λιμώδης ης, ες

1 affamé

2 vide ou médiocrement pourvu d’aliments

3 qui concerne ceux qui souffrent de la faim ; λεπτὸς καὶ λιμώδης ὕπνος PLUT sommeil léger d’animaux (oies du Capitole) affamés

Étym. λιμός, -ωδης

λιμώσσω

f. λιμώξομαι, ao. ἐλίμωξα, pf. inus.

souffrir de la faim

Étym. λιμός

λιμώττω

att. c. λιμώσσω

λινοθήρας ου (ὁ)

chasseur au filet

Étym. λίνον, θηράω

λινοθώρηξ ηκος (ὁ, ἡ)

à la cuirasse de lin

Étym. λίνον, θώρηξ ion. p. θώραξ

λινοπτάομαι -ῶμαι

avoir l’œil sur la ligne, examiner le filet

Étym. λινόπτης

λινοπόρος ος, ον

qui pénètre dans les voiles (en parlant du vent)

Étym. λίνον, πορεύομαι

λινορραφής ής, ές

fait de bandes de toile cousues ensemble

Étym. λίνον, ῥάπτω

λινοστασία ας (ἡ)

filet tendu ; chasse au filet

Étym. λίνον, ἵστημι

λινοστολία ας (ἡ)

robe de lin

Étym. λίνον, στολή

λινουργός οῦ (ὁ)

1 cordier ou tisserand

2 sorte de pierre

3 οἱ λινουργοί sorte d’oie

Étym. λίνον, ἔργον

λινοφθόρος ος, ον

qui détruit le lin, càd qui déchire le tissu

Étym. λίνον, φθείρω

λινοῦς ῆ, οῦν

v. λίνεος

λινόδεσμος ος, ον

lié avec des cordes

Étym. λίνον, δεσμός

λινόδετος ος, ον

c. λινόδεσμος

Étym. λίνον, δέω

λινόκλωστος ος, ον

qui sert à filer le lin

Étym. λίνον, κλώθω

λινόκροκος ος, ον

au tissu de lin

Étym. λίνον, κρέκω

λινόπεπλος ος, ον

au voile de lin

Étym. λίνον, πέπλος

λινόπληκτος ος, ον

atteint par le filet ; qui redoute le filet

Étym. λίνον, πλήσσω

λινόπτερος ος, ον

aux ailes (càd aux voiles) de lin

Étym. λίνον, πτερόν

λινόπτης ου (ὁ)

qui a l’œil sur la ligne ou sur le filet

Étym. λίνον, ὄψομαι

λιπάω -ῶ

seul. part. prés.

être gras

Étym. λίπα

λιπαίνω

act. seul. prés. et ao. ἐλίπανα ou ἐλίπηνα

Pass. seul. prés. et pf. λελίπασμαι

engraisser, féconder en parl. de rivières) : γύας EUR féconder le sol

Étym. λίπος

λιπανδρέω -ῶ

manquer d’hommes

Étym. λείπω, ἀνήρ

λιπαράμπυξ υκος (ὁ, ἡ)

1 au bandeau brillant

2 qui forme un cercle luisant ; gras

Étym. λιπαρός, ἄμπυξ

λιπαρέω -ῶ

1 s’attacher à, insister, persister : τῇ πόσι HDT persister à boire ; avec un part. : ἐλιπάρεε ἱστορέων HDT il persistait à interroger

2 particul. prier avec insistance, supplier d’une manière pressante ; avec un inf. : ὅσα λιπαρεῖς παρ’ ἐμοῦ μανθάνειν XÉN tout ce que tu cherches à savoir de moi avec tant d’insistance ; Pass. λιπαρεῖσθαι ὑπό τινος XÉN être obsédé par qqn

Étym. λιπαρής

λιπαρής ής, ές

qui s’attache à, persistant, tenace :

1 en parl. de pers. λιπαρεῖς ἦσαν δεόμενοι PLUT ils demandaient avec persistance

2 en parl. de choses λιπαρὴς προθυμία LUC zèle infatigable ; λιπαρὴς πυρετός LUC fièvre incessante ; λιπαρὴς χείρ SOPH main qui ne se lasse pas (d’apporter des offrandes), (propr.) qui s’attache à l’autel ; τὸ λιπαρές, importunité ou insistance

Étym. λίπος

λιπαρία ας (ἡ)

persistance, persévérance

Étym. λιπαρής

λιπαρίη ης (ἡ)

ion. c. λιπαρία

λιπαρητέος α, ον

adj. verb. de λιπαρέω

λιπαροκρήδεμνος ος, ον

aux bandelettes brillantes

Étym. λιπαρός, κρήδεμνον

λιπαροπλόκαμος ος, ον

aux boucles ou aux tresses brillantes

Étym. λιπαρός, πλόκαμος

λιπαρόζωνος ος, ον

à la brillante ceinture

Étym. λιπαρός, ζώνη

λιπαρόθρονος ος, ον

au siège brillant

Étym. λιπαρός, θρόνος

λιπαρός ά, όν

Strong • English

gras :

1 gras, onctueux, brillant d’huile, de graisse, de parfums, etc. : λιπαροὶ κεφαλάς OD avec les cheveux luisants

2 p. ext. luisant, brillant d’embonpoint, de vigueur, de fraîcheur : πόδες λιπαροί IL pieds robustes

