuaire de Paros

Σκύθαι ῶν (οἱ)

v. Σκύθης

Σκύθαινα ης (ἡ)

litt. « la Scythe », n. d’esclave

Étym. Σκύθης

Σκύθης ου (ὁ)

Strong • English

1 Scythe, οἱ Σκύθαι les Scythes, n. commun à tous les peuples du NE de l’Europe et du N de l’Asie ; p. ext. homme inculte, grossier, brutal ; (à Athènes) garde de police (ce corps étant surtout composé de Scythes)

2 de Scythe, des Scythes

Étym.

Σκύλλα ης (ἡ)

Scylla, monstre marin près de détroit de Sicile (v. Χάρυβδις)

Étym. cf. σκύλλω

Σκύλλη

c. Σκύλλα

Σκύριος α, ον

de Skyros ; οἱ Σκύριοι les habitants de Skyros

Étym. Σκῦρος

Σκῦρος ου (ἡ)

Skyros :

1 une des Sporades

2 ville de la petite Phrygie

Étym. DELG : σκῦρος

Σμίνθη ης (ἡ)

Sminthè, v. de Troade

Σμινθεύς έως (ὁ)

1 de Sminthè, v. de Troade ; ou (sel. d’autres) destructeur de rats (surn. d’Apollon)

2 Sminthée, h.

Étym. Σμίνθη ou σμίνθος

Σμυρναϊκός ή, όν

c. Σμυρναῖος

Étym. Σμύρνα

Σμυρναῖος α, ον

Strong • English

de Smyrne ; οἱ Σμυρναῖοι HDT les habitants de Smyrne

Étym. Σμύρνα

Σμύρνα ης (ἡ)

Strong • English

Smyrne, ville d’Ionie

Étym. σμύρνα

Σμύρνη

ion. c. Σμύρνα

Σογδιανή ῆς (ἡ)

Sogdiane (auj. Boukhara), contrée d’Asie entre l’Iaxarte et l’Oxus

Étym. Σόγδιοι

Σογδιανοί ῶν (οἱ)

c. Σόγδιοι

Σολώνειος ος, ον

de Solon

Étym. Σόλων

Σουνιάρατος ος, ον

honoré à Sounion, altéré en Σουνιέρακος, pê avec jeu de mots sur ἱέραξ faucon, épervier de Sounion

Étym. Σούνιον, ἀράομαι

Σουνιέρακος

v. Σουνιάρατος

Σουνιακός ή, όν

de Sounion

Étym. Σούνιον

Σουνιεύς έως (ὁ)

adj. m.

originaire ou habitant de Sounion

Étym. Σούνιον

Σουνιῆς

plur. att. de Σουνιεύς

Σουσίδαι ῶν (οἱ)

les habitants de Suse

Étym. Σοῦσα

Σουσίς ίδος

adj. f.

de Suse ; ἡ Σουσίς la province de Suse, la Susiane

Étym. Σοῦσα

Σουσιανός ή, όν

de Suse

Étym. Σοῦσα

Σουσιγενής ής, ές

né à Suse

Étym. Σοῦσα, γένος

Σοφοκλέης έους (ὁ)

Sophocle :

1 célèbre poète tragique

2 autres

Étym. σοφός, κλέος

Σοφοκλῆς

v. Σοφοκλέης

Σοφόκλειος α, ον

de Sophocle

Étym. Σοφοκλέης

Σούνιον ου (τὸ)

Sounion :

1 promont. au SE de l’Attique

2 dème attique de la tribu Léontide (Attalide à partir de 201)

Étym.

Σούσιος α, ον

de Suse

Étym. Σοῦσα

Σοῦσα ων (τὰ)

Suse litt. la ville des Lis)

Étym. pl. de σοῦσον

Σπάνος η, ον

d’Espagne, Espagnol

Étym.

Σπάρτακος ου (ὁ)

Spartacus

Étym. n. thrace

Σπάρτη ης (ἡ)

Sparte, capitale de la Laconie

Étym. DELG : étym. obscure, pê σπάρτη, σπάρτος, ou substrat

Σπάρτηθεν

adv.

de Sparte

Étym. Σπάρτη, -θεν

Σπάρτηνδε

adv.

à Sparte ; vers Sparte

Étym. Σπάρτη, -δε

Σπαρτάκειος α, ον

de Spartacus

Étym. Σπάρτακος

Σπαρτιάτης ου (ὁ)

Spartiate

Étym. Σπάρτη

Σπαρτιήτης

ion. c. Σπαρτιάτης

Σπαρτιατικός ή, όν

de Sparte ou des Spartiates

Étym. Σπαρτιάτης

Σπαρτιᾶτις ιδος

adj. f.

de Sparte ; ἡ Σπαρτιᾶτις femme de Sparte, ou territoire de Sparte

Étym. Σπαρτιάτης

Σπερχειός οῦ (ὁ)

le Spercheios, propr. « le rapide », fl. de Thessalie

Étym. σπέρχω

Σπερχηϊός οῦ (ὁ)

ion. c. Σπερχειός

Σποράδες

v. σποράς

Στάγειρος

v. Στάγιρος

Στάγιρος

mieux que Στάγειρος

ου (ἡ)

Stagire, ville de Macédoine, près du Strymon, patrie d’Aristote

Étym.

Στέντωρ ορος (ὁ)

Stentor, Argien célèbre pour sa forte voix

Στήσιος ου (ὁ)

trad. du lat. Stator, surn. de Jupiter, à Rome

Σταγειρίτης

v. Σταγιρίτης

Σταγειρείτης

v. Σταγιρίτης

Σταγιρίτης

mieux que Σταγειρίτης

ου

adj. m.

habitant ou originaire de Stagire

Étym. Στάγιρος

Στειριά ᾶς (ἡ)

Steiria, dème attique de la tribu Pandionide

Στειριακός ή, όν

du dème Στειριά

Στειριεύς έως (ὁ)

habitant ou originaire du dème Στειριά

Στειριῆς (οἱ)

plur. att. de Στειριεύς

Στενά ῶν (τὰ)

la Gorge litt. la région étroite), contrée de Macédoine

Étym. στενός

Στεντόρειος α, ον

de Stentor

Étym. Στέντωρ

Στεπτήριον ου (τὸ)

la Fête des couronnes, en l’honneur d’Apollon à Delphes

Étym. στέφω

Στερόπης (ὁ)

« Éclatant », Cyclope

Étym. στεροπή

Στησίχορος ου (ὁ)

Stésichore, poète lyrique d’Himère

Étym. ἵστημι, χορός