παλίμπαις παιδος (ὁ, ἡ)

qui retombe en enfance

Étym. πάλιν, παῖς

παλίμπηξις εως (ἡ)

action de raccomoder

Étym. πάλιν, πήγνυμι

παλίμπλαγκτος ος, ον

qui erre en revenant sur ses pas, errant

Étym. πάλιν, πλάζω

παλίμπλοος οος, οον

qui navigue en arrière

Étym. πάλιν, πλέω

παλίμπλους ους, ουν

att. c. παλίμπλοος

παλίμπλυτος ος, ον

qui lave pour refaire, càd fig. plagiaire

Étym. πάλιν, πλύνω

παλίμποινος ος, ον

(propr.) qui châtie en retour ; τὰ παλίμποινα ESCHL châtiment, vengeance

Étym. πάλιν, ποινή

παλίμψηστος ος, ον

qu’on gratte pour écrire à nouveau ; τὸ παλίμψηστον palimpseste, manuscrit qu’on a gratté pour y écrire autre chose

Étym. πάλιν, ψάω

παλίμβαμος ου (ὁ)

qui va et vient

Étym. πάλιν, βῆμα

παλίμβολος ος, ον

(propr.) qui lance ou qu’on lance en sens inverse ; fig. changeant, trompeur, fourbe

Étym. πάλιν, βάλλω

παλίνδρομος ος, ον

qui court en sens inverse, qui revient sur ses pas

Étym. πάλιν, δραμεῖν

παλίνζωος ος, ον

qui revit, qui renaît

Étym. πάλιν, ζωή

παλίνορσος ος, ον

qui s’élance en arrière, qui revient vivement sur ses pas, qui recule

Étym. πάλιν, ὄρνυμαι

παλίνορτος ος, ον

qui s’élance ou éclate de nouveau, qui se ravive (ressentiment, haine)

Étym. πάλιν, ὄρνυμαι

παλίνσκιος ος, ον

1 couvert d’une ombre épaisse

2 qui est tout à fait à l’ombre

Étym. πάλιν, σκιά

παλίνσοος οος, οον

c. παλίνζωος

Étym. πάλιν, γένεσις

παλίντιτος ος, ον

payé en retour, puni

Étym. πάλιν, τίω

παλίντονος ος, ον

1 tiré ou tendu en arrière

2 lancé après avoir été tendu en arrière

Étym. πάλιν, τείνω

παλίντροπος ος, ον

1 qui revient sur ses pas

2 qui se détourne

Étym. πάλιν, τρέπω

παλίουρος ου (ὁ, ἡ)

paliure (arbrisseau)

Étym. DELG : πάλι-, οὖρον, la plante étant diurétique

παλίρροθος ος, ον

battu par le flux et le reflux

Étym. πάλιν, ῥόθος

παλίρροια ας (ἡ)

le flux et le reflux

Étym. παλίρροος

παλίρροος οος, οον

qui reflue

Étym. πάλιν, ῥέω

παλίρροπος ος, ον

qui se recourbe

Étym. πάλιν, ῥέπω

παλίρρους ους, ουν

att. c. παλίρροος

παλίρρυτος ος, ον

(sang) versé par représailles

Étym. πάλιν, ῥύομαι

παλίσσυτος ος, ον

qui se précipite en arrière

Étym. πάλιν, σεύω

παλίωξις εως (ἡ)

retour offensif des fuyards

Étym. πάλιν, ἰώκω

παλαίστρα ας (ἡ)

palestre :

1 lieu où l’on s’exerce à la lutte

2 p. ext. lieu où l’on s’exerce, particul. école

Étym. παλαίω

παλαίτατος

Sp. de παλαιός

παλαίτερος

Cp. de παλαιός

παλαίφατος ος, ον

1 annoncé ou prédit depuis longtemps (ou, selon d’autres, au sens actif, qui a prédit depuis longtemps)

2 dont on parle depuis longtemps, connu ou célèbre depuis longtemps ; d’une antiquité fabuleuse

Étym. πάλαι, φατός

παλαίχθων ων, ον ;

gén. ονος

qui habite depuis longtemps un pays, indigène

Étym. πάλαι, χθών

παλαίω

f. παλαίσω, ao. ἐπάλαισα, pf. πεπάλαικα

Pass. ao. ἐπαλαίσθην, pf. πεπάλαισμαι

1 lutter : τινί contre qqn, contre un animal, etc. ; fig. avoir à lutter contre qch ; Pass. être vaincu dans une lutte

2 abs. être malheureux, succomber, succomber dans la lutte

Moy. παλαίομαι (part. f. παλαισόμενος) vaincre à la lutte

Étym. πάλη

παλαίωσις εως (ἡ)

action de vieillir, vétusté

Étym. παλαιός

παλαιγενής ής, ές

1 né depuis longtemps, vieux, ancien

2 de vieille date, ancien (ennemi)

Étym. πάλαι, γίγνομαι

παλαιμονέω -ῶ

lutter

Étym. παλαίω

παλαιομάτωρ ορος (ἡ)

mère antique

Étym. παλαιός, μήτηρ

παλαισμοσύνη ης (ἡ)

art de lutter, lutte

Étym. παλαίω

παλαιστέω -ῶ

repousser avec la paume de la main

Étym. παλαιστή

παλαιστή ής (ἡ)

1 paume de la main

2 paume ou palme, mesure att. valant 4 doigts

Étym. παλαστή

παλαιστής οῦ (ὁ)

1 lutteur

2 rival, adversaire en gén.