3 fig. opulent, riche, éclatant, splendide (épithète appliquée à Athènes pour la première fois par Pindare et devenue chère aux Athéniens) : λιπαρὸν γῆρας OD vieillesse abondamment pourvue de ressources ; λιπαρὰς θέμιστας τελεῖν IL payer de riches contributions ; λιπαρὰ κρήδεμνα OD voiles brillants, riches bandelettes

Cp. λιπαρώτερος, Sp. λιπαρώτατος

Étym. λίπα

λιπαρότης ητος (ἡ)

éclat (des yeux)

Étym. λιπαρός

λιπαρόχρους ους, ουν

de couleur bruillante ; à la peau luisante

Étym. λιπαρός, χρόα

λιπαυγής ής, ές

1 sans lumière, sombre, obscur

2 aveugle

Étym. λείπω, αὐγή

λιπερνής ῆτος

adj. m.

pauvre, misérable

Étym. λείπω, ἔρνος

λιπεῖν

inf. ao.2 de λείπω

λιπογνώμων ων, ον ;

gén. ονος

mieux que λειπογνώμων

qui ne marque pas, càd qui a perdu ses dents et dont on ne peut connaître l’âge

Étym. λείπω, γνώμη

λιποθυμία ας (ἡ)

mieux que λειποθυμία

manque de courage

Étym. λείπω, θυμός

λιπομήτωρ ορος (ὁ, ἡ)

qui se sépare, est séparé de sa mère

Étym. λείπω, μήτηρ

λιπομαρτυρίου δίκη (ἡ)

action en justice pour refus de témoignage, pour ne s’être pas présenté à la barre

Étym. λείπω, μαρτυρία

λιποναύτας α

dor. c. λιποναύτης

λιποναύτης ου

adj. m.

qui abandonne des matelots ou un navire

Étym. λείπω, ναῦς

λιποπάτωρ ορος (ὁ, ἡ)

qui abandonne son père

Étym. λείπω, πατήρ

λιποσαρκής ής, ές

décharné, maigre

Étym. λείπω, σάρξ

λιποστέφανος ος, ον

qui se détache de la couronne

Étym. λείπω, στέφανος

λιποστρατία ας (ἡ)

désertion miliaire

Étym. λείπω, στρατιά

λιποστρατίου γραφή

mieux que λειποστρατίου

crime de désertion militaire

Étym. v. λιποστρατία

λιποτακτέω -ῶ

mieux que λειποτακτέω

abandonner son poste, déserter

Étym. λείπω, τάσσω

λιποταξία ας (ἡ)

mieux que λειποταξία

désertion d’un poste

Étym. cf. λιποτακτέω

λιποταξίου δίκη (ἡ)

action en justice pour abandon de poste, désertion

Étym. cf. λιποτακτέω

λιποτριχής ής, ές

qui a perdu ses cheveux, chauve

Étym. λείπω, θρίξ

λιποψυχέω -ῶ

mieux que λειποψυχέω

1 perdre ses sens, s’évanouir

2 perdre courage

Étym. λείπω, ψυχή

λιποψυχία ας (ἡ)

mieux que λειποψυχία

évanouissement

Étym. λείπω, ψυχή

λιποβοτανέω -ῶ

mieux que λειποβοτανέω

manquer de plantes, d’herbages

Étym. λείπω, βοτάνη

λιπόγαμος ος, ον

qui abandonne son époux

Étym. λείπω, γάμος

λιπόγυιος ος, ον

qui n’a pas l’usage de ses membres

Étym. λείπω, γυῖον

λιπόθριξ ότριχος (ὁ, ἡ)

mieux que λειπόθριξ

qui a perdu ses cheveux, chauve

Étym. λείπω, θρίξ

λιπόναυς αος (ὁ, ἡ)

qui abandonne son vaisseau

Étym. λείπω, ναῦς

λιπόπατρις ιδος (ὁ, ἡ)

1 qui abandonne sa patrie, sans patrie

2 qui fait oublier sa patrie

Étym. λείπω, πατρίς

λιπόπνους ους, ουν

1 qui n’a pas de souffle (Hadès)

2 qui a perdu le souffle, mort

Étym. λείπω, πνέω

λισσάς άδος

adj. f.

glissante, lisse ; ἡ λισσάς roche unie, lisse

Étym. λισσός

λισσέσκετο

3 sg. impf. itér. de λίσσομαι

λισσός ή, όν

lisse, uni

Étym. p. *γλιτjός ; cf. λίς 2

λιστρεύω

fouir, rechausser une plante

Étym. λίστρον

λιστός ή, όν

qu’on fléchit par des prières

Étym. λίσσομαι

λιτά

v. *λίς

v. λιτός

λιτέσθαι

inf. ao.2 de λίτομαι

λιτή ῆς (ἡ)

d’ord. au plur. : αἱ λιταί

prière, supplication : λιτῇσι λίσσεσθαι OD adresser des prières ; λιταῖς εὔχεσθαι ESCHL ou λιτὰς ἐπεύχεσθαι SOPH demander par des prières ; λιτὰς δέχεσθαι SOPH accueillir des prières ; λιταί τινος, prières pour qqn ; αἱ Λιταί IL les Prières personnifiées comme déesses

Étym. R. Λιτ. prier ; cf. λίσσομαι

λιτί

v. *λίς

λιτανεύω

invoquer par des prières, prier, supplier : τινά qqn ; πολλὰ γούνων λιτανεύειν OD adresser des prières répétées à qqn en tenant ses genoux embrassés

Étym. λίτανος