ἀμελέω -ῶ

f. ἀμελήσω, ao. ἠμέλησα, pf. ἠμέληκα

ne pas s’inquiéter, négliger : τινος qqn ; rar. τι qch ; abs. être négligent, insouciant ; Pass. être négligé, délaissé

Étym. ἀμελής

ἀμελής ής, ές

1 qui ne s’inquiète pas de, négligent

2 négligé

Étym. ἀ, μέλει

ἀμελία ας (ἡ)

c. ἀμέλεια

ἀμελετησία ας (ἡ)

défaut d’exercice

Étym. ἀμελέτητος

ἀμελητέος α, ον

qu’on peut ou qu’il faut négliger ; ἀμελητέον on doit négliger, gén.

Étym. ἀμελέω

ἀμελητί

adv.

sans soin

Étym. ἀμέλητος

ἀμελῶς

adv.

sans soin, avec négligence ; ἀμελῶς ἔχειν περί τινα négliger qqn ; πρός τι négliger qch

Étym. ἀμελής

ἀμεμφής ής, ές

1 irréprochable

2 qui ne fait pas de reproche de, gén.

Étym. ἀ, μέμφομαι

ἀμεμφία ας (ἡ)

c. ἀμεμφεία LSJ

ἀμεμφεία ας (ἡ)

absence de sujet de reproche

Étym. ἀμεμφής

ἀμενηνός ός, όν

sans consistance, vacillant, faible

Étym. ἀ, μένος

ἀμενηνόω -ῶ

ao. poét. 3 sg. ἀμενήνωσεν

rendre impuissant

Étym. ἀμενηνός

ἀμερής ής, ές

1 non divisé en parties, indivisible

2 impartial (jugement)

Étym. ἀ, μέρος

ἀμεριαῖος α, ον

d’un instant, litt. si court qu’on ne peut le diviser

Étym. ἀμερής

ἀμεριμνία ας (ἡ)

absence d’inquiétude

Étym. ἀμέριμνος

ἀμετάθετος ος, ον

Strong • English

immuable

Étym. ἀ, μετατίθημι

ἀμετάπειστος ος, ον

qu’on ne peut dissuader, inflexible

Étym. ἀ, μεταπείθω

ἀμετάπτωτος ος, ον

qui ne fait pas défaut, fixe, ferme, constant

Étym. ἀ, μεταπίπτω

ἀμετάστατος ος, ον

qu’on ne peut déplacer, stable ; τὸ ἀμετάστατον la stabilité, l’uniformité

Étym. ἀ, μεθίστημι

ἀμετάστρεπτος ος, ον

qui ne se retourne pas, fixe, constant

Étym. ἀ, μεταστρέφω

ἀμετάστροφος ος, ον

qui ne se retourne pas, immuable, inflexible, inaltérable

Étym. ἀ, μεταστρέφω

ἀμετάτρεπτος ος, ον

immuable, inaltérable

Étym. ἀ, μετατρέπω

ἀμετάβατος ος, ον

t. de gramm. intransitif

Étym. ἀ, μεταβαίνω

ἀμετάβλητος ος, ον

immuable ; τὸ ἀμετάβλητον l’immutabilité

Étym. ἀ, μεταβάλλω

ἀμετάβολος ος, ον

c. ἀμετάβλητος

ἀμεταδότως

adv.

sans partager avec autrui

Étym. ἀ, μεταδίδωμι

ἀμετακίνητος ος, ον

Strong • English

immuable, immobile

Étym. ἀ, μετακινέω

ἀμεταμέλητος ος, ον

Strong • English

non regretté

Étym. ἀ, μεταμέλω

ἀμεταμελήτως

adv.

sans regret

Étym. ἀμεταμέλητος

ἀμετανόητος ος, ον

Strong • English

1 qui ne cause pas de regret

2 qui ne se repent pas

Étym. ἀ, μετανοέω

ἀμεταπείστως

adv.

sans se laisser dissuader

Étym. ἀμετάπειστος

ἀμεταπτώτως

adv.

sans faire défaut, avec constance

Étym. ἀμετάπτωτος

ἀμεταστρεπτί

adv.

sans se retourner

Étym. ἀ, μετάστρεπτος

ἀμεταβατικός ή, όν

t. de gramm. intransitif

Étym. ἀ, μεταβαίνω

ἀμετρία ας (ἡ)

manque de mesure, excès

Étym. ἄμετρος

ἀμετροεπής ής, ές

qui bavarde sans mesure

Étym. ἄμετρος, ἔπος

ἀμετροπότης ου (ὁ)

qui boit sans mesure

Étym. ἄμετρος, πίνω

ἀμετρόβιος ος, ον

dont la vie se prolonge démesurément

Étym. ἄμετρος, βίος

ἀμευσίπορος ος, ον

où les routes s’entrecroisent (litt. s’échangent), carrefour

Étym. *ἀμεύομαι, πόρος

ἀμεύομαι *

seul. f. et ao.

1 passer de l’autre côté de, franchir, acc.

2 fig. surpasser

Étym. dor. c. ἀμείβομαι

ἀμηνίτως

adv.

sans ressentiment

Étym. ἀμήνιτος

ἀμητήρ ῆρος (ὁ)

moissonneur

Étym. ἀμάω

ἀμητικός ή, όν

qui sert à moissonner

Étym. ἀμάω

ἀμηχάνως

adv.

maladroitement

Étym. ἀμήχανος

ἀμηχανέω -ῶ

impf. ἠμηχάνουν, f. ἀμηχανήσω, ao. ἠμηχάνησα, pf. inus.

