φιλανθρωπεύομαι

I. intr. se conduire avec humanité, se montrer humain, bon : πρός τινα pour qqn

II. tr. 1 traiter avec humanité, avec bonté : τινά τι qqn en qch ; Pass. être bien traité

2 accorder avec bonté : τι qch

3 rendre bienveillant, disposer favorablement, se concilier, acc.

Étym. φιλάνθρωπος

φιλανθρώπευμα ατος (τὸ)

trait d’humanité, de bonté

Étym. φιλάνθρωπος

φιλανθρώπως

Strong • English

adv.

avec humanité, avec bonté

Étym. φιλάνθρωπος

φιλαοιδός ός, όν

c. φιλάοιδος

φιλαπεχθήμων ων, ον ;

gén. ονος

malveillant, haineux, hargneux, méchant

Étym. φίλος, ἀπεχθάνομαι

φιλαπεχθημοσύνη ης (ἡ)

malveillance, malignité

Étym. φιλαπεχθήμων

φιλαπεχθημόνως

adv.

avec malveillance

Étym. φιλαπεχθήμων

φιλαπλοϊκός ή, όν

qui aime la simplicité, franc, loyal

Étym. φίλος, ἁπλοϊκός

φιλαπόδημος ος, ον

qui aime à voyager

Étym. φίλος, ἀπόδημος

φιλαργυρία ας (ἡ)

Strong • English

amour de l’argent, avarice

Étym. φιλάργυρος

φιλαριστείδης ου (ὁ)

ami d’Aristide

Étym. φίλος, Ἀριστείδης

φιλαρχία ας (ἡ)

amour du pouvoir ; αἱ φιλαρχίαι tentatives ambitieuses

Étym. φίλαρχος

φιλαρχαῖος ος, ον

qui aime l’antiquité ou les anciens

Étym. φίλος, ἀρχαῖος

φιλαστράγαλος ος, ον

qui aime les osselets ou les dés

Étym. φίλος, ἀστράγαλος

φιλαυτία ας (ἡ)

amour de soi, égoïsme

Étym. φίλαυτος

φιλειδήμων ων, ον ;

gén. ονος

qui aime savoir, avide d’apprendre

Étym. φίλος, εἰδέναι

φιλελεύθερος ος, ον

qui aime la liberté

Étym. φίλος, ἐλεύθερος

φιλεπιτιμητής οῦ (ὁ)

qui fait volontiers des reproches, grondeur

Étym. φίλος, ἐπιτιμάω

φιλεραστής οῦ (ὁ)

enclin à l’amour

Étym. φίλος, ἐράω

φιλεραστία ας (ἡ)

penchant à l’amour

Étym. φιλεραστής

φιλεργέω -ῶ

aimer le travail, être laborieux ou industrieux

Étym. φιλεργός

φιλεργία ας (ἡ)

amour du travail

Étym. φιλεργός

φιλεργός ός, όν

qui aime le travail, laborieux ; τὸ φιλεργόν amour du travail

Étym. φίλος, ἔργον

φιλεργῶς

adv.

laborieusement

Étym. φιλεργός

φιλεταιρία ας (ἡ)

affection pour des camarades ou des amis

Étym. φιλέταιρος

φιλευριπίδης ου (ὁ)

ami d’Euripide

Étym. φίλος, Εὐριπίδης

φιλεύϊος ος, ον

qui aime le cri εὐοῖ (ép. de Bacchus)

φιλεῦντας

acc. pl. masc. part. prés. dor. de φιλέω

φιληδέω -ῶ

chercher son plaisir dans, se plaire à : τινι à qch ; avec un part. : trouver son plaisir à

Étym. φίλος, ἡδύς

φιληδής ής, ές

qui aime ou recherche le plaisir

Étym. φίλος, ἡδύς

φιληδία ας (ἡ)

goût ou recherche du plaisir

Étym. φιληδής

φιληδονία ας (ἡ)

c. φιληδία

Étym. φιλήδονος

φιληκοέω -οῶ

écouter volontiers, écouter avec attention

Étym. φιλήκοος

φιληκοΐα ας (ἡ)

plaisir d’écouter, attention à, gén.

Étym. φιλήκοος

φιληλάκατος ος, ον

qui aime la quenouille

Étym. φίλος, ἠλακάτη

φιληλιάς άδος

adj. f.

qui aime le soleil

Étym. φίλος, ἥλιος

φιληλιαστής οῦ (ὁ)

qui aime à siéger comme héliaste

Étym. φίλος, ἡλιαστής

Ant. ἀπηλιαστής

φιλημοσύνη ης (ἡ)

bonté

Étym. φιλέω

φιλησέμεν

inf. fut. épq. de φιλέω

φιλητέος α, ον

adj. verb. de φιλέω

φιλητικός ή, όν

I. porté à aimer, gén. ; abs. aimant, caressant

II. qui aime à embrasser

Étym. φιλέω

φιλητός ή, όν

qui mérite d’être aimé ; aimé

Étym. φιλέω

φιλιατρέω -ῶ

avoir du goût pour la médecine et les médicaments

Étym. φίλος, ἰατρός

φιλικός ή, όν

d’ami ou d’amitié, amical ; τὰ φιλικά XÉN marques ou témoignages d’amitié

Cp. φιλικώτερος, Sp. φιλικώτατος

Étym. φίλος

φιλικῶς

adv.