3 rusé, fourbe

Étym. παλαίω

παλαιστιαῖος α, ον

de la mesure de la paume de la main

Étym. παλαιστή

παλαιστικός ή, όν

1 exercé ou propre à la lutte

2 produit ou entretenu par l’habitude de la lutte

Étym. παλαιστή

παλαιστρίτης ου

adj. m.

1 exercé ou propre à la lutte

2 produit ou entretenu par l’habitude de la lutte

Étym. παλαίστρα

παλαιστροφύλαξ ακος (ὁ)

surveillant du gymnase ou de la lutte

Étym. παλαίστρα, φύλαξ

παλαιόπλουτος ος, ον

riche depuis longtemps

Étym. πάλαι, πλοῦτος

παλαιός ά, όν

Strong • English

ancien :

1 âgé, vieux

2 de vieille date (vieil hôte, vieil ami)

3 d’autrefois, ancien, antique : οἱ παλαιοί THC les anciens, les hommes des temps passés ; adv. • τὸ παλαιόν autrefois ; • ἐκ παλαιοῦ dès les temps anciens ; (particul. avec idée de mépris) suranné

Cp. παλαίτερος, Sp. παλαίτατος

Étym. πάλαι

παλαιότης ητος (ἡ)

Strong • English

antiquité, ancienneté

Étym. παλαιός

παλαιόφρων ων, ον ;

gén. ονος

dont l’esprit n’est pas novice, expert, expérimenté

Étym. παλαιός, φρήν

παλαιόω -ῶ

Strong • English

I. (au pr.) rendre vieux ; Pass.

1 devenir vieux, vieillir

2 tomber en désuétude, passer, disparaître

II. particul. abroger une loi

Étym. παλαιός

παλαμάομαι -ῶμαι

1 faire avec les mains, exécuter, acc.

2 p. ext. fig. entreprendre ; en mauv. part inventer, machiner

Étym. παλάμη

παλαμναῖος ος, ον

1 qui a les mains teintes de sang, souillé d’un meurtre ; scélérat ; ὁ παλαμναῖος meurtrier

2 vengeur du sang répandu ; ὁ παλαμναῖος pensée vengeresse, remords

Étym. παλάμη

παλαστή ής (ἡ)

paume de la main

Étym. παλάμη

παλαστιαῖος

mieux que παλαιστιαῖος

α ou ος, ον

de la mesure d’une paume de la main

Étym. παλαστή

παλεύω

1 attirer au moyen d’appeaux

2 fig. attirer dans un piège, allécher, séduire

Étym. DELG : terme techn. de la chasse, sans étym.

παλιγγενεσία ας (ἡ)

Strong • English

1 renaissance

2 régénération

Étym. πάλιν, γένεσις

παλιγκάπηλος ου (ὁ)

revendeur

Étym. πάλιν, κάπηλος

παλιγκαπηλεύω

être revendeur, revendre au détail

Étym. πάλιν, καπηλεύω

παλιγκότως

adv.

avec ressentiment

Étym. παλίγκοτος

παλιλλογέω -ῶ

redire

Étym. παλίλλογος

παλιλλογία ας (ἡ)

1 récapitulation

2 rétractation

Étym. πάλιν, λέγω 2 et 3

παλιμμήκης ης, ες

de double longueur

Étym. πάλιν, μῆκος

παλιμπετές

adv.

en arrière, en sens inverse

Étym. neutre de παλιμπετής

παλιμπετής ής, ές

qui tombe ou retombe en arrière

Étym. πάλιν, πίπτω

παλιμπλάζομαι

seul. part. ao. Pass. παλιμπλαχθείς

errer en revenant sur ses pas

Étym. πάλιν, πλάζω

παλιμπλανής ής, ές

qui erre en replis sinueux (fleuve)

Étym. πάλιν, πλάνη

παλιμπρυμνηδόν

adv.

avec la poupe retournée, à reculons

Étym. πάλιν, πρύμνα, -δον

παλιμβλαστής ής, ές

qui germe de nouveau, qui repousse

Étym. πάλιν, βλαστάνω

παλινάγρετος ος, ον

qu’on peut changer, révocable

Étym. πάλιν, ἀγρέω

παλιναυξής ής, ές

qui croît de nouveau, qui renaît

Étym. πάλιν, αὔξω

παλιναυτόμολος ου (ὁ)

qui revient de lui-même au parti qu’il a trahi

Étym. πάλιν, αὐτόμολος

παλινδίνητος ος, ον

1 qui tournoie sur soi-même

2 qui revient sur ses pas

Étym. πάλιν, δινέω

παλινδικία ας (ἡ)

révision d’un procès

Étym. πάλιν, δίκη

παλινδρομέω -ῶ

courir en sens inverse, rebrousser chemin

Étym. παλίνδρομος

παλινδρομία ας (ἡ)

course en sens inverse :

1 mouvement rétrograde

2 résorption d’un abcès

Étym. παλίνδρομος

παλινδρομικός ή, όν

qui a tendance à revenir en arrière

Étym. παλίνδρομος

παλινηνεμία ας (ἡ)

calme renaissant

Étym. πάλιν, νηνεμία

παλινσκοπιά ᾶς (ἡ)

regard en arrière ; acc. adv. • παλινσκοπιάν en sens opposé

Étym. πάλιν, σκοπέω

παλινστομέω -ῶ

parler de nouveau

Étym. πάλιν, στόμα

παλιντοκία ας (ἡ)

réclamation d’intérêts déjà payés

Étym. πάλιν, τόκος

παλιντριβής ής, ές

rusé, fourbe ; τὰ παλιντριβῆ SOPH les fourbes

Étym. πάλιν, τρίβω