μεταβαίνω

f. μεταβήσομαι, ao.2 μετέβην, etc.

I. intr. 1 passer d’un endroit à un autre : ἔκ τινος εἴς τι passer d’une situation à une autre ; ματαβαίνειν εἰς ἀλεκτρύονα LUC être changé en coq

2 sortir de, naître de : τυραννὶς ἐκ δημοκρατίας μεταβαίνει PLAT la tyrannie naît de la démocratie

II. (tr., à l’ao. μετέβησα)

1 faire passer, transporter

2 faire changer, changer

Étym. μετά, βαίνω

μεταβατικός ή, όν

t. de gramm. transitif

Étym. μεταβαίνω

μεταβατικῶς

adv.

en se déplaçant

Étym. μεταβαίνω

μεταβιόω -ῶ

survivre

Étym. μετά, βιόω

μεταβιβάζω

transporter, conduire, amener : ἐπιβάτας εἰς ναῦν XÉN des passagers dans un navire

Étym. μετά, βιβάζω

μεταβλητέος α, ον

adj. verb. de μεταβάλλω

μεταβλητικός ή, όν

1 changeant ; en parl. d’animaux) nomade

2 qui peut produire un changement

3 qui concerne les échanges ; ἡ μεταβλητική (τέχνη) ou τὸ μεταβλητικόν l’art des échanges, du commerce

Étym. μεταβλητός

μεταβλητός ή, όν

changeant

Étym. adj. verb. de μεταβάλλω

μεταβολή ῆς (ἡ)

I. 1 changement : ἱματίων XÉN de vêtements

2 échange, trafic

II. 1 action de changer de parti, défection

2 action de changer, de se transformer, changement ; en mauv. part inconstance, mobilité

Étym. μεταβάλλω

μεταβολικός ή, όν

propre à changer, souple, flexible

Étym. μεταβολή

μεταβουλεύω

se raviser, changer de détermination : ἀμφί τινι OD au sujet de qqn

Étym. μετά, βουλεύω

μεταΐζω

seul. prés.

s’asseoir auprès ou parmi

Étym. cf. μεθίζω

μεταΐσσω

part. ao. μεταΐξας

s’élancer à la poursuite de

Étym. μετά, ἀΐσσω

μεταῦθις

adv.

plus tard, ensuite

Étym. μετά, αὖθις

μεταῦτις

ion. c. μεταῦθις

μετείω

sbj. prés. épq. de μέτειμι 1

μετεγγράφω

inscrire sur un nouveau registre

Étym. μετά, ἐγγράφω

μετεισάμενος

v. μέτειμι 2

μετεκδίδωμι

f. μετεκδώσω

au Moy. remettre aux mains d’un second mari

Étym. μετά, ἐκ, δίδωμι

μετεκδύομαι

changer de vêtement

Étym. μετά, ἐκδύω

μετεκβαίνω

f. μετεκβήσομαι, etc.

passer d’un lieu dans un autre

Étym. μετά, ἐκ, βαίνω

μετελευστέος α, ον

adj. verb. de μετέρχομαι

μετεμμέναι

dor. et poét. c. μετεῖναι, inf. de μέτειμι 1

μετεμβαίνω

passer d’un vaisseau dans un autre

Étym. μετά, ἐμβαίνω

μετεμβιβάζω

faire passer d’un vaisseau dans un autre

Étym. μετά, ἐμβιβάζω

μετενδύω

ao. μετενέδυσα

revêtir d’un autre vêtement

Étym. μετά, ἐνδύω

μετεννέπω

parler à, dat.

Étym. μετά, ἐννέπω

μετεντίθεμαι

faire transporter

Étym. μετά, ἐντίθημι

μετεξέτεροι

mot surtout ion.

quelques autres, propr. « d’autres successivement »

Étym. μετά, ἐξ, ἕτερος

μετεξαιρέομαι -οῦμαι

enlever pour transporter ailleurs

Étym. μετά, ἐξαιρέω

μετεξανίσταμαι

déplacer d’un endroit à un autre

Étym. μετά, ἐξανίστημι

μετεπιγράφω

revêtir d’une autre inscription, d’un autre titre

Étym. μετά, ἐπιγράφω

μετεσσεύοντο

v. μετασσεύομαι

μετεστάθην

v. μεθίστημι

μετεστεῶς

part. pf. ion. de μεθίστημι

μετεωρίζω

f. μετεωριῶ ; Pass. ao. μετεωρίσθην

lever, càd

I. (au propre)

1 lever en l’air

2 lever, dresser

3 élever haut : ἔρυμα THC un retranchement ; Pass. s’élever en parl. de la fumée ou du vent)

4 t. de mar. conduire vers la haute mer ; Pass. gagner le large

II. fig. élever l’âme, relever le courage ; Pass. être exalté de jouissance, d’orgueil, etc.

Étym. μετέωρος

μετεωροκοπέω -ῶ

battre les airs, càd se perdre dans les nuages, disserter à perte de vue

Étym. μετέωρος, κόπτω

μετεωρολέσχης ου (ὁ)

qui disserte ou bavarde dans les nuages

Étym. μετέωρος, λέσχη

μετεωρολεσχέω -ῶ

disserter ou bavarder à perte de vue

Étym. μετεωρολέσχης

μετεωρολογέω -ῶ

disserter sur les corps ou les phénomènes célestes

Étym. μετεωρολόγος

μετεωρολογία ας (ἡ)

discours ou traité sur les corps ou les phénomènes célestes

Étym. μετεωρολόγος

μετεωρολόγος ου (ὁ)

qui disserte sur les corps ou les phénomènes célestes, ou en gén., qui s’en occupe

