μυλλάω

μυλλίζω

μυλλαίνω

tordre la bouche, faire la moue

Étym. μύλλα

μυλλός 1 οῦ (ὁ)

sorte de gâteau au sésame et au miel

Étym. mot sicilien

μυλλός 2 ή, όν

aux lèvres tombantes ou épaisses

Étym. μύλλα

μυλλός 3 οῦ (ὁ)

pudenda muliebria

Étym. μυλλός 2

μυλοειδής ής, ές

qui ressemble à une meule

Étym. μύλη, εἶδος

μυλωθρικός ή, όν

de meule ou de moulin

Étym. μυλωθρός

μυλωθρός ός, όν

qui concerne le travail de la meule

Étym. μύλη, ὠθέω

μυλών ῶνος (ὁ)

Strong • English

moulin

Étym. μύλη

μυξάριον ου (τὸ)

un peu de morve

Étym. dim. de μύξα

μυξωτήρ ῆρος (ὁ)

c. μυκτήρ

μυοθηρέω -ῶ

faire la chasse aux rats, aux souris

Étym. μῦς, θήρα

μυοκτόνος ος, ον

qui tue les rats

Étym. μῦς, κτείνω

μυομαχία ας (ἡ)

combat de rats

Étym. μῦς, μάχομαι

μυοπάρων ωνος (ὁ)

vaisseau léger de pirate, brigantin

Étym. μῦς, παρών

μυρίανδρος ος, ον

qui contient ou peut contenir 10 000 hommes

Étym. μυρίοι, ἀνήρ

μυρίαρχος ου (ὁ)

c. μυριάρχης

μυρίζω

Strong • English

oindre de parfums, parfumer

Étym. μύρον

μυρίκη ης (ἡ)

tamaris, arbuste, en gén. bruyère, arbrisseau croissant dans des landes

Étym. DELG : étym. obscure

μυρίκινος η, ον

de tamaris, (ou en gén.) de bruyère

Étym. μυρίκη

μυρίνης οἶνος (ὁ)

vin parfumé

Étym. μύρον

μυρίοι

Strong • English

v. μυρίος

μυρίος α, qqf ος, ον

I. très nombreux, innombrable

1 (en. parl. de pers. ou de choses qui se comptent) δμῶες μάλα μυρίοι OD des serviteurs en nombre infini ; μυρία ἄλγεα IL des douleurs sans nombre ; collectiv. au sg. : ὄψις μυρίη HDT variété infinie de choses à voir

2 en parl. de choses abstraites) μυρία πενία PLAT extrême pauvreté ; θώϋμα μυρίον HDT merveille infinie ; adv. • μυρίῳ βέλτιον PLAT mille fois meilleur

II. dix mille : μυρία ἵππος ESCHL, μυρίη ἵππος HDT ou ἀσπίς XÉN corps de 10 000 chevaux ou de 10 000 boucliers ; en ce sens on écrit au plur. avec changement d’accent μύριοι, αι, α

Étym. cf. lat. multus

μυρίπνοος οος, οον

au souffle parfumé

Étym. μύρον, πνέω

μυρίπνους ους, ουν

att. c. μυρίπνοος

μυραλοιφία ας (ἡ)

action de parfumer d’huile ou d’essence aromatique

Étym. μύρον, ἀλοιφή

μυρεψέω -ῶ

fabriquer (propr. faire cuire) des parfums

Étym. μυρεψός

μυρεψικός ή, όν

qui concerne les parfums, de parfumeur, de parfumerie

Étym. μυρεψός

μυρεψός ά, όν

qui concerne les parfums

Étym. μύρον, ἕψω

μυριάκις

adv.

un nombre de fois infini, dix mille fois

Étym. μυρίοι

μυριάμφορος ος, ον

qui porte ou peut porter une cargaison de 10 000 amphores

Étym. μυρίοι, ἀμφορεύς

μυριάρχης ου (ὁ)

commandant de 10 000 hommes

Étym. μυρίοι, ἄρχω

μυριάς άδος (ἡ)

Strong • English

1 nombre de 10 000, myriade ; particul. quantité de 10 000 médimnes ou drachmes

2 nombre infini, foule innombrable

Étym. μυρίος

μυριετής ής, ές

d’un nombre infini d’années

Étym. μυρίοι, ἔτος

μυρικίνεος α, ον

c. μυρίκινος

μυρικόω -ῶ

rendre muet

Étym. Sorciers grecs p. 326

μυριοπλάσιος ος, ον

dix mille fois aussi grand ou qui se renouvelle une infinité de fois

Étym. μυρίος, -πλάσιος

μυριοπληθής ής, ές

innombrable, qui se manifeste sous des formes ou en des occasions innombrables

Étym. μυρίος, πλῆθος

μυριοστός ή, όν

dix-millième

Étym. μυρίος

μυριοστύς ύος (ἡ)

ensemble de dix mille

Étym. μυρίος

μυριοτευχής ής, ές

avec 10 000 hommes armés ou une multitude de gens armés

Étym. μυρίος, τεῦχος

μυριοφόρος ος, ον

qui porte ou peut porter une cargaison considérable

Étym. μυρίος, φέρω

μυριωπός ός, όν

aux yeux innombrables

Étym. μυρίος, ὤψ

μυριόδους ους, ουν ;

gén. οντος

aux dents énormes

Étym. μυρίοι, ὀδούς

μυριόκαρπος ος, ον

aux fruits innombrables

Étym. μυρίος, καρπός

μυριόκρανος ος, ον

aux nombreuses têtes

Étym. μυρίοι, *κρᾶνον (v. κρανίον)