amicalement

Étym. φιλικός

φιλιππίζω

être du parti de Philippe

Étym. Φίλιππος

φιλιππιδόομαι -οῦμαι

être maigre et allongé comme Philippidès

Étym. Φιλιππίδης

φιλιόω -ῶ

lier amitié ; Pass. devenir ami

Étym. φίλιος

φιλοίκειος ος, ον

qui aime les siens

Étym. φίλος, οἰκεῖος

φιλοίκτιστος ος, ον

qui s’attendrit volontiers

Étym. φίλος, οἰκτίζω

φιλογέλοιος ος, ον

qui aime les plaisanteries

Étym. φίλος, γελοῖος

φιλογέωργος ος, ον

qui aime l’agriculture, ou en gén. la campagne

Sp. φιλογεωργότατος

Étym. φίλος, γεωργός

φιλογαθής ής, ές

dor. c. φιλογηθής

φιλογαστορίδης ου (ὁ)

qui aime son ventre, gourmand, glouton

Étym. φίλος, γαστήρ

φιλογεωργία ας (ἡ)

amour de l’agriculture

Étym. φιλογέωργος

φιλογηθής ής, ές

qui aime la joie

Étym. φίλος, γῆθος

φιλογράμματος ος, ον

qui aime les lettres ou les livres

Étym. φίλος, γράμμα

φιλογραμματέω -ῶ

aimer les lettres ou les livres

Étym. φιλογράμματος

φιλογραφέω -ῶ

aimer la peinture

Étym. φίλος, γραφή

φιλογυμναστέω -ῶ

avoir du goût pour les exercices du corps

Étym. φιλογυμναστής

φιλογυμναστής οῦ (ὁ)

qui aime les exercices du corps

Étym. φίλος, γυμνάζω

φιλογυμναστία ας (ἡ)

goût pour les exercices corporels

Étym. φιλογυμναστής

φιλογυμναστικός ή, όν

c. φιλογυμναστής

φιλογυνία ας (ἡ)

amour pour les femmes

Étym. φίλος, γυνή

φιλογύνης ου (ὁ)

qui aime les femmes

Étym. φίλος, γυνή

φιλοδέσποτος ος, ον

qui aime son maître ; τὸ φιλοδέσποτον l’amour pour un maître

Étym. φίλος, δεσπότης

φιλοδίκαιος ος, ον

ami de la justice ; τὸ φιλοδίκαιον l’amour de la justice

Étym. φίλος, δίκαιος

φιλοδίτης ου (ὁ)

ami des voyageurs

Étym. φίλος, ὁδίτης

φιλοδικέω -ῶ

aimer les procès, la chicane

Étym. φιλόδικος

φιλοδοξέω -ῶ

aimer la gloire, rechercher la renommée

Étym. φιλόδοξος

φιλοδοξία ας (ἡ)

amour de la gloire, recherche de la renommée

Étym. φιλόδοξος

φιλοδωρία ας (ἡ)

habitudes de générosité, de munificence

Étym. φιλόδωρος

φιλοεργός ος, ον

qui aime le travail, industrieux

Étym. φίλος, ἔργον

φιλοζέφυρος ος, ον

qui aime le zéphyr

Étym. φίλος, ζέφυρος

φιλοθέωρος ος, ον

qui aime les spectacles

Étym. φίλος, θεωρέω

φιλοθεάμων ων, ον ;

gén. ονος

qui aime les spectacles ; τὸ φιλοθέαμον PLUT l’amour des spectacles

Étym. φίλος, θεάομαι

φιλοθηρέω -ῶ

aimer la chasse

Étym. φιλόθηρος

φιλοθηρία ας (ἡ)

amour de la chasse, passion de la chasse

Étym. φιλόθηρος

φιλοθουκυδίδης ου (ὁ)

partisan de Thucydide

Étym. φίλος, Θουκυδίδης

φιλοθύτης ου (ὁ)

c. φιλόθυτος

φιλοικοδόμος ος, ον

qui aime à bâtir des maisons

Étym. φίλος, οἰκοδομέω

φιλοικτίρμων ων, ον ;

gén. ονος

miséricordieux ; τὸ φιλοίκτιρμον la compassion, la pitié

Étym. φίλος, οἶκτος

φιλοινία ας (ἡ)

passion du vin

Étym. φίλοινος

φιλοινίη ης (ἡ)

ion. c. φιλοινία

φιλοκέρδεια ας (ἡ)

amour du gain

Étym. φιλοκερδής

φιλοκέρτομος ος, ον

qui aime à railler, mordant

Étym. φίλος, κέρτομος

φιλοκίνδυνος ος, ον

qui aime le danger, hardi, téméraire ; τὸ φιλοκίνδυνον caractère aventureux, hardiesse

Sp. φιλοκινδυνότατος

Étym. φίλος, κίνδυνος

φιλοκαλέω -ῶ

f. φιλοκαλήσω, ao. ἐφιλοκάλησα, pf. πεφιλοκάληκα

1 aimer les belles choses

2 mettre son amour-propre à, mettre tout son soin à, dat. ou acc.

Étym. φιλόκαλος

φιλοκαμπής ής, ές

très flexible

Étym. φίλος, κάμπτω

φιλοκαρποφόρος ος, ον

très fécond

Étym. φίλος, καρποφόρος

φιλοκερδέω -ῶ

aimer le gain, être cupide

Étym. φιλοκερδής

φιλοκερδής ής, ές

avide de gain ; τὸ φιλοκερδές l’amour du gain

Sp. φιλοκερδέστατος

Étym. φίλος, κέρδος

φιλοκηδεμών όνος (ὁ, ἡ)

qui aime ses enfants, ses proches

Étym. φίλος, κηδεμών