1 n’avoir pas le moyen de : ἀ. χρήματος οὐδενός HDT ne manquer de rien ; être dans l’embarras, dans l’incertitude : τι, περί τινος, τινί au sujet de qch

2 être sans ressources

Étym. ἀμήχανος

ἀμηχανία ας (ἡ)

difficulté, embarras ; impuissance

Étym. ἀμήχανος

ἀμιγής ής, ές

sans mélange, pur

Étym. ἀ, μίγνυμι

ἀμιμήτως

adv.

d’une manière inimitable

Étym. ἀμίμητος

ἀμιμητόβιος ος, ον

dont la vie est inimitable

Étym. ἀμίμητος, βίος

ἀμιξία ας (ἡ)

isolement, absence de relations ; abs. humeur insociable, sauvagerie

Étym. ἄμικτος

ἀμισής ής, ές

non odieux

Étym. ἀ, μῖσος

ἀμισθί

adv.

sans récompense, gratuitement

Étym. ἄμισθος

ἀμιτροχίτωνες ώνων (οἱ)

qui ne portent pas de ceinture (μίτρα) sur leur cotte de mailles (Lyciens)

Étym. ἄμιτρος, χιτών

ἀμιχθαλόεις όεσσα, όεν

obscurci par la fumée ; sel. d’autres sans communication, inabordable ; inhospitalier

Étym. ἀ, μίγνυμι

ἀμμ-

p. ἀναμ-

ἀμμένω

poét. c. ἀναμένω

ἀμμέτερος

éol. c. ἡμέτερος

ἀμμέων

gén. éol. de ἡμεῖς

ἀμμίξας

part. ao. poét. de ἀναμίγνυμι

ἀμμεμίξεται

2 sg. f. Moy. poét. de ἀναμίγνυμι

ἀμμορία 1 ας (ἡ)

infortune, malheur

Étym. ἄμμορος

ἀμμορία 2 ας (ἡ)

confins

Étym. ἅμα, ὅρος

ἀμμοβάτης ου (ὁ)

sorte de serpent (litt. qui marche sur le sable)

Étym. ἄμμος, βαίνω

ἀμμότροφος ος, ον

qui se nourrit ou croît dans le sable

Étym. ἄμμος, τρέφω

ἀμνάς άδος (ἡ)

jeune agnelle, animal

Étym. ἀμνός

ἀμνήμων ων, ον ;

gén. ονος

1 oublieux de, gén.

2 ingrat

Étym. ἀ, μνήμη

ἀμνίον ου (τὸ)

vase pour le sang des sacrifices

Étym. ἀμνός

ἀμνίς ίδος (ἡ)

fém. de ἀμνός

ἀμναστέω -ῶ

dor. c. ἀμνηστέω

ἀμνεῖος α, ον

d’agneau

Étym. ἀμνός

ἀμνημονέω -ῶ

f. ἀμνημονήσω, ao. ἠμνημόνησα, pf. inus.

1 être oublieux, oublier

2 perdre le souvenir de, oublier, omettre, gén.

Étym. ἀμνήμων

ἀμνημοσύνη ης (ἡ)

oubli, ingratitude

Étym. ἀμνήμων

ἀμνημόνευτος ος, ον

oublié

Étym. ἀ, μνημονεύω

ἀμνηστέω -ῶ

seul. prés.

oublier

Étym. ἄμνηστος

ἀμνηστία ας (ἡ)

oubli, pardon, amnistie

Étym. ἄμνηστος

ἀμνοκῶν (ὁ)

simple, innocent (litt. gardeur de moutons)

Étym. ἀμνός, κοέω

ἀμνός (ὁ, ἡ)

Strong • English

agneau ; ἡ ἀμνός agneau femelle, agnelle, animal

Étym. DELG : cf. lat. agnus

ἀμογητί

adv.

sans fatigue

Étym. ἀμόγητος

ἀμοθεί

adv.

sans querelle, sans dissension

Étym. ἀ, μόθος

ἀμοιρέω -ῶ

ao. ἠμοίρησα

n’avoir point part à, être dépourvu de, gén.

Étym. ἄμοιρος

ἀμοιβάς άδος

adj. f.

ἀμοιβὰς χλαῖνα OD manteau de rechange

Étym. ἀμοιβή

ἀμοιβή ῆς (ἡ)

Strong • English

I. ce qui se fait ou se donne en échange :

1 don en retour ; récompense : σοὶ δ’ ἄξιόν ἐστι ἀμοιβής OD il est juste que tu sois récompensé ; ἀμοιβὴ ἑκατόμβης OD récompense (accordée par un dieu) en échange d’une hécatombe ; marque de reconnaissance, bon office ; paiement, rétribution LSJ ; en mauv. part expiation, châtiment

2 lettre en réponse

II. alternance, succession

III. changement, transformation

Étym. ἀμείβω

ἀμοιβαδίς

adv.

alternativement

Étym. ἀμοιβάς

ἀμοιβαῖος ος, ον

1 qui a lieu en retour, en échange, en compensation : ἀμοιβαῖα βιβλία HDT lettres qu’on échange

2 qui se répond, alternatif

Étym. ἀμοιβή