μυριόλεκτος ος, ον

redit dix mille fois

Étym. μυρίος, λέγω 3

μυριόμορφος ος, ον

qui revêt mille formes

Étym. μυρίοι, μορφή

μυριόμοχθος ος, ον

qui a supporté des fatigues innombrables

Étym. μυρίοι, μόχθος

μυριόναυς ναος (ὁ, ἡ)

aux vaisseaux innombrables

Étym. μυρίοι, ναῦς

μυριόνεκρος ος, ον

où les morts sont innombrables

Étym. μυρίος, νεκρός

μυριόνταρχος ος, ον

c. μυριάρχης

μυριόφωνος ος, ον

aux mille voix, aux voix innombrables

Étym. μυρίοι, φωνή

μυριόβοιος ος, ον

qui renferme des milliers de bœufs

Étym. μυρίοι, βοῦς

μυριώνυμος ος, ον

aux noms innombrables

Étym. μυρίος, ὄνομα

μυρμηκία ας (ἡ)

1 fourmilière

2 αἱ μυρμηκίαι, trilles, roulades de chanteur

Étym. μύρμηξ

μυρμηκώδης ης, ες

qui ressemble à une fourmi, de la nature des fourmis

Étym. μύρμηξ, -ωδης

μυροπωλεῖον

mieux que μυροπώλιον

ου (τὸ)

boutique de parfumeur ou marché aux parfums

Étym. μυροπώλης

μυροπώλης ου (ὁ)

marchand de parfums, parfumeur

Étym. μύρον, πωλέω

μυροπώλιον ου (τὸ)

c. μυροπωλεῖον

μυροφεγγής ής, ές

qui brille en répandant des parfums

Étym. μύρον, φέγγω

μυρρίνη ης (ἡ)

1 branche ou couronne de myrte

2 baie de myrte

3 marché aux myrtes, aux couronnes de myrte

Étym. p. assimil. p. μυρσίνη

μυρρινίτης οἶνος (ὁ)

vin préparé avec des baies de myrte

Étym. μυρρίνη

μυρρινών ῶνος (ὁ)

c. μυρσινών

μυρσίνη

c. μυρρίνη

μυρσίνη ἀγρία (ἡ)

sorte de plante

Étym. μύρσινος

Syn. ἀνάγγελος

μυρσινίτης

c. μυρρινίτης

μυρσινοειδής ής, ές

semblable au myrte

Étym. μύρσινος, εἶδος

μυρσινών ῶνος (ὁ)

bois de myrte

Étym. μυρρίνη

μυρτοχειλίδες ων (αἱ)

labia majora pudendorum (LSJ)

Étym. μύρτον, χεῖλος

μυρτόχειλα ων (τὰ)

labia majora pudendorum (LSJ)

Étym. μύρτον, χεῖλος

μυρόεις όεσσα, όεν

parfumé

Étym. μύρον

μυρόπνους ους, ουν

qui exhale des parfums, parfumé, embaumé

Étym. μύρον, πνέω

μυρόχριστος ος, ον

imprégné de parfums

Étym. μύρον, χρίω

μυρόχρους ους, ουν

à la peau parfumée

Étym. μύρον, χρόα

μυσάττομαι

f. μυσαχθήσομαι, ao. ἐμυσάχθην, pf. inus.

éprouver de l’horreur ou de l’aversion : ἐπί τινι, pour qch ; τι, avoir qch en horreur

Étym. μύσος

μυσαρός ά, όν

qui souille, infâme, abominable

Étym. μύσος

μυσπολέω -ῶ

trotter comme une souris

Étym. μῦς, πολέω

μυστήριον ου (τὸ)

Strong • English

mystère : cérémonie religieuse secrète (d’ord. au plur.) ; (à Athènes) les mystères d’Éleusis (τὰ μικρὰ μυστήρια les petits mystères, en l’honneur de Perséphonè ; τὰ μεγάλα μυστήρια les grands mystères, en l’honneur de Déméter)

Étym. μύω

μυστίλη ης (ἡ)

morceau de pain creusé en cuiller pour manger la soupe, ou en gén. pour puiser dans un plat

Étym. DELG : ?

μυστίλλω

c. μιστύλλω

μυσταγωγέω -ῶ

initier aux mystères

Étym. μυσταγωγός

μυσταγωγία ας (ἡ)

initiation aux mystères

Étym. μυσταγωγός