Ressources Catholiques

παραδεκτέος α, ον

qu’on peut ou qu’il faut admettre

Étym. adj. verb. de παραδέχομαι

παραδηλόω -ῶ

1 donner à entendre, insinuer

2 accuser en dessous

Étym. παρά, δηλόω

παραδιαιτάομαι -ῶμαι

vivre auprès de

Étym. παρά, διαιτάω

παραδιακονέω -ῶ

être auprès de qqn pour le servir, dat.

Étym. παρά, διακονέω

παραδιηγέομαι -οῦμαι

exposer incidemment, acc.

Étym. παρά, διηγέομαι

παραδιοικέω -ῶ

gouverner avec un autre

Étym. παρά, διοικέω

παραδιόρθωσις εως (ἡ)

action de faire une correction mauvaise

Étym. παρά, διορθόω

παραδολεσχέω -ῶ

bavarder à tort et à travers

Étym. παρά, ἀδολεσχέω

παραδοξία ας (ἡ)

caractère extraordinaire, étrangeté

Étym. παράδοξος

παραδοξολογέω -ῶ

dire des choses incroyables ou extraordinaires ; Pass. être dit en parl. de ch. merveilleuses)

Étym. παραδοξολόγος

παραδοξολογία ας (ἡ)

1 récit de choses incroyables ou extraordinaires

2 amour du paradoxe

Étym. παραδοξολόγος

παραδοξολόγος ος, ον

qui raconte des choses incroyables ou extraordinaires

Étym. παράδοξος, λέγω 3

παραδοξονίκης ου (ὁ)

vainqueur contre toute attente ou d’une manière extraordinaire

Étym. παράδοξος, νίκη

παραδοτέος α, ον

que l’on peut ou qu’il faut remettre ; au plur. neutre παραδοτέα : il faut remettre

Étym. παραδίδωμι

παραδοτός ή, όν

1 transmis, enseigné

2 qu’on peut transmettre ou enseigner

Étym. παραδίδωμι

παραδοχή ῆς (ἡ)

action de recevoir d’un autre, réception

Étym. παραδέχομαι

παραδράω -ῶ

3 pl. sbj. épq. παραδρώωσι

être serviteur, servir

Étym. παρά, δράω

παραδραθέειν

v. παραδαρθάνω

παραδρομή ῆς (ἡ)

course à travers ou au delà ; cours du temps

Étym. παρά, δραμεῖν

παραδρώωσι

v. παραδράω

παραδυναστεύω

exercer le pouvoir à côté de ou avec, dat.

Étym. παρά, δυναστεύω

παραδωσείω

seul. prés.

avoir envie de livrer

Étym. παραδώσω, f. de παραδίδωμι

παραδόξως

adv.

d’une manière extraordinaire ou étrange

Étym. παράδοξος

παραδόσιμος ος, ον

1 qui passe de main en main, qui se transmet par succession, héréditaire

2 qui transmet un souvenir, commémoratif

Étym. παραδίδωμι

παραδύμεναι

inf. ao.2 épq. de παραδύομαι

παραδύομαι

f. παραδύσομαι, ao.2 παρέδυν

pénétrer en se glissant, se glisser, s’insinuer

Étym. παρά, δύομαι

παραείδω

chanter auprès de, accompagner en chantant, dat.

Étym. παρά, ἀείδω

παραείρω

f. παραερῶ, ao. παρήειρα, ao. Pass. παρηέρθην

lever ou suspendre à côté

Étym. παρά, ἀείρω

παραζάω -ῶ

seul. prés. et impf. παρέζων

1 vivre à côté de, partager la vie de, dat.

2 vivre à côté de la véritable vie, càd gaspiller ou perdre sa vie

Étym. παρά, ζάω

παραζεύγνυμι

attacher à côté

Étym. παρά, ζεύγνυμι

παραζητέω -ῶ

chercher en vain

Étym. παρά, ζητέω

παραζώννυμι

suspendre à la ceinture, acc. ; fig. suspendre comme une ceinture

Moy. παραζώννυμαι porter suspendu à la ceinture, acc.