Étym. μετέωρος, λέγω 3

μετεωροπορέω -ῶ

aller à travers les airs

Étym. μετέωρος, πορεία

μετεωροσκόπος ος, ον

qui observe les phénomènes ou les corps célestes

Étym. μετέωρος, σκοπέω

μετεωροσοφιστής οῦ (ὁ)

sophiste qui se perd dans les nues

Étym. μετέωρος, σοφιστής

μετεωροφέναξ ακος (ὁ)

charlatan qui fait des dupes en discourant dans les nues

Étym. μετέωρος, φέναξ

μετεόν

part. prés. neutre de μέτειμι 1

μετεύχομαι

former d’autres souhaits

Étym. μετά, εὔχομαι

μετεώρισις εως (ἡ)

action de lever en l’air

Étym. μετεωρίζω

μετεώρως

adv.

en suspens

Cp. μετεωροτέρως

Étym. μετέωρος

μετεῖπον

épq. μετέειπον

1 parler au milieu de, dat.

2 parler ensuite

Étym. μετά, εἶπον ; μετέειπον est pour *μετέϜεπον

μετηνέμιος ος, ον

aussi rapide que le vent

Étym. μετά, ἄνεμος

μετιεῖσι

3 pl. prés. ind. ion. de μεθίημι

μετοίκησις εως (ἡ)

émigration

Étym. μετοικέω

μετοίκιον ου (τὸ)

1 taxe de douze drachmes que payaient les étrangers domiciliés à Athènes

2 τὰ μετοίκια, fête à Athènes, dans le mois Boédromion, en souvenir de la réunion des bourgs en une seule cité

Étym. μέτοικος

μετοίσω

f. de μεταφέρω

μετοίχομαι

impf. μετῳκόμην

1 aller au milieu de, à travers

2 aller avec, accompagner

3 aller vers, aller trouver, aborder ; (avec idée d’hostilité) poursuivre

Étym. μετά, οἴχομαι

μετοιακίζω

faire virer de bord

Étym. μετά, οἴαξ

μετοικέω -ῶ

ao. μετῴκησα

1 émigrer, changer de résidence, avec le gén. du lieu

2 participer comme habitant à la jouissance de, gén.

Étym. μέτοικος

μετοικία ας (ἡ)

I. cohabitation, habitation ou résidence commune avec

II. 1 émigration

2 établissement d’un étranger dans une cité

3 situation et droits d’un étranger domicilié

Étym. μέτοικος

μετοικίζω

Strong • English

f. μετοικίσω, att. μετοικιῶ

transporter dans une autre résidence, particul. conduire une colonie ; fig. mettre hors de soi, acc.

Étym. μέτοικος

μετοικεσία ας (ἡ)

Strong • English

1 changement de résidence, émigration

2 déportation, transportation

Étym. μετοικέω

μετοικικός ή, όν

1 qui jouit du droit de cité comme les métèques

2 étranger domicilié

Étym. μέτοικος

μετοικισμός οῦ (ὁ)

émigration

Étym. μετοικίζω

μετοικιστέον

adj. verb. de μετοικίζω

μετοικιστής οῦ (ὁ)

qui peuple une cité d’étrangers

Étym. μετοικίζω

μετοικοδομέω -ῶ

bâtir ailleurs

Étym. μετά, οἰκοδομέω

μετοικοφύλαξ ακος (ὁ)

(à Athènes) magistrat chargé du service concernant les métèques

Étym. μέτοικος, φύλαξ

μετοιστέον

adj. verb. de μεταφέρω

μετοκλάζω

aller s’agenouiller, s’accroupir ou se poser d’une place à une autre

Étym. μετά, ὀκλάζω

μετονομάζω

ao. μετωνόμασα

Pass. ao. μετωνομάσθην, pf. μετωνόμασμαι

appeler d’un autre nom

Étym. μετά, ὀνομάζω

μετοπωρινός ή, όν

de la fin de l’automne

Étym. μετόπωρον

μετορμίζω

ion. c. μεθορμίζω

μετουσία ας (ἡ)

1 participation, communauté

2 possession ; domination

Étym. part. de μέτειμι 1

μετοχή ῆς (ἡ)

Strong • English

1 participation, communauté

2 t. de gramm. ἡ μετοχή (ἔγκλισις) le participe

Étym. μετέχω

μετοχλίζω

déplacer avec un levier, d'où avec effort

Étym. μετά, ὀχλίζω

μετρέω -ῶ

Strong • English

f. μετρήσω, ao. ἐμέτρησα, pf. μεμέτρηκα

mesurer, càd : tr.

1 prendre la mesure de, arpenter : τι, de qch ; πέλαγος, mesurer, càd parcourir la mer ; χώρην ὀργυιῇσι HDT, παρασάγγαις PLUT mesurer un pays en brasses, en parasanges

2 attribuer une mesure de : τί τινι, de qch à qqn ; avec un acc. τὸν σῖτον μετρεῖσθαι PLUT recevoir une mesure de farine, de blé

Moy. μετρέομαι-οῦμαι mesurer : ἴχνη τινός SOPH mesurer ou suivre (des yeux) les traces de qqn

Étym. μέτρον

μετρίως

Strong • English

adv.

1 avec mesure ou modération, modérément, οὐ μετρίως PLUT à un haut degré ou avec excès

2 en mauv. part pauvrement

Cp. μετριώτερον, Sp. μετριώτατα

Étym. μέτριος