Étym. παρά, ζώννυμι

παραθάλπω

échauffer

Étym. παρά, θάλπω

παραθέλγω

adoucir, calmer

Étym. παρά, θέλγω

παραθέω

f. παραθεύσομαι

1 courir auprès : τινι auprès de qqn

2 courir le long de, acc.

3 dépasser en courant, acc.

4 toucher en courant, effleurer

Étym. παρά, θέω

παραθήγω

aiguiser ; fig. exciter

Étym. παρά, θήγω

παραθήκη ης (ἡ)

Strong • English

1 appendice, supplément

2 otage

Étym. παρατίθημι

παραθαλάσσιος α, ον

Strong • English

qui est sur le bord de la mer, maritime ; τὰ παραθαλάσσια HDT le littoral

Étym. παρά, θάλασσα

παραθαλάττιος

att. c. παραθαλάσσιος

qui est sur le bord de la mer, maritime ; ἡ παραθαλαττία (γῆ) XÉN contrée maritime

Étym. παρά, θάλασσα

παραθαλασσίδιος α, ον

qui est sur le bord de la mer, maritime

Étym. παρά, θάλασσα

παραθαλαττίδιος

att. c. παραθαλασσίδιος

παραθαρρύνω

donner du courage, de la confiance à, acc.

Étym. παρά, θαρρύνω

παραθαρσύνω

anc. att. c. παραθαρρύνω

Étym. παρά, θαρσύνω

παραθεάομαι -ῶμαι

mettre en regard, comparer

Étym. παρά, θεάομαι

παραθερμαίνω

échauffer à l’excès

Étym. παρά, θερμαίνω

παραθεωρέω -ῶ

Strong • English

regarder à côté de, mettre en regard : τινα πρός τινα, τινά τινι mettre une personne en regard d’une autre ; τι comparer qch

Étym. παρά, θεωρέω

παραθεώρησις εως (ἡ)

action d’observer à côté de

Étym. παραθεωρέω

παραθητεύω

être au service de, dat.

Étym. παρά, θητεύω

παραιθύσσω

1 tr. agiter vivement

2 intr. jaillir de, s’échapper de fig.

Étym. παρά, αἰθύσσω

παραινέω

Strong • English

impf. παρῄνουν, f. παραινέσω, rar. παραινέσομαι, ao. παρῄνεσα, pf. παρῄνεκα

Pass. ao. παρῃνέθην, pf. παρῄνημαι

1 conseiller, exhorter : τινι, rar. τινα qqn ; τι donner un conseil ; τινί τι conseiller qch à qqn ; τινι ποιεῖν τι HDT exhorter qqn à faire qch ; π. ὁποίους τινὰς χρὴ εἶναι XÉN remontrer ce que doivent être (ces citoyens, des soldats, etc.)

2 avertir

3 encourager

Étym. παρά, αἰνέω

παραινετέον

adj. verb. de παραινέω

παραιπεπίθῃσι

3 sg. sbj. ao.2 poét. avec redoublement de παραπείθω

παραιρέω -ῶ

f. παραιρήσω, ao.2 παρεῖλον, pf. παρῄρηκα
ôter d’auprès de ou de, enlever de, avec l’acc. ; avec un gén. ôter une part de : τοῦ φρουρίου THC renverser une partie d’un fort ; fig. ἀρὰν ἔς τινα EUR faire retomber une malédiction sur la tête de qqn
Moy. παραιρέομαι-οῦμαι détourner à son profit, s’emparer de, acc. ; τινα μητρός EUR séparer qqn de sa mère ; τινός τι enlever qch à qqn
Étym. παρά, αἱρέω

παραισθάνομαι

s’apercevoir secrètement de, gén.
Étym. παρά, αἰσθάνομαι

παραιτέομαι -οῦμαι

Strong • English

impf. παρῃτούμην, f. παραιτήσομαι, ao. παρῃτησάμην, pf. παρῄτημαι
I. demander ou obtenir par ses prières : ψυχήν HDT supplier pour obtenir la vie sauve ; τινα prier qqn ; τί τινα demander qch à qqn ; περί τινος intercéder pour qqn ; τινα avec un inf., demander par ses prières à qqn de … ; avec μή et l’inf. THC obtenir que … ne pas ; abs. avec un acc. de pers. : τινα fléchir par ses prières ; abs. οἱ παραιτούμενοι ARSTT ceux qui implorent
II. chercher à écarter par ses prières : σὲ παραιτοῦμαι τάδε EUR je te supplie de me pardonner (de m’excuser) si …
III. écarter par ses prières, acc. : τὸν φόνον PLUT l’envie ; d’où :
   1 refuser, repousser : τινα τῆς οἰκίας LUC défendre à qqn sa maison
   2 congédier, renvoyer : γυναῖκα PLUT répudier une femme
   3 faire absoudre, obtenir par ses prières la délivrance ou l’affranchissement : τινα de qqn ; τινα τῆς τιμωρίας PLUT affranchir qqn d’un châtiment par des prières
Étym. παρά, αἰτέομαι

παραιτητέος α, ον

adj. verb. de παραιτέομαι

παραιτητής οῦ

adj. m.
qui intercède pour un autre
Étym. παραιτέομαι

παραιτητός ή, όν

qu’on peut ou qu’il faut détourner par ses prières
Étym. παραιτέομαι

παραιφάμενος η, ον

qui réprimande, qui blâme
Étym. part. prés. Moy. poét. de παράφημι

παραιωρέω -ῶ

suspendre
Moy. παραιωρέομαι-οῦμαι se suspendre à, s’attacher en suppliant à
Étym. παρά, αἰωρέω

παραιβάτης ου (ὁ)

poét. c. παραβάτης

παραιβάτις ιδος (ἡ)

1 femme qui se tient sur le char à côté d’un combattant
2 femme qui suit les moissonneurs
Étym. fém. de παραβάτης

παρακάθημαι
seul. prés. et impf.
être assis auprès de, dat.
Étym. παρά, κάθημαι

παρακάλυμμα ατος (τὸ)

1 couverture, voile, tapisserie
2 fig. prétexte
Étym. παρακαλύπτομαι

παρακάτθανε

3 sg. ao.2 poét. de παρακαταθνῄσκω

παρακάββαλεν

3 sg. ao. ép. sync. de παρακαταβάλλω

παρακάββαλον

3 pl. ao. ép. sync. de παρακαταβάλλω

παρακέλευμα ατος (τὸ)

1 encouragement, exhortation
2 précepte, maxime
Étym. παρακελεύω

παρακέλευσις εως (ἡ)

instruction, recommandation, exhortation
Étym. παρακελεύω

παρακέλευσμα ατος (τὸ)

exhortation, encouragement
Étym. παρακελεύω

παρακαίριος ος, ον

intempestif ; inconvenant, coupable, criminel
Étym. παρά, καιρός

παρακαίρως
adv.
à contretemps ; avec excès
Étym. παράκαιρος

παρακαίω
f. παρακαύσω, ao. παρέκηα, etc.
1 faire brûler à côté ; Pass. brûler à côté
2 faire brûler par les bords, sur les côtés
Étym. παρά, καίω

παρακαθέζομαι

s’asseoir ou se tenir assis à côté de, auprès de, dat.
Étym. παρά, καθέζομαι

παρακαθίζω

Strong • English
f. att. παρακαθιῶ
être assis à côté de, dat.
Moy. παρακαθίζομαι (f. παρακαθίσομαι, att. παρακαθιοῦμαι ou παρακαθιζήσομαι, ao. παρεκαθισάμην)
   1 intr. s’asseoir auprès de, dat.
   2 tr. faire asseoir auprès de soi : τινα qqn
Étym. παρά, καθίζω

